XfofaXX
Ingeschreven sinds 28 november 2004
Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van XfofaXX. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2011, februari 2011, maart 2011, april 2011, mei 2011, juni 2011, juli 2011, augustus 2011, september 2011, oktober 2011, november 2011, december 2011, januari 2012, februari 2012, maart 2012, april 2012, mei 2012.
Burn after Reading (2008)
maandag 31 januari 2011, 22:01 uur
stem geplaatst
Princess (2006)
zondag 30 januari 2011, 23:16 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Ik hou werkelijk van films als deze die eens een nieuwe invulling aan animatie geven.
Princess vertelt geen realistisch verhaal, maar de verschillende switches in stijlen lijken in mijn ogen te benadrukken dat het ook niet de bedoeling is om een realistisch verhaal te vertellen maar vooral om treffend over te komen. Daarvoor wordt alles uit de kast gehaald: erg schrijnende personages, heerlijke actiescenes die goed gebruik maken van het feit dat de film animatie is en een wraakmotief waarin iedereen zich kan vinden. Of ben ik de enige die het terecht vindt dat een pedofiel gewelddadig met een koevoet in het kruis wordt gehakt? Een wraakfilm zoals ik ze graag heb, heerlijk koelbloedig en rechtlijnig.
De animatie is leuk. Zoals eerder aangehaald is de invloed van Japan zichtbaar, zonder een kloon ervan te zijn. Ook de soundtrack kon ik pruimen, wat ik vooral hoorde was het zachte geluid van de strijkers die het grootste deel van de film aangenaam vergezelde afgewisseld door stevige rock.
Grootste minpunt: de allerlaatste scene. Ongelooflijk overbodig en door mij als heel erg storend in het geheel van de film ervaren. Daarvoor een halfje eraf, om uiteindelijk op 4* uit te komen.
Shaun of the Dead (2004)
vrijdag 28 januari 2011, 2:48 uur
stem geplaatst
Bourne Supremacy, The (2004)
dinsdag 25 januari 2011, 0:35 uur
stem geplaatst
Bourne Identity, The (2002)
maandag 24 januari 2011, 1:09 uur
stem geplaatst
Temple Grandin (2010)
zaterdag 22 januari 2011, 23:31 uur
stem geplaatst
Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980)
zaterdag 22 januari 2011, 15:54 uur
stem geplaatst
Empire of Dreams: The Story of the Star Wars Trilogy (2004)
Alternatieve titel: Star Wars: Empire of Dreams, vrijdag 21 januari 2011, 0:46 uur
(reactie op ander bericht)
Hier sluit ik me bij aan. Er wordt een nogal te verwachten beeld geschept van de 'strijd' die Lucas als onafhankelijk regisseur voert, waarbij de grote filmbazen uiteraard als domme geldwolven worden afgespiegeld. Ik vond het allemaal een beetje te zwart-wit, het lijkt wel of het allemaal een grote familie was die achter de productie van Star Wars zat, en ik ben er zeker van dat net bij een filmsage als Star Wars er een genuanceerder beeld kan worden getoond. Zo vond ik het opvallend hoe de regisseur van Episode 3 op geen enkel moment aan het woord komt en er ook geen woord wordt gerept of deze man als regisseur het wel ok vond dat Lucas zich zo opdrong tijdens de opnames. Dit was iets waar ik meer over had willen horen, om maar iets te noemen.
Verder wel een uitgebreide en erg informatieve docu over hoe films en vooral special effects werden gemaakt in de tijd dat computers nog een beetje eng waren, daarom een 3*.
Shutter Island (2010)
vrijdag 21 januari 2011, 0:36 uur
stem geplaatst
Up (2009)
vrijdag 14 januari 2011, 17:35 uur
stem geplaatst
Ad Fundum (1993)
woensdag 12 januari 2011, 0:42 uur
stem geplaatst
O Brother, Where Art Thou? (2000)
dinsdag 11 januari 2011, 0:49 uur
stem geplaatst
Conseguenze dell'Amore, Le (2004)
Alternatieve titel: The Consequences of Love, dinsdag 11 januari 2011, 23:50 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
In mijn ogen een sterke film, maar niet het meesterwerk dat veel mensen erin lijken te zien.
Ik ben het erover eens dat het camerawerk en de geweldige acteeprestatie van de protagonist er duidelijk bovenuit schieten. Ook de erg gevarieerde soundtrack kon ook ik goed pruimen.
Waar ik echter moeite mee had was dat het een tijdje duurt voor je doorhebt waar de film precies heenwil. Ik zat steeds te twijfelen of dit nu een karakterschets van de man was, of een werkelijk verhaal dat naar iets toe werkt, of een soort stilistisch sfeerbeeld van eenzaamheid. Je kan deze onbeslistheid als origineel beschouwen, maar ik vond dit simpelweg frustrerend. Wanneer het dan duidelijk wordt in welke richting de tweede helft van de fim zal gaan (zijnde dat hele gedoe rond maffiageld), kon ik niet anders dan licht ontgoocheld te zijn, misschien net omdat ik halverwege de film vrede had genomen met de onduidelijkheid omtrent het personage.
Ik beschouw deze film dan ook niet als een originele oefening in vertelstructuur, maar als een gevoelig drama dat zich iets interessanter wil voordoen dan de inhoud van de film kan dragen. Ondanks dat laatste een verdiende 3,5*
Machete (2010)
maandag 10 januari 2011, 0:31 uur
Bij het lezen van sommige berichten hier heb ik de indruk dat veel mensen hier twee werelden in 1 film verwachten. Aan de ene kant heb je de no-nonsense pulpstijl die het voornaamste kenmerk van de film vormt. Aan de andere kant heb je het feit dat dit geen pulpfilm, maar een Hollywoodfilm is met een budget én (misschien net door dat budget) met bepaalde verwachtingen vanuit de studio en vanuit het publiek die bij een Hollywoodfilm horen.
Je kan je druk maken om het feit dat het nog wat pulpier kon met meer seksscenes die blijkbaar zijn weggelaten en door het allemaal nog wat stoerder te maken (door er meer een wraakverhaal à la Kill Bill van te maken perhaps?). Hou er dan wel rekening mee dat dit nog steeds een mainstream film blijft, waarvan het doelpubliek geen Japanse weirdness gewoon is, om maar iets te zeggen.
Je kan je ook druk maken over de oppervlakkige acteerprestaties, de grote focus op cool, groteske actiescenes en onnozel verhaaltje. Hou er dan wel rekening mee dat dit bedoeld is als pulp die niets meer nastreeft dan een plezante film te maken.
De magie van Machete (en ook Planet Terror) is net dat Rodriguez erin slaagt een perfecte middenweg tussen deze twee dingen te vinden. Hij maakt dat een pulpfilm aangenaam wordt om naar te kijken, door ons te verwennen met (naar mijn mening) goede special effects, een sterrencast van oude en nieuwe zonnestelsels, en een heerlijk soepje van one-liners die dialogen haast overbodig maken. Ook van de soundtrack heb ik eigenlijk een pak meer genoten dan bij zoveel Score-Oscar-Nominees. Deze film heeft geen doorleefde acteerprestaties, geen tot in de puntjes afgemeten score of geloofwaardige actie, maar dat hoeft ook niet. De trashy stijl vult al deze zaken gewoon perfect in en maakt ze overbodig.
4* voor een film waar ik me heel goed mee heb geamuseerd.
Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi (1983)
zondag 9 januari 2011, 0:44 uur
stem geplaatst
Star Wars (1977)
Alternatieve titel: Star Wars: Episode IV - A New Hope, vrijdag 7 januari 2011, 23:07 uur
stem geplaatst
Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005)
woensdag 5 januari 2011, 23:40 uur
stem geplaatst
Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999)
dinsdag 4 januari 2011, 1:01 uur
stem geplaatst
Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)
dinsdag 4 januari 2011, 1:00 uur
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren
Black Swan (2010)
zondag 2 januari 2011, 0:43 uur
onderstaand bericht bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
(reactie op ander bericht)
Moest ik niet van de uitstekende box office en de lovende kritieken gehoord hebben, zou ik ook wel durven opperen dat dit een mogelijke cultfilm zou worden. Black Swan is een duidelijk you hate it or you love it geval, lijkt me.
Tijdens het kijken van de film moest ik herhaaldelijk aan het eerste deel van Martyrs denken. Beide films hebben het over een soort escalerend mentaal proces bij het hoofdpersonage, dat als gevolg heeft dat het personage vanuit zijn eigen psyche met allerlei horrorkwellingen zit opgescheept. Om er uiteindelijk ook aan tenonder te gaan. Bij films als Black Swan en Martyrs moet je de horror niet (in de eerste plaats) zoeken in de gore of de enge visuele effecten, maar de psyche die achter de horror schuilt. Ik vind Black Swan dan ook geen psychologische thriller, laat staan een drama, maar psychologische horror waar ik meer van wakker ga liggen dan van de afgerukte ledematen of de gruwelijk schreeuwende Japanners uit andere horror.
Aronofsky is helemaal terug. Met The Fountain maakte hij een kunstwerkje dat ondanks zijn visuele pracht mij niet kon aanspreken door de abstracte inhoud. In The Wrestler vertelde hij een krachtig verhaal dat weliswaar me niet erg lang bijbleef. Met Black Swan heeft hij geen kunstwerkje of verhaal gemaakt, maar een Film, net zoals Requiem for a Dream een Film was die mij deed vermoeden dat Aronofsky een van de meest talentvolle regisseurs van onze generatie is. Black Swan bewijst dit.
Net zoals in RFAD presenteert Aronofsky ons een aanvankelijk sober portret van een bepaalde gesloten wereld waar je als buitenstaander moeilijk vat op kan krijgen. Het gekwelde personage van Portman daalt in een steeds diepere toestand, en de transformaties die daarbij horen escaleren mee met haar. Van kleine details zoals een knipogend schilderij tot de on stage transformatie ; het past allemaal erg goed in het plaatje. Ik moest denken aan het vroege werk van Polanski en Cronenberg (The Fly, anyone?)Vergezeld van een groezelige cinematografie en geweldige muziek (Mansell heeft goed begrepen dat Tsjaikovski staat als een huis en dat je aan een balletfilm niet te veel hoort te foefelen qua muziek) maakt deze plot dat ik steeds meer verrukt werd naarmate de film vorderde.
Verder zou ik ook nog wat kunnen zeggen over de sterke plot (ik vind de link tussen de sterke concurrentiestrijd, de paranoia die stress met zich meebrengt en de dualiteit van de zwarte en witte zwaan althans erg goed gevonden) en de geweldige acteerprestaties (Cassel straalt zoals steeds klasse uit, ook in het Engels), maar de sterkte hiervan spreekt zo voor zich bij het kijken van de film dat ik het maar aan de toeschouwer laat om hierover te beslissen.
5*. Na herziening wordt dit wellicht de tweede Aronofsky in m'n top 10.
Last Supper, The (1995)
zondag 2 januari 2011, 14:12 uur
stem geplaatst
