kshanti

De eerste film van Almodovar die gemaakt is met een redelijk budget en dat zie je ook. De lossere, soms naar het anarchistische neigende trekjes van zijn eerdere films worden opgevangen door de typische ingrediënten: kleur, compositie, melodrama, smartlappen (bolero's). De thema's blijven (nu nog altijd echter).

Op een manier is dit gewoon een ontzettend ruwe en schokkerende versie van Sister Act. Maar toch gaat dat niet helemaal op. Het verhaaltje van onderduiken bij nonnen is enkel een excuus om het publiek nonnen te tonen zoals we ze nog nooit gezien hebben.

En daar wringt mogelijk het schoentje. Wordt de film niet beperkt door het tonen van katholieke geestelijken? Ergens wel vrees ik. Niet-katholieken (of mensen die er minder bekend mee zijn) zien natuurlijk dat Almodovar lacht met nonnen. Maar hij doet dat niet op een ordinaire en platte manier.

Het christelijke geloof en vooral de naastenliefde wordt nooit door Almodovar in twijfel getrokken (in geen enkel van zijn films). Iedereen en vooral de grootste zondaren en marginalen uit de samenleving kunnen allen op naastenliefde (en vergiffenis als katholieke trekje) rekenen.

Er zitten veel ontzettend bevreemdende en leuke momenten in de film. Ontroerende momenten ontbraken, wat in zijn volgende film, ¿Qué he hecho yo para merecer esto!! (Wat heb ik gedaan om dit te verdienen?) wel aanwezig is. Het hoofdpersonage, Yolanda draagt haar rol niet zo goed als de andere leading ladies van de films van Almodovar: Carmen Maura, Victoria Abril, Cecilia Roth, Penelope Cruz, etc.Het is moeilijk te geloven dat er nonnen zijn die door zo'n zangeres bezeten worden. Al bij al nog altijd een meer dan behoorlijke film!