Mijn verhaal/visie (voornamelijk door associatie met kleuren):
Ik denk dat er verschillende verhalen naast elkaar lopen en met elkaar vervlochten zijn. De hoofdpersoon vanuit wiens perspectief wij kijken is een vrouw. Ze heet Niko (Nikki). Ze woont ten oosten van LA, in Pomona, aan de rand van het Inland Empire. Een afgegleden stad, een ghetto.
Ten eerste is er de 'werkelijkheid' van Niko.
Als tweede hebben we het verhaal van Nikki, haar tegenspeler is Devon.
Ten derde is er het verhaal van Sue en Billy.
Als vierde is er een Poolse geschiedenis.
Het vijfde is het stuk met de konijnen.
Kleuren en sferen:
Om bij het vierde te beginnen:
De Poolse geschiedenis is een legende, een script. Omdat een vreemde taal wordt gesproken en ondertitels nodig zijn gaat het hier om een 'film in een film'. Het script of de legende heeft overeenkomsten met het leven van hoofdpersoon Niko. Het verhaal is eerder gebeurd, waarschijnlijk in de familie van de echtgenoot van Niko. De hoofdpersoon in het script is het Poolse meisje, met haar indentificeert Nikki/Niko zich. Het meisje ziet haar leven als een film, net als Niko. Dissociatie en persoonsverwisselingen. De kleur bij het meisje voor de TV is helder, de directe parallel met Niko. Het verdriet is hier ook het meest helder. De kleur van het Poolse script/legende is Sepia.
Het verhaal van Nikki, de gevierde en terugkerende actrice is het verhaal wat het dichtst bij Niko als volwassene ligt, zowel aan haar naam af te lezen als aan de momenten van contact met haar geweten of waarheid. Hier gaat het om een 'gedroomde film in een wensdroom'. Hier zijn veel kleuren aanwezig, soms nog wat groen, soms zwart/wit, soms rood, soms blauw. Bij Niko is de kleur donkerrood.
Het verhaal met Sue (Susan) en Billy zie ik als gebeurtenissen in haar jeugd, de jonge Niko, en er tegenover jeugdliefde Billy. Sue is jonger dan Nikki, maar Billy heeft dezelfde leeftijd als Devon. Hier gaat het om diep weggestopte herinneringen, een 'droom/nachtmerrie'. De hoofdkleuren zijn eerst groen, dan groen met perzik gemengd, dan perzik, later roze.
Er is nog een verhaal waarin konijnen de hoofdrol spelen. Het is de gezinssamenstelling van haar ouderlijk huis: vader, moeder en dochter, Jack, Jane en Suzie. Dit betreft de diepste, vervaagde en vervormde, herinneringen. De konijnen hebben steeds de connectie met de diepst ingrijpende gebeurtenissen in Niko's leven. De kleur is groen.
Verder/dieper in detail:
Niko:
In het leven van Niko zijn een paar voorvallen geweest die geleid hebben tot haar geestelijke nood. Niko spreekt erover in heldere ogenblikken. Boven aan een lange trap is zij op het hoogste punt in haar geest, haar waarheid en haar hoogste inzichtniveau. De man met de bril (Mr. K) is een vertrouwenspersoon, volgens mij een drugsmaatje als ik naar zijn handbewegingen kijk vlak voordat zij bij hem aan tafel gaat zitten ("K" is trouwens ook een drug, die ook wel Dorothy genoemd wordt! Toeval?). Dit is het leven zoals zij er in het heden voorstaat, een geestelijk wrak, tippelaarster, waarschijnlijk verslaafd aan drugs en/of medicatie. De kleur is rood, seks op latere leeftijd, prostitutie.
Nikki:
Hier verwerkt Niko haar ervaringen in van het leven als echtpaar, volwassen man en vrouw. De meest bepalende gebeurtenissen voor haar geestelijke toestand vinden echter plaats in Niko's jeugd (Sue). Nikki is de gevestigde actrice (in haar hoofd), wonend in een prachtig huis. En "K" en Kingsley, zegt dat misschien nog iets? . Het verhaal van Nikki is nauw verweven met het Poolse script. Haar man is Pools en zo komt hier de legende, de parallel, tot leven.
Een oudere vrouw (geestelijke boodschapper) komt in het begin van de film op bezoek in de Nikki-soap. Zij is een excentrieke vrouw wonend in het stenen huisje aan het eind van de weg (geest van het ouderlijk huis/groene jurk). Ik heb de associatie 'moeder' hierbij. Let op 'koffie' en groene kopjes. De oude vrouw vertelt te weten dat Nikki weer een nieuwe rol heeft, ze doorziet Nikki in haar toneelspelletjes. Deze vrouw kan de toekomst zien en spreekt daarover in beeldtaal. Over "the little boy "zegt zij dat "evil was born and followed the boy". Over "the little girl" zegt zij dat er een marketplace is (verhandelen van vrouwen) maar dat via het steegje erachter het paradijs te bereiken is. Een voorspelling.
Nikki draagt de schroeven draaier in haar hand, zo draagt zij op die manier haar verleden met zich mee, ook als wapen. In een handgemeen op straat wordt zij met haar eigen wapen in haar buik gestoken en overlijdt. Zij sterft op straat (wat mij betreft "On high in blue tomorrows"), in het steegje achter de marketplace. Het vlammetje lijkt te corresponderen met het lichtje aan het begin van de film. Als de ultieme gevierde actrice speelt ze haar rol met verve. Ze heeft voor haar gevoel gezegevierd. Toch loopt ze als in trance van de set (allemaal na haar overlijden dus), want het is nog niet klaar (zie eind). De geest van de vrouw draait in cirkels rond totdat het 'klaar' is.
In die tijd kwamen man en vrouw wellicht ook met drugs in aanraking. Over de 'koffie' die zij drinkt met Devon zegt Nikki "Fantastic!" en Devon zegt "It's all in the beans" en "I'm all beans" (slang voor o.a. pillen, drugs in het algemeen en 'super high').
Sue:
In haar jeugd komt Niko in aanraking met de buurman. Zij noemt hem Billy. ZIjn woning wordt door het ouderlijk gezin 'Smithie's house' genoemd. Zij wonen zelf in een stenen huisje. Ik denk dat zij 10 jaar oud is want het getal 10 staat op de set van Smithie's house. Hier verandert de kleur van groen naar perzik. Ik denk dat zij verleid is door de buurman tot seks, wat een paar jaar voortduurde. Ook zijzelf wilde het, ze was verliefd op de man. Misbruik met tegenstrijdige gevoelens dus. Roze is seks op jonge leeftijd, onschuldig nog, neigend naar promiscuïteit, beginnende prostitutie.
Later trouwt Sue en zien we haar leven met haar man, eerst arm (Sue) later rijker (Nikki). De latere rijkdom heeft waarschijnlijk te maken met onderwereldzaken van haar man en ik denk dat Sue zich gaat prostitueren aan de circuslieden (gedwongen of niet) of meer promiscue leeft.
Als Sue de gemorste ketchup bij de barbecue ziet, ziet zij ook het Poolse meisje, zwartgesluierd met kaarsen. Dit betekent rouw (kind/maagdelijkheid/eigenwaarde verloren?).
Ik denk dat Nikko/Sue/Niko een abortus heeft gehad ergens in de tijd, de affaire met de schroevendraaier en de ketchup bij de barbecue. Crimp heeft ermee te maken, de schroevendraaier komt bij hem vandaan. Hier heb ik de associatie met het huis van de buurman. Er is ook de overeenkomst met het verliezen van de (circa 8-jarige) zoon in het Poolse script (verhaal/legende). De dader/vrouw draagt de schroevendraaier in haar zijde en Nikki draagt de schroevendaaier mee in haar hand. De echtgenoot kan geen kinderen krijgen dus het was een kind uit overspel. Financieel komt het ook niet uit, dus vandaar de abortus. Ik vermoed een nogal onproffesionele abortus met veel bloedverlies. Er wordt namelijk verteld dat zij een gat in haar vaginawand heeft gemaakt tot door haar darm aan toe. Ook dat het Poolse meisje dood in het trapgat ligt met een stuk darm eruit doet mij denken dat Niko ernstig gewond was bij de abortus (ook geestelijk zich dood voelde). Werd zij verdoofd met de drug "K" tijdens de abortus? Zodat het aan het eind als een reprise is/voelt?
Konijnen:
Als je goed naar de konijnen kijkt en luistert en op het tijdstip let wanneer zij voorbijkomen weet je precies wat er in haar ouderlijk huis voorviel. De konijnen doen haar denken aan haar kindertijd, aan geluk en aan wijsheid. Zij dreunen zinnen op met waarheden, net als de Poolse oude mannen in de legende, ogenschijnlijk zonder enig verband, maar wel diepe inzichten bevattend. Van daaruit kwam er ooit een kink in de kabel, die lucifer in de konijnenkamer.
De man met het groene jasje is hier nauw mee verbonden. Ik denk dat het haar vader voorstelt, anders een vaderfiguur in die tijd. In de kamer met de groene beddesprei ziet Nikki dat hij in bed gaat liggen, de andere bedhelft is vrij (geen moeder te zien), hij doet het licht uit, dan zien we de oranje lamp die naar rood verandert en vervolgens ziet Nikki een jong meisje met paardestaart (Sue) de roodverlichte kamer binnengaan. Ik denk hierbij aan incest of anders een associatie met eerste prostitutie, verbonden met de beginscene.
Daarbij vond vader haar relatie met de buurman prima. In de scene waarbij het meisje van circa 10 jaar oud ziek op de bank ligt zien we ook vader en moeder. Moeder gelooft niet wat Sue (roze kleding) zegt en wil de politie erbuiten houden, slaat haar zelfs in het gezicht. Diepe schending van vertrouwen. Sue is hier erg in de war, verwrongen gezicht. Vader zegt alleen dat dochter nog 2 dagen niet naar school hoeft, in bed/thuis mag blijven. De ouders hebben zwarte kleding aan, duister/verbergen/rouw. Billy ontkent de relatie, wederom schending van vertrouwen en van haar liefde.
Vader konijn was er ook bij toen via Crimp (ronselaar?) haar huwelijk werd gearrangeerd. Haar toekomstige (Poolse) man zocht een 'passage', waarschijnlijk betreft het een zakenband of bv naturalisatie.
Eind:
Ik denk dat de gespeelde dood van Nikki een transformatie van Niko is, een in het reine komen met haar verleden. Of misschien is ze, na vele cirkels van herbelevingen in haar geest, in de K-hole aan het komen. Ze begon tenslotte te rennen (hard te gaan) vanaf de 'Dorothy ster.
Wat hierna volgt is 'disclosure' of ook een gewenst eind, een beloning. Ze krijgt duidelijkheid over zichzelf, kan een oud spook wat haar achtervolgt (Crimp) doden met een pistool (wat eigenlijk ook een angstbeeld van haarzelf is geworden). Dit heeft te maken met de moord die zij gepleegd heeft op Crimp met een pistool uit de la uit haar ouderlijke slaapkamer. An Unpaid Bill. Haar man kreeg te horen dat Crimp was vertrokken naar Inland Empire, naar het rijk van de geest, naar het innerlijk van de vrouw, hij is dood. Als ze haar angst en haat heeft gedood kan ze teruggaan naar zichzelf zoals ze eens was, jong en onschuldig. Zij geeft een kus van leven aan haar evenbeeld, het jonge meisje uit de legende, en gunt haar (en zichzelf) een reünie met haar man en zoon. Driehoek man, vrouw, kind.
Zij kan het licht ingaan, geestelijk (spiritueel) en/of lichamelijk (K-hole). Nu volgt het applaus (overwinning/euforie/middelpunt).
Het eind lijkt een reünie van alle (vrouwelijke) sterren in alle films (I'm every woman?). De kleur is helder en hemelsblauw, klaarheid. Er is een opgelucht zijn en een feeststemming, zang en dans. Terwijl de tekst van het lied anders zegt: Lord help me.
Zou de cirkel weer opnieuw beginnen?
Eh, zou ik nog iets vergeten zijn?

pffffff