kos

Boeiende rechtszaakfilm, niet in de laatste plaats door de nogal onconventionele setting.

Prachtig gespeelde rol ook van Jack Thompson.

Dit is natuurlijk geen film voor iedereen. Als je niks met jazz hebt kun je onmogelijk mee in deze film.
Ik vond het wel geslaagd als sfeerportret. Dexter Gordon is natuurlijk fantastisch als aan lager wal levende saxofonist.

En zoals wel vaker kan ik me compleet in hun recensie vinden.
'Zwaar bekritiseerd' vind ik het overigens niet, maar het raakt wel precies de juiste punten.
Het is allemaal veel te 'gemaakt alternative by-the-book' om je echt mee te voeren.
Ook het '60s hip-sfeertje is niet bepaald goed doorgevoerd. Allemaal half werk.

Voor mij was trouwens die Summer het grootste ergernispunt. Vreselijk irritant wicht, wat moet ie daar in vredesnaam mee. Ik zou er binnen 5 minuten al ruzie mee hebben.

Evenals de Twitchrecensent waren die Bergman-referenties ook het enige waar ik even om moest lachen.

Wel leuk om Carla Bruni eens in een film te horen!

Aardig, maar erg overdreven bejubeld filmpje wat mij betreft.

, geweldige film, erg leuk gedaan. heerlijk einde ook en het duurt gelukkig ook allemaal niet te lang.
Ben blij dat ik hem niet in de bios heb gezien want dat had me echt een hartverzakking opgeleverd.

Het camewerk (lees heen en weer geschud) stoorde me verder niet tijdens het kijken, maar het constante hysterische geschreeuw werd me af en toe wel bijna iets teveel (al kan de film daar verder weinig aan doen). Aan het einde was een rustige zucht wel even op z'n plaats.

Geweldig einde van de film ook trouwens! cool 'monster'

p.s. en de hoofdactrice mocht er ook wezen. .

Helemaal mee eens, zal een correctie indienen, die heeft niks met zwarte humor te maken.

Ik was gisteravond echt doodmoe en had per toeval deze film aangezet, maar kon me er vervolgens niet meer toe zetten om hem weer uit te zetten. Erg ontroerend, mede door de sobere stijl. Je kunt het je zo voorstellen, dit hele verhaal.

Ik vraag me ook serieus af wat mensen dan wel goed aan deze film vinden, is me niet helemaal duidelijk uit de voorgaande pagina's.

De complot-theorie bestaat uit niet meer dan wat verwijzingen naar milieu-activisten en JSF-mannetjes. Hoe dat dan in elkaar zou moeten steken is volslagen onduidelijk. Voeg dan wat beelden van linkse politici toe en het is schijnbaar de bedoeling dat ons vertrouwen in die politici onderuit gehaald wordt danwel bevestigd. Wat die ermee te maken hebben is al helemaal onduidelijk.

Het zogenaamde 'met een korreltje zout nemen' en 'zwaar over-the-top' gedoe schijnt heel leuk te zijn, al weet ik niet waarom en al helemaal niet waarom dat nut zou hebben bij een verhaal over de dood van een politicus. 'Van Gogh heeft schijnbaar lol gehad in het maken van de film'...tja.

Dan hebben we het acteerwerk dat hemeltergend is. Romer en Elders behoren tot het meest waardeloze koppel acteurs wat ik ooit gezien heb.

Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Eigenlijk nooit veel van deze film vernomen, maar is inderdaad een uitermate fijn en luguber filmpje.
Eigenlijk in de eerste plaats een acteursfilm, het had zomaar een toneelstuk kunnen zijn.

Maar het acteerwerk is dan ook wel buitengewoon goed. Attenborough kan altijd geweldig echt een eng mannetje neerzetten en Hurt in één van zijn vroege rollen liet al zien een hele grote te zijn.

Het verhaal is inderdaad nauwelijks voor te stellen, maar dat is vaak het leuke van waargebeurde verhalen, die overtreffen soms de fantasie.

Mwa, wel aardig. Niks bijzonders verder.
Vooral nogal makkelijk en voorspelbaar uitgewerkt. Het verhaal is natuurlijk compleet idioot en hangt van toevalligheden aan elkaar.
Maar kijkt wel aardig weg verder.

Wel een absoluut heerlijke Evan Rachel Wood .

Was toch wel behoorlijk wat ik er van verwachtte. Leuk wegkijkfilmpje waarvan ik me niet kan voorstellen dat je er echt door weggeblazen wordt.
Daarvoor is het niet alleen te voorspelbaar maar gaat het vooral ook veel te snel en oppervlakkig.
Het was met name vreemd dat ze vaak de indruk wilden geven dat hij er al weken zat terwijl het pas 2 dagen was..
Boyle weet het verder uiteraard kenmerkend hip te houden qua fotografie, editing en muziek zoals je wel aan hem kunt toevertrouwen. In hoeverre dat mogelijk is dan bij zo'n verhaal.

Wel zwaar respect overigens voor die echte gozer die dit heeft meegemaakt. Zo'n actie als op het einde, het lijkt wellicht een logische stap maar je moet het toch maar even doen.

Aardige film met een geinig (vrij luguber) idee, dat buiten dat idee zelf echter niet heel veel voorstelt. Het zwart-wit heeft wel iets groezeligs en kon ermee door.
Grootste probleem was dat het allemaal te langgerekt was, en dat voor een film van slechts 86 minuten.
Het leek me meer iets voor een korte film van een dik half uur.
Maar goed, het was weer eens wat anders.

-edit- trouwens behoorlijk jammer dat ik de trailer een paar maanden geleden al in de bios zag. Welke halve zool heeft in godsnaam toestemming voor die trailer gegeven.

Wat een flutfilm zeg, deed me vooral denken aan de straight-to-videofilmpjes van de jaren '80. Buiten dat sloeg het ook werkelijk nergens op en was het voor geen meter spannend.

Idem hier, met de opmerking dat ik daarvoor uiteraard geen 3,5 ster ga geven.

Ik lees hier allemaal termen als 'verrassend' en 'origineel' en je kunt veel van deze film zeggen: leuk, vermakelijk, grappig etc. maar origineel of verrassend lijkt me onmogelijk.

Gewoon een standaard Bruce Willis stoere kerel actiefilmpje met een hoop toevalligheden telkens op het juiste moment ziet een agent hen, in een kelder in een chaotische buurt, in de bus etc. zucht. En ongeloofwaardige toestanden die agenten laten een hele bus met passagiers ontsporen om 1 getuige te krijgen die ook nog eens niet heel belangrijk leek (net alsof 1 getuige, een crimineel nota bene geloofwaardig is tegen het woord van allerlei agenten ) . Pas door die getuigenis op het bandje aan het einde hadden ze tastbaar bewijs. Wat een onzin

Al met al best te kijken, maar zeker geen hoogvlieger.

Een film waarover je jaren kan discussieren (dat is dan ook al uitvoerig gebeurd). Ikzelf zit er niet zo op te wachten een duidelijke uitleg wat betreft deze film te krijgen. Dan wordt ie meteen een stuk minder interessant heb ik het idee. De vorm van de film is juist zo dat je er eindeloos op door kan interpreteren. Meer is minder in dit geval. Gewoon ervaren en je eigen gedachten erover laten gaan. Ik geef hem zelf 4 sterren, omdat het niet een stijl van vertellen is die favoriet is bij mij. Puur persoonlijk en dat kan altijd nog veranderen; vooral bij deze film.

Eigenlijk leuker dan ik had verwacht. Er is nog best wel wat aandacht aan het verhaaltje geschonken, in tegenstelling tot wat ik overal als. Niet dat het allemaal logisch of echt goed is, maar dat gedoe met die Arcs was allemaal toch wel vermakelijk.

Alle effecten en met name de actie-scenes waren wat mij betreft ook weer niet zo bijzonder. Niet dat het slecht uitgevoerd was of zo, maar ze hadden volgens mij wel wat leukers kunnen verzinnen dan voor de zoveelste keer een stad die door golven wordt overspoeld of een auto die voor een enorme ontploffing of aardbeving wegrijdt ( )

Grootste pluspunt wat mij betreft waren de acteurs. Een film van 2,5 uur is echt niet vol te houden als er vervelende hoofdrolspelers in zitten. Maar mensen als Cusack en Ejofor zijn altijd fijn in hun films en ook hier weer degenen die de film wat omhoog halen.

Het is dus inderdaad min of meer een vervolg op In the Mood for Love. Met hetzelfde hoofdpersonage en andere personages in die film die terugkomen (ook uit andere Wong-films geloof ik, maar die heb ik nog niet gezien).

Tevens zijn er (spaarzame) flashbacks uit die film en dat verhaal is toch wel essentieel om 2046 te begrijpen.
Stijl en verteltrant zijn ook erg vergelijkbaar, waaruit je kunt concluderen dat mensen die In the Mood for Love niks vinden dat ook bij deze film zullen hebben.

Maar dan het goede nieuws: voor liefhebbers van de eerste film (me!) is het weer puur genot. Stylistisch is het zelfs nog prachtiger dan de eerste film en de muziek is alweer meer dan subliem gekozen.
Elk shot is zeldzaam mooi (zowel in verleden als toekomst) met onder meer de briljante slowmotion sequenties.

Dit verhaal is toch wel een stuk ingewikkelder dan In the Mood for Love; meer sprongen in de tijd (nu ook naar de toekomst) en veel verhaallijnen die elkaar doorkruisen.

Het verhaal is wederom één brok romantiek, met ditmaal aandacht voor de onbereikbare liefde, de vluchtigheid van de liefde, de grote vraag hoe romances zouden zijn op een andere plek of ander tijdstip enzovoorts

Al met al briljant gemaakte film.

Da's raar want die gasten werkten nog maar in 1 casino toch?

Aardig tussendoortje verder. Leuke cast, leuke muziek, wel erg op de jonge kijkers gericht maar ach.. ook aardig dat het een keertje niet over poker ging.

Wat ik wel erg raar vond: dat hele systeem van tellen.. ik wil best geloven dat dat het enige systeem is om fatsoenlijk kaarten te tellen. Maar met dat +15, -8 etc. .. dan duurt het toch eeuwig voordat je het gemiddelde kunt verslaan? Dat heeft toch helemaal geen zin?
Of maak ik nu een denkfout?

Ja, vind ik ook. Wat Jordy aangeeft, dat je het idee hebt naar allerlei losse scenes te kijken begrijp ik helemaal niet. Alle scenes hebben een duidelijke functie en het wordt nergens verwarrend. Het enige minpunt is, zoals eerder al vermeld, dat ze het einde misschien niet in de 'vooruitblik' hadden moeten verwerken. Daarom wordt het ietwat voorspelbaar.

Verder is het een fantastische film vol treffende observaties, ik vond de personages ook helemaal niet vergezocht, maar juist erg menselijk en de situaties zeer realistisch. Het verhaal is wel wat zwaarmoedig, maar uiteindelijk loont het allemaal.

Bovendien een kans voor mij om na Heat weer eens twee van mijn favoriete acteurs in één film aan het werk te zien. Beide zijn fenomenaal.

Ijzersterke kleine film met een (zoals altijd) fantastische Bob Hoskins. Een echte verrassing. 3,5 ster.

Beetje melige film over het hele Manchester-gebeuren, lijkt wel een parodie, had ik niet helemaal verwacht van Winterbottom.
Jammer dat ik bij Coogan per definitie aan Alan Partridge moet denken, vooral omdat hij deze rol bij vlagen ook zo speelde.

Maar goed, kan verder de pret niet drukken, het is bij vlagen zeker grappig en vooral apart. Geinige situaties en maffe personen. Shaun Ryder uiteraard. .

Deze film zal zeker niet iedereen kunnen bekoren (hoewel het cijfer hier anders doet vermoeden) aangezien veel mensen zoiets zullen hebben van 'What's the big deal?'.
Een beetje zoals ik dat bij The Hours heb bijvoorbeeld.

Mij sprak deze film wel erg aan, vooral vanwege de sfeer: realistisch en modern met veel geweldige dialogen en een erg mooi einde. Goede casting ook, vooral van Norton en zijn vriendin.

Enige probleem: Af en toe iets te ingetogen, waardoor je soms snakt naar wat vaart.

Die scène waarbij Norton in de spiegel iedereen verrot staat te schelden is al eerder gedaan door Lee, maar het blijft leuk.

Het duurde even voordat ik in de film zat, maar vanaf dat moment was het allemaal vrij aardig. Erg mooi gemaakt ook vooral.
Ik vond het vooral tof dat die 'infected' allemaal als een gek op je af kwamen stormen ipv die ouderwetse zombies die niet vooruit te branden waren . Alleen jammer dat de hoofdrolspeler zoveel op Victor Sikora leek. Dat geeft dan toch weer een nare nasmaak .

Damn, wat is deze film vet gefilmd.

Ik denk niet dat je een verhaal als dit veel beter kunt uitwerken, stukken beter dan de eerste.

Diepe buiging voor de cinematograaf. .

Nou, deze film gaat qua sentimentaliteit wel behoorlijk over het randje. Kijkt niettemin wel redelijk weg, maar voor mij niet echt iets waar ik op zit te wachten.

Ik vond het wel een fijne, vermakelijke western. Maar dan dat einde. . wie verzint zoiets?

Wade besluit opeens zomaar dat hij zichzelf gewoon overgeeft en meeloopt naar de trein zodat Dan een beetje tof kan doen voor z'n zoon? en hij schiet vervolgens zn eigen crew dan maar neer?
eh... mkay...

Beetje jammer.

Idd een leuke film, een soort LOTR zonder dat ellendig saaie verhaal. Een hoop stoer gevecht en geschreeuw dat vet in beeld is gebracht.
Bovendien in de hoofdrol stoere heldhaftige Grieken ipv suffe Hobbits.

Tuurlijk, het is allemaal wat simplistisch en de fascistoide, geweldverheerlijking ligt idd er wel erg zwaar op, maar ja, so what. Het is maar een filmpje en voor een keertje is het allemaal wel leuk, ik moet er alleen niet aan denken dat ze meer van dit soort films gaan maken.

Visueel valt er een hoop genieten, al ben ik zelf niet zo'n grote fan van de kitscherige goud & schaduw look en de CGI van die dieren had ook wat minder houterig gekund.

Al met al leuk vermaak.

Beetje wisselend gevoel.
Beelden zijn geweldig, het ziet er echt zwaar en indrukwekkend uit allemaal. Maar de makers van deze docu kiezen voor een beschouwende vorm zonder voice-over die het één en ander even toelicht.

Dat is voor sommige mensen wie het puur om de sfeer gaat wellicht een pré, maar ikzelf zat me vooral de hele tijd af te vragen waar ze toch de hele tijd mee bezig waren. Je ziet ze wat in een mijn rommelen en kosmonautentests ondergaan, maar hoe en wat precies is niet bepaald duidelijk. Daardoor wordt het voor mij al snel een beetje oppervlakkig.

Uiterst merkwaardig shot op het einde, iemand opgevallen?

Je (de camera) zit bij de dames aan tafel in het hotel en luistert en kijkt mee.
Dan zijn ze uitgepraat en blijkt de camera opeens achter een raam te staan, m.a.w. er staat een ruit tussen jou (de camera) en de meisjes. Je ziet daar ook de reflecterende koplampen van langsrijdende auto's.

Vreemde keuze! of zou het een foutje zijn, nee toch?

(heb verder niet zoveel toe te voegen aan het al eerder geschrevene over de inhoud van de film).

Hmm.. niet gedacht dat de film hier zo zou aanslaan. Vond het zelf nogal een erg toneelmatig gebeuren. Ik had eigenlijk op een soort misdaadfilmpje gehoopt, maar dat bleek toch anders te zijn.
Vooral veel dialogen en het speelt zich vrijwel geheel af in 1 ruimte.
Wel een aantal geinige personages en natuurlijk een topcast, maar ik had wel iets verheffenders en vermakelijkers willen zien.

Heeft wel het wereldrecord 'cunts' op z'n naam staan waarschijnlijk.

Vond het vooral een wat kitscherig homo-erotisch gevangenisdrama met allerlei kunstzinnig bedoelde scenes die ik echt niet mooi kon vinden (afgezien van hier en daar een aardige vechtscene) en niet leuke pogingen origineel te zijn (interview via tekst in beeld bijvoorbeeld ) .
Niet mijn smaak.

Gisteren ook weer even ziten kijken. Ik blijf het toch een erg geinig idee vinden met wat originele vondsten, maar het is zo jammer van die banale puberale humor die weer in zo'n Happy Madison productie moeten zitten.
Dat Rob Schneider gezeik en dat gedoe met dat Russische manwijf.
Zo goedkoop allemaal.