Respekked

Hoewel eerste uur wel vermakelijk is, wordt de schwung er wat uitgehaald door het constante hysterische geschreeuw van jan en alleman. Laatste 20 minuten zijn ongeveer de spannendste die ik ooit in film heb mogen aanschouwen. Zelden zo hard geschrokken als toen het luik naar beneden kwam en het kind dat daar dan zit . Maakt een heleboel goed!

3,5*

Na Dr. Strangelove mijn eerst echte 'klassieker'. Vol frisse tegenzin ben ik er eens goed voor gaan zitten, want eerst genoemde (alhoewel eigenlijk niet te vergelijken met elkaar) kon mij niet echt bekoren.

12 Angry Men viel me ook behoorlijk tegen. Grootste minpunten zijn gebrek aan subtiliteit en een enorme voorspelbaarheid. Na 5 minuten zie je al aankomen dat de jongen 'not guilty' krijgt . Ook zijn een aantal personages nogal cliche, zoals de snelle baas die nog naar een 'bal-game' wil en de man die zijn eigen verrotte 'vader-zoon' relatie niet los kan zien van de zaak waarin hij jury-lid is.

Ook de subtiliteit is ver te zoeken wanneer het zes-zes is en er ineens een enorm noodweer losbarst. Alsof de weergoden meespelen met de stemming in het kamertje . Weinig subtiel is het einde ook niet, met een misplaatst triomfantelijk muziekstuk.

Gelukkig was er ook best wat positiefs in deze film. Het acteerwerk en bepaalde shots waren behoorlijk goed. Vooral de scenes waar het oude mannetje aan het woord kwam, vond ik sterk.

Maar verder zie ik niet veel bijzonders in twaalf mannen in een kamertje. Als aanklacht tegen de Amerikaanse rechtspraak niet subtiel genoeg. Als soort rechtbank thriller, te voorspelbaar.

2,5*

Passend slot heeft deze film. Wat mij betreft hadden ze de eerste 20 minuten er wel uit mogen halen. De film begint pas echt te werken wanneer nr. 13 in de trein zit. Vanaf dan is het bij vlagen echt spannend. Tof concept.

De voorspelbare shoot-out wordt compleet goed gemaakt door de stomp in je maag in de eindscene!

3,5*

Geweldige film! Er gebeurd in principe weinig maar ik heb nog bijna nooit zo geboeid zitten kijken naar een film. Sterke dialogen een erg goed uitgewerkt verhaal en sublieme acteerprestaties. Ik vond alleen het einde eigenlijk wat minder, maar een 4,5* is dik verdiend!

Ben behoorlijk fan van het post-apocalyptisch gegeven. In 28 days later wordt dit in het eerste uur zeer sterk weergegeven. Prachtige beelden van een desolaat Londen gefilmd op een manier zodat het ook lijkt of de camera is aangetast door het ontbreken van goede voorzieningen. Dit alles ondersteund door een meer dan geweldige soundtrack . Helaas is het tweede deel van de film minder sterk. Hoewel het best spannend blijft vond ik het psychologische aspect wat het post-apocalyptische met mensen doet minder sterk dan de dreiging die uitgaat van een 'onbevolkte' wereld. Ook rammelt het acteerwerk af en toe, al zijn Ecclestone en Gleeson wel weer erg goed.

Voor deze meer thriller dan horror, 4*

Grotendeels geen post-apocalyptische setting maar wel een dijk van een actie-horror (thriller zo je wil). Waar 28 days later nog een bepaalde boodschap porbeert over te brengen (wat mij betreft een jammerlijke keuze en het minste deel van de film) is dit (na het intro-achtige eerste half uur) een uur lang angstaanjagende actie en aardige gore. Het wordt eigenlijk alleen maar beter naarmate de film vordert. Zitten echt een paar parels van scènes in, o.a. nightvision in de metro en de straten vol gas op het laast .

Al vond ik de sfeer van Boyle sterker en is de score inmiddels bekend, heeft deze film het pluspunt van meer zombies en betere actie.

Zelden zo'n sterke sequel gezien, en kom maar op met het volgende deel.

4*

Minste Apatow wat mij betreft. Ligt met name aan Carrel die ik vreselijk vind. Hier balanceert hij tussen serieus doen en idioot zijn, wat nog steeds niet te pruimen is. Meeste dialogen zijn wel leuk om aan te horen maar lang niet zo grappig als in Knocked Up of Forgetting Sarah Marshall. Mooiste aan de film vond ik het (wederom) hilarische bijrolletje van Jonah Hill. Geniale bijrol acteur.

2,5*

Aardige film die hipheid pretendeert maar op dat punt compleet de plank misslaat. Alles is veel te plat en te lomp om maar in de buurt van Ritchie te komen.
Toch op een vreemde manier wel vermakelijk en Carlyle en Jackson tillen deze film naar een krappe 3*

Relatief nieuwe film die visueel amper uit de jaren 80 lijkt te komen. Wel twee Arnold's op een gegeven moment, een schaarse leuke one-liner...

1,5*

Met verbijstering zitten kijken, zelfs zonder training en communicatiemiddelen moet je toch kunnen zien dat er iets niet helemaal goed gaat wanneer de pers pal voor een gekaapte bus ligt en de kaper misschien wel 15 keer vrij neergeknald had kunnen worden .

Maar goed. De documentaire zelf kent zijn sterke en zwakke momenten. Prachtige opening, mooi lang shot uit de lucht over Rio, erg fraai. Mooie beelden worden afgewisseld met lelijk handycam/authentiek materiaal, wat overigens niet negatief is.

Verder indringend bij vlagen, bijvoorbeeld de scène in de gevangenis, met een vreemd bruine filter ofzo. En dan het einde.. zo tragisch. Ik kan er met mijn kop niet bij. Die aanstormende politieman.. en dan dat arme meisje in haar hoofd schieten..

Helaas kon het geheel me niet constant boeien. Het gelul van zogenaamde experts was me allemaal iets teveel. En ook de constante herhaling en vertraging van gebeurtenissen in de bus begon na een tijdje te irriteren.

4*