Nomak
Ingeschreven sinds 14 oktober 2005
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Nomak. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
[Rec] 2 (2009)
Alternatieve titel: Rec 2, maandag 31 januari 2011, 17:46 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
De eerste was een meesterwerk, en deze is niets minder. Mooi dat de film weer de draad oppakt waar de eerste film stopte, op die manier zit je van de eerste seconde meteen in de film.
Ook in deze film alweer uitmuntend acteerwerk van de hele cast. Lijkt net echt, zo naturel komen de personages over. Vooral de dokter (priester) vond ik erg sterk, al kan ik over geen enkele acteur negatief zijn. Het is ook echt genieten van dat Spaanse gebrul van de leden van het SWAT-team die in het begin geen flauw idee hebben in wat voor een hel ze zijn aangekomen. En hel is wel het juiste woord om deze gruwelijke plek te omschrijven want het wordt in de loop van de film duidelijk dat ze te maken hebben met de duivel zelf. Uitstekende keuze om de film die kant op te laten gaan, zo krijgen we wat bovennatuurlijke momenten voorgeschoteld. De sfeer is in elk geval eng en beklemmend en als kijker leef je mee met de personages en voel je net als hen de wanhoop toeslaan.
De film bevat ook enkele razendspannende momenten zoals de scène waarin een stoere kerel van het SWAT-team een buisje met bloed van de bezetene gaat halen. En natuurlijk zijn de scènes waarin de priester met de duivel praat ook erg sterk. Echt van die momenten waar ik van hou in een horrorfilm. Het einde is ook heerlijk als blijkt dat de duivel het lichaam van de teruggekeerde Ángela Vidal in bezit heeft en zo uit het gebouw zal geraken. Geslaagde en toch ook wel enigszins verrassende twist.
Rec 2 is een ijzersterke horrorfilm die geen moment moet onderdoen voor zijn uitstekende voorganger.
filmdetails permalink reageer
Honogurai Mizu no Soko Kara (2002)
Alternatieve titel: Dark Water, zondag 30 januari 2011, 21:44 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Geen al te sterke Japanse horror. Bijna de hele film zit de sfeer er goed in en de spanning wordt telkens goed opgebouwd door de muziek. Echt eng is het niet, maar het is wel mysterieus, vooral door dat rode tasje dat telkens weer terugkeerde. Dan is het wel heel erg jammer dat het einde zo zwak is. Dat hele laatste kwartier slaat werkelijk nergens op en haalt de film enkel naar beneden. Ook vraag ik me af waar alle andere bewoners zijn. Je zou toch denken dat je in zo een groot appartementsgebouw eens af en toe wat mensen tegenkomt. Actrice Hitomi Kuroki is een knappe vrouw en dat maakt de film ook wel aangenaam om naar te kijken. Maar eerlijk is eerlijk, deze horrorfilm viel me toch wel wat tegen.
filmdetails permalink reageer
Vertigo (1958)
Alternatieve titel: De Vrouw Die Tweemaal Leefde, vrijdag 28 januari 2011, 23:45 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Na herziening valt deze film toch tegen. Het hangt allemaal aan elkaar met een hoop toevalligheden en zaken die gewoon compleet onlogisch zijn. Het begint eigenlijk al met de openingsscène als James Stewart aan die dakgoot hangt. Wat wil die andere agent eigenlijk bereiken? Heb je wel gezien hoe steil dat dak was? Onmogelijk om daar nog hulp te bieden. Ik vraag me dan ook af hoe Stewart nog van dat dak is afgeraakt. Maar goed, dat vond ik ondanks de knulligheid van de agent toch nog best een goede scène.
Wat me meer tegenviel was dat de personages van James Stewart en Kim Novak zo halsoverkop dolverliefd op elkaar werden. Totaal onlogisch, zeker aangezien James Stewart denkt dat ze de vrouw is van zijn opdrachtgever. Neen, die liefde kwam bij mij niet overtuigend over.
Verder vond ik het ook vreemd dat James Stewart meteen wist waar hij moest zijn nadat die vrouw hem één of andere vage droom uitlegt. En dan rijdt hij er ook nog eens meteen naartoe om zomaar in de val te lopen. Dat zijn toch allemaal van die toevalligheden waar ik me aan ga storen.
Maar zelfs dan is het nog steeds een goede film. Het is pas na het incident bij de toren dat de film inzakt. James Stewart draaft door in zijn verliefdheid als hij een vrouw tegenkomt die op zijn geliefde lijkt (en gewoon zijn geliefde blijkt te zijn), en op het einde gaan we weer naar de toren waar het vrouwtje schrikt bij het zien van een non en zo naar beneden valt.
Ik vond het tweede gedeelte en ook het einde nogal zwak. Moest ik Hitchcock zijn, dan had ik het anders aangepakt. Acteerprestaties waren ook verre van goed, James Stewart vind ik zeker geen slecht acteur, maar ik heb hem al beter gezien.
filmdetails permalink reageer
Shutter (2004)
donderdag 27 januari 2011, 2:59 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ik had zin in een avondje griezelen, en daar is deze film echt wel geschikt voor. Vanaf de eerste seconde zit de sfeer er al meteen goed in met die geheimzinnige foto's en de onheilspellende muziek. Ik lag dus al snel te bibberen onder een dikke deken, wat een erg fijn gevoel is. De sfeer is de hele film aanwezig en dat zorgt ervoor dat de film geen moment de kans krijgt om in te zakken. Shutter bevat ook heel wat schrikmomenten, en die voel je regelmatig ook aankomen. En toch stoorde het me geen moment, elke keer opnieuw werkte het weer. Ja, de schrikmomenten zijn hier enorm efficiënt. Gelukkig teert de film niet alleen op doeltreffende schrikmomenten, er zit veel meer in. Eén van de engste scènes is ongetwijfeld het moment als Tun in de donkere kamer aan het werk is en hij iemand ziet binnenkomen. Hij schenkt er niet veel aandacht aan en denkt dat het zijn vriendin is. Dan gaat de telefoon en krijgt hij zijn vriendin aan de lijn krijgt om te zeggen dat ze wat later thuiskomt. Zeer akelige scène!
Het verhaal zit ook prima in elkaar. Foto's die mislukken of waar dingen opstaan die er niet horen op te staan vind ik sowieso al eng, zal wel komen door The Omen waar ik vroeger nachtmerries van heb gehad. En dit is een zeer goed uitgewerkt verhaal waar zulke foto's centraal staan. Toen het verhaal in de loop van de film steeds meer uitgewerkt werd dacht ik heel even 'oei, doe dat nu niet, een uitgebreid verhaal is hier toch niet nodig'. Maar de puzzelstukken vallen op het einde allemaal in elkaar en het verhaal klopt perfect. Ook eng om te zien hoe het komt dat Tun altijd last van zijn nek heeft.
Shutter is een enge, spannende en sfeervolle horrorfilm met prima acteerwerk en een goed uitgewerkt verhaal. Dit is dan ook een absolute aanrader!
filmdetails permalink reageer
Fountain, The (2006)
donderdag 27 januari 2011, 19:18 uur
Veel te melodramatisch verhaaltje dat me niet raakte. De scènes die zich in het heden afspelen spraken me het meest aan, ook al zitten daar wat gaten in en hangt het allemaal als los zand aan elkaar. Bijkomend probleem is ook nog eens dat het drama hier niet echt werkt, ik kon niet echt meeleven met de personages. Telkens als het een beetje boeiend werd gingen we weer naar een andere setting en verscheen er een hoop kitsch op het beeldscherm. De beelden zien er wel goed uit en ook de muziek is best wel mooi, maar dat is het dan ook. Ik wou dat ik hier zo net lyrisch over kon zijn als sommige mensen hier, dat zou betekenen dat ik ervan genoten heb. Maar ik ben geen liefhebber van dit soort surrealistische fantasieverhaaltjes en kan dus niet enthousiast worden bij het zien van een zwevende Hugh Jackman en een sperma producerende boom.
filmdetails permalink reageer
Fucking Åmål (1998)
Alternatieve titel: Show Me Love, woensdag 26 januari 2011, 4:49 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Vooraf wist ik niet echt wat ik hiervan moest verwachten, maar dit is toch wel een verrassend fijne film. Komt allemaal realistisch over en ik denk dan ook dat de meeste mensen wel wat herkenbare situaties of personages uit zijn eigen jeugd in deze film kan terugvinden.
Er wordt prima geacteerd, en dan niet alleen door de twee hoofdrolspeelsters, maar door de hele cast. Vooral Alexandra Dahlström vind ik erg goed en zij zet met Elin een leuk personage neer. Zowel Elin als Agnes hebben in de loop van de film hun sympathieke en minder sympathieke momenten, hierdoor zijn ze ook echt en menselijk. Maar Agnes gaat op een gegeven moment wel echt over de schreef met het uitschelden van het verlamde meisje. Dat was echt nergens voor nodig. Hoe rot je je ook voelt, zoiets doe je gewoon niet. Hierdoor had ik in het verdere verloop van de film ook moeite om sympathie op te brengen voor Agnes.
Beste scènes vond ik de scène in de auto als ze elkaar kussen met het liedje I want to know what love is op de achtergrond. En dan natuurlijk het moment wanneer de vader van Agnes haar vertelt dat het later allemaal zal veranderen en dat het niet belangrijk is hoe populair je op school bent. De man heeft natuurlijk gelijk, maar daar heeft een jeugdig meisje geen boodschap aan, zij wil nu ook gelukkig zijn. Ja, dat vond ik toch wel een mooie dialoog.
Met het einde van de film is eigenlijk niet echt veel mis, maar ik had misschien wel liever een einde gezien waarin het slecht afliep. Toch kan ik goed leven met dit happy end. Deze Fucking Åmål had wat mij betreft nog een half uur langer mogen duren, want de tijd vloog voorbij en het is zeker wel een aangename film om te kijken.
filmdetails permalink reageer
Ticker (2001)
woensdag 26 januari 2011, 23:48 uur
Oei, wat een zwakke film. En dan ook nog eens met zo een sterrencast. Ok, sterrencast is misschien wat overdreven, maar er komen toch heel wat bekende namen voorbij. Steven Seagal, Tom Sizemore, Dennis Hopper, en dan ook nog eens Nas & Ice-T (helaas een te kleine rol), met zo een cast kan je toch wat. Maar helaas, de acteurs stellen toch wel wat teleur, ze hebben stuk voor stuk allemaal al veel beter gepresteerd in andere films.
Steven Seagal krijgt hier niet de kans om zijn vechtkunsten te laten zien en hij heeft zijn scherpe oneliners ingeruild voor een handvol filosofische spreuken. Jammer, want er zijn weinig dingen die leuker zijn dan een vechtende en oneliner spuwende Steven Seagal.
Ticker is dan ook een teleurstellende film die ondanks een normale speelduur wel erg lang lijkt te duren, en dat is geen goed teken. Helaas kan ik hier geen voldoende aan geven.
filmdetails permalink reageer
Joshua (2007)
Alternatieve titel: Devil's Child, woensdag 26 januari 2011, 20:04 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Zwakke film, ik stoorde me ook al snel aan dat constante gejengel op die piano, hoe irritant kan een muziekinstrument zijn? Ik vraag me ook af wat er duivels is aan dit kind. Het jongetje is emotieloos en geen moment eng. Gewoon een klein vervelend en rotverwend mannetje dat jaloers is op zijn pasgeboren zusje dat nu even wat aandacht nodig heeft. Verder is het ook nogal ongeloofwaardig allemaal, waarom zou hij filmen hoe hij zijn zusje laat huilen? Dan vraag je toch om problemen. Met dit bewijsmateriaal had de vader makkelijk verder kunnen gaan.
Sam Rockwell is nog positief, hij doet zijn best om nog iets van de film te maken, maar de rest van de cast stelt niet veel voor. Vera Farmiga haar personage is ronduit irritant en de jongen is zoals eerder gezegd geen moment eng en dus slecht gecast.
filmdetails permalink reageer
Pandorum (2009)
woensdag 26 januari 2011, 11:11 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Pandorum begint sterk en mysterieus. De mannen worden wakker en weten net als de kijker niet wat er aan de hand is. Het is dan ook spannend als ze op verkenning gaan. Vooral dan is de claustrofobische sfeer erg goed voelbaar. Dan is het toch wel wat jammer dat dat niveau niet de hele film behouden blijft. Als ze erachter komen dat er nog mensen en ook een groot aantal gewelddadige creaturen op het schip aanwezig zijn volgen er nog wel een aantal spannende en actievolle momenten. Maar naar het einde van de film toe zitten er een paar flauwe plottwists in die de film geen goed doen, en ook het einde van de film is nogal zwakjes. Ja, een happy Hollywood einde, joepie. Ze liggen ergens op de bodem van een zee op de planeet Tanis, schieten zichzelf naar de oppervlakte en zullen op die planeet waarschijnlijk nog lang en gelukkig leven. Zou toch eens mooi zijn als dit soort films gewoon met de volledige uitroeing van het menselijk ras zouden eindigen.
Maar goed, Pandorum is zeker geen slechte film en ik kan hier wel een mooie voldoende aan kwijt. Ik heb me best wel goed vermaakt met deze sfeervolle film waarvan het eerste gedeelte het sterkst is.
filmdetails permalink reageer
Burn after Reading (2008)
dinsdag 25 januari 2011, 20:07 uur
Een film met een hele hoop komische personages, een leuk verhaal en enkele situaties die volledig uit de hand lopen. De grappigste scène vond ik het telefoongesprek tussen Brad Pitt en John Malkovich, is een hele tijd geleden dat ik zo hard heb gelachen om een scène. Brad Pitt is met zijn enthousiasme zowat in elke scène grappig, en ook George Clooney en John Malkovich zitten uitstekend in hun rol, net zoals die twee hoge pieten van de CIA. De vrouwelijke personages vond ik iets minder, al is Frances McDormand ook wel goed, ze is hier toch een stuk beter dan in Fargo waar ik me ergerde aan haar. Dialogen zijn hier ook een sterk punt, de film zit er vol van en de ene dialoog is nog grappiger dan de andere. De acteur die de rol van Manolo speelt ken ik niet, maar ook die Manolo was dus zo een komisch personage, en hij heeft een erg leuke dialoog met Brad Pitt.
Chad Feldheimer: Manolo, you DIDN'T find this.
Manolo: I found it on the floor there.
Chad Feldheimer: Yeah, I know. But...
Manolo: Right there on the floor there. Just lying there.
En dan de manier waarop hij het zegt, ik moet al lachen als ik eraan terugdenk.
Burn after Reading is een bijzonder leuke komedie en het beste van wat ik tot nu toe heb gezien van de gebroeders Coen.
filmdetails permalink reageer
Universal Soldier (1992)
maandag 24 januari 2011, 11:56 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
filmdetails
Antichrist (2009)
zondag 23 januari 2011, 21:01 uur
De eerste film die ik zie van Lars von Trier, en ik kan niet zeggen dat het me doet verlangen naar meer. De openingsscène is mooi gemaakt, ook al is het tergend traag. De rest van de film vind ik op enkele momenten na niet echt speciaal. De film is sfeervol, en regelmatig zijn er best wel mooie beelden te zien, maar voor mij is dat niet genoeg om echt van de film te kunnen genieten. Ik kreeg helaas geen binding met de personages. En het redelijk vage gedoe waarover er hier veel wordt gediscussieerd is niet aan mij besteed. Als ik een film echt interessant vind wil ik er best wel over nadenken, filosoferen en desnoods zelfs mijn toevlucht zoeken tot externe bronnen om een antwoord te vinden op eventuele vragen. Maar die behoefte heb ik hier niet, daar vind ik de film niet boeiend genoeg voor. De twee uiterst ranzige scènes vind ik ook niets toevoegen aan het geheel.
filmdetails permalink reageer
Pon (2002)
Alternatieve titel: Phone, vrijdag 21 januari 2011, 5:33 uur
Het eerste uur van de film vond ik erg goed en ook best wel spannend. Mysterieuze sfeer, een aantal geslaagde schrikmomenten, een eng klein meisje en een aantal knappe Koreaanse actrices. Helaas gaat het niveau naar beneden in het tweede gedeelte van de film. Het meisje is nog steeds eng en de actrices zijn nog steeds knap. Maar de film verandert dan van een prima horror in een soort drama over relationele problemen en is dan niet meer zo interessant.
filmdetails permalink reageer
[Rec] (2007)
Alternatieve titel: Rec, dinsdag 18 januari 2011, 1:28 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Wow, wat een film. Zonder twijfel één van de spannendste films die ik ooit heb gezien.
In het begin lijkt het een vrij saaie nacht te gaan worden voor de bijzonder knappe Angela Vidal en haar cameraman Pablo. Het begint allemaal rustig en we krijgen wat uitleg en een rondleiding bij de brandweer. Allemaal leuk en aardig, maar Angela wil wat actie zien. Gelukkig komt er dan een oproep en gaan we op pad. Maar als we dan in het gebouw aankomen begint het pas echt. Als kijker weet je net als de personages niet wat er aan de hand is. Het enige dat we weten is dat de situatie in sneltempo zorgwekkender wordt en dat het een lange nacht lijkt te worden. Dat zorgt voor een erg sfeervolle en razendspannende film. Ik kan niet één specifieke scène eruit pikken die ik het beste vind. Dit is zo een film die in zijn geheel ijzersterk is. Komt ook erg realistisch en geloofwaardig over. Camerawerk is prima, er zijn geen irritante personages, de sfeer is goed,.... En de acteerprestaties zijn uitmuntend, iedereen komt heel erg naturel over, alsof er niet wordt geacteerd. Ik had dan ook niet het idee dat ik naar personages of acteurs aan het kijken was, maar naar echte mensen. Gedurende de hele film blijven we in spanning toekijken en worden we zo nu en dan eens opgeschrikt door enkele efficiënte schrikmomenten. En dan krijgen we ook nog eens een bloedstollend einde met een slechte afloop. Voor mij is dat voldoende, meer verwacht ik niet van een goede horrorfilm. Rec is één van de betere horrorfilms die ik heb gezien en uiteraard is dit dan ook een absolute aanrader.
filmdetails permalink reageer
Halloween (2007)
Alternatieve titel: Rob Zombie's Halloween, maandag 17 januari 2011, 19:43 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Voor een remake is dit erg goed. Origineel omdat een groot deel van de film over Michael's jeugdjaren gaat. Dat is eigenlijk het beste gedeelte van de film. Tegelijkertijd is het ook jammer dat we Michael's jeugdjaren te zien krijgen. Nu is het mysterie rond het personage verdwenen. Hier is Michael gewoon een psychopaat en moordenaar in plaats van een mysterieus figuur waar je weinig van weet en dat is toch wel wat jammer.
De moorden uit zijn kindertijd vind ik ook het beste. Als hij volwassen is, dan zakt de film toch wat in. Minder origineel en dan merk je pas echt dat het om een remake gaat. Is wel een beest die Michael Myers, echt een indrukwekkende reus. Toch wel goed gecast, ook al is het een totaal andere Michael dan die uit het origineel. Ook fijn om William Forsythe en Danny Trejo tegen te komen, allebei prima acteurs. Het allergrootste minpunt zijn de drie meisjes, al viel de donkerharige nog mee, zij zag er goed uit en acteerde eigenlijk best wel goed. Maar die twee anderen zijn toch wel heel erg slecht. Veel te veel stoere praat en overacting, erg vervelende meisjes. Ik vraag me af hoe je het als regisseur in je hoofd haalt om zo een onnozel wicht de rol van Laurie te geven, ik hoopte tegen beter weten in dat Michael haar te pakken zou krijgen. Dan denk je toch terug aan Jamie Lee Curtis, die zoveel beter was.
Ander minpunt is dat er weinig of niets wordt uitgelegd over het doen en laten van de volwassen Michael. Hoe komt hij zo snel in Haddonfield terecht? Hoe kan het dat hij alles weet? Dan staat hij in een huis en slacht hij een paar mensen af, en het volgende moment staat hij weer bij een ander meisje in huis waar hij natuurlijk ook weer helemaal los gaat. Normaal gezien maakt het me weinig uit, het is Michael Myers en ik neem maar aan dat hij door één of andere bovennatuurlijke kracht wordt gestuurd. Maar in deze film is Michael maar een normaal mens en als ze er toch voor kiezen om in het begin zo uitleggerig te doen, dan moeten ze die lijn ook maar doortrekken in het tweede gedeelte van de film.
Ik heb me ondanks enkele minpunten zeker wel vermaakt met deze film. Vooral het eerste gedeelte zorgt ervoor dat ik hier een mooie voldoende aan kwijt kan, ook al valt hierdoor het mysterieuze weg. Dit is dus een prima remake, maar het origineel uit 1978 blijft in mijn ogen toch superieur. Pluspunt is natuurlijk het bekende masker, dat blijft na al die jaren nog steeds even geweldig.
filmdetails permalink reageer
Vinyan (2008)
zondag 16 januari 2011, 4:12 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Wat een draak van een film. Labiele vrouw ziet een wazige rode vlek en denkt dat het haar zoon is. Dan trekt ze samen met haar man en een stelletje onbetrouwbare individuen maar halsoverkop de Birmese Jungle in op zoek naar het kind. Erg mager verhaal, zwakke acteerprestaties, en bijzonder vervelende personages. Vooral die vrouw is onuitstaanbaar, ik snap dan ook werkelijk niet waarom haar man haar niet gewoon achterlaat in de jungle als ze weer eens voor de zoveelste keer is verdwenen. Goed, het verhaal gaat in elk geval nergens heen en ik kon er niets mee. Op een bepaald moment kreeg ik ook de indruk dat ik naar een zeer flauw afkooksel van Apocalypse Now aan het kijken was. Het einde vind ik ook maar erg zwak. Op onze tocht komen we regelmatig van die geverfde kinderen tegen die allemaal de hele dag niets anders lijken te doen dan in het ijle staren. Op het einde zijn er dan tientallen of honderden van die kinderen die manlief doodmaken en zijn vrouwtje gaan betasten, wat ze erg leuk lijkt te vinden. Ik vond het allemaal maar bijzonder slap en onbevredigend.
filmdetails permalink reageer
Case 39 (2009)
zondag 16 januari 2011, 20:25 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Hier had ik best wel hoge verwachtingen van en die zijn ook volledig ingelost. Ik begrijp wel niet goed waarom hier zo vaak de vergelijking wordt gemaakt met Orphan. Totaal ander soort film, pak dan liever The Omen als vergelijkingsmateriaal. Enige echte verschil is dat het meisje uit deze film zich wel bewust is van haar krachten en daar ook handig gebruik van maakt. Case 39 bevat heel wat sterke momenten en een heel mooie opbouw. Natuurlijk is het overduidelijk dat het meisje slecht is, maar toen die ouders haar wilden verbranden in een oven dacht ik dat zij ook helemaal gek waren. Later wordt duidelijk dat ze eigenlijk gewoon normale maar wanhopige mensen zijn.
Acteerprestaties zijn van iedereen wel goed, maar er is één actrice die erbovenuit steekt. De jonge Jodelle Ferland schittert hier en speelt iedereen moeiteloos van het scherm. Op momenten is ze erg lief en schattig, even later is ze dan weer een echt duivelsgebroed. Wat een verschil als je dit vergelijkt met een film als The Children die ik eergisteren te zien kreeg. Jodelle Ferland heeft maar één blik nodig om enger te zijn dan alle kinderen uit die film samen. Ja, deze Jodelle Ferland is indrukwekkend.
Ik ben wel een liefhebber van goede films over duivelskinderen, en dit is er eentje. Daarom is de opbouw ook zo belangrijk, waarom barricaderen de ouders hun slaapkamerdeur, wat willen ze buitenhouden, waarom zijn ze zo bang? Het hele mysterie dat rond het meisje hangt wordt langzaam maar zeker duidelijker, al blijft het steeds mysterieus en geeft de regisseur niet teveel uitleg. De lieve en schattige Lilith (de naam zou al een belletje moeten doen rinkelen) is dan ook een uiterst kil, genadeloos en wreed monster. De beste scène vind ik dan misschien ook wel de dialoog tussen Lilith en Doug. Zo een gesprek vind ik eigenlijk veel enger dan de horzelscène waarin Doug sterft. Al ben ik achteraf wel blij dat Doug toen niet zei dat hij bang was van spinnen. Maar goed, de film heeft nog veel meer te bieden zoals bijvoorbeeld enkele geslaagde schrikmomenten en heel veel sfeer.
Het einde van de film is het enige dat ik een klein beetje teleurstellend vond. Jammer dat het zo een happy end is. Sowieso een beetje vreemd dat je een demoon zomaar kan verdrinken. Gelukkig heb ik ook het alternatieve einde bekeken en dat vond ik al een stuk beter. In het alternatieve einde worden Lilith en Emily gered. Lilith komt bij een pleeggezin terecht en Emily wordt vastgezet in een instelling/gevangenis. Moest ik de regisseur zijn, dan had ik het nog anders opgelost. Ik zou na de brand ermee stoppen op het moment dat Lilith weer naast Emily staat. Dat zou een ideaal duister en mysterieus einde zijn.
Case 39 is hoe een goede horrorfilm hoort te zijn, spannend, mysterieus en sfeervol. Het is net niet zo goed als The Omen uit 1976, maar wel een uitstekende film. Dit is dan ook een absolute aanrader. Wie de dvd heeft raad ik aan om ook de verwijderde scènes te bekijken, in tegenstelling tot heel wat andere films zitten hier wel een aantal erg sterke scènes tussen waarvan ik het jammer vind dat ze niet in de uiteindelijke film zitten.
filmdetails permalink reageer
Children, The (2008)
vrijdag 14 januari 2011, 0:10 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Tjonge, wat een slappe film is me dat alweer. Ik lees hier even wat berichten door en kom dan meermaals de titel Eden Lake tegen. Ongelooflijk, beide films zouden niet eens in één zin genoemd mogen worden. In Eden Lake gaat het om een koppel dat geterroriseerd wordt door een bende losgeslagen jongeren, de dreiging is haast in elke scène voelbaar. Hier gaat het om een handvol volwassenen die tegenover een handvol kinderen komen te staan. Totaal geen dreiging voelbaar en helemaal niet eng. Kinderen die een beetje wezenloos voor zich uit staren als een heroïnejunk met een overdosis, daar vind ik niets eng aan.
Natuurlijk zal het voor een ouder niet makkelijk zijn om een kind te doden. Maar hoeveel signalen wil je hebben dat er iets met de kinderen mis is? Heel even logisch nadenken en alles op een rijtje zetten is voor deze mensen ook niet weggelegd, gaan ze nog de schuld geven aan de rebelse tienerdochter. Dat en schreeuwen is het enige wat ze doen. Alsof een hoop schreeuwende kinderen niet genoeg zijn, nee, dan gaan ook nog eens alle volwassenen het grootste gedeelte van de film schreeuwen. Erg vervelend!
De hele film slaat eigenlijk nergens op en roept meer ergernis op dan wat anders. Pak nu dat ongeluk met die slee, alsof die slee 200 km/u gaat. Alsjeblieft zeg, ontwijk dat toch gewoon of laat je even opzij vallen. Ambulance en politie gebeld, duurt wel heel lang vooraleer ze komen. Even terugbellen want ze komen nog steeds niet. Dan zeggen ze aan de andere kant van de lijn dat ze enkel komen bij erg dringende gevallen. Euh hallo, er ligt hier iemand dood te bloeden. Maar goed, de hulpdiensten komen in deze film ondanks meerdere oproepen gewoon niet opdagen.
Het ergste was nog wel de scène bij de trap. Ik vraag me af waarom een volwassen vrouw doodsangsten uitstaat als er 2 peuters van amper een halve meter hoog voor haar staan. Als je ze geen pijn wil doen, dan hou je ze gewoon op een afstand en maak je ondertussen de deur open. Maarja, erg slim en handig was ze ook niet, moest je haar eens zien sukkelen bij die klimrek. En wat moet je denken van het einde van de film als er ineens een hele bende kleuters in het bos staat? Wil de regisseur ons doen geloven dat het virus is uitgebroken en dat alle volwassenen even achterlijk zijn om zich te laten overrompelen door een paar boze peutertjes? Lachwekkend! Als ik niet beter wist zou ik denken dat het één of andere slechte parodie was waar ik net naar heb gekeken.
Domme volwassenen, irritante kinderen en ondermaatse acteerprestaties van de hele cast. The Children is een tegenvaller.
filmdetails permalink reageer
À l'Intérieur (2007)
Alternatieve titel: Inside, donderdag 13 januari 2011, 23:48 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
De film begint uitstekend. Als de vrouw komt aanbellen en daarna in het duister blijft staan zorgt dat voor enkele spannende en geheimzinnige momenten. Dat is dan ook meteen het beste van de film. Daarna verdwijnt helaas het realisme, wat op zich niet eens erg hoeft te zijn, maar even later verdwijnt ook nog eens alle geloofwaardigheid. Ik ga hier niet elke scène beschrijven, dat is al lang door anderen gedaan, maar er zijn gewoon veel te veel dingen die me storen in dit filmpje. De moeder van het meisje komt het huis binnengewandeld en ziet 2 vreemde mensen in huis. Even later wordt ze doodgestoken door haar eigen dochter terwijl je zou denken dat die toch wel de stem van haar moeder zou moeten herkennen. Maar goed, dat leverde tenminste nog een fijne scène op. Meer moeite heb ik met de agenten die wel bijzonder achterlijk handelen. Eerst gaan er twee agenten naar binnen die na een minuutje al dood op de vloer liggen. Je zou denken dat de andere agent die nog in de auto zit meteen versterking roept, maar neen. In plaats daarvan gaat hij samen met een gearresteerd Algerijns boefje dat ook nog eens geboeid is het huis binnen. Ze vinden de dode agenten, ze vinden het slachtoffer, en nog steeds maakt hij die jongen niet los, wat is me dat voor een debiel gedoe? Het kan nog dommer, als het licht uitvalt gaat de agent met het geboeide boefje op zoek naar de stoppenkast in plaats van het slachtoffer eerst in veiligheid te brengen. Natuurlijk worden ze allebei al snel uitgeschakeld. Clichés worden hier ook niet geschuwd, zo krijgt het slachtoffer meermaals de kans om de moordenaar te doden, wat ze uiteraard niet doet. Je vraagt je ook af hoe moeilijk het kan zijn om er eens eindelijk een einde aan te maken. Ik bedoel maar, je hebt de hele nacht op je kop laten schijten en iedereen om je heen is dood, de o zo boze gemene vrouw is zwaargewond, haar hele gezicht is verbrand. Dan moet je toch wel ongelooflijk woedend zijn (vooral als je toch al zo een chagrijnige kop hebt als dat zwangere vrouwtje), zo woedend dat je die trut toch gewoon afmaakt als je de kans hebt, maar neen nog steeds niet. Het echte dieptepunt wordt pas bereikt als de dood gewaande agent ineens weer is opgestaan, in een soort zombie is veranderd en alweer aan de stoppenkast staat te prullen. En dan valt die ook nog eens de verkeerde vrouw aan. Hoe verzin je het? Ook wel vreemd dat een volledig verbrand gezicht dat aan flarden hangt blijkbaar geen pijn doet.
Het motief van de dader kwam bij mij niet als een verrassing, zie je al van ver aankomen.
Schokkend vond ik de film ook niet, daarvoor is het allemaal veel te nep. Een beetje een buik openknippen met een schaar om te shockeren. Bwa, het deed me hier niet veel, kwam nogal wat nep over. Ook de vele liters bloed die er vloeien maken het zeker niet schokkender. Ik moet me ook een beetje kunnen inleven in de personages om iets schokkend te vinden, en dat kon ik hier absoluut niet.
À l'Intérieur is maar een tegenvallende film.
filmdetails permalink reageer
Ichiban Utsukushiku (1944)
Alternatieve titel: The Most Beautiful, zondag 9 januari 2011, 1:45 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Deze film wordt vaak een propagandafilm genoemd, en dat is het eigenlijk ook wel. Het woord heeft nogal een negatieve klank, maar eigenlijk is de boodschap die de film uitdraagt helemaal niet negatief. Zo kwam het althans bij mij over.
Het is wel duidelijk te merken dat alles heel erg overdreven is. De werkgevers zijn erg vriendelijk voor het personeel, te vriendelijk zelfs. En de werknemers zijn overdreven ijverig. Ik heb zelden of nooit zulke gedreven en toegewijde werknemers gezien als de vrouwen in deze film. De productie wordt zwaar opgeschroefd en je zou denken dat dat voor wat onrust zorgt, en dat is ook zo. Maar die onrust is er niet omdat men nu harder moet werken, neen, de vrouwen gaan zelfs vragen voor nog meer werk. Men wil nog harder werken. De vrouwen zijn dus enorm gedreven en het werk goed doen is alles wat telt. Zo is er eentje die ziek is maar absoluut niet naar huis wil, een ander valt van het dak naar beneden en breekt haar been, maar ze komt gewoon met gips werken. En zo kan ik nog enkele momenten opnoemen waar de gedrevenheid van het personeel van het scherm spat, maar ik denk dat de boodschap zo wel duidelijk is. Vergis je niet, men is niet zo begaan met het werk uit angst voor ontslag of negatieve kritiek. Neen, het is echt puur idealisme dat men nastreeft, deze vrouwen zijn oprecht begaan met het werk en de productie. Zij vinden zichzelf dan ook een onderdeel van de Japanse oorlogsmachine.
Het hoofdpersonage is de belichaming van de ideale werknemer. Haar moeder ligt op sterven, maar zij blijft gewoon doorwerken. Zelfs als haar moeder is gestorven en de leidinggevenden haar haast smeken om naar huis te gaan weigert ze en gaat ze gewoon door met haar werk, want dat is wat haar moeder zou gewild hebben. Deze scène is dan ook het einde van de film en dit levert wel een mooie eindscène op.
Er wordt ook tijd gemaakt voor wat teambuilding door enkele wedstrijdjes volleyball te spelen. Voor de rest is er niet zo heel veel belangrijks te zien. Takashi Shimura is uiteraard de bekendste acteur, maar hij heeft helaas maar een bijrol en komt niet vaak in beeld. Leuk weetje is dat actrice Yôko Yaguchi na deze film trouwde met regisseur Akira Kurosawa.
In elk geval is dit absoluut niet één van de betere films van deze regisseur. Akira Kurosawa heeft hierna veel betere films gemaakt, hiervoor trouwens ook want zijn debuutfilm Sugata Sanshiro was ook een prima film. The Most Beautiful lijkt me voor eigenaars van een bedrijf wel een ideale film om eens te laten zien aan het personeel. Ik zou de film niet aanraden aan mensen die niet bekend zijn met het werk van deze regisseur, in plaats daarvan kan je beter eerst een paar bekendere films bekijken. De liefhebbers die alle Kurosawafilms willen zien moeten deze film uiteraard ook een kans geven.
filmdetails permalink reageer
Party, The (1968)
maandag 3 januari 2011, 0:48 uur
Erg leuke komedie die ik al vaak gezien heb. Peter Sellers schittert in de rol van de klungelige Indiase B-acteur Hrundi V. Bakshi. Vanaf de openingsscène is het al grappig, en dat niveau blijft bijna de hele film behouden. Hilarisch om te zien hoe Peter Sellers als een onbekende op het feest aankomt en ongewild de ene dolkomische situatie na de andere veroorzaakt. Wat een kluns is het toch, geweldig. Alles wat er maar mis kan gaan, dat gaat ook mis. Verder zijn er nog een hoop leuke bijrollen waarvan ik die van Denny Miller, de grote blonde kerel het beste vond. The Party is een heel erg leuke komedie met tal van hilarische situaties.
filmdetails permalink reageer
Death Race (2008)
maandag 3 januari 2011, 22:56 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Erg flauwe ongeloofwaardige en zwaar overdreven actiefilm. Een vrouwelijke gevangenisdirecteur met een programma waarin criminelen het tegen elkaar opnemen in dodelijke races. En dan zorgt ze ervoor dat familieman Jason Statham in de bak terecht om zo meer kijkcijfers te krijgen. Statham is namelijk een uitstekend chauffeur en moet in de huid kruipen van een zekere Frankenstein om zo zijn vrijheid terug te winnen. Natuurlijk zijn ze niet van plan om hem echt vrij te laten. Wat een hoop onzin allemaal. Ook dat team van Statham, het zijn zogezegd allemaal de zwaarste criminelen van het land, moordenaars, verkrachters, noem maar op. Het zijn in elk geval allemaal van die mannen die denken dat ze erg stoer zijn. En wie zit er in zijn team? Juist ja, een man die eigenlijk niet eens een gevangene is en een dikkerd met een huilgezicht. Jason Statham is werkelijk het enige wat de film nog een beetje goed maakt, voor de rest stelt het niet veel voor. Film zit ook overvol met onzinelementen die totaal overbodig zijn. Die vrachtwagen die zowat alle deelnemers komt uitmoorden, waar is dat goed voor? Je zou toch denken dat ze voor de volgende race nog wat deelnemers moeten overhouden, waarom dan iedereen vermoorden? En die vrouwen zitten ook alleen maar in de film om de geile pubertjes te vermaken, scène waarin ze geïntroduceerd worden is dan ook nogal belachelijk. Neen hoor, veel stelt dit niet voor. Death Race is een erg tegenvallende film.
filmdetails permalink reageer
Ae Fond Kiss... (2004)
Alternatieve titel: Just a Kiss, zondag 2 januari 2011, 1:03 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Nogal een tegenvallende film met enorm veel irritante personages. Dan heb ik het niet persé over de ouders van Casim die beslissen met wie deze jongen moet trouwen. Dat vond ik nog het minste van alles. Ik vond het zelfs nog erger dat de jongste zus niet haar eigen studiekeuze mocht maken. De vader begrijp ik dan nog, maar de reacties van Casim en de oudste zus riepen toch wat woede en ergernis bij me op. Die oudere zus was zelfs de hele film irritant, met dat zielige achterbakse gedoe van haar. Enkel de priester vond ik nog irritanter. Het is toch ongelooflijk dat zo een kerel zomaar kan beslissen dat je niet in een bepaalde school mag gaan werken en zelfs ontslagen kan worden omwille van privéredenen waar hij eigenlijk geen kl*t* mee te maken heeft.
Het belangrijkste van de film is de relatie tussen Casim en Roisin en hun hele omgeving die zich ermee gaat bemoeien. Nu moet ik zeggen dat me dat eigenlijk niet echt heeft geboeid. Ik vond dat deze vrouw al die moeite en problemen echt niet waard is. Toen ze heel even (1 dag? 2 dagen?) uit elkaar waren was ze al met een andere kerel aan het daten. Ze kwam sowieso nogal over als een enorm verwend nest dat meent dat de hele wereld rond haar heen draait. Casim moet even naar een enorm belangrijke afspraak met geldschieters, en dan gaat zij daar tot vervelens toe zitten zeuren dat hij niet moet gaan en dat hij bij haar moet blijven.
De regisseur maakt zich er ook makkelijk vanaf met dit zwakke einde.
filmdetails permalink reageer
MovieMeter
Films
