Blue Velvet

Hé Halcyon, ik heb pas nu ontdekt dat je dit topic aangemaakt hebt.

Die verklaring van mij van destijds, daar blijf ik nog steeds bij, maar ik ben wel afgestapt van het idee dat Frank (als ‘the weldressed man’) in het politiekorps zou zitten.
Frank merkt dus dat Gordon de zangeres moet schaduwen, en poogt hem om te kopen (en heeft het geluk dat Gordon hiervoor vatbaar is).
Waarom hij zich vermomt bij het “vaststellen” van de moord op die drugsbende, is omdat hij bij hen niet herkend wil worden (gesteld dat er toch nog overlevenden zouden zijn). Ook de politiezender in zijn auto (die Jeffrey opmerkt tijdens die joyride) is verklaarbaar : hij zou die kunnen afgetroggeld hebben van Gordon.
Lijkt me allemaal meer aannemelijk, dan wanneer je moet gaan geloven dat Frank effectief een dubbelleven leidt, en zich elke dag weer moet gaan vermommen als politieagent.

Gordon zal zijn spijt uitgedrukt hebben en terug alle vertrouwen gekregen hebben. Omdat hij het appartement van de zangeres het best kende, zullen ze hem daarheen gestuurd hebben (terwijl de rest van het korps Franks huis bestormde).

Gordon kwam toe op dit appartement, en werd opgewacht door Frank (die met zijn zender perfect op de hoogte was van de plannen van de politie). Ook Don moet hij intussen al, vastgebonden, op het appartement gebracht hebben. Frank is woedend dat Gordon alles aan de politie bekend heeft, en vermoordt Gordon en ook Don. Daarna start hij zijn “ritueel” met de zangeres, maar die moet op een onbewaakt moment zijn kunnen ontsnappen (vandaar dat ze naakt aan het huis van Jeffrey stond). Als Jeffrey op het appartement komt, is Frank weg (omdat hij op zoek is naar de zangeres). Hij heeft zich daarvoor moeten vermommen omdat op dat moment juist een klopjacht naar Frank aan de gang is. Hij vindt de zangeres nergens, en komt ten einde raad even nadien terug op het appartement. Daar merkt hij dat Jeffrey net de trap naar beneden komt. Jeffrey sluit zich op, en dank zij zijn speurwerk van vroeger, ziet hij meteen de link tussen Frank en die vermomde man : dit moet één en dezelfde persoon zijn. Omdat hij weet dat Frank een politiezender heeft, misleidt hij hem door in de zender te zeggen dat hij zich achteraan het appartement zal verstoppen.


Terwijl hier nu toch een spoilertopic over geopend is : wat te denken over het feit dat het hele verhaal een (wens)droom is van Jeffrey’s vader (de man met de hartaanval) ? Want dit verklaart héél veel. De man beseft dat hij Jeffrey niet meer zal kunnen waarschuwen dat het zorgeloze leventje dat hij totnogtoe kreeg, ondermijnd zit met kwaad en verderf. En daarom is het gehele verhaal een wensscenario waarin Jeffrey dit allemaal ontdekt. Het verklaart ook waarom Frank Jeffrey halfweg het verhaal niet vermoordt (wat normaal gezien had moeten gebeuren), waarom Sandy zo vergevingsgezind is (het lijkt me logischer dat ze het uit had gemaakt), en waarom er zo’n happy end aan gebreid werd.
Let op het inzoomen op Jeffrey’s oor bij aanvang van deze happy end. Het is alsof de vader hem toefluistert : ‘kijk, dat is wat ik je nog wou zeggen’.

Gordon moest het appartement schaduwen nadat de politie een verband kon leggen tussen het oor en het appartement. Je ziet hem even binnenkomen als Jeffrey die ondierbestrijding uitvoert.

Je kan je afvragen wanneer de "droom" precies aanvangt. Misschien al vanaf de hartaanval zelf (waarna de camera inzoemt op de kevers onder de grond) : dan is het ziekenhuisbezoek al deel van de droom.

En of die man dat nu echt zelf droomt, is inderdaad vatbaar voor discussie. Het zou ook gewoon een droom van Jeffrey kunnen zijn. Een bovennatuurlijke kracht die ervoor zorgt dat de laatste wens van de oude stervende man in droomvorm voor Jeffrey verschijnt.
Ach ja, zo kan ik blijven verklaringen verzinnen.

Ik interpreteer het in ieder geval zo : het hele verhaal is iets dat de stervende vader op één of andere manier aan de zoon wil meegeven, en is niet in werkelijkheid gebeurd.

Toch merkwaardig op het einde van de film : Jeffrey roept die 2 heren toe dat het eten klaar is. Ze zijn niet echt van dichtbij te herkennen, maar het lijken Sandy’s vader en… Jeffrey’s vader.
Nochtans is deze allerlaatste passage (vanaf het uitzoemen uit Jeffrey’s oor) volgens mij weer “echt gebeurd”.

Ik vond het nog aannemelijk dat die merkwaardige “boodschap van vader naar zoon” (vermoedelijk als droom aan Jeffrey aangereikt) van een stervende of gestorven vader kon komen ; nu blijkt die vader toch nog te leven.

Een bewuste keuze van Lynch om ons voor schut te zetten ?
Of moet ik nu gaan aannemen dat de vader van Jeffrey eigenlijk weinig te maken heeft met die droom ? Dat Jeffrey zijn les in “duistere kantjes van het leven” zomaar vanzelf krijgt ?

Wat me bijzonder sterk doet geloven dat Lynch het als een droom zag, is vooral dat uitzoemen uit Jeffrey's oor.

De onwaarschijnlijke gegevens in het "verhaal" (Frank had Jeffrey al eerder moeten ombrengen, Sandy vergeeft Jeffrey's escapade toch niet, enz.) ondersteunen dit alleen maar.

Het zijn kleine details, maar bijvoorbeeld ook die verwonderde blik van Sandy op het einde als Jeffrey zegt : Maybe the robins are here. Het is alsof ze zegt : 'hoe weet jij dat ik dat droomde ? Ik heb je dit toch nooit gezegd ?'

Ik geloof dat deze film meer als een perverse droom van Jeffrey geïnterpreteerd moet worden à la Belle de Jour en Blow-Up (meer hallucinatie dan een droom).

Ik zat er onlangs weer eens op te piekeren, en ik denk dat ik met die stelling het meeste vrede kan nemen.

Voor mij is het alvast uitgesloten dat de droom eindigt als Jeffrey wakker wordt op die tuinbank (bij het uitzoemen uit zijn oor). Dat de vader in realiteit gewoon terug genezen zou zijn op het einde, dat zou pas 100% anti-Lynch zijn.

Ik denk dat Lynch met die passage van die genezen vader op het einde, wil aangeven dat we niet moeten opmaken dat het Jeffrey’s droom is, maar wel Jeffrey’s vaders droom.

Waarom dan dat uitzoemen uit Jeffrey’s oor ? Ik stel er mij bij voor dat de vader wenst (wensdroomt) dat Jeffrey dit volledige avontuur beter niet in werkelijkheid meemaakt, maar beter gewoon droomt. Het uitzoemen uit Jeffrey’s oor is hier dan het einde van Jeffrey’s droom, maar nog niet die van de vader (die breit er voor zichzelf nog een happy-end aan, waarin hij geneest).

Een droom-in-een-droom dus.

Hier is een link naar een pdf. Bestand. (het bestand is beveiligd, en knippen in de tekst is onmogelijk!)

http://rapidshare.de/files/33567489/blue_velvet.pdf.html

Ik heb dit wetenschappelijke artikel van jstor geplukt: ‘Ears Looking at You: E.T.A. Hoffmann’s “The Sandman” and David Lynch’s “Blue Velvet”

Hier wordt een grondige analyse gegeven over de gang van zaken in Blue Velvet. En komt de symboliek van het oor uitgebreid aan bod.

Blz. 10 en 11










Hier heeft het oor een homo-erotische lading/betekenis.

blz. 16

En de analyse van het oor gaat nog verder op pagina 12 en 13.

http://rapidshare.de/files/33567489/blue_velvet.pdf.html

Alice A. Kuzniar, "'Ears Looking at You: E.T.A. Hoffmann's The Sandman and David Lynch's Blue Velvet," South Atlantic Review vol.54 No 2 (May, 1989): pp. 7-21

Waw, wat een analyse ! Spijtig dat ik The Sandman niet ken.
Leuk om bevestigd te zien dat er een duidelijke aflijning bestaat in het gedeelte dat zich afspeelt tussen de 2 close-ups van het oor. En dat hierover de discussie ‘echt’ of ‘verbeelding’ opborrelt.
Het gedeelte over het al of niet “zien met behulp van de oren”, vind ik interessant, doch draagt weinig bij tot het al of niet beter begrijpen van de film.
Dit werk focust zich op het uitdiepen van symbolische betekenissen, eerder dan de film in z’n totaliteit een verklaring te geven (in de zin van : waar gebeurt iets echt, vanaf wanneer wordt gedroomd en/of een droom aangereikt). Dit laatste heb ik voor mezelf intussen duidelijk uitgemaakt (zie eerder bericht) ; de al of niet symbolische lading van bepaalde voorwerpen of scènes boeit me minder (maar dat is dan weer heel persoonlijk).

Had ik nog niet bij stilgestaan, wellicht omdat ik dan helemaal opging in dat prachtige “Mysteries of Love” van Julee Cruise

Die zin is mij nooit opgevallen. Dringend aan een herziening toe dus
Alvast tof om te zien dat er nog mensen zijn die een droomtheorie niet uitsluiten.
Ik weet wel : Lynch maakt z’n films vatbaar voor eigen interpretatie, en niemand hoort de pretentie te hebben dat zijn verklaring de juiste is, maar het zit me soms wat ongemakkelijk om telkens maar weer te lezen dat BV een rechtlijnige film is.

Verdorie ja, dat kan geen toeval zijn.