Send Me No Flowers (1964)

Ik vond deze film het minst uit de Day-Hudson-Randall reeks. Hij was nog erg leuk natuurlijk, een komedie met wat extra's. Hij kon gewoon niet tippen aan Pillow Talk en Lover Come Back.

*3

Behalve Hudson en Day speelt ook Tony Randall erg grappig en is als buurman de pineut van deze twee.

Hudson: "Right from the start, I hated the script. I just didn't believe in that man for one minute. Making fun of death is difficult and dangerous. That scene where I went out and bought a plot for myself in the cemetery - to me it was completely distasteful. "

Vermakelijke film met een vanzelf sprekende goede cast.
Iets minder dan Lover Come Back, maar toch nog zeer de moeite waard geworden!
Meer wil ik er eigenlijk niet over kwijt, gewoon goed film vermaak!
3 sterren

Na "Pillow talk" en "Lover come back" is dit de derde samenwerking tussen Hudson,Day en Randall.

Deze film haalt het niet bij de eerste twee films.

Een (erg) flauwe film met hier en daar slapstick-scene's en een erg mager verhaaltje.

Ik heb deze nog niet zo lang geleden al voor een tweede keer gezien maar als vergelijking met die andere twee heb ik hem dan nog eens bekeken.
Het verhaal is duidelijk anders dan bij die andere twee, die bovendien nogal op elkaar lijken. Visueel gezien is dit eveneens een aantrekkelijke film, met veel grappige details en dialogen. Beetje jammer van het laatste deel van de film, met o.a een achtervolging en het hysterische gedoe van Doris. Eigenlijk gaan ze iets te lang door met de film, al zie ik toch wel vaak, dat bij komedies het einde de film juist naar beneden haalt.

De film begint net als die andere twee met Doris, die de titelsong zingt. Leuk liedje net als Pillow Talk. Het spel van haar is ook goed, alleen dus jammer dat ze aan het eind een beetje te overdadig bezig is. Rock speelt ook goed. Je kan wel zien dat serieuze rollen veel beter bij hem passen. Zo vind ik de twee films die hij met Jane Wyman heeft gemaakt toch wel de beste en Giant hoort er ook wel een beetje bij. In deze film speelt hij trouwens ook vrij serieus, alleen door de manier waarop in combinatie met het verhaal is hij vaak toch wel hilarisch. Tony Randall zit net zo goed in een serieuze rol. De manier waarop hij door situatie er eigenlijk aan onderdoor gaat met al dat gezuip, doet hij leuk. En met de grafrede is hij helemaal goed. De bijrollen dragen trouwens net zo goed bij tot deze toch zeer geslaagde film. Het verhaal zelf stelt eigenlijk niet zoveel voor maar is door de misverstanden toch grappig. Ik blijf dit dan ook de leukste vinden.

1 Send me no flowers
2 Pillow talk
3 Lover come back to me.