Spoorloos (1988)

Ik ken het Stockholmsyndroom, maar dat lijkt me hier niet van toepassing. Ik heb er tenminste nog nooit van gehoord dat een achterblijver inzake een ontvoering naderhand vrijwillig is meegegaan om ook te ontvoerd te worden. Slachtoffers van een ontvoering die dat syndroom ontwikkelen, zijn op dat moment al in fysieke zin overmeesterd, dat is Rex totaal niet: hij wil alleen weten wat er gebeurd is (en dat kan hij echt wel op zijn vingers natellen en dat heeft hij ook gedaan, want hij valt Raymond niet voor niets meteen aan als hij met hem geconfronteerd wordt). Dus in mijn ogen is de keuze om mee te gaan naar Frankrijk, en als toppunt het innemen van een slaappil, compleet onnozel. Wie zou op zo'n moment nog verwachten dat Rex wakker zal worden in een bed van rozen met zijn geliefde aan zijn zijde?

Dat had ik wel gedacht, maar het is niet anders. , .

In "Spoorloos" is dus absoluut GEEN sprake van het Stockholm-syndroom! Het "slachtoffer" is immers al dood (Saksia)!! Rex zit misschien wel in de zogenaamde slachoffer-rol, maar is niet het "lijdend voorwerp", toch?

Er zijn films waarin het Stockholm-syndroom wel een rol speelt, maar daar hoort "Spoorloos" niet bij mijns inziens.

Ik kan er verder weinig aan veranderen, dat realiseer ik me. Maar dat je dan óók nog eens die belachelijke US-remake gaat verheerlijken, dat gaat mij toch écht te ver....!

Aha, oke dan. Natuurlijk is Rex óók het slachtoffer, maar om nou te zeggen dat hij een vreemde onnatuurlijke relatie krijgt met Raymond Lemorne, dat wil ik niet zeggen. Rex is gewoon geobsedeerd door de verdwijning van Saskia, en draaft daarin heel erg door, bijna tot in het dwangmatige toe. Extreem (onnatuurlijk???) geobsedeerd. Maar wat zou jij dan doen? Wat zou ik doen? Ik durf het niet te zeggen...

Maar ik zie hier niet de patronen van het Stockholm-Syndroom in eerlijk gezegd.

Tijdens die autorit van Amsterdam naar Frankrijk krijgen ze inderdaad een welhaast aangename relatie met elkaar. Denk aan het gesprek over de rare achternamen.
Dat was ik even vergeten. Nu jij dat zo zegt, zit er inderdaad wel een vleugje in van het Stockholm-syndroom. Die autorit was ik even vergeten. Misschien heb jij gelijk, ik weet het eerlijk gezegd niet...

Ik gaf toch duidelijk aan hoe dat voor mij werkt; als Spoorloos niet zo ontspoorde op het einde was het voor mij misschien (zeer waarschijnlijk) wel een betere film dan de remake geweest. Daarmee gooi ik echter niet meteen de acteerprestaties van Bridges, Sutherland, Bullock en Travis weg, of het feit dat dat gewoon een strakke (okay, Hollywoodformule-) thriller is. Het is ook nog eens van dezelfde regisseur, toch vreemd dat ie dan opeens bagger zou maken (hoewel dat niet altijd alles hoeft te zeggen).

En dan een paar quotes bij de remake:

''vraagje? als jullie spoorloos niet hadden gezien vonden jullie dan the vanishing ook nog zo slecht?''
''Daar ben ik heel eerlijk in; waarschijnlijk vond ik The Vanishing dan stukken beter...''

Die reactie was van jou, narva.

Die reactie was idd van mij, althans alléén het antwoord; niet de vraag!

Maar het blijft een gegeven dat de remake een (zoals je zelf al zegt) Hollywood formulethriller is geworden. En zo vreemd is het dus niet dat hij van dezelfde regisseur is: hij moest zich conformeren aan het Amerikaanse filmpubliek, en dat is vaak niet gediend van films met een tragisch einde, dat is algemeen bekend! Sluizer moest van de filmbazen het einde aanpassen, conform de eisen van het Amerikaanse publiek. Tegen zijn zin in!
Dus zo vreemd is dat niet hoor.

De acteerprestaties van Bridges, Sutherland, Travis en Bullock zijn oké (al kan Bridges écht niet tippen aan Bernard-Pierre Donnadieu), maar het blijft een matige standaard formulefilm, een typische US-remake van een superieure niet-Amerikaanse film imho.

Dit is ook te lezen bij de remake:

''Regisseur Sluizer wilde aanvankelijk ook het einde van Spoorloos veranderen, maar schrijver Krabbé stak daar een stokje voor.''

Ik weet niet precies hoe dat zit, en of Spoorloos dan ook een soort happy end had gekregen als het Sluizer had gelegen, maar doorgaans kunnen regisseurs toch gewoon afstand nemen van een werk dat hen niet naar de zin is?

Verder zullen we het wel niet eens worden, vrees ik.

Neen, helaas. Of gelukkig maar...

Nou ja, eerlijk is eerlijk: beide films hebben te lijden onder die in mijn ogen zeer onwaarschijnlijke beslissing om het drankje in te nemen waarmee ze zo goed als zeker hun eigen doodvonnis tekenen.^ Ik zet beide films dan voor nu gelijk; 3,5*.

Wordt vervolgd.

^ Het zou nog een optie kunnen zijn dat de man met het innemen van het drankje eigenlijk zelfmoord pleegt. Een soort van suicide-by-cop; ofwel suicide-by-killer...?

Na het kijken van Spoorloos is me opgevallen dat er qua kwaliteit op Nederlands film gebied eigenlijk niet veel is veranderd. Deze film is voor Hollandse begrippen gewoon erg goed, helemaal als je nagaat dat hij uit 88 komt.
Veel films van nu kunnen denk ik niet tot nauwelijks tippen aan dit werkje van George Sluizer. Spanning en Mysterie worden goed gecombineerd.

Goede Nederlandse films bestaan dus wel degelijk! Spoorloos levert het bewijs!

Na alle verhalen ook maar is begonnen aan Spoorloos, helaas is het toch wat tegengevallen. Ik was al is eerder aan de film begonnen, toen bleef het al hangen. Maar dat is alweer zó lang geleden.

Spoorloos begint er goed in de tunnel waar het stel vast komt te zitten. De wanhoop is voelbaar en er wordt goed geacteerd. Als het stel even later bij het benzinestation aankomt begint de ellende. Het vrouwtje verdwijnt.

De film houdt het op de laatste 10 minuten na geheel mysterieus. Wat we zien, en waarom we dit zien is niet duidelijk. We zien een man vrouwen in zijn auto proberen te krijgen. Helaas mislukt dit keer op keer. Het is duidelijk dat hij iets te maken had met het jonge stel, maar aan de andere kant interesseert/overtuigt dit mij eigenlijk totaal niet.
Ik ben niet iemand die het geduld heeft om anderhalf uur te kijken naar een film die maar wat 'aankloot'. Beter kan ik het niet verwoorden, want het leek werkelijkwaar nergens over te gaan.
Aan de andere kant kan ik ook wel weer begrijpen waarom men dit zo goed vind, maar mijn ding is het niet.

2.5* voor het einde. En het moment waarop Rex de psychopaat ontmoet.

Ben wel geinteresseerd in de ze film.. maar is dit weer zo'n typisch Hollandse productie? Dus: veel sex, lompe screenplay, dun verhaaltje enz enz.

Typisch hollands, dus veel sex, lompe screenplay, dun verhaaltje?
Er bestaan echt genoeg Nederlandse films die jou 'kenmerken' ervan tegenspreken hoor.
Dit is er inderdaad al een heel goed voorbeeld van.

Behalve Zwartboek ken ik er niet veel.
Deze maar eens proberen dan

Bij de meeste nederlandse films is idd veel sex maar in deze toevallig niet. De verhaallijn is niet bepaald dun, is ja gebaseerd op Het gouden ei van Tim Krabbe en deze staat op de boekenlijst. Persoonlijk vindt ik dit een top film die je aan het denken zet. Is ook nog een re-make van The Vanishing met Kiefer sutherland maar deze heeft een Amerikaans einde oftewel een Happy end. En dat is jammer.
Ps de remake is van dezelfde regiseur.

Film begon aantrekkelijk, maar helaas had mijn versie geen nederlandse ondertiteling en kon ik van het gesproken Frans geen woord volgen. Kortom, gestopt met kijken en geen eindoordeel.

Fantastische film Eindelijk de kans gekregen om deze Nederlandse klassieker te zien en hij is super. Die opbouw en dan die finale waaauwww

Quotering: 8,0 / 10

Spoorloos.

Mooie en sterke Nederlandse film over een man die zijn vrouw kwijt raakt bij een tankstation. Hoewel het verhaal niet zo origineel aan voelt, ook niet in die tijd, was het in zekere zin toch wel. Qua plot en uiteindelijke wendingen kennen we het natuurlijk allemaal wel al, maar gewoon qua geheel voelde het vrij nieuw aan. Ondanks de jaren van ''het zijn'' van deze film. Een klassieker gemist, maar weten op te halen.

Film moet het hebben van de spannende en meeslepende opbouw. Dit wordt enorm goed versterkt met geweldige muziekkeuzes, toffe cast en een vrij realistisch en herkenbaar verhaal (hoewel de gebeurtenis in het verhaal natuurlijk niet zo herkenbaar is, het gevoel van iemand weg zien lopen op een station ergens in een ander land heeft altijd wel een bepaald gevoel. Een soort overgave, kleins natuurlijk). Ik vond het wel wat hebben.

Voor de rest werkt Spoorloos gewoon lekker mee, het is een goede combinatie voor wat plezier en wat kwaliteit. Door zich zelf aan de ene kant qua ''ervaring'' serieus te nemen, maar qua ''verhaal'' zich zelf spannend te houden, en dit met kwaliteit te doen, is het een enorme verademing als kijker-zijnde. We hoeven niet zo zeer symbolisch te doen, hoewel de willende kijker dit met de tunnel-scenes en de droom visies en de uiteindelijke uitweg zeker is, er is gewoon veel voor deze film en met gemak kan je dit kijken. George heeft gewoon wat sympathie gewonnen.

Met het feit erbij dat dit alweer een tijdje geleden is gemaakt, maakt mij juist alleen maar meer enthousiast. Het is gelukkig wel allemaal in kleur en heeft al wat aardige technieken onder zijn vinger, het heeft toch wat charme en dat is gewoon een voordeel van de wat oudere films.

Aangename verrassende film, dacht dat hij niet zo zou aanslaan, maar dat deed hij wel. Een van de betere Nederlandse films, een echt pareltje waar we trots op mogen zijn.

4,5 ster

Weinig aan toe te voegen aan de recensie van 'JessenOwnt'. Deze film die ik nu voor de derde keer heb gezien is en blijft voor mij met afstand de beste Nederlandse film die ik ooit gezien heb. Het plot is geniaal en het zeer verrassende einde laat je met opperste verbazing achter. Althans, nadat je deze film voor de eerste keer bekeken heb.
Toch een paar kleine opmerkingen; Zowel Saskia en Rex hebben zich toch wel uiterst naïef gedragen. Ik bemerkte geen enkel wantrouwen van Saskia tegenover die Raymond, terwijl dat zowiezo toch wel op zijn plaats geweest zou zijn lijkt me. Je gaat voor zo'n autosleuteltje toch niet zo maar onnodig risico's lopen en bij die Raymond in de auto stappen. Goed, Saskia twijfelde wel even, maar toen zij de foto zag van Raymond met de twee knappe dochters was dat beetje terechte wantrouwen bij haar helaas weg. Dat die foto er niet zo maar lag, moge natuurlijk wel duidelijk zijn. Dat maakte allemaal deel uit van het met uiterste perfectie uitgevoerde kidnappingsplan van Raymond. En dan die Rex; die had toch ook wel enigszins kunnen indenken dat als hij inderdaad achter de waarheid zou komen hij dat toch echt niet meer na zou kunnen vertellen. Die Raymond is toch echt niet zo gek die Rex zo maar te laten gaan. Maar goed, buiten dat vind ik Spoorloos toch gewoon een uitstekende film, vooral vanwege het verrassende einde, die alle kenmerken had van een horrorfilm.

Waardering; 4,5* ook na herziening.