Ingeschreven sinds 14 mei 2005
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van FillumGek. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012.
woensdag 1 februari, 14:39 uur
stem geplaatst
filmdetails
woensdag 25 januari, 15:24 uur
Alvorens ik deze ging kijken heb ik een paar dagen geleden eerst het origineel nog maar eens herzien. Hoewel ik niet speciaal een fan ben van Carpenter blijft dat werkje toch wel erg goed. Het debuut van van Heijningen blijkt een aardige film, maar plak er een grote naam aan en de mensen zijn terecht opeens een stuk kritischer.
Zo had ik eerst het idee dat het om een remake ging dus ik hield mijn hart al vast. Vermoedelijk zou van Heijningen dan direct op zijn bek zijn gegaan, evenals vele andere remakes. Dat het om een prequel gaat maakt het allemaal wat vergeeflijker, er hoeft namelijk niet één op één vergeleken te worden. Toch komt dit deel op ieder vlak wat te kort. Om te beginnen is de sfeer ver te zoeken. De spanningsopbouw is nog wel redelijk, maar na een uur wordt de film een Hollywood actiefilmpje zonder ziel.
De verschillende verwijzingen naar het origineel zijn leuk om te zien en de special effects zijn best aardig. Toch waren de special effects uit het origineel al zo goed dat het moeilijk is om te zeggen dat deze er beter uit zagen. De cast was niet bijzonder al is Winstead een best leuke verschijning. Verder geen personage waarmee je echt mee gaat leven. Soundtrack was inwisselbaar, af en toe een spannende scene zoals de 'vulling' scene.
Deze dappere poging is al met al niet echt een aanwinst voor de horrorliefhebber. Maar een half geslaagd filmpje om het verhaal achter Het Ding wat uit te diepen is het wel.
filmdetails permalink reageer
woensdag 25 januari, 13:11 uur
Alweer een leuk vervolg. Normaal gesproken kijk ik geen kerstfilms als het geen Kerst is, maar aangezien Kerst pas geweest is besloot ik toch maar om hem alsnog te kijken. Snel incashen is er gelukkig niet bij, dit is weldegelijk een productie die zich mag vergelijken met de voorgaande delen.
Het is allemaal niet vernieuwend, behalve de 3D effecten die iets teveel worden gebruikt. De film zit weer vol poep en pies humor en de nodige drugs scenes. Vaak een grote glimlach waard, soms ook wat overdone. Wat Harold & Kumar vooral zo leuk maakt is de enorme vaart in de film, de vlugge editing en de grote hoeveelheid aan absurde personages. Neil Patrick Harris heeft weer een briljante vertolking en drijft de spot met zijn eigen persoontje. De stonede Ava, de trouwe WaffleBot, Danny Trejo als pissige schoonvader en de mooie Maria en Vanessa. Natuurlijk zijn Cho en Penn nog steeds goed op elkaar ingespeeld.
Verrassend genoeg is de film visueel niet bepaald lelijk. Op een gegeven moment wordt er in een drugtrip overgeschakeld naar claymation, best creatief. Flashbacks worden getoond via duistere stills en de slowmo's deden af en toe denken aan een film als Wanted. Hier is duidelijk aandacht aan besteed. Laat dat volgende deel dan maar komen ook.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: John Carpenter's The Thing, donderdag 19 januari, 22:48 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren
filmdetails
woensdag 18 januari, 20:57 uur
Steeds na het zien van een X-Men film word ik er maar weer eens aan herinnerd hoe saai ons mensenleventje eigenlijk is. Veertig uur per week naar school of werk, in het weekend wat leuks doen als je geluk hebt en de volgende week weer hetzelfde liedje. Een en al routine, zonder poespas. De enige superkrachten die wij bezitten komen vrij na een paar biertjes of een bordje bruine bonensoep. Maar wat zou het fantastisch zijn om zelf speciale powers te bezitten. Lekker met je laserstralen de hand der wet helpen, of een ravage aanrichten natuurlijk. Ja, mezelf verplaatsen in het lichaam van de X-Mannen lukt me dan ook wel.
De film doet in principe niet zoveel anders als in de voorgaande delen. Smijt een dik budget neer en laat de explosies en CGI-beelden van het scherm spatten, recht in het gezicht van de kijker. Hoewel ik vroeger regelmatig de cartoon keek heb ik de comics nooit gelezen en ik was eigenlijk ook alweer vergeten hoe het universum nu precies in elkaar steekt. Een prima opfrisser dus deze prequel. We krijgen te zien hoe verschillende X-Men samen komen. De ene bekend, de andere gloedjenieuw. En er zitten weer een paar erg leuke krachten bij. Azazel was wel een favorietje.
Sterk geacteerd door met name Fassbender en McAvoy, maar eigenlijk overtuigt de hele cast wel. Vaughn houdt het tempo er gelukkig flink in waardoor de film echt geen minuut verveeld. Het is echt leuk dat diverse oude bekenden hun opwachting maken (Wolverine) en hoe er diverse malen wordt verwezen naar het heden en verleden. Typisch een film waar de dikke twee uur vliegensvlug voorbij vliegen. Laat de volgende episode maar komen!
filmdetails permalink reageer
woensdag 18 januari, 15:12 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Found footage films over geesten vind ik in het algemeen wel interessant. Science-fiction films zijn nooit echt mijn ding geweest, al is mijn interesse sinds de briljante Mass Effect games sterk toegenomen. Ik was dan ook benieuwd of zo'n handycam filmpje in de ruimte me ook zou bevallen.
En dat deed het, gedeeltelijk. Er wordt best een beknellend sfeertje gecreëerd, zeker omdat ik persoonlijk never nooit de Aarde zou durven verlaten. Het idee alleen al om in doodse stilte op een andere planeet rond te moeten dwalen met die enorme zwarte ruimte om je heen geeft me al een verstikkend gevoel. Dat gevoel wordt hier goed neergezet.
De scenes die zich afspelen binnenin de Liberty vind ik dan vaak een stuk minder. Omdat de hoofdpersonen geen al te boeiende mensen zijn is het luisteren naar hun technisch geneuzel ook niet altijd even leuk. Daarnaast gebeurd er, zoals vaker in dit soort archief-films, bijzonder weinig.
Maar zodra er eindelijk wat gebeurd is het ook meteen spannend. Goede make-up en 'het kwaad' is behoorlijk creepy. Toch had ik gehoopt dat de nadruk meer op het suggestieve zou liggen. Op het einde denk je al snel aan Alien en is de geloofwaardigheid meteen mijlenver zoek. Leuk, maar niet hoogstaand.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: The Last Circus, woensdag 18 januari, 12:39 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Een geslaagde combinatie van humor, horror, romantiek en drama. Balada Triste de Trompeta is niet in een hokje te plaatsen, behalve misschien dat van 'uniek'. De donkere stijl past precies in het plaatje van wat ik me bij een circus voorstel. Een stel gestoorde psychopaten die al schuilende achter een alter ego de vreselijkste misdaden begaan. Met clowns als leidinggevend natuurlijk, brrr.
De onschuldige clown Javier wordt tot waanzin gedreven wanneer hij zijn lekkere liefje Natalia niet kan krijgen. Wat volgt is een doorgedraaide clown die een pad van verwoesting achterlaat en kleine kindjes een trauma bezorgt. Hij wordt echter achtervolgd door Sergio, mede-clown en vriend van Natalia. Best gestoord soms, met wat ranzige scenes die in een volbloed horrorfilm op zijn plaats zullen staan.
Het duurt inderdaad wat lang voordat de film echt losgaat, al is het hele gebeuren vooraf geen straf. De humor is vaak ver te zoeken helaas, maar de Spaanse taal weet me toch wel te bekoren. Soms springt de film wat teveel van de hak op de tak en is er sprake van te weinig opbouw. Acteerwerk van de twee clowns is uitstekend en de erg leuke Carolina Bang zorgt voor een prachtig aanzicht waardoor de paar nietszeggende scenes in de film toch de moeite waard zijn.
Het einde is nogal cliché, maar toch met een verrassende wending. Twee eindbazen vechten op een hoog gelegen platform en uiteindelijk valt er eentje de diepte in. Hier niet dus, helaas was het de mooie Natalia die het loodje legde. Mooi einde met best wat emotie, overtuigend gebracht. Erg leuk werkje.
filmdetails permalink reageer
zondag 15 januari, 23:33 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Best geinig. We fantaseren allemaal wel eens over hoe het zou zijn om een superheld te zijn. De één wilt kunnen vliegen en beschikken over telekinese, de ander wilt weer onzichtbaar zijn. Je in leven in Frank is dus geen probleem, al zul je niet net als hem als een clown in een maillot over straat willen huppelen. Want echte superkrachten heeft deze film niet.
Wilson is alvast goed gecast als enorme anti-held. Hij heeft een grote hekel aan zichzelf en besluit op een dag de strijd aan te gaan met de misdaad. Dit gebeurd op wel heel knullige wijze, een onderdeel van de wat droge humor in de film. Niet altijd geslaagd, maar vaak wel met een glimlach. Best bloederig soms ook nog, maar als je dan toch bezig bent had het van mij nog wel een tandje meer gemogen.
Ellen Page waardeer ik steeds meer, al vond ik haar hier wel wat overdreven acteren af en toe. Leuk personage wel, maar jammer dat ze zo aan haar eind komt. Aan de andere kant hoor ik mezelf ook nog wel eens klagen over enorme clichés in dit soort films dus eigenlijk is het ook wel weer een goede keuze. Nog wat andere bekende namen als Bacon en Tyler maken de 'grote' cast compleet.
De actie was op zich best matig. Geen echte serieuze tegenstand en verder dan wat verdwaalde kogels gaat het niet. Wel geinig zijn de 'Boom' en 'Wham' wolkjes in beeld, maar sinds Scott Pilgrim kennen we dat ook wel. Niet hoogstaand, maar wel een lekkere wegkijker.
filmdetails permalink reageer
zondag 15 januari, 21:11 uur
stem geplaatst
filmdetails
zondag 15 januari, 19:42 uur
stem geplaatst
filmdetails
Alternatieve titel: Yatterman, zondag 15 januari, 15:45 uur
stem geplaatst
filmdetails
zaterdag 14 januari, 23:20 uur
stem geplaatst
filmdetails
Alternatieve titel: Strange Circus, zaterdag 14 januari, 21:37 uur
stem geplaatst
filmdetails
woensdag 11 januari, 21:17 uur
Gelukkig is de, toch best wel, nare smaak van het tweede en derde deel in één klap weggespoeld. De reacties beloofden al veel goeds, maar dit is inderdaad de echte sequel. De tussendelen snel vergeten dus, Toxie is helemaal terug!
Als vanouds staan de inwoners van Tromaville (en Amortville) weer centraal, dit keer gegoten in een geinig verhaaltje. Toxie komt namelijk zijn kwade zelf tegen wat resulteert in een knotsgekke spiegelwereld bewoont door de raarste personen denkbaar. Toxie ziet er wat anders uit, vooral wat gepolijster, maar zijn kunstjes is hij nog niet verleerd. Zoals elk deel begint de intro lekker bloederig en smerig maar waar het toen qua smerigheid stopte gaat het hier de hele film door. Zeker op het laatst komt er nog een lekker bloedbadje. Alsof Kaufman wat goed te maken had.
Buiten dat zit de film weer vol stereotypen die belachelijk worden gemaakt. Nazi's, negers, homo's en zelfs God moeten het afleggen. Leuke cameo's ook weer van Kabukiman (al moet ik die film nog zien), Ron Jeremy en Julie Strain. Zij worden aangevuld met de grootste antihelden die je maar kan bedenken zoals Dolphin Man, The Vibrator en Master-Bater. What's in a name?
Gooi het op een hoop met vele droge grappen en slapstick humor en wat tieten en je hebt een ouderwetse Toxie die zorgt voor dik vermaak. Wellicht een vervolg, meneer Kaufman?
filmdetails permalink reageer
woensdag 11 januari, 18:52 uur
Dit derde deel is dan toch wat teveel, zeker om het op dezelfde dag te bekijken. Vanaf het begin is het al duidelijk dat deel 3 niks nieuws gaat toen ten opzichte van deel 2 en dan duurt de tijd lang...
Van veel sfeer was geen sprake meer. De originele Melvin (Mark Torgl) wordt niet meer gebruikt en er is een hevig gebrek aan inspiratie. Geen leuke personages en de smerigheid is ook tot een dieptepunt gekomen. De smeltscene en transformatie van Satan was dan nog wel de moeite waard.
Er zaten nauwelijks leuke grappen in en als de film dan ruim anderhalf uur duurt dan is jezelf stierlijk zitten vervelen een logisch gevolg. Gelukkig was Legere nog aanwezig voor enkele appetijtelijke bodyshots.
filmdetails permalink reageer
woensdag 11 januari, 18:51 uur
Toch wel ondergewaardeerd. Natuurlijk, vergeleken met het hilarische eerste deel is het een stapje minder, maar ik kon me er nog steeds mee vermaken.
Intro is al erg leuk waarbij de nodige, volslagen belachelijke badguys door Toxie verpulverd worden. Een aantal moorden creatief, sommige smerig en een aantal weer cartoonesk. Jammer dat de film buiten deze paar toffe kills verder weinig bloed en smerigheid bevat.
Personages zijn weer hopeloos lachwekkend; soms erg grappig, maar net zo vaak zo onleuk dat het gênant is. De humor lijkt vaak regelrecht uit een tekenfilm te komen. Dat het geheel in Tokyo afspeelt is als Japan-fan een leuk gegeven, maar toch mis ik het sfeertje in Tromaville een beetje.
Geslaagd vervolg dus in mijn ogen en op naar het volgende deel.
filmdetails permalink reageer
woensdag 11 januari, 12:28 uur
Het is veel lang te lang geleden dat ik het origineel heb gezien (ook te laag beoordeeld denk ik), maar toch besloot ik me te wagen aan het 'slechtere' vervolg. Films als Evil Dead 2 en House of 1000 Corpses hebben immers al laten zien dat horror goed te combineren is met (zwarte) komedie.
De film begint met een schitterende scene over twee dronken jongeren die in de pan worden gezaagd door Leatherface. Coole bril (gimme one!) en heerlijk geschift lachje van die gast. Het is even schrikken wanneer Leatherface voor het eerst in beeld komt; totaal niet angstaanjagend meer. Maar dit is dan ook een soort van parodie. Kijk alleen al naar de enorme overacting van diverse acteurs.
Stretch bijvoorbeeld brengt de hele film zowat schreeuwend door. Mooie benen wel. Leatherface is slechts een oliedomme reus. Icoon Moseley steelt wederom de show met zijn trekjes. Perfecte stem, gestoorde blik en karikaturaal. Hopper is ideaal in zijn rol als wraakzuchtige, chainsaw wielding Ranger.
Verhaal is lekker vlot, smerigheid in overvloed en het decor is mooi. Niks mis mee.
filmdetails permalink reageer
dinsdag 10 januari, 22:36 uur
De trailer beloofde een hilarische film, maar uiteindelijk is het toch een behoorlijke domper. De film mag dan best wat centen in de decors en kostuums hebben zitten, plezier straalt het allerminst uit.
Misschien dat het ook door de Middeleeuwse setting komt; iets wat ik alleen waardeer als het zeer goed is uitgevoerd. In dit geval slaat het de plank veelal mis door teveel gebruik van hedendaagse scheldwoorden die voor een lach moeten zorgen. De grote mate aan verwijzingen naar seks sloegen helaas ook niet aan.
Gelukkig zijn de decors en kostuums van een goed niveau. De special effects zijn niet onaardig en qua fantasie zit het ook wel goed. De personages zijn erg karikaturaal, iets wat dan wel weer goed in het beeld paste. Verder weinig gedenkwaardige figuren, al is Portman gelukkig nog wel leuk om te zien.
Genre: humor. Aantal keer gelachen: nul. Helaas.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Quick, zondag 8 januari, 23:08 uur
Best een aangename verrassing. Doorgaans kijk ik vooral serieuze misdaadfilms uit Zuid-Korea, maar dit luchtige actiefilmpje mag gewoon naast een Amerikaanse Fast and the Furious of Torque staan.
De film heeft flink wat vaart, is behoorlijk chaotisch en kent een flitsende montage. Wat dat betreft zet de openingsscene meteen de toon. Tijdens een paar spectaculaire doch dertien-in-een-dozijn stunts val je van de ene camerahoek naar weer een ander camerastandpunt. Scenes worden vanuit verschillende plaatsen gefilmd wat de boel allemaal vlot doet ogen. De special effects zijn sowieso van een zeer degelijk niveau, al wordt er af en toe wat teveel slow-mo gebruikt. De snelwegscene was het leukst, deed ook wat denken aan Final Destination 2. Maar waar daar het bloed in het rond vliegt is dit een braaf filmpje waar vrijwel geen spatje bloed in te vinden is. Helemaal niet erg in dit geval.
Jammer wel dat de film niet iets grappiger is. Een aantal dingetjes brachten wel een lach op mijn gezicht zoals een motorhelm die te hard knelt of een keer niezen tijdens de bom ontmanteling. De cast acteert sterk over de top, vooral Ah-rom. Overigens niet erg om haar de hele film in zo'n leren pakje te zien. De actie is vaak ook helemaal niet serieus te nemen, maar vermaken doet het wel. Leuk einde ook met een knipoog naar Swordfish.
Toch mist er wat. Het knalt allemaal nét niet hard genoeg en de speelduur is ook een half uurtje te lang. De personages zijn helaas ook zeker niet memorabel en de verhaallijn is zoals vaker ook behoorlijk ondiep. Maar als je een vlot actiefilmpje zoekt zit je hier mee gebakken.
filmdetails permalink reageer
zondag 8 januari, 15:53 uur
stem geplaatst
filmdetails
Alternatieve titel: Postman Blues, zondag 8 januari, 13:30 uur
Op een of andere manier weerhield de poster en titel me lange tijd om deze te kijken. Maar uiteindelijk weet de regisseur van het leuke Monday me toch te vermaken.
Ook hier weet Sabu weer verschillende genres op een leuke manier te combineren. Het hele gegeven dat Sawaki verdacht wordt van drugsmokkel zonder dat hij er enig besef van heeft is erg lollig. Zeker als je hem ondertussen met zijn blije, enthousiaste bakkes door de stad ziet scheuren. Sowieso leuk om naar te kijken hoe hij op zijn rode fietsje de nauwe straatjes van Tokyo(?) door sjeest.
Daarnaast zitten er een aantal serieuzere misdaad scenes in een hoofdrol voor de Yakuza. Ik had vooraf verwacht en gehoopt dat het meer om de Yakuza zou draaien maar zij hebben een tamelijk kleine rol. Ook de romantiek speelt een kleine rol die wel erg goed is gedaan. Zeker de scene op het dak was erg mooi.
Tsutsumi is de ideale man om een enthousiaste postbode neer te zetten. Heerlijk om twee favorieten als Terajima en Osugi ook een grote rol van betekenis te zien spelen. Zeker Osugi is schitterend als hitman. Geinige momentje ook van Leon, in de Idols scene.
De film is nogal over de top, en zo ook het einde. Aanvankelijk vond ik het nogal tegenvallend, maar na enkele minuten moet ik toch concluderen dat het einde prachtig en passend is. Op naar de volgende Sabu.
filmdetails permalink reageer
Alternatieve titel: Osaka Tough Guys, zaterdag 7 januari, 19:13 uur
stem geplaatst
filmdetails
woensdag 4 januari, 17:36 uur
stem geplaatst
filmdetails
Alternatieve titel: Cold Fish, woensdag 4 januari, 13:44 uur
stem geplaatst
filmdetails
maandag 2 januari, 19:15 uur
Rob Zombie is sowieso een interessant regisseur die in mijn favoriete genre al een paar pareltjes heeft afgeleverd, maar wat moet je nou van een nieuwe animatiefilm verwachten? Verwacht in elk geval maar veel, heel veel platte humor. And I love it.
Wat meteen opvalt is het enorme tempo dat de cartoon heeft en de chaos die het uitstraalt. Als je even wegkijkt van het scherm, merk je pas hoe luidruchtig het allemaal is. Een beetje zoals de nieuwe generatie Disney Channel cartoons zoals Phineas & Ferb. De stijl is echter anders die me vooral deed denken aan Ren & Stimpy en dergelijke tekenfilms. De inhoud herinnerde me vaak weer aan Fritz the Cat, nogal seksistisch. Daarbovenop worden er hier en daar films en personages op de hak genomen wat dit alles een komische mix van krankzinnigheid maakt.
Zo worden er diverse characters van Zombie's CV geparodieerd. El Superbeasto is echter volledig nieuw (wel gebaseerd op de comic) en blijkt een ware held. Gek van strippers, vol van zichzelf en niet bang te krijgen. Hij wordt bijgestaan door zijn sexy zus Suzie X die net zo graag naakt door het leven gaat als dat ze kleren draagt. De wereld van El Superbeasto is fictief en dat laat ruimte voor Zombie om het ene na het andere rare character te introduceren. Zo is Marvin de robot grappig met zijn blikken erectie, Dr. Satan hilarisch met zijn slaaf en nazi-zombies zijn gewoon cool. De humor is erg plat en doorspekt met dikke tieten. Toch zul je nooit echt hard hoeven lachen, maar de gehele film met een dikke glimlach op je smoel zitten was voor mij onvermijdelijk.
Naast veel leuke oneliners zijn ook de liedjes goed. Het gaat werkelijk helemaal nergens over, maar toch klinkt het lekker. Het filmpje duurt ook precies lang genoeg en stopt voordat je koppijn krijgt van de drukte. Van mij mag hier zeker nog een vervolg van komen in elk geval.
filmdetails permalink reageer

