Dokter Pulder Zaait Papavers (1975)

onzin, Hugohei, dit is één van de beste Nederlandse speelfilms aller tijden! Brusse en met name Dora van der Groen spelen gewoonweg briljant, cameravoering is fantastisch (alleen de openingsscene in het haventje is al een huarenstukje), het script is bijna overal heerlijk subtiel (kom daar bij veel andere films uit die tijd maar eens om!) en er valt ondanks alle ellende een hoop te lachen. Enig minpuntje is Lensink misschien, die een beetje té hard zijn best doet. maar verder GROTE KLASSE!!!!

Blokzijl, volgens mij.

Yep, is idd Blokzijl

Er is toch wel meer dan alleen de openingsscene in Blokzijl opgenomen?

Kees Brusse speelt hier prima, voor de rest kon het mij maar moeizaam boeien, film oogt erg traag en soms langdradig. Zelden zo een film gezien waar zoveel gedronken werd als hier, dan wordt het natuurlijk allemaal een stuk trager.

een interresante film, met een geweldige cast en met briljante shots! Echt genoten van de beelden en de muziek! Jammer dat er niet wat meer diepgang in zit, dan was dit een klassieker geweest!

Het eerste halfuur van de film vind ik niet lekker lopen daarna wordt het beter maar toch erg onevenwichtig met afwisselend goede en slechte scenes. Kees Brusse zet weer een prima rol neer en eigenlijk wordt door iedereen wel goed geacteerd dus daar ligt het niet zo zeer aan. Het ligt vooral aan het verhaal dat naast dat het nogal somber is, me ook niet erg kan boeien. De scene in het hotel vind ik wel het hoogtepunt van de film.

Mee eens. Nu heeft de film praktisch geen concurrentie. Nederlandse films zijn tenenkrommend, triest maar waar. De acteurs raken het toneelschool toontje niet kwijt, het is verschrikkelijk gewoon. Deze film staat me echter nog helemaal bij als een goede film. Samen met Minous, Karakter en dan heb je het wel zo'n beetje gehad.

"Knabbelen? Knabbelen? Een echte alcoholist knabbelt niet!"

Dit was een zin die ik meende te herinneren nadat ik als klein kind deze film heb gekeken met mijn ouders. Zij wilden destijds deze film graag zien omdat mijn vader zelf huisarts is. Ik heb zelf een enorme hekel aan het woord "knabbelen" als je het hebt over pinda's en noten eten, dus vandaar dat het is blijven hangen. Ik weet dat ik de film destijds aanvankelijk nogal saai vond, maar zodra de alcohol meer ging vloeien naarmate de film vorderde, werd het steeds boeiender. Ik had dan al jaren de wens deze film eens te herzien, en vandaag was het dan zover (ook nu weer met ouders).

Natuurlijk was ik het meest benieuwd naar de knabbel-quote, maar toen die kwam, bleek die toch niet helemaal zo te zijn als ik me herinnerde. Beetje jammer dat mijn geheugen me in de steek heeft gelaten (nee, in dit geval komt dit niet door teveel drank), maar er zitten genoeg andere leuke uitspraken in de film, zoals "Jij morst gewoon met je zaad, suffe Onan!" Die zaaiscène was overigens één van de grappigste scènes uit de film.

Ik lees hier veel over het slappe verhaal, maar ik vond het eigenlijk best wel boeiend, al komt dat vooral door de aparte personages en hun interacties, wat ik behoorlijk interessant vond. Leuk is Kees Brusse, die er volledig in slaagt een ultiem duffe dokter Pulder neer te zetten, maar de show wordt helemaal gestolen Dora van der Groen, die de ultieme zuiplap neerzet. Ik weet niet, ik vind dit soort personages interessant, zal ook wel de reden zijn waarom ik Fear and Loathing in Las Vegas een interessante film vond.

Visueel had ik er wel wat meer van verwacht. Vond ik Haanstra in Fanfare nog leuk spelen met film, hier was het een stuk meer registeren in plaats van filmmaken. Wel af en toe aardige overlays, maar daar houdt het mee op. Muziek was schaars, maar wel goed. Misschien als ik de muziek vaker hoor, dat ik het ook echt prachtig ga vinden. Uiteindelijk toch een krappe 3*, vooral omdat ik me hier heel erg mee heb vermaakt.

Welja! Nederland heeft gewoon zijn eigen About Schmidt en niemand praat er ooit nog over!

Ik ging Dokter Pulder Zaait Papavers kijken met de verwachting een oubollige komedie in de stijl van Fanfare te krijgen; een film die hoogstens voor zijn tijd een beetje ondeugend was. In plaats daarvan kreeg ik een nog altijd haarscherpe, subtiele, zwarte, karaktergedreven komedie (waarom hier op MovieMeter en IMDb alleen 'drama' staat is mij een raadsel). Het is een zeer geestig portret geworden van een man die onder belachelijke omstandigheden de indruk krijgt dat zijn leven niets voorstelt en zich voorneemt om er iets aan te gaan doen. Hij doet iets, maar dat leidt meer naar Leaving Las Vegas-achtige taferelen dan persoonlijke wonderen. Het uitgangspunt dat Pulder aangespoort wordt door een man die Pulder overduidelijk niet kon uitstaan is een vondst, vooral omdat Pulder zijn naam in ere houdt ondanks de ellende die de oude 'vriend' veroorzaakt heeft. Het is fijn dat Haanstra niet voor een compromis gaat en de steeds zwartgalliger wordende lijn doorzet tot het einde. Ook sterk is dat net op het moment dat het allemaal wat eentonig begint te worden er voor gekozen wordt om de hoofdlijn even te onderbreken met een anekdote waarin Ingeliedaerd een hotel op zijn kop zet; een vermakelijke korte film op zichzelf.

De toon is ook altijd precies goed. Herkenbaar en bijtend, humoristisch en tragisch tegelijk, met enkele maffe scènes er tussenin (het dansend zaaien van de papavers is wel een uitschieter). Af en toe wat briljante, bijna surrealistische shots ertussenin en een opvallende score die het afmaakt. De casting is perfect, met Kees Brusse als een soort Nederlandse Jack Lemmon, die ondanks dat hij weinig dingen doet waar je bewondering voor kunt hebben toch makkelijk de sympathie wint. Ton Lensink is toepasselijk theatraal en een heerlijke schurk. En Dora van der Groen steelt de show als alcoholiste, die de leukste teksten krijgt. Het scenario is ook erg goed, vooral in de observaties van de personages. Oké, hier en daar een traag moment of wat te herhalend, maar dat wordt nauwelijks storend.

Een van de grootste parels uit de Nederlandse cinema die ik tot nu toe gezien heb. Echt bizar dat deze toch voor het grootste deel in de vergetelheid is geraakt; ik durf te wedden dat hier best een publiek voor is op MovieMeter.
4*

Beste (speel)film van Haanstra!

Onverwacht inderdaad, vooral omdat ik toch op de eerste plaats iets meer in de lijn van Fanfare verwachtte, maar dit is iets heel anders.

Die vergelijking maak ik slechts om Dokter Pulder in een herkenbaar filmtype te plaatsen: zwartkomisch drama over een al wat oudere man die teleurgesteld terug kijkt op zijn leven tot nu toe. De invulling van beide films is uiteraard anders.

Heerlijk nostalgisch stukje NL cinema, klein filmpje en voorloper van vele drugsfilms die nog zouden volgen. Kees Brusse is natuurlijk naadloos, maar dat was hij in alles.