MENU
Mijn Updates +

Film / Toplijsten en favorieten / Beste Franse films

 
geplaatst op 6 januari 2008, 16:24 uur, permalink
FinkPloyd schreef:
La Haine !

Meer dan 10 jaar oud, maar nog altijd brandend actueel. Samen met 'Do the right thing' één van de allerbeste social statement / ghettofilms/ (anti-)racismefilms ooit gemaakt.


Helemaal mee eens!! amelie&haute tension ook toppers!!!
Die Fransen zijn stiekum best goed met hun films. Hebben vaak goeie films in alle genres

avatar van themove
geplaatst op 8 januari 2008, 0:13 uur, permalink
beste franse films tot nu toe: Caché, Manon des Sources, en Le chateau de ma mere..
Laatste 2 zijn trouwens onderdelen van tweeluiken.

fransefilms.nl is overigens best een aardige site

avatar van Goto
geplaatst op 26 januari 2008, 22:09 uur, permalink
Mijn nieuwe top 10, sommige zijn films in samenwerking met andere landen. Blijf het een heerlijk filmland vinden, enkel Japan heeft nog meer moois. Hoop zeker meer te zien, vooral Innocence staat hoog op m'n lijst.

01 - 5.0*- Irreversible
02 - 4.5*- Calvaire
03 - 4.5*- Fille sur le Pont, Le
04 - 4.5*- Amelie
05 - 4.0*- Seul Contre Tous
06 - 4.0*- Ils
07 - 4.0*- Haute Tension
08 - 4.0*- Delicatessen
09 - 4.0*- Perfume: Story of a murderer
10 - 4.0*- Trouble very day

En nog tal van andere prachtige films.

veron35
geplaatst op 26 januari 2008, 22:12 uur, permalink
Van de 24 films die ik er heb gezien zijn er 20 niet in het frans...

klute89
geplaatst op 2 juni 2008, 22:44 uur, permalink
1: Amelié
2: Playtime
3: Jour De Fête
4: Mon Oncle
5: L'adversaire
6: Les Choristes
7: Le Locataire
8: Week-End

geplaatst op 3 juni 2008, 0:18 uur, permalink
Jean De Florette
Manon Des Sources
Les Enfants Du Paradis
Les Miserables (1934)

avatar van Nelusje
geplaatst op 30 september 2008, 21:30 uur, permalink
Weten jullie ook toevallig hoe die franse film heet van een man die een jongen met het down syndroom tegen komt en samen reizen?

avatar van Ramon K
geplaatst op 30 september 2008, 21:37 uur, permalink
Nelusje schreef:
Weten jullie ook toevallig hoe die franse film heet van een man die een jongen met het down syndroom tegen komt en samen reizen?


Deze?

avatar van Mescaline
geplaatst op 30 september 2008, 23:19 uur, permalink
Nietveel franse films gezien.. maar tot zover: La Pianiste & The Trois Colours.

geplaatst op 2 oktober 2008, 21:53 uur, permalink
Ik heb nog niet horen noemen:

-La vie revee des anges
-Marie baie des anges

Beiden toch fijne films

speranza
geplaatst op 4 oktober 2008, 21:07 uur, permalink
1. La tourneuse de partes -5* (2006)
2. L'appartement -5* (1996)
3. La troisième partie du monde -5* (2008)

avatar van Poisonthewell
geplaatst op 7 oktober 2008, 12:15 uur, permalink
Als ik zou moeten kiezen, nomineer ik Frankrijk als beste filmland, zeker met het oog op de periode tot 1970.

1. Bande a Part (1964, Godard)
2. Les Enfants du Paradis (1945, Carne)
3. Mouchette (1967, Bresson)
4. Le Salaire de la Peur (1953, Clouzot)
5. La Regle du Jeu (1939, Renoir)
6. La Passion de Jeanne d'Arc (1928, Dreyer)
7. A Bout de Souffle (1960, Godard)
8. Napoleon (1927, Gance)
9. Le Plaisir (1952, Ophuls)
10. La Roue (1923, Gance)
11. Un Chien Andalou (1929, Bunuel)
12. Les Diaboliques (1955, Clouzot)
13. Partie de Campagne (1936, Renoir)
14. La Grande Illusion (1937, Renoir)
15. La Kermesse Heroique (1935, Feyder)
16. La Belle et la Bete (1946, Cocteau)
17. Les Quatre Cents Coups (1959, Truffaut)
18. Vivre Sa Vie: Film en Douze Tableaux (1962, Godard)
19. L'Atalante (1934, Vigo)
20. Le Voyage Dans la Lune (1902, Melies)
21. Le Jour Se Leve (1939, Carne)
22. Paris Qui Dort (1925, Clair)
23. Le Corbeau (1943, Clouzot)
24. Pepe le Moko (1937, Duvivier)
25. Du Rififi Chez les Hommes (1955, Dassin)
26. Le Samourai (1967, Melville)
27. Au Hasard Balthazar (1966, Bresson)
28. Madame de... (1953, Ophuls)
29. Cet Obscur Objet du Desir (1977, Bunuel)
30. Le Cercle Rouge (1970, Melville)
31. Bob le Flambeur (1956, Melville)
32. Le Quai des Brumes (1938, Carne)
33. Pierrot le Fou (1965, Godard)
34. Orphee (1950, Cocteau)
35. Casque d'Or (1952, Becker)
36. Le Doulos (1962, Melville)
37. L'Age d'Or (1930, Bunuel)
38. Nuit et Brouillard (1955, Resnais)
39. Alphaville, une Etrange Aventure de Lemmy Caution (1965, Godard)
40. Hotel du Nord (1938, Carne)
41. Quai des Orfevres (1947, Clouzot)
42. Touchez Pas au Grisbi (1954, Becker)
43. Le Mepris (1963, Godard)
44. L'Annee Derniere a Marienbad (1961, Resnais)
45. Le Charme Discret de la Bourgeoisie (1972, Bunuel)
46. Un Condamne a Mort s'Est Echappe ou Le Vent Souffle ou il Veut (1956, Bresson)
47. Pickpocket (1959, Bresson)
48. La Peau Douce (1964, Truffaut)
49. Le Proces (1962, Welles) (ik reken m als Franse film)
50. Play Time (1967, Tati)
51. Le Million (1931, Clair)
52. Les Dames du Bois de Boulogne (1945, Bresson)
53. L'Armee des Ombres (1969, Melville)
54. Boudu Sauve des Eaux (1932, Renoir)
55. Tirez Sur le Pianiste (1960, Truffaut)
56. Les Parapluies de Cherbourg (1964, Demy)
57. Une Femme Est une Femme (1961, Godard)
58. Jules et Jim (1962, Truffaut)
59. Leon (1994, Besson) (ik reken m als Franse film)
60. A Nous la Liberte (1931, Clair)
61. Jean de Florette (1986, Berri)
62. Les Vacances de Monsieur Hulot (1953, Tati)
63. La Haine (1995, Kassovitz)
64. Les Yeux Sans Visage (1960, Franju)
65. Belle de Jour (1967, Bunuel)
66. Le Voyage a Travers l’Impossible (1904, Melies)
67. La Chute de la Maison Usher (1928, Epstein)
68. La Bete Humaine (1938, Renoir)
69. Menilmontant (1926, Kirsanoff)
70. Entr’acte (1924, Clair)
71. Manon des Sources (1986, Berri)
72. Ascenseur Pour l’Echafaud (1958, Malle)
73. Trois Couleurs trilogy (1993-1994, Kieslowski)
74. Hiroshima Mon Amour (1959, Resnais)
75. Zazie Dans le Metro (1960, Malle)
76. Le Fabuleux Destin d’Amelie Poulain (2001, Jeunet)
77. Jour de Fete (1949, Tati)
78. Le Sang d’un Poete (1930, Cocteau)
79. Les Croix de Bois (1932, Bernard)
80. Le Fantome de la Liberte (1974, Bunuel)
81. Les Bas-Fonds (1936, Renoir)
82. Plein Soleil (1960, Clement)
83. Delicatessen (1991, Jeunet)
84. Le Journal d’une Femme de Chambre (1964, Bunuel)
85. Les Amants (1958, Malle)
86. La Nuit Americaine (1973, Truffaut)
87. Week End (1967, Godard)
88. Les Choses de la Vie (1970, Sautet)
89. Domicile Conjugal (1970, Truffaut)
90. Au Revoir les Enfants (1987, Malle)
91. Etre et Avoir (2002, Philibert)
92. La Double Vie de Veronique (1991, Kieslowski)
93. La Femme d’a Cote (1981, Truffaut)
94. La Voie Lactee (1969, Bunuel)
95. Baisers Voles (1968, Truffaut)
96. Milou en Mai (1990, Malle)
97. Sous le Sable (2000, Ozon)
98. Le Locataire (1976, Polanski)
99. Vivement Dimanche! (1983, Truffaut)
100. Les Deux Anglaises et le Continent (1971, Truffaut)

avatar van Zandkuiken
geplaatst op 11 oktober 2008, 11:17 uur, permalink
1. Irréversible
2. La Haine
3. Le Scaphandre Et Le Papillon
4. De Battre Mon Coeur S'est Arrêté
5. La Naissance Des Pieuvres
6. Il Y Longtemps Que Je T'aime
7. Douches Froides
8. 2 Days In Paris
9. Le Fabuleux Destin D'Amélie Poulain
10. Je Vais Bien, Ne T'en Fais Pas

avatar van Xx_se7en_xX
geplaatst op 27 november 2008, 20:59 uur, permalink
la haine! _O_ _O_ _O_ _O_ _O_

avatar van WhoKnowZ
geplaatst op 1 december 2008, 15:56 uur, permalink
1. Irréversible
2. Un Amour à Taire
3. La Haine
4. L'emploi du temps

Ik ben ook zeer benieuwd naar Seul contre Tous (krijg ik binnenkort in de bus).

geplaatst op 4 januari 2009, 11:23 uur, permalink
Ik ben op zoek naar mooie Franse familie(drama) films. Ik was afgelopen week naar het filmhuis ,en zag "Un conte de noël". Wat een prachtige film. Misschien kent iemand meer van dit soort (Franse) familie films?.

avatar van brucecampbell
geplaatst op 4 januari 2009, 11:34 uur, permalink
Milou en Mai

avatar van Alastor
geplaatst op 4 januari 2009, 12:06 uur, permalink
Yash100 schreef:
Ik ben op zoek naar mooie Franse familie(drama) films. Ik was afgelopen week naar het filmhuis ,en zag "Un conte de noël". Wat een prachtige film. Misschien kent iemand meer van dit soort (Franse) familie films?.

Probeer "Comme une Image" of "Un Dimanche à la Campagne" eens, zou ik zeggen. Of François Ozon's "8 Femmes" en "Sitcom"; familiedrama's van een heel andere orde.

Dan heb je nog films als "Tout Va Bien, On S'en Va", "Souffle au Coeur", "Depuis Qu'Otar Est Parti" en "Dans Paris". Of op nog kleiner schaalniveau "Ma Saison Préférée", "À Ma Sœur!", "Comment J'ai Tué Mon Père", "Nadia et Sarra", "Ma Mère", enzovoorts.

De Fransen kunnen er wat van. :W

P.S. Ik zag "Un Conte de Noël" eerder al vergeleken worden met het Zweedse "Fanny och Alexander". Die kan ik je van harte aanbevelen.

avatar van Vascago
geplaatst op 4 januari 2009, 15:03 uur, permalink
A la Interieur
Ils
Haute Tension

geplaatst op 20 januari 2009, 21:04 uur, permalink
La cinema Francaise
De keuken, de muziek, de variatie aan prachtige landschappen en uiteraard de films ... helaas dat er in Frankrijk ook nog Fransen wonen. Een bekenden inkopper, en tot zover ook meteen de flauwigheid.

Wachtend op het bejubelde gangster epos vehikel L'instinct de mort en z’n vanwege de plotomvang, noodzakelijke evenknie L'ennemi public met Vincent Cassel, lijkt het mij de hoogste tijd om dit topic nieuw leven in te blazen en de Franse film de aandacht te geven die zij verdient. Ik doe al jaren mijn best om zo veel mogelijk Franse films te zien. Dat met als reden; ze zijn vaak steen goed en missen het hollywood vernis laagje. Al zeer jeugdig had ik me dit moeten realiseren , aangezien ik al op jonge leeftijd gek op de films van Louis de Funès was, die wekelijks herhaald leken te worden op de nederlandse en vermoedelijk ook de belgische tv.

Nooit genoeg aandacht voor goeie films en daarmee meteen een motief voor dit werkstukje. Onderstaand geef ik een opsomming van de films die ik heb mogen aanschouwen en die me bij zijn gebleven uit het hoofd. Even voor de duidelijkheid nogmaals. Het betreft alleen de films die ik heb gezien!
Er zitten geen kwalitatieve volgorde van kwaliteit aangehouden en ook de chronologie loopt door elkaar. Waar ik het zinning achtte heb ik een toelichting gegeven

Allereerst wil ik de aandacht vestigen op twee recente films. MR 73 (2008) en 36 quai des orfevres (2004) Beide van Olivier Marchall en beide met een hoofdrol van Daniel Auteuil. Een goed team, wat mij betreft. Begin 2009 verschijnent Diamant 13, geschreven door Marchall, met Gerad Depardieu die met Auteuil de hoofdrol speelde in 36 Quai des orfevres. Marchall is een voormalig politie agent, en zijn ervaringen met het soms harde leven, verklaard wellicht waarom hij niet kiest voor frisse bureaus met keurige agenten maar voor duistere sets, dito licht gebruik en dit personages. Beide films hebben hoofdrollen die balanceren op de vage lijn tussen goed en slecht en zijn de afgrond nabij. Bij deze voornamelijk aspecten die vooral de vorm aangaan, wordt gelukkig het verhaal niet vergeten. Twee grimmige moderne “ policiers” , zoals ze alleen uit frankrijk kunnen komen.
Om nog even bij de politiefilms te blijven; Les rivieres pourpres (2000) (the Crimson rivers) was een redelijke bioscoop-succesje. Dat kan ook haast niet anders, als je naar de personeelsbezetting van de deze film krijgt. Mathieu Kassovitz (later meer over hem) regiseert, Vincent Cassel en Jean Reno acteren, twee van de beste beste franse acteurs die er zijn en een verhaal van Jean Christophe Grangé. Dat alles wetend kan deze film eigenlijk alleen maar tegen vallen. Toch doet hij dat niet. Een degelijke policier over het oplossen van een geheimzinnige moord in een bergdorp.

Een film die mij versteld liet staan was Du Rififi cherchez les hommes (1955) een typische heist-film, maar ondanks dat de film uit 1955 komt en in zwart-wit is geschoten, heeft deze aan kracht niets ingebonden. Ik heb op het puntje van mijn stoel gezeten. De hoofdkarakters zijn kleurrijk en krijgen allen voldoende aandacht. Tony le Stephanois is een keiharde en onvoorspelbare gangster, met gezondheidspropblemen, die nog een flinke klapper wil makendHet plot bevat voldoende (harde) actie en spanning en het einde schud je uit je roes. Voor de mensen die zeggen dat zwart-wit echt niet meer kan en hun ongelijk graag bewezen zien een dikke vette aanrader.
Onlangs heb ik vernomen dat hier een remake van gemaakt gaat worden met in de hoofdrol niemand minder als Al Pacino, die daarmee de kans krijgt om de vieze smaak weg te spoelen die ik van Righteous Kill kreeg. Al zou hij domweg Jean Servais naspelen, moet dat al voldoende zijn. Deze film valt onder de zogenaamde film-noir. Een aantal andere franse film-noirs die ik persoonlijk erg goed vond in de zelfde stijl, zijn La deuxieme Soufle (1966) en Le Doulos (1962) (van Melville met Belmondo). Een nog wat oudere sublieme zwart-wit film is Le Corbeau (1943) een mysterieuze duistere film.

Ik blijf nog even bij de oudere film Een aparte alinea verdiend Le samourai (1967). Een film die zo stijlvol is dat hij er bijna aan ten onder gaat. Er wordt door de hoofdrolspeler, Alain Delon zo goed als niet gesproken en daardoor komen het acteerspel, de regie en de sets nog meer naar voren. Het gaat over een eenzame huurmoordenaar die in een complot verzeild raakt. De openingstekst over de eenzaamheid van de samurai tekent de film.

Le Couperet (2005) is een nogal zwarte comedy. Hoe zal het gaan als je baan verliest. Deze film gaat over een man die dat overkomt en een doeltreffende manier bedenkt om zeker bij het ideale bedrijf voor de baan van zn dromen te worden aangenomen. Geweldige film van de franse oudgediende Costas Gavras, die over het algemeen politiek getinte films maakt. Let goed op de, als dan niet verborgen, boodschappen, in deze film, want een vos leert z’n streken niet af. L'adversaire (2002) Een soortgelijke film, echter zonder de (gitzwarte) humor van eerstgenoemde. Wederom met Daniel Auteil die wat mij betreft een van de belangrijkste fanse acteurs is. Hij verliest ook in deze film zijn baan en dat leidt tot een dramatische climax. Tevens van Daniel Auteuill is Petit coupures (2003) een grappige film, over een man die iets zoekt maar niet zo goed wat.

Swimming Pool (2003)
Een hitchcockiaanse thriller van Francois Ozon met een hoofdrol van de opwindende Ludivine Sagnier (Ze speelt weer mee in de bovengenoemde gangsterfilms). Met wat Lynchiaanse trekjes een heel broeierige maar ook boeiende psycholische thriller/drama. Rare combinatie, ja maar van Ozon kun je alles verwachten.

Haute Tension (2003)
De film die mijn enigzins uitgebrande vlam voor horror weer aanwakkerde. De film brengt feitelijk weinig nieuws, maar doet dat het op een zeer overtuigende manier waardoor het niet vreemd is dat Alexandre Aja binnen de kortste keren de bovenlaag van de cinema in Hollywood mocht gaan bedienen (The hills have eyes, Mirrors). Stijl is zijn kracht en dat is ook de reden dat hij een remake van een genreklassieker prima aankan.
Een andere horrorfilm of eigenlijk meer een psychologische thriller, maar evengoed zeer effectief, is Ils (2006).

Irreversible (2002)
Zit, ten onrechte, in mijn gedachten als een soort underground versie van Memento. Gaspar Noe regisseerde deze zeer schokkende film erg knap. Het gaat globaal over jong stel (Vincent Cassel, Monica Belucci) waarvan de vrouw een verkrachting ondergaat, die zo expliciet wordt gefilmd dat je hem nooit meer vergeet. Toch is de rest van de film ook niet te vergeten, er wordt van achter naar voren gewerkt, vandaar de vergelijking met Memento. Hier is dat echter zo gemeen knap gedaan, dat de film dardoor nog harder en schokkerender wordt. Noe levert dit jaar Enter the Void (2009) af, over een jongetje dat de zorg voor zijn zusje krijgt. Eerder maakte hij Seul contre tous (1998) waarvan de hoofdrolspeler (als het zelfde karakter ook) een come back maakt in Irreversible. Deze film is erg deprimerend en ook weer schokkerend , maar kon mij eigenlijk niet echt boeien.

Een van de beste films ooit gemaakt en ook typisch frans wat mij betreft is La Haine (1995). Stijlvol, anders, boeiend, dramatisch, pijnlijk realistisch en in elegant zwart-wit gefilmd. Deze gaat betreft een groepje vrienden in de banlieus van Parijs en deze film is opgenomen tijdens rellen zoals deze er vorige jaar weer waren in de Parijse voorsteden. Ik kan eerlijk gezegd niet zo goed uitleggen wat deze film nu zo goed maakt, maar het is niet zo raar dat Mathieu Kassovitz ondertussen een top regisseur in Hollywood is. Een van de hoofdrollen (Vince) wordt gespeeld door mijn favoriete franse acteur, Vincent Cassel. Dat hij mijn favoriet is heeft meer dan een reden. Hij is mischien niet de beste franse acteur maar weet, en durft ook, wel altijd de boeiendste films uit te kiezen. Dat zie je bijvoorbeeld al in Doberman (). De andere reden is er een die puur gebaseerd is op door afgunst verkregen respect. Hij is namelijk getrouwd met de mooiste vrouw ter wereld. Met die vrouw, Monica Belucci, geeft hij ook regelmatig een showtje weg. Op het witte doek welteverstaan (helaas). Hij deed dat in de bovengenoemde Irreversible, maar het best in L'appartment (1996). Een van de beste Hitchcockiaanse thrillers die niet van zijn eigen hand gekomen is. Daarmee doel ik vooral op de aspecten obsessie en paranoia. De film gaat over een man die geobsedeerd raakt door een vrouw, als snel komt hij in een mysterieus maar erg spannend complot terecht. Terecht een van de beste Franse films die er gemaakt zijn. De hollywood remake kon er niet aan tippen. Een andere topper waarin Cassel schittert is de enkele jaren later gemaakte Sur mes levres (2001). Over een ex gedetineerde en een doof meisje en vooral over vooroordelen die we als mensen hebben.

Tot slot, nog een van de beste films uit La France. Harri, un ami qui vous veut du bien (2000) Een familie ontmoet een vriend van de heer des huizes. Maar is hij dat wel en zo niet wie is hij dan wel. Over deze film wil ik ook niet te veel zeggen alleen dat hij steengoed is.

Bijna vergeten nog twee mon cherries:
Le fabuleux destin d’Amelie poulain (2001)
La Femme Nikita


Nog een aantal films die ik niet heb gezien, maar hoog op mn verlanglijstje staan
Un long dimanche de fiançailles (2004)
Bienvenue chez les Ch'tis (2008)
Le salaraire de la peur (1953)
Les Diaboliques (1955)
De battre mon coeur s'est arrêté (2005)

Walkure
geplaatst op 20 januari 2009, 21:51 uur, permalink
Partie de campagne (Renoir) - Machtige mooi.
Delicatessen ( Caro/ Jeunet)
Pickpocket (Bresson)
Playtime (Tati)
Jour de fete (Tati)
Tirez sur le pianiste (Truffaut)
Boudu sauve des eaux (Renoir)
L'enfant sauvage (Truffaut)

En nog vele anderen.

Steve-a
geplaatst op 20 januari 2009, 21:56 uur, permalink
La Haine is zeker de beste.

avatar van JDSsmetje
geplaatst op 4 juli 2009, 21:08 uur, permalink
Messenger: Story Of Jeanne D'arc

avatar van 93.9
geplaatst op 21 juli 2009, 14:40 uur, permalink
maxcomthrilla schreef:
matthijs_013 schreef:
(quote)


Die film komt toch echt uit de Verenigde Staten hoor.

Bovendien een beetje stereotype om al na 1 Franse film te concluderen dat ze alles herhalen.




speranza
geplaatst op 21 juli 2009, 14:45 uur, permalink
1. 5* Le Soldatesse (#6)
2. 5* La Peau Douce (#10)
3. 5* Irréversible
4. 5* L'Appartement
5. 5* Nathalie...
6. 5* Un Coeur en Hiver
7. 5* Le Rayon Vert

geplaatst op 1 augustus 2009, 21:03 uur, permalink
La Haine met stip op nummer 1 voor mij!

Anime Fan
geplaatst op 3 augustus 2009, 14:17 uur, permalink
Amelie

avatar van wibro
geplaatst op 3 augustus 2009, 15:26 uur, permalink
01. Irréversible (2002) - Gaspar Noé
02. Double Vie de Véronique, La (1991) - Krzysztof Kiesloski
03. Martyrs (2008) - Pascal Laugier
04. Année Dernière à Marienbad, L' (1961) - Alain Resnais
05. Trois Couleurs: Rouge (1994) - Krzysztof Kiesloski
06. Cité des Enfants Perdus, La (1995) - Jean-Pierre Jeunet
07. Long Dimanche de Fiançailles, Un (2004) - Jean-Pierre Jeunet

geplaatst op 4 augustus 2009, 17:13 uur, permalink
Bij Instinct de Mort, L' (2008):

SJRS.VLDT schreef:
Dit is zeker 1 van de beste Franse films die ik ooit heb gezien. !


Er is meer!!

.......hoogste tijd om dit topic nieuw leven in te blazen en de Franse film de aandacht te geven die zij verdient.

Ik doe al jaren mijn best om zo veel mogelijk Franse films te zien. Dat met als reden; ze zijn vaak steen goed en missen het hollywood vernis laagje. Al zeer jeugdig had ik me dit moeten realiseren omdat ik op jonge leeftijd gek op de films van Louis de Funès was, die wekelijks herhaald leken te worden op de nederlandse en vermoedelijk ook de belgische tv.

Nooit genoeg aandacht voor goeie films en daarmee meteen een motief voor dit werkstukje. Onderstaand geef ik een opsomming van de films die ik heb mogen aanschouwen en die me bij zijn gebleven uit het hoofd. Ik heb geen volgorde van kwaliteit aangehouden en ook de chronologie loopt door elkaar. Waar ik het zinning achtte heb ik een toelichting gegeven

Allereerst wil ik de aandacht vestigen op twee recente films. MR 73 (2008) en 36 quai des orfevres (2004) Beide van Olivier Marchall en beide met een hoofdrol van Daniel Auteuil. Een goed team, wat mij betreft. Begin 2009 verschijnent Diamant 13, geschreven door Marchall, met Gerad Depardieu die met Auteuil de hoofdrol speelde in 36 Quai des orfevres. Marchall is een voormalig politie agent, en zijn ervaringen met het soms harde leven, verklaard wellicht waarom hij niet kiest voor frisse bureaus met keurige agenten maar voor duistere sets, dito licht gebruik en dit personages. Beide films hebben hoofdrollen die balanceren op de vage lijn tussen goed en slecht en zijn de afgrond nabij. Bij deze voornamelijk aspecten die vooral de vorm aangaan, wordt gelukkig het verhaal niet vergeten. Twee grimmige moderne “ policiers” , zoals ze alleen uit frankrijk kunnen komen.
Om nog even bij de politiefilms te blijven; Les rivieres pourpres (2000) (the Crimson rivers) was een redelijke bioscoop-succesje. Dat kan ook haast niet anders, als je naar de personeelsbezetting van de deze film krijgt. Mathieu Kassovitz (later meer over hem) regiseert, Vincent Cassel en Jean Reno acteren, twee van de beste beste franse acteurs die er zijn en een verhaal van Jean Christophe Grangé. Dat alles wetend kan deze film eigenlijk alleen maar tegen vallen. Toch doet hij dat niet. Een degelijke policier over het oplossen van een geheimzinnige moord in een bergdorp.

Een film die mij versteld liet staan was Du Rififi cherchez les hommes (1955) een typische heist-film, maar ondanks dat de film uit 1955 komt en in zwart-wit is geschoten, heeft deze aan kracht niets ingebonden. Ik heb op het puntje van mijn stoel gezeten. De hoofdkarakters zijn kleurrijk en krijgen allen voldoende aandacht. Tony le Stephanois is een keiharde en onvoorspelbare gangster, met gezondheidspropblemen, die nog een flinke klapper wil makendHet plot bevat voldoende (harde) actie en spanning en het einde schud je uit je roes. Voor de mensen die zeggen dat zwart-wit echt niet meer kan en hun ongelijk graag bewezen zien een dikke vette aanrader.
Onlangs heb ik vernomen dat hier een remake van gemaakt gaat worden met in de hoofdrol niemand minder als Al Pacino, die daarmee de kans krijgt om de vieze smaak weg te spoelen die ik van Righteous Kill kreeg. Al zou hij domweg Jean Servais naspelen, moet dat al voldoende zijn. Deze film valt onder de zogenaamde film-noir. Een aantal andere franse film-noirs die ik persoonlijk erg goed vond in de zelfde stijl, zijn La deuxieme Soufle (1966) en Le Doulos (1962) (van Melville met Belmondo). Een nog wat oudere sublieme zwart-wit film is Le Corbeau (1943) een mysterieuze duistere film.

Ik blijf nog even bij de oudere film en de harde gangsters. Een aparte alinea verdiend Le samourai (1967). Een film die zo stijlvol is dat hij er bijna aan ten onder gaat. Er wordt door de hoofdrolspeler, Alain Delon zo goed als niet gesproken en daardoor komen het acteerspel, de regie en de sets nog meer naar voren. Het gaat over een eenzame huurmoordenaar die in een complot verzeild raakt. De openingstekst over de eenzaamheid van de samurai tekent de film.

Le Couperet (2005) is een nogal zwarte comedy. Hoe zal het gaan als je baan verliest. Deze film gaat over een man die dat overkomt en een doeltreffende manier bedenkt om zeker bij het ideale bedrijf voor de baan van zn dromen te worden aangenomen. Geweldige film van de franse oudgediende Costas Gavras, die over het algemeen politiek getinte films maakt. Let goed op de, als dan niet verborgen, boodschappen, in deze film, want een vos leert z’n streken niet af. L'adversaire (2002) Een soortgelijke film, echter zonder de (gitzwarte) humor van eerstgenoemde. Wederom met Daniel Auteil die wat mij betreft een van de belangrijkste fanse acteurs is. Hij verliest ook in deze film zijn baan en dat leidt tot een dramatische climax. Tevens van Daniel Auteuill is Petit coupures (2003) een grappige film, over een man die iets zoekt maar niet zo goed wat.



Swimming Pool (2003)
Een hitchcockiaanse thriller van Francois Ozon met een hoofdrol van de opwindende Ludivine Sagnier (Ze speelt weer mee in de bovengenoemde gangsterfilms). Met wat Lynchiaanse trekjes een heel broeierige maar ook boeiende psycholische thriller/drama. Rare combinatie, ja maar van Ozon kun je alles verwachten.

Haute Tension (2003)
De film die mijn enigzins uitgebrande vlam voor horror weer aanwakkerde. De film brengt feitelijk weinig nieuws, maar doet dat het op een zeer overtuigende manier waardoor het niet vreemd is dat Alexandre Aja binnen de kortste keren de bovenlaag van de cinema in Hollywood mocht gaan bedienen (The hills have eyes, Mirrors). Stijl is zijn kracht en dat is ook de reden dat hij een remake van een genreklassieker prima aankan.
Een andere horrorfilm of eigenlijk meer een psychologische thriller, maar evengoed zeer effectief, is Ils (2006).

Irreversible (2002)
Zit, ten onrechte, in mijn gedachten als een soort underground versie van Memento. Gaspar Noe regisseerde deze zeer schokkende film erg knap. Het gaat globaal over jong stel (Vincent Cassel, Monica Belucci) waarvan de vrouw een verkrachting ondergaat, die zo expliciet wordt gefilmd dat je hem nooit meer vergeet. Toch is de rest van de film ook niet te vergeten, er wordt van achter naar voren gewerkt, vandaar de vergelijking met Memento. Hier is dat echter zo gemeen knap gedaan, dat de film dardoor nog harder en schokkerender wordt. Noe levert dit jaar Enter the Void (2009) af, over een jongetje dat de zorg voor zijn zusje krijgt. Eerder maakte hij Seul contre tous (1998) waarvan de hoofdrolspeler (als het zelfde karakter ook) een come back maakt in Irreversible. Deze film is erg deprimerend en ook weer schokkerend , maar kon mij eigenlijk niet echt boeien.

Een van de beste films ooit gemaakt en ook typisch frans wat mij betreft is La Haine (1995). Stijlvol, anders, boeiend, dramatisch, pijnlijk realistisch en in elegant zwart-wit gefilmd. Deze gaat betreft een groepje vrienden in de banlieus van Parijs en deze film is opgenomen tijdens rellen zoals deze er vorige jaar weer waren in de Parijse voorsteden. Ik kan eerlijk gezegd niet zo goed uitleggen wat deze film nu zo goed maakt, maar het is niet zo raar dat Mathieu Kassovitz ondertussen een top regisseur in Hollywood is. Een van de hoofdrollen (Vince) wordt gespeeld door mijn favoriete franse acteur, Vincent Cassel. Dat hij mijn favoriet is heeft meer dan een reden. Hij is mischien niet de beste franse acteur maar weet, en durft ook, wel altijd de boeiendste films uit te kiezen. Dat zie je bijvoorbeeld al in Doberman (). De andere reden is er een die puur gebaseerd is op door afgunst verkregen respect. Hij is namelijk getrouwd met de mooiste vrouw ter wereld. Met die vrouw, Monica Belucci, geeft hij ook regelmatig een showtje weg. Op het witte doek welteverstaan (helaas). Hij deed dat in de bovengenoemde Irreversible, maar het best in L'appartment (1996). Een van de beste Hitchcockiaanse thrillers die niet van zijn eigen hand gekomen is. Daarmee doel ik vooral op de aspecten obsessie en paranoia. De film gaat over een man die geobsedeerd raakt door een vrouw, als snel komt hij in een mysterieus maar erg spannend complot terecht. Terecht een van de beste Franse films die er gemaakt zijn. De hollywood remake kon er niet aan tippen. Een andere topper waarin Cassel schittert is de enkele jaren later gemaakte Sur mes levres (2001). Over een ex gedetineerde en een doof meisje en vooral over vooroordelen die we als mensen hebben.

Tot slot, nog een van de beste films uit La France. Harri, un ami qui vous veut du bien (2000) Een familie ontmoet een vriend van de heer des huizes. Maar is hij dat wel en zo niet wie is hij dan wel. Over deze film wil ik ook niet te veel zeggen alleen dat hij steengoed is.

Nog een aantal films die ik niet heb gezien, maar hoog op mn must see lijstje staan, om verschillende redenen. Voel je vrij om met tips te komen. Even drukken op reacties onderaan ......
Un long dimanche de fiançailles (2004)
Bienvenue chez les Ch'tis (2008)
Le salaraire de la peur (1953)
Les Diaboliques (1955)
De battre mon coeur s'est arrêté (2005)
Une affaire de gout
Delicatessen

avatar van Sven Vermant
geplaatst op 5 augustus 2009, 1:02 uur, permalink
1. Premier Jour du Reste de Ta Vie, Le (2008) 4,5*
2. Haine, La (1995) 4,5*
3. Welcome (2009) 4*
4. Appartement, L' (1996) 4*
5. Scaphandre et le Papillon, Le (2007) 4*
6. Manon des Sources (1986) 4*
7. Salaire de la Peur, Le (1953) 4*
8. Jean de Florette (1986) 4*
9. Je Vais Bien, Ne T'en Fais Pas (2006) 4*
10. Caché (2005) 3,5*