blurp194
Ingeschreven sinds 7 oktober 2009
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van blurp194. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Sans Toit ni Loi (1985)
Alternatieve titel: Vagabond, vrijdag 25 mei, 13:59 uur
Wat indertijd toch echt wel indruk maakte komt nu wat gedateerd en simpel op me over. De momenten-tussendoor waarin degene die dit stukje van het verhaal trekt zijn of haar bespiegelingen verwoordt komen wat potsierlijk over - dat was toen misschien heel vernieuwend, ondertussen is dat toch wel eens eleganter gedaan. En de maatschappijkritiek is ook wel eens mooier uitgedrukt.
Net als Sandrine Bonnaire. Mooi gespeeld, daar echt geen woord van kritiek op. Maar is het zo bijzonder dat daar een Gouden Leeuw bij hoort? Ik zie het er niet direct aan af. Onderhoudend is het beslist, maar niet heel bijzonder.
filmdetails permalink reageer
Shank (2010)
woensdag 23 mei, 18:31 uur
Sociaal engagement alleen maakt nog geen goede film. Daarvan toch maar weer eens het overtuigende bewijs. Anderhalf uur gepruts en gedoe zonder dat daar ook maar iets nieuws uit komt. Dat zou nog te doen zijn als er nog iets van waarde in het vertellen van het uitgekauwde verhaal zat. Maar nee.
filmdetails permalink reageer
Drag Me to Hell (2009)
dinsdag 22 mei, 15:34 uur
Best eng. Mahr dat komt misschien omdat ik niet zoveel horrors kijk, ik hou er eigenlijk niet zo van. Zeker niet op een groot scherm - dat wordt me allemaal veel te levensecht en veel te griezelig.
Alison Lohman is op zich goed aan het spelen - steekt zeker boven de rest uit. Maar verder ben ik niet zo weg van haar. M'n type niet, denk ik.
Een extra pluspunt voor het einde. Leuk.
filmdetails permalink reageer
Black Gold (2011)
Alternatieve titel: Or Noir, maandag 14 mei, 1:51 uur
Miskleun is nog een vriendelijk woord. Van Jean-Jacques Annaud mogen we toch echt wel iets meer verwachten dan deze naïeve 1000-en-een-nacht sprookjesvisie op de Arabische wereld. Van texaanse oliebronnen tot de Mahdi, alle clichés komen langs. Bah, wat een nonsens. Als je iets over de geschiedenis van Arabië of de oliewinning wilt weten kan je ongeveer net zo goed naar The Mummy kijken - die film neemt zich in ieder geval wat minder pijnlijk serieus.
Dan de cast. Tahar Rahim is teveel op zoek naar zijn rol, is hij de held of de antiheld van het verhaal. Hij komt er zelf niet uit lijkt het, en kennelijk snapt Jean-Jacques Annaud het ook niet. Wel een kritiek puntje om te missen, want het maakt dat het al slappe clichématige script ook als allegorisch sprookje nergens meer tot z'n recht komt.
En da's dan nog niet eens de ergste fout - dat toch echt de beslissing om Antonio Banderas te casten. Mooie acteur, en echt een vakman - maar hier echt in het verkeerde werelddeel. Op geen moment geloofwaardig als de hoofdman van de ene partij in het conflict, de grote leider van zijn volk. En zeker niet als Arabier.
Wat het helemaal afmaakt is de overmaat aan lelijke beelden, slordige CGI en te moeilijke shots die nooit in de final cut hadden mogen komen. Let even op een van de laatste beelden voordat de titels komen - de vogel vliegt op, wordt vervangen door CGI, draait een lelijk rondje, en hopla daar komt de vlakte in beeld. Bah, wat een lelijkheid.
Jammer dat de man die zulke mooie en indrukwekkende films op z'n naam heeft staan dit misbaksel achterlaat.
filmdetails permalink reageer
This Means War (2012)
zondag 13 mei, 14:55 uur
Erg grappig.
Gelukkig eindelijk weer eens een romcom die zichzelf niet zo krampachtig serieus neemt, niet verzinkt in eindeloze zwijmelarij of relatiegetrut, maar in plaats daarvan een soort Arnold Schwarzenegger-achtige komedie met een romantisch tintje eraan. Met een leuke grappige en energieke Reese Witherspoon die door het beeld huppelt en een net leuk meisje uithangt, en het duo Tom Hardy en Chris Pine als zwart-witte tegenpolen. Met overduidelijk plezier gemaakt simpel onpretentieus over the top pubervermaak. Voor mij werkt dat wel. En zeuren dat er zo weinig diepgang in de film zit en geen karakterrollen gespeeld worden is natuurlijk niet zo zinvol - dat past echt niet bij het genre. Ga dan naar een andere film.
filmdetails permalink reageer
Wild Target (2010)
zondag 13 mei, 14:08 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren
filmdetails
Claim, The (2000)
zondag 13 mei, 14:08 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren
filmdetails
King of California (2007)
zondag 13 mei, 14:08 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren
filmdetails
Café de Flore (2011)
zondag 13 mei, 14:05 uur
Een ingewikkeld maar wel intrigerend verhaal, een puzzel waarvan de stukjes pas achteraf goed op z'n plaats beginnen te vallen. En het zoeken naar hoe het in elkaar past kan je maar het best tijdens het kijken naar de film laten gebeuren - dit is nou echt zo'n geval waarvan je echt trailers en spoilers moet vermijden, want dat doet af aan de puzzel en dat is toch echt wel een onderdeel van de film. De beschrijving hierboven geeft eigenlijk al teveel weg.
Maar met de puzzel intact en klaar om op te lossen, dan nog steeds volgt deze beeldprent een akelig eng spoor tussen genialiteit en overpretentie, en de te grote complexiteit die wacht om je in te verslikken. Voor mij is de optelsom dat het allemaal uiteindelijk in elkaar past, alsof de regisseur hoog spel speelt en uiteindelijk blijkt te winnen. Maar wel op het randje. En het wereldbeeld, de beschouwing van relaties en de mening die je over andere mensen hebt maar nooit uitspreekt, daar is nogal wat over te denken na afloop van de film.
Wat een terecht punt van kritiek is is het af en toe tergend lage tempo. Dat hoort bij het verhaal, en kan nauwelijks anders denk ik. Maar dat wordt wel gecompenseerd door de complexiteit en doordat de puzzel lang onduidelijk blijft, en door het mooie acteren van de indrukwekkende troep acteurs die we langs krijgen. Vanessa Paradis met een weinig dankbare rol, maar wel ontzettend mooi gespeeld. En de toch wel wat dappere en gevaarlijke beslissing om de Down-kinderen voor hun rol te gebruiken - niet zozeer omdat er twijfel aan zou zijn dat ze de rol kunnen spelen, maar meer wat die rol betekent, achteraf als je de puzzel kent. Maar ze spelen geniaal, geen speld tussen te krijgen. En Evelyne Brochu - die ondanks dat haar rol maar weinig meer diepte krijgt dan beeldvulling, toch zo'n indruk maakt dat je bijna verliefd op haar bent aan het einde van de film. Te mooi om waar te zijn is ze eigenlijk - dat kan je weer als onderdeel van het verhaal zien.
Dan de muziek. Ik denk dat ik nog wel een weekje of wat met Cafe de Flore in m'n hoofd zit. En de film wil ik eigenlijk ook meteen wel nog eens zien.
filmdetails permalink reageer
Haywire (2011)
vrijdag 11 mei, 1:47 uur
De raamvertelling waar het eerste uurtje of zowat in vervat is werkt niet echt, het neemt de vaart uit de film en maakt het verhaal warrig. Daarbij ben ik er niet uit of het gebruik van gevignetteerde beelden is bedoeld om aan te geven dat we naar een flashback kijken - consequent lijkt dat niet, maar lelijk is het zonder een uitzondering. Echt triest om te zien, een beter woord dan prutswerk heb ik er niet voor. En volstrekt onbegrijpelijk ook, want af en toe zitten er dan toch echt wel weer beelden tussen die wel prima zijn. Overdreven experimenteerzucht zal het wel zijn. Je zou denken dat Soderbergh genoeg ervaring heeft om dit soort onzin uit z'n hoofd te laten - maar, als ik door het lijstje films kijk waar zijn naam op staat kom ik er wel meer tegen die ik niet begrijp.
Aan de positieve kant dan, de scene met het rendier is leuk, maar vooral de gevechten vind ik grappig - snel, energiek, en onwaarschijnlijk. En de achtervolgingen ook. Leuk om te zien. Gina Carano doet dat echt prima, en het helpt natuurlijk ook nog een klein stukkie dat ze echt wel een heel mooie meid is.
Verder vind ik het leuk om de ouwe zakken Michael Douglas en Antonio Banderas langs te zien komen. Die lijken ook niet kapot te kunnen - elke film waar ze in meespelen wordt daardoor wel ietsje opgetild. Da's dan weer bijna het tegenovergestelde met Ewan McGregor - die irriteert ook hier weer eens.
Maarja, het verhaal is toch wel een beetje zwak. Als ongeloofwaardige rambimbo (mooi woord, dat ik maar even jat van Jagged Edge hier) werkt het nog net, het blijft net spannend genoeg om niet bij in slaap te vallen. Maar dan is Colombiana (2011) toch een betere film, als het om rambimbo's gaat.
filmdetails permalink reageer
Zombibi (2012)
vrijdag 11 mei, 20:27 uur
Grappige film die zichzelf gelukkig niet serieus neemt. Wel met plezier gemaakt, en dat straalt er van af. Dat de continuïteit af en toe niet klopt, er niet heel wetenschappelijk geacteerd wordt en het verhaal nergens op slaat vind ik dan wat minder erg. Groene gore in overvloed, dat maakt ook weer een hoop foutjes goed.
filmdetails permalink reageer
W.E. (2011)
donderdag 10 mei, 1:25 uur
Absoluut geen slechte film, maar wel een wat vreemde. Niet omdat het een 'vrouwenfilm' is - dat is het beslist wel, denk ik, en misschien ook wel veel sterker dan wat er normaal onder die term zou kunnen vallen. Maar vooral door het fragmentarische vertellen, het springen tussen twee verhaallijnen zonder dat daar nou echt een helder verband tussen zit. Tenminste voor mij niet. Misschien wel voor de primaire doelgroep.
Wat mij aan de acteurs vooral opvalt is de - vrij kleine - rol van Richard Coyle. Die ik toevallig in de vorige film ook al langs zag komen, en die we vooral kennen uit de serie Coupling - en misschien als Moist von Lipwig. Vooral dat laatste toch absoluut geen sterke rol. Maar kennelijk heeft Madonna als regisseur onvermoede talenten - en niet alleen hier, de andere acteurs vallen me zeker ook niet tegen. Abbie Cornish en Andrea Riseborough zijn best overtuigend als bijna-dubbelrol.
Historisch verantwoord is het allemaal niet echt, een korte blik op de wikipedia geeft toch wel een iets ander beeld dan wat je in de film te zien krijgt. Zowel sterk geromantiseerd als toch wel wat in een bepaalde richting gestuurd, lijkt het me - hoewel ik er niet echt in terugzie welke richting dat is, en waarom. En dan nog de idioterie met de tijdfoutjes - de Sex Pistols aan het hof in 1935 - wat voegt het toe, vraag ik me dan toch echt af. Daar word je in Engeland alvast niet heel populair mee - vanwaar misschien de toch wat erg lage score op imdb. Maar misschien speelt daar ook de relatief moeilijk te vatten hoofdrol in mee - wie is die troelala Wally, wat zoekt ze, en waarom moet haar verhaal verteld worden dwars door dat van Wallis heen? Wat hebben die vrouwen precies gemeen? Wat ik er van snap toch niet zo heel veel. Waar het nu wat op lijkt is dat de film zich richt tot vrouwen die in de situatie van Wally steken. Da's - hoop ik tenminste - niet een heel grote doelgroep.
En toch heeft de film dan af en toe wel z'n moment weer. Verdient best het voordeel van de twijfel.
filmdetails permalink reageer
Outpost: Black Sun (2012)
Alternatieve titel: Outpost II, dinsdag 8 mei, 1:51 uur
Origineel verhaal. Natuurwetten en dat soort onzin moet je voor het gemak maar even vergeten, maar als dat lukt is het een fijn actiefilmpje met een mooi duister plot, veel zombies, genoeg gore en lekker weinig zinvol verhaal. Het begint dan nog vrij normaal, maar dat duurt niet echt lang gelukkig. Daarbij verder geen uitschieters, het gaat toch wel ietwat om de shock, de griezelige sfeer en de nazizombies. Jammer dat die zo weinig tekst hebben overigens. Maar wel leuk vormgegeven, de zwarte zon vind ik wel aardig gevonden bijvoorbeeld - past best goed bij de engerds.
Catherine Steadman is best goed bezig, haar nog niet eerder gezien maar ze maakt een goeie indruk. Richard Coyle is goddank wel zijn Jeffrey-rol kwijt - in ieder geval het bijbehorende accent - maar heel goed acteren vind ik het nou ook weer niet. Had beter gekund. Het is voor deze film net voldoende, maar het zit al tegen de rand van irritatie aan. De rest van de cast valt dan in vergelijking weer mee - echte karakterrollen zijn dan ook niet echt vereist.
Het einde van de film vind ik wat zwakjes, en er wordt wat erg nadrukkelijk een deur naar een vervolg opengezet. Dus de volgende film ook maar zien. Duurt nog effe.
filmdetails permalink reageer
Divide, The (2011)
maandag 7 mei, 10:07 uur
Beklemmend en naargeestig postapocalyptisch gedoe in een kelder. De sfeer in de net ietsje claustrofobische kelder heeft eigenlijk de hoofdrol en drukt de rest van wat er aan verhaal of karakterschetsen zou hebben kunnen zijn weg. Dat eendimensionale hoort wel wat bij het genre, maar is meteen ook het zwakke punt. Want, de afdaling van de verheven mensheid naar de gruwel is al een behoorlijk aantal keren verfilmd, en het genre leent zich niet heel makkelijk om daar een ruimere kijk op te geven.
Niettemin is dit best een goede film geworden, met voldoende vondsten in het script om genoeg spanning te houden over de toch wel lange speelduur.
filmdetails permalink reageer
Hirokin (2011)
zondag 6 mei, 23:37 uur
Een groots en meeslepend epos, een origineel verhaal met een heleboel originele eigen details er in. Leuk verteld, mooi vormgegeven, en echt erg mooi in beeld gebracht op prachtige locaties.
Prima gespeeld ook ondanks (dankzij?) dat er niet echt grote namen meedoen - eigenlijk vond ik alleen Julian Sands wat tegenvallen. Wel een paar erg mooie actrices - Jessica Szohr wordt genoemd, maar Mercedes Manning maakt op mij meer indruk. En Laura Ramsey ook.
Jammer dat het echt wat te langdradig verteld wordt - da's het zwakke punt. Sommige scènes duren echt te lang, en soms wordt er veel te krampachtig uitgelegd - vooral aan het einde wordt dat irritant. En er zit toch eigenlijk net iets te weinig aanknopingspunt in het verhaal om makkelijk iets met een cultstatus te kunnen gaan bereiken. Terwijl ik dat toch eigenlijk niet zo heel vreemd zou vinden verder.
filmdetails permalink reageer
Diario de una Ninfómana (2008)
Alternatieve titel: Diary of a Sex Addict, zondag 6 mei, 18:03 uur
Teveel verhaal voor een pornootje en te weinig voor een gewone film. En wat veel bloot voor op de regenachtige zondagmiddag, eigenlijk.
Belén Fabra is een erg mooie meid, dat helpt nog ietsje - het is fijn plaatjeskijken als ze in beeld is. Maar sensueel wordt het inderdaad niet echt.
filmdetails permalink reageer
Contraband (2012)
zaterdag 5 mei, 4:07 uur
Beetje simpel allemaal. De smokkelaar smokkelt, de dief steelt, de crimineel doet - eeh, verboden dingen. En de douane vist achter het net, natuurlijk - waar zou de film anders over moeten gaan. Maar waarom het allemaal gebeurt blijft wat onduidelijk, de karakters blijven een beetje vlak, Marky Mark is vergeten dat hij best een goeie acteur is, en vooral Beckinsale doet voor spek en bonen mee. Panama is mooi, maar we krijgen er maar weinig van te zien - er had toch echt wel een mooi plaatje van de sluizen tussendoor gekund.
Leuk filmpje, maar wel erg makkelijk allemaal, en erg voor de hand liggend. Krap een vijfje, daarom.
filmdetails permalink reageer
Ma Part du Gâteau (2011)
Alternatieve titel: My Piece of the Pie, zaterdag 5 mei, 12:02 uur
We hebben dit eigenlijk al eens eerder gezien. De toon van de film is herkenbaar dezelfde als die van Klapisch' andere films - daar lijkt de man toch een beperking te hebben, hij lijkt niet in staat om een ander soort film te maken.
De onderlaag van het verhaal lijkt erg op een aantal andere sociaal-kritische films - Wall Street, schiet me zo te binnen. Maar dat is wel een veel evenwichtigere film. Hier gaat het vooral tenonder aan de geloofwaardigheid van het hoofdthema - de getroebleerde effectenmakelaar die de menselijkheid terugvindt door zijn schoonmaakster. Op zich een mooi gegeven, maar het komt hier niet uit omdat er nergens duidelijk wordt waarom ze elkaar vinden.
Onderhoudend is wel het goede woord, maar meer dan dat kan ik er niet van maken.
filmdetails permalink reageer
Extract (2009)
vrijdag 4 mei, 23:06 uur
Op zich is de stijl van de humor misschien dezelfde als die in Office Space, maar het ijzersterke van die film is vooral de herkenbaarheid voor iedereen die een vergelijkbare baan als kantoorsukkel heeft - dus het grootste deel van de westerse wereld, denk ik dan. Maar die herkenbaarheid is hier nauwelijks aan de orde - wie herkent zich dan in deze hoofdrol? Laat 'm maar opstaan.
Affleck irriteert me eigenlijk in elke film waar hij in speelt, maar z'n rol is hier klein genoeg dat dat nauwelijks opvalt. Bateman is op zich wel ok bezig, maar de hoeveelheid grappen per minuut is toch wat aan de lage kant om echt van een geslaagde comedy te kunnen spreken. Ook al omdat de grappen niet echt erg leuk zijn. Met een uitzondering - de situatie om de buurman aan het einde, daar lag ik toch wel even blauw van. Dat werkt toch wel, een echt goede grap aan het einde - dan vergeet je weer dat de rest toch wat saai was.
En Mila Kunis is natuurlijk erg prettig om naar te kijken. Dat helpt de film toch ook wel.
filmdetails permalink reageer
Razend (2011)
vrijdag 4 mei, 18:54 uur
Grappig, fris, ongedwongen en een beetje ruw. En daardoor eigenlijk wel met een heel eigen charme, zoals al vaker gezegd een beetje onverwacht misschien, maar daardoor misschien ook juist leuker.
Ko Zandvliet en Abbey Hoes spelen leuk en aanstekelijk. Jammer dat de dialogen af en toe zo gedwongen klinken, da's een van de ruwe randjes die ik bedoel. Ook jammer dat het verhaal zo makkelijk en naïef simpel tot een eind gebreid wordt - want het is natuurlijk een echt heel serieus stelletje problemen waar de kinders mee rondlopen. Ik hoop maar dat dat in het boek wat beter loopt.
Maar da's dan wel de verzameling minpunten. Aan de positieve kant zit nog het freerunnen. Leuk.
filmdetails permalink reageer
Stupeur et Tremblements (2003)
Alternatieve titel: Fear and Trembling, donderdag 3 mei, 1:22 uur
Prachtige film. Sterk verhaal. Perfect gespeeld.
Heel opvallend door de schitterende rol van Sylvie Testud - die ik wel eens eerder had gezien, maar nooit zo had zien spelen. Overtuigen als vloeiend Japans sprekende expat in Japan, da's niet zo makkelijk. En dan daarbij er nog voor zorgen dat de taal- en cultuurbarrieres doorbroken worden door haar mimiek en uitdrukking. Heel indrukwekkend. Dan zijn de Japanners in de cast toch een beetje in haar schaduw terecht gekomen - terwijl ze toch zonder uitzondering erg goed spelen.
Waar het verhaal echt sterk in is is in de ontwapenende eerlijkheid. Want, zonder daar nou al te oordelend over te zijn, een deel van de situaties waar Amelie - zeker in het begin - in verzeild raakt heeft ze toch wel grotendeels aan haar eigen naïviteit te danken. De Japanners hadden haar wat meer kunnen helpen - ze weten tenslotte ook dat ze uit een andere cultuur komt - maar, aan de andere kant had ze zelf daar toch ook net iets bijdehanter mee kunnen zijn. Japans leer je niet op een dag, en inzicht in de cultuur van het land hoort daar toch echt wel een beetje bij. Of dat nou alle situaties voorkomen zou hebben is natuurlijk evengoed wat twijfelachtig - een beetje geluk moet je daar toch ook wel bij hebben.
Als je overigens door de letterlijke uitingen van de Japanse cultuur en de precieze invulling van de wraak en vernederingen heenkijkt en het geheel meer bekijkt als een allegorie, dan kan je best makkelijk een vertaling naar de Europese - en ook Nederlandse - bedrijfscultuur maken. Ook bij ons is het niet zomaar vanzelfsprekend om je baas te passeren, of om iemand anders' werk over te nemen. Ook bij ons wordt de - in woord beleden - loyaliteit erg op waarde geschat - misschien meer dan daadwerkelijke prestaties. Ook bij ons tellen dienstjaren vaak zwaarder dan herkenbare toegevoegde waarde - vooral als het tijd voor promoties of posities wordt. En ook bij ons heeft het als regel consequenties als je tegen de regels in denkt te gaan. Misschien niet zo bot als we hier te zien krijgen, maar heel ver ligt het er nou ook weer niet vandaan. Japan is dichterbij dan je denkt. Lees er zonodig een paar jaargangen Dilbert op na...
filmdetails permalink reageer
Fée, La (2011)
Alternatieve titel: The Fairy, woensdag 2 mei, 0:09 uur
Van de paar honderd situaties die denk ik als grap bedoeld zijn werken er voor mij precies twee - Fiona in de etalage en als ze een injectie krijgt. Voor de rest is het niet grappig, klopt de timing niet, of is het echt te stom voor woorden. Vooral in het begin is de timing echt irritant. Amateuristisch gepruts is best een goede en terechte samenvatting. Een vergelijking met de films van Tati is op zich best op z'n plaats - als wit en zwart, zo verhouden die films zich tot deze.
filmdetails permalink reageer
Dirty Girl (2010)
dinsdag 1 mei, 20:32 uur
Een coming of age film maken zonder over cliches te struikelen valt niet mee. Toch komt deze film een heel eind op weg, en eindelijk eens een keer zonder dat alle schijnbaar haast verplichte onderdelen in de weg zitten, en ook zonder de al te krampachtige politieke correctheid. Op dat ene onderdeel na misschien.
Vooral leuk door Juno Temple. Niet dat de rest stinkt, maar ze stijgt er wel wat bovenuit. Jammer dat het naar het einde toe wat sentimenteel en tranentrekkerig wordt, daar had van mij wel een wat kwaadaardig knipoogje bij gemogen.
filmdetails permalink reageer
My Little Princess (2011)
Alternatieve titel: I'm Not a F**king Princess, maandag 30 april, 1:29 uur
Autobiografisch werkje over de jeugd van de regisseuse. En dat is wel een vrij essentieel gegeven, anders zou het een heel bedenkelijke arthouse film zijn. Dat is het nu misschien nu ook nog wel, maar dan wel een die iets van inzicht geeft in de dolgedraaide en verdwaasde moraliteit van de jaren 60 en 70, en het soort onzin dat toen in artistieke kringen maar ook grotendeels wel door het grote publiek als acceptabel beschouwd werd. Gelukkig gaan mensen daar nu gewoon de cel voor in. Toen ging dat ook niet helemaal zonder slag of stoot - tenslotte is Irina Ionesco uit de ouderlijke macht gezet, en dat dat gebeurde - in de jaren 70 - wijst er denk ik ietwat op dat er nog wel wat meer aan de hand geweest is dan we in de film te zien krijgen.
Isabelle Huppert - we verwachten niet anders - overtuigt prima als de moeder die volstrekt het spoor kwijt is. Denis Lavant, als Ernst, vind ik ook volkomen geloofwaardig - en evenzeer het spoor kwijt, ondanks de huichelachtige rol die hij speelt achteraf. Wel heel herkenbaar voor die wereld, vind ik dan.
En dan natuurlijk de ster van de film - Anamaria Vartolomei, die erg sterk speelt. Wat natuurlijk nog maar even de vraag is of zij er over een jaartje of tien, twintig nog wel blij mee is dat ze dit heeft gedaan, ongetwijfeld op aansporing van ouders en regisseuse. Het is misschien niet hetzelfde, maar toch nog steeds niet niks - de emoties die ze hier speelt zou een kind van tien niet moeten kennen, vind ik eigenlijk.
Naar het schijnt gaat Ionesco haar verdere jeugd ook verfilmen, in nog eens twee delen van wat uiteindelijk een trilogie moet worden. Het tweede deel heeft ze aangekondigd als 'A much more funny time for me'. Da's dan een soort van troost, denk ik dan maar. Maar helemaal gewoon word je met zo'n verknipte jeugd nou ook weer niet, daarvan getuigt het geheel wel.
filmdetails permalink reageer
Perfume (2001)
zondag 29 april, 1:33 uur
Een hele mooie poster als een magazine cover. Maar geen goede film. Een enorme cast aan bloedmooie actrices en ook nog een paar goeie acteurs kunnen dit misbaksel niet redden. Je zou toch denken dat het mogelijk zou zijn om een interessante film te maken van dit gegeven. Ik denk dat het is mislukt door teveel pretenties - doordat er teveel geprobeerd is er ook nog interessante dialogen in te brengen, of misschien om het door het geklep natuurlijker over te laten komen. Geen goed idee.
filmdetails permalink reageer
One for the Money (2012)
zondag 29 april, 22:16 uur
Suffe B-film met maar een paar heel kleine momenten. Een aflevering van Baantjer is het nog net niet helemaal, maar spannend wordt het beslist ook niet. En grappig ook niet, op een paar korte uitzonderingen na.
Heigl is het enige pluspunt dat een beetje de moeite waard is om de film voor te kijken. Ze doet het hier wel heel veel beter dan in de romcoms waar ik haar in gezien heb. Misschien moet ze maar naar dit genre overstappen.
filmdetails permalink reageer
This Must Be the Place (2011)
zondag 29 april, 15:27 uur
Een heel aparte film, met een heel eigen stijl die herkenbaar die van Sorrentino is. Meestal heb ik het niet zo op films die echt een duidelijk stempel van een regisseur hebben - 'de nieuwe Allen' heeft bij mij meteen al een punt verloren. Maar voor deze meneer Sorrentino maak ik dan graag een uitzondering. Een belangrijk onderdeel daarvan is de heel bijzondere subtiele humor, en de tot in het perfecte uitgedachte beelden.
Dan ligt het voor de hand om te denken dat de beelden de hoofdrol krijgen, en het verhaal daaraan ondergeschikt blijft. Misschien terecht. Maar toch zijn er een paar scènes waarvan ik nu al, net na de eerste keer de film gezien te hebben, zeker weet dat ik ze over een paar jaar nog steeds in m'n hoofd heb. En niet om de beelden, maar om de zeggingskracht, en om de plaats in het verhaal.
Sean Penn is aan de ene kant bijna perfect bezig, aan de andere kant krast het slome braindead-gedoe als nagels over m'n ziel. Erg voor de hand liggend natuurlijk om er een kruising tussen Ozzy Osbourne en Robert Smith in te zien, maar wat mij ook te binnen schiet is de rol van Frances McDormand in Fargo - ook zo'n nagelkrassende boel. En absurd genoeg speelt Frances ook in deze film... en ook een heleboel andere acteurs die misschien niet helemaal het model zijn van een 'mainstream' acteur, of een bekend gezicht uit de filmhuiswereld. Wel knap van Sorrentino dat hij ze bij elkaar heeft weten te krijgen.
Waar het verhaal zeker de ruimte voor geeft is om er een mening over te vormen, om over na te denken. Vooral het einde, daar moet ik nog even over herkauwen voordat ik er echt uit ben wat ik daar nou eigenlijk van vind. Road movie is misschien niet het juiste genre - coming of age is misschien beter op z'n plaats.
filmdetails permalink reageer
S1m0ne (2002)
Alternatieve titel: Simone, zaterdag 28 april, 17:52 uur
Aardig filmpje.
Al Pacino krijgt duidelijk te weinig tegenwicht van Simone of van de 'echte' acteurs, en wordt ook door de regie niet afgeremd. Of zou hij bewust hier zo'n vreselijk overdreven theatrale rol spelen... om het contrast met de toch best emotieloze Rachel Roberts groter te maken. Dat doet Winona Ryder in ieder geval ook al, maar dan wat duidelijker. Catherine Keener heeft dan in vergelijking een minder symbolische rol. Denk ik.
Maar het gaat toch voor een heel groot deel eigenlijk over het verhaal. Dat is niet zozeer een satire op de gekkigheid van Hollywood, maar meer een aanklacht tegen de onzin die wij als kijkers en critici er zelf van maken. De heldenverering die bij de filmwereld hoort is tenslotte wat wij veroorzaken - gretig geholpen door Hollywood natuurlijk, maar je moet wel even onthouden waar het begint.
Toch levert dat best veel grappige situaties op. Misschien geen echte dijenkletsers, maar wel echt leuk. En er zit natuurlijk altijd wel een randje aan van lachen om jezelf. Maar dat is best leuk, af en toe.
filmdetails permalink reageer
Robo-geisha (2009)
Alternatieve titel: RoboGeisha, woensdag 25 april, 22:23 uur
Leuke idioterie. Japanse lowbudgetnonsens, zal ik het maar noemen. Wel een beetje aan de lange kant, en op onderdelen is het verhaal te flauw voor woorden - iemand noemt Power Rangers, en dat is een wat gevaarlijke vergelijking. Zeker naar het einde toe is de vormgeving af en toe wat te makkelijk afgeraffeld - de kasteelrobot viel me wat zwaar, bijvoorbeeld. Maarja, dan komt er weer zo'n zwaardgevecht waarvan ik echt onder tafel lig... Je moet ervoor in de stemming zijn, zeg ik maar.
filmdetails permalink reageer
Devil's Rock, The (2011)
dinsdag 24 april, 10:45 uur
Best knap hoe met weinig middelen een toch redelijke film gemaakt wordt. Het verhaal is eigenlijk het zwakke punt, en mist de inhoud om over de hele speelduur spannend genoeg te blijven. Maar zeker in het begin is de sfeer echt prima getroffen, heel beklemmend en naargeestig. De makers zijn overduidelijk beïnvloed door het Wolfenstein-genre.
Aardig geacteerd, overigens, vooral de bad guy maakt wel wat indruk vind ik. Naar mannetje.
filmdetails permalink reageer
Definitely, Maybe (2008)
zondag 22 april, 1:42 uur
Fijn filmpje.
In het genre romantische komedie zou deze wat mij betreft een voorbeeld mogen zijn voor de rest. Geen slappe flauwe grollen, maar af en toe een subtiele situatie waardoor je in de lach schiet. En echt overkomende mensen, met herkenbare situaties. Gespeeld door een prima Ryan Reynolds met zijn schattige dochtertje Abigail Breslin. En welke van de drie bloedmooie dames past daar nou het beste bij? Wie is de mamma van Abigail, en wie is de nieuwe vlam waarmee het happily-ever-after moet gaan gebeuren? Isla Fisher, met haar aanstekelijke lach en mooie tandpastaglimlach? Of Rachel Weisz, met haar mooie stem en intrigerende karakter? Of toch Elizabeth Banks, die misschien wel een beetje op Abigail lijkt - zou dat dan toeval zijn?
Mooi gedaan, leuke structuur in het verhaal. In het genre wordt het niet echt heel veel beter dan dit. Fijn filmpje.
filmdetails permalink reageer
Change-Up, The (2011)
zondag 22 april, 15:19 uur
Een afgezaagd idee met een heel klein fris randje eraan, deze keer is het de tegenstelling van de getrouwde sukkel en de stoere vrijgezel waartussen verwisseld wordt. Jammer dat daar zo moralistisch over gedaan wordt. En nog veel jammerder dat de grappen vrijwel allemaal een heel bedenkelijk poep- en plasniveau hebben. Wel goed gespeeld, overigens.
Misschien leuk voor jonge ouders die bevestiging zoeken voor hun keuze voor trouwen en kinderen. Voor ieder ander vergeetbaar kijkvoer.
filmdetails permalink reageer
Contre Toi (2010)
zaterdag 21 april, 3:02 uur
Redelijk sterk begin, daarna valt het plat. Aan het einde blijft er weinig over, en komt het al vaker gehoorde commentaar van 'goedkope productie' tot z'n recht. KST is gemiddeld gesproken wel een van mijn favoriete actrices, maar hier verdient ze geen oscar mee - de beweegredenen van haar rol blijven duister.
Jammer.
filmdetails permalink reageer
Tattoo (1981)
zaterdag 21 april, 21:12 uur
Vreemde film over een ernstig getroebleerde tatoeëerder (ehh, volgens de spellchecker is dat echt een woord). Niet al te best geacteerd door Bruce Dern, verder dan rare bekken trekken lijkt het niet te komen. En of Maud Adams nou zo'n goeie actrice is? Misschien dat ze eerder de rol kreeg omdat daar nogal wat bloot voor nodig was - in ieder geval voor de begrippen van 1981. En de rest van de cast maakt ook al absoluut geen indruk. Misschien komt dat deels ook doordat het geluid erg lelijk is - het lijkt wel alsof het er achteraf bijgeprutst is. Misschien zijn er ook kopieën in omloop waarbij dat minder storend is.
Maar wat zeker wel de moeite is zijn de tatoos zelf. Mooie stijl, en op het lijf van Maud Adams komen ze ook prachtig uit. Maar daar kan je ook een plaatjesboek voor opslaan.
filmdetails permalink reageer
Beginners (2010)
zaterdag 21 april, 21:01 uur
Origineel, verrassend, en met ongeveer evenveel spannends als het kopje koffie na een begrafenis. Maar zonder het gevoel van opluchting - het zit erop - dat daarbij hoort. Voortkabbelen verheven tot een hogere kunstvorm. Beschouwend tot de laatste ademtocht. Als enige lichtpuntje loopt af en toe Mélanie Laurent door het verhaal, dat behalve het voortkabbelen ook nog eens afstand creëert door de regelmatige flashbacks. Zeker de fragmenten die meerdere keren langskomen vervelen heel snel. Net als de koppen van McGregor en Plummer.
filmdetails permalink reageer
Chacun Cherche Son Chat (1996)
donderdag 19 april, 23:42 uur
Indertijd wel van plan geweest om te gaan kijken, maar nooit zover gekomen. Tot nu. Leuk filmpje, met als je wilt misschien een diepere laag erin - wat je zoekt ligt vlak voor je neus. Of iets anders. Geen dijenkletser, maar wel af en toe grappige situaties, en erg charmant gespeeld door de hele cast. Mooi meisje ook, die Chloe.
filmdetails permalink reageer
Kriegerin (2011)
Alternatieve titel: Combat Girls, woensdag 18 april, 23:58 uur
Indringend, rauw, deprimerend. Maar toch ook met hoop. Want hoe uitzichtloos de neonazi's ook zijn, en hoe volslagen idioot ze zichzelf ook verder in de uitzichtloosheid werken, komt er toch een verrassing in het verhaal.
Alina Levshin speelt erg sterk, en een dappere rol - je zal als actrice maar bekend worden met een rol als neonazi. De rest vertolkt prima en overtuigend een groepje onnozel dat te dom is om aan hun eigen kont te krabben. Met de troosteloze omgeving er bij geeft dat wel wat inzicht in hoe het neonazigebeuren in elkaar zit. Trieste boel.
Goed camerawerk trouwens, met een goeie mix van 'echte' camera's en wat trucjes met telefoonkwaliteit beeld. Sterke soundtrack met vooral onbekende muziek - gelukkig maar, denk ik. Als enige kritiek misschien dat de wending in het verhaal wat ongeloofwaardig is. Maar waar had de film anders over moeten gaan, kan je je afvragen.
filmdetails permalink reageer
Apollonide (Souvenirs de la Maison Close), L' (2011)
Alternatieve titel: House of Tolerance, woensdag 18 april, 18:53 uur
Leo heeft een goed punt - Madeleine lijkt teveel op The Joker. Visueel is dat misschien wel de enige misser, want het is fijn plaatjes kijken. Meer dan dat is het eigenlijk niet, ik kreeg halverwege het idee in m'n hoofd dat dit een goeie film zou zijn om te kijken als je eigenlijk net iets te veel op hebt om nog een verhaal te kunnen volgen. De uitsmijter op een filmavond, zeg maar - dan is het ook niet zo erg als je halverwege in slaap valt.
Wat af en toe irriteert is de flashbacks van wat we al weten, dat sommige dingen nogal uitleggerig twee of meer keer langskomen, al dan niet door verschillende personen voorgelezen worden. Voor de historici is het misschien wat interessanter, je krijgt netjes uitgelegd hoe het in een Franse hoerenkast toeging, met alle details die daar bij horen. Dat is dan inderdaad de vergankelijkheid die Leo ook noemt.
filmdetails permalink reageer
Hysteria (2011)
dinsdag 17 april, 20:25 uur
Subtiel leuke komedie, met een grappige en voorspelbare romantische zijlijn in het verhaal. Met een heel licht ondeugende knipoog in het verder volkomen onschuldige verhaal, dat ook nog even de klasseverschillen in Engeland en de beginperiode van de emancipatie aanhaalt. Overduidelijk met veel plezier gemaakt. De af en toe wat toneelstuk-achtige benadering past prima bij de setting in het post-Victoriaanse tijdperk.
Maggie Gyllenhaal is met haar bijrol wel de ster van de film vind ik. En Hugh Dancy is ook prima.
filmdetails permalink reageer
Claustrofobia (2011)
maandag 16 april, 21:57 uur
Zwak plot met erg weinig verrassingen, vrijwel alles is in de eerste vijf minuten al duidelijk. En dan volgt nog een best lange zit totdat het dan inderdaad allemaal langsgekomen is. Het enige leuke gegeven in het verhaal is de man met de stok, dat had ik niet zien aankomen.
Carolien Spoor acteert misschien niet slecht, maar het lijkt wel alsof Eva nog een groot deel van de film onder de dope zit, zo kalm blijft het allemaal. Koel en onverschillig, inderdaad.
Dat en het suffe verhaal samen genomen, te saai om wakker voor te blijven.
filmdetails permalink reageer
Alatriste (2006)
zondag 15 april, 14:05 uur
Mooie plaatjes af en toe, maar het verhaal is niet bijster interessant. Alleen in het laatste kwartiertje komt er een interessante gevechtsscene langs - niet dat ik daarom nou deze film aan het kijken was, maar het is wel het enige wat iets vermeldenswaardigs lijkt in het hele epos.
En sommige stukjes zijn echt triest gefilmd. De scène in de galei, bijvoorbeeld. Wat ziet dat er ontzettend nep uit.
filmdetails permalink reageer
Chronicles of Riddick, The (2004)
zondag 15 april, 13:55 uur
Duurde best lang voordat ik in het verhaal zat, vooral in het begin was de vormgeving - de koppen die overal uitkomen - erg afleidend. Daardoor misschien ook niet heel goed op het verhaal gelet. Maar dat blijkt er wel degelijk te zijn, en je kan er misschien nog dieper gaande lagen in vinden ook. Misschien nog maar eens kijken en dan beter opletten...
Vin Diesel doet precies wat je van 'm verwachten mag, er is actie en spektakel genoeg.
filmdetails permalink reageer
SpaceCamp (1986)
Alternatieve titel: Ruimte Academie, dinsdag 10 april, 0:09 uur
Grappig, maar wel een beetje kinderig. Dat komt vooral door de hoeveelheid suf toeval in het verhaal. Maar toch best leuk, en voor hoe oud de film is eigenlijk best goeie beelden. Verfrissend ook om eens een film te zien waarin de ruimteschepen, mensen en dingen bij gewichtsloosheid netjes volgens de natuurwetten bewegen. Het kan dus wel.
filmdetails permalink reageer
Vision Quest (1985)
Alternatieve titel: Crazy for You, zaterdag 7 april, 3:01 uur
Een beetje jeugdsentiment. Want net als iedereen (?) ken ik deze film toch vooral omdat Madonna er een liedje in zingt.
Maar het is toch ook best een aardige film. Misschien wel net ietsje meer dan dat, zelfs. Want als een coming-of-age verhaal voldoet het al prima, maar door de aanwezigheid van - nee, niet Madonna - Linda Fiorentino in haar eerste rol in een echte film krijgt dit toch echt wel wat extra's. En aiai, wat is ze hier al wereldwijs en doorleefd - je zou haast denken dat haar personage op doorreis is naThe Last Seduction (1994).
Daarmee verdient de film achteraf toch echt wel een paar extra punten, door de dapperheid om zowel Linda als Madonna niet als hoofdmotief te gebruiken, maar op de kracht van het karakter van Louden Swain te blijven vertrouwen. Want hij zal winnen, vanzelfsprekend, het doel wat hij teneinde het meest belangrijk vindt - is dat het meisje of de wedstrijd? Waarheen zal zijn vision quest hem leiden?
Achteraf gezien was het makkelijk geweest om alleen maar op Madonna te vertrouwen om de film tot een succes te laten worden. Zoals ik me herinner was ze toen echt al duidelijk de gedoodverfde rising star - niet zomaar even de volgende one-hit wonder, maar the real thing, en toen zeker wel de reden om naar de bioscoop te gaan.. Misschien dat net de weken tijd van plan tot bioscoop daar een essentieel verschil in gemaakt heeft, dat kan natuurlijk wel.
Daphne Zuniga herinner ik me ook nog wel uit die tijd, maar die is dan toch iets minder doorgebroken. Zo zie je maar, hoe klein dat verschil zijn kan.
Hoe dan ook, ik vind het iets om extra te waarderen dat de film echt bij de les blijft - een coming of age film, waarin een erg mooie bijzondere actrice en een heel beroemd en erg bijzonder zangeresje in meespelen. En ondanks dat die dat allebei erg goed doen, leidt dat niet echt af van het hoofdmotief van het verhaal.
En, achteraf, er zijn denk ik nog wel bosjes mensen die de titel van deze film zouden kunnen ophoesten bij de vraag 'welke film was het ook alweer waarin Madonna een liedje zong ergens begin jaren '80'. Maar, of ze het verhaal dan ook nog scherp hebben? En of ze de hele film ooit gezien hebben?
Toch jammer. Want het is eigenlijk een te goede film om zomaar vergeten te worden.
filmdetails permalink reageer
Poll (2010)
Alternatieve titel: The Poll Diaries, vrijdag 6 april, 20:55 uur
Erg mooie beelden.
Jammer dat het verhaal niet doorkomt en de personen niet echt tot leven komen. Het komt een beetje op me over alsof ik heb gekeken naar een verzameling wassen beelden in een mooie achtergrond - in plaats van echte personen van vlees en bloed, met herkenbare beweegredenen en emoties. Terwijl het verhaal op zich achteraf best interessant is, komt het niet echt over. Dat wordt nog eens versterkt doordat niet duidelijk is waar het om gaat - het kabbelt een beetje voort zonder te kiezen welke boodschap er aangezet wordt, welke gebeurtenissen er wel en niet een rol spelen moeten om het verhaal over te laten komen. Daardoor voelt het nogal aan als een Duitse TV-serie met een heeeel lange aflevering.
Aan de acteurs ligt het niet. Ook niet aan de cameraman. Wat nog wel een bijzondere vermelding waard is is de voice-over. Waar dat in L'Amant zo goed werkt, is dat hier echt volstrekt mislukt en irriteert het vooral. Timing is toch maar alles.
filmdetails permalink reageer
Attenberg (2010)
dinsdag 3 april, 0:37 uur
Mooi.
En grotendeels onbegrepen, als ik de reacties zo even doorlees. Voor mij gaat de film over eenzaamheid en isolatie. Dat geeft Marina de ruimte om onbekommerd te spelen als een kind. Met het ministry of silly walks heeft dat niet zo heel veel van doen, het gaat er veel meer om dat de meiden zichzelf kunnen zijn, ongestoord gek doen alsof er geen andere mensen meekijken. En het is ook waarom Marina naar dingen op zoek gaat die in een gewonere omgeving vanzelf lijken te spreken - maar natuurlijk nooit echt zijn. Vooral haar ontluiken en verkennen van haar seksualiteit tegenover het omgaan met de dood van haar vader - heel gewoon loopt dat niet, maar zo vreemd is dat eigenlijk niet.
Mooi naturel gespeeld, vooral door Ariane Labed, Marina dus. De locaties zijn ook prachtig, de desolate betonnen stad waar het verhaal zich afspeelt past perfect bij de wat kille sfeer van het verhaal. De betonnen stad die bedacht is door haar vader...
Wel een film waar je voor open staan moet, en voor in de stemming moet zijn.
filmdetails permalink reageer
Love, Wedding, Marriage (2011)
zondag 1 april, 14:32 uur
Volkomen vergeetbaar kijkvoer zonder enige verrassing, met als enige kleine pluspuntjes James Brolin en Jane Seymour. Mooi stel, en ook de enigen die af en toe een heel dun glimlachje veroorzaken. Oh, en ik vind die Poolse bruid wel grappig. Mandy Moore zou perfect gecast zijn als het de bedoeling was geweest om een zeurtrut in een drama neer te zetten. Niet gelukt.
filmdetails permalink reageer
MovieMeter
Films
