Gigi (1958)

De acteurs spelen stuk voor stuk schitterend en Maurice Chevalier en Hermione Gingold zijn apart het vermelden waard met hun duet 'I Remember It Well'. Deze prent was wel goed voor negen Oscars...

Vanmiddag deze film gezien op België 1. Dit was volgens mij de laatste van de Arthur Freed produkties. Maar hij is me totaal niet bevallen. Hoewel Leslie Caron een heel leuk typetje is, is de film als geheel mij erg tegengevallen. Het zou kunnen zijn dat ik op een zaterdagmiddag totaal niet in de stemming was, maar dan nog vind ik dit een zeer matige film.
Een 2.0*

Daar is nog een leuke anekdote aan verbonden.

Na de bekendmaking van de Oscars, kregen de telefonistes van MGM de opdracht de telefoon te beantwoorden met: "Good morning. This is M-Gigi-M".

Prima cast (Caron is bijzonder charmant) en mooie aankleding, maar verder maar langdradig met bijzonder matige liedjes...

2,5*.

Een paar dagen geleden had ik nog nooit van Louis Jordan gehoord en zo zie ik ineens twee films achter elkaar met deze man.

Dit is mijn kennismaking met de jaren '50 musical, uit de tijd dat musicals schijnbaar op hun hoogtepunt waren. Hoewel ik het niet echt vervelend vond en er een paar leuke momenten in de film zaten ben ik verre van onder de indruk. Het verhaaltje is heel matig, maar dat had ik verwacht. De ontwikkeling van personages gebeurt telkens veel te abrupt, maar ook dat wil ik bij een musical nog door de vingers zien. Maar dat de zang niets bijzonders is hoort niet echt te kunnen. Het is al niet mijn type muziek, maar de liedjes klonken vrij standaard. Geen enkele melodie die na de film blijft hangen. Daarnaast dacht ik dat dit soort musicals bekend stonden om hun dans, maar de acteurs zingen hier voornamelijk terwijl ze zitten en als ze al bewegen dan is het nog geen echte dans. Verder vallen vooral de felle kleuren en de kitscherige decors en kleding op. Je moet er van houden. Geen enkele acteur speelt echt opvallend en vreemd genoeg krijgt Gigi van alle personages de minste schermtijd. Haar lot wordt bepaald door anderen, met name Jourdan, zonder dat ze zelf echt iets uitvoert.

Geen verschrikkelijke film, maar ondanks dat ik niet veel vergelijkbare films zag voelde het heel standaard aan. Ik ben verre van onder de indruk. Dat de 9 Oscars voor een groot deel naar de aankleding gingen in plaats van naar acteurs of zo, verbaasd me niets.
2,5*

Mijn eerste film van Vincente Minnelli viel toch wel tegen. Vooral als je weet dat deze muziekfilm negen Oscars heeft binnengehaald. Het grootste obstakel is nog wel dat Gigi gespeeld wordt door een veel oudere vrouw dan ze eigenlijk moet spelen in de film. Ze had nog net niet grijs haar en rimpels in haar gezicht. Verder vond ik vervelend dat de personages nooit echt gingen zingen. Ze rijmen hier en daar, ze verheffen de stem heel eventjes en dansen hier en daar. Is dat nu een muziekfilm? En dan heb je de lengte van de film kon dit echt niet in minder dan anderhalfuur? Had het er echt gegevenmoment moeilijk mee niet alleen voor mijn tanden maar ook vanwege de ondraaglijk lengte van de film. Dus een behoorlijke domper en hoop niet dat het hele oeuvre bestaat uit mierzoete films anders was dit mijn laatste.

Die andere Minnelli die ik zag - Meet Me in St. Louis - kon me op de één of andere manier wel bekoren. Ook die was nogal ouwbollig in moraal en was volledig in kostuum. Daar had ik echter het idee dat het musical gebeuren wel werkte (dankzij Garland denk ik dan) en dat de setting iets leuks had (dat huiselijke en dat uitkijken naar de Wereld Tentoonstelling werkt daar). In Gigi werkt het musical gebeuren voor geen ene meter (kunnen we echt niets beters bedenken dat wat flauwe rijmpjes onder telkens ongeveer hetzelfde lijkend melodietje..). Ook irriteerde ik me erg aan dat overdreven Franse accent (maakt dan een keuze wat betreft taal) en werkte het verhaal me op de zenuwen. Verschrikkelijke film.

Ik ben toch wel redelijk fan van 50-ties musicals en Minnelli in het bijzonder, maar ik vond dit destijds ook al een echte draak. Eén van de meest overschatte musicals wat mij betreft. Onbegrijpelijke Oscar-regen.