The Bedford Incident (1965)

Om The Bedford Incident op juiste waarde te schatten, moet je hem in het juiste tijdsbeeld plaatsen. Midden in de paranoia van de Koude Oorlog komt James B. Harris met het verhaal van de USS Bedford. Een Amerikaans oorlogsschip dat tijdens hun patrouille in de buurt van Groenland stuit op een Russische duikboot. De fanatieke kapitein Finlander (Richard Widmark) is een fervente anti-communist en bovenal een patriot. Hij wil de vijand achtervolgen en hem naar boven dwingen. Hierdoor vergt hij het uiterste van zijn bemanning. Normaal doet hij dit ook, maar ditmaal wordt het allemaal opgemerkt door een bekende schrijver (Sidney Poitier) die voor een reportage aan boord is. Finlander blijft de duikboot volgen en lastig vallen. Iets wat not done is in 'vredestijd' en het wordt hem dan ook van alle kanten afgeraden, maar Finlander is niet te overtuigen. Widmark en Poitier spelen beide erg goed en de diverse kat-en-muis confrontaties tussen beide spatten van het scherm af. De film biedt over het geheel gezien een realistisch beeld van het leven aan boord van een schip en bovenal biedt de film is een nagelbijtend spannend achtervolgingsverhaal met een geweldig einde

Reuzespannede film, goed acteerwerk, sterke plot. Je voelt de dreiging van de koude oorlog alom.

Deze wil ik beslist digitaal in huis halen.

Typisch koude oorlog verhaal (kat-en-muisspel) uit de jaren zestig. De regisseur bouwt de spanning langzaam op (hij maakt gebruik van dramatiek) naar een (bijna) ontploffend slot. Zowel de hoofd- als bijrollen zijn sterk. Jammer is dat de film in zwart-wit en niet in kleur is opgenomen.

Wat een pracht van een double bill met Fail Safe zou dit zijn. "How i learned to love" geeft niet de spanning weer die er op de top van de koude oorlog was. Dat was mischien in die tijd een verademening. Maar "we" waren toch echt maar een heel erg klein stukje van de grote Bummm af.

Zowel Fail Safe als deze film leggen heel erg de nadruk op de 0.01% kans op een menselijke fout / vonk die het hele kruidvat kan doen exploderen. Brrr blij dat we nu in rustigere tijden leven.

Het einde kwam voor mij als een verrassing.

Het boek waarop de film is gebaseerd en regisseur James B.Harris hebben duidelijk willen aantonen dat een ondoordachtie handeling tijdens een periode van uiterste spanning tussen twee landen, kan escaleren en leiden naar een humane ramp. De signifikante slotscène van de film laat hierover geen twijfel.

Het verhaal dat hiervoor werd gebracht brengt de driftige, betweterige en oorlogzuchtige kapitein Eric Finlander ten tonele, vertolkt door Richard Widmark. Beschouw Widmark niet te behoren tot de grote Hollywood-sterren, maar hier is zijn acteren af, evenals dat van Sidney Poitier, de journalist die de kapitein al redelijk door heeft.

Film is keurig opgebouwd, waarbij de spanning, psychologisch en uit oogpunt dreiging, steeds maar crescendo gaat. Op dat punt, zeker geslaagd.

Goede film over de Koude-Oorlog-jaren, en volop in die periode uitgebracht.

Goeie film waarin de kapitein van een marineschip een strak beleid voert tegenover zijn mannen. De film speelt zich in zijn geheel af op het schip, maar blijft onderhoudend. Dit ondanks dat het plot omtrent de onderzeeër niet echt spannend wordt. De personages zijn goed uitgewerkt en dit komt ook zeker vanwege het uitstekende acteerwerk van de gehele cast. Een goed einde ook, dat destijds ongetwijfeld meer impact heeft gehad.

oke was redelijke film niet de beste die ik heb gezien in deze katehorie

Dat de journalist Finlander ervan verdenkt dat hij zich gedraagd alsof het oorlog is word nooit in de film direct uitgesproken maar gedurende de film in een indirecte manier doorgegeven , daar hebben we dan ook meteen de kracht van de film belicht , de dialogen zijn sterk en de spanning word effectief gedurende het verloop van de film opgevoerd , Widmark is zeer sterk in het spelen van een bevelhebber waarvan het fanatisme in zijn ogen te zien is zonder dat hij ook maar 1 woord hoeft te zeggen .

Een film als dit zou tegenwoordig niet meer gemaakt kunnen worden , simpelweg omdat niemand meer weet hoe hij of zij dialogen moet schrijven of een spanningsboog moet creeeren .

Alleen Tarantino kon dit nog .