Easy Rider (1969)

Geweldige sfeer, beelden, muziek, personages en gesprekken. Ik hoef alleen maar een van de beelden op te zoeken waar ze door een landschap rijden met mooie muziek op de achtergrond en ik ben weer verkocht.

Een van mijn favoriete films.

niks slechts over de hippies hoor, maar dit is een miskleun van een film.

De muziek in deze film is echt hate it or love it. De Hippies sfeer wordt lekker neergezet en ze doen eigenlijk weinig. Volgensmij deden hippies ook eigenlijk niet zo veel dus in dat op zicht klopt het.

Dit is ook tevens een minpunt aan de film, dat er niet zo veel gebeurt en dat gescheur over die wegen de hele tijd wordt vrij saai na de zoveelste keer.

Visueel is het ook niet erg interessant wat jammer is, want er had wat meer kunnen gebeuren met hun relaxte sfeer en trips.

Inhoudelijk is de film wel interessant en het is een forse kritiek op de American Dream. Of meer in het algemeen, kritiek op het idee van grote vrijheid. De riders zijn het meeste vrij als ze over de snelweg crossen. Als ze echter in aanraking komen met steden of iets dergelijks dan zijn ze een stuk minder vrij. Aan het begin van de film weigert een hotel ze. Dit is telkens een conflict als ze als het ware in aanraking komen met de maatschappij. Ze belanden zelfs een keer in de gevangenis, als dat geen ontnemen van je vrijheid is weet ik het ook niet meer.

Aan het begin van de film krijgt de motor, die amerika symboliseert, geld. Maar al het geld wat er in dit ideale vrije amerika wordt gestoken is tevergeefs. Het is een grote illusie dat je er vrijheid voor terug krijgt. Zelfs het aardige einde waarin de motor in vlammen opgaat boort deze illusie de grond in. Juist omdat het zo abrupt is wordt het schokkender ervaren en dat is denk ik ook de bedoeling.

Kortom een geinige film met een flink thema dat helaas af en toe een beetje saai is.