Enter the Void

Deze week heb ik de film voor de 2e maal bekeken en een aantal details vielen mij nu extra op en daardoor ben ik de film in een ander perspectief gaan zien.

Is het slot wel het slot?

Ik merkte op dat bepaalde op het oog herhaalde beelden geen precieze herhalingen zijn.
De eerste keer dat Oscar in het toilet was ging hij op de knieën de pillen wegwerken. De tweede keer gooide hij ze staande weg en werd toen meteen, zonder conversatie met de politie, neergeschoten. Dit wijst mij op een herhalen van een beleving (geen werkelijkheid), het kan een droom zijn.
De eerste keer dat Oscar met Alex naar Victor gaat neemt Alex water mee, de tweede keer dat dit getoond wordt niet. Dus dit moet bv herinnering of droom zijn en geen werkelijkheid.
En als Alex woorden op de muur krast staat er eerst "I want to live" en later "I want to die". Dit is dus geen werkelijkheid wat Oscar ziet.
Ook hoe het zusje reageert in de auto is steeds net even verschillend. De laatste keer dat we het zien huilt Oscar zelf mee.
Aan het eind speelt alles zich af in de maquette van de huisgenoot van Alex, vriend van Oscar. Dus zijn wedergeboorte vindt plaats in het kleine gebouwtje "Love Hotel". Dit is dus ook geen werkelijkheid.

Wat ik hierop bedacht is dat het kan zijn dat Oscar in een trip is blijven hangen, op de kamer van de huisgenoot van Alex. Wat deze gedachte bevestigt is dat later in de film een scene is waarin Oscar in die kamer is en de huisgenoot van Alex hem wakker probeert te maken. Diegene roept "wake up!". Daarna is Oscar in een ziekenhuis (mortuarium?) en artsen buigen zich over hem, hij ziet ze vaag en knippert moeizaam met zijn ogen en draait zijn hoofd rond (leeft dus nog volgens mij). Vervolgens komen zijn zus en haar vriend en die huisgenoot hem ophalen en nemen hem mee achterin de auto. Zijn zus zegt dat hij een (eng) "thing" is geworden en je ziet zijn hand die haar aanraakt. Eerst dacht ik dat het de urn zou zijn die zij ophaalden, maar nu denk ik dat het Oscar zelf is, inmiddels psychiatrisch patient, erin gebleven, een soort zombie. Ik denk dat hij bijna-dood was en toch nog leeft. Hij kan niet meer praten, want de arts zegt tegen zijn zus dat ze weer langs moeten komen als Oscar zijn spraak terug heeft.

Voor mij kan dus nu het verhaal zijn dat hij alles na het innemen van de drugs in het huis van Alex heeft gehallucineerd, inclusief zijn dood en wedergeboorte. Hij had waarschijnlijk al veel meer drugs ingenomen, zie de clubscenes en wat Alex daar zegt over heavy shit.
Verder heeft Alex hem het Dodenboek gegeven, wat Alex inmiddels bijna uitgelezen had. De ideëen daaruit (dood en wedergeboorte) heeft hij dus ook in zijn hallucinaties kunnen verwerken.
En door Alex wordt verder veel uitgelegd over de diverse soorten trips (LSD, DMT, Datura) en hij zegt ook dat Oscar al zijn angsten zal tegenkomen en kan overwinnen. Dus angst voor de dood en dat daadwerkelijk levensecht in een trip beleven is zo gek nog niet en (een gevoel van) uittreden is tevens mogelijk onder heftige invloed.
Oscar heeft daarbij angsten, dat zijn vrienden hem kwaad zullen doen als vergelding voor zijn acties (slapen met de moeder van Victor) en kan dat in zijn trip verwerkt hebben (dat Victor hem uit wraak verraadt bv) en hij probeert wellicht. zijn (seksuele) gevoelens voor zijn zus en zijn angst en schuldgevoel daarover ook erin te verwerken en voor zichzelf te rechtvaardigen.

Het geheel zou dus een ronddwalen in het brein van Oscar kunnen zijn vanaf het moment dat hij in het huis van Alex beland is, bij de maquette van de huisgenoot. Een brein vol cirkelende herinneringen, wensen, angsten, etc. En het einde van het verhaal valt dan niet aan het einde van de film maar op een eerder moment. Het einde van de film is een terugkeer naar de herinnering aan de baarmoeder van waaruit Oscar ter wereld kwam.
In feite gaat het dan niet over reïncarnatie. Het is niet wat het lijkt, het is veel grauwer dan dat. Oscar is daadwerkelijk in The Void gekomen. De aftiteling aan het eind met slechts 2 woorden in een zwart beeld zegt mij dat.

Als dit eigenlijk het verhaal is vind ik deze film best wel geniaal in elkaar zitten.

O sorry, ik had wel naar zo'n opvatting gezocht maar helaas niet gevonden. Nou, bij deze dan

Ja, zeker mooi die dubbele gelaagdheid (kwam bij mij ook onverwacht spoken) en ik vind het ook wel tof dat het ook een wat grauwer verhaal kan zijn, dat vind ik wel bij Noé passen. Niks geen zoetigheid

Ok, dus jij houdt juist een beter gevoel over aan deze film?
Ik had juist een schrik- of schokeffect toen ik bedacht dat Oscar waarschijnlijk nog steeds in limbo verkeerde. Aan de andere kant kan het eind inderdaad naar een mogelijkheid van nieuw begin verwijzen.
Ik moet Irréversible nog steeds zien, niet te geloven...