Rosemary's Baby (1968)

Helemaal mee eens!



Wat ik begrepen heb is Dekaloog van de Pool Krzysztof Kieslowski standaard kost voor menig Filmakademie. Dat sloot naadloos aan bij, de duivelse verzoeking van, Roman Polanski's Rosemary's Baby. Mooi passend in de (pervers....) heersende katholieke traditie etc.

Tja, en dan hebben 'we' het nog niet eens over Polanski's leven die vlak na het maken van deze film in een hel terecht kwam, waar hij nog steeds niet uit is....

(Bronyenosyets Potyomkin.... met Sergei M. Eisenstein als avatar moet je slagvaardig reageren... )

Deze film even inlaten zinken nadat ik deze gister avond eindelijk eens heb bekeken.
Vond de film niet een echte thriller, grotendeels is het meer een drama met mysterieuze kanten.
Toch bleef ik heel de film kijken met mijn volle aandacht, de film bouwt op een redelijk rustig tempo op, waardoor je als kijker rustig te tijd kan nemen de personages te leren kennen, en uit te stippelen wat er allemaal mogelijk of niet mogelijk zou kunnen zijn.
Het einde is verre van voorspelbaar, maar ook vrij simpel, zelf denk ik dat dit allemaal weer goedkomt bij een 2de kijkbeurt, maar toch blijf ik met gemengde gevoelens zitten op het einde..
Voor nu hou ik het op een goede 4 sterren, over paar maandjes nog maar eens opzetten en mijn stem misschien nog herzien

Rosemary's Baby. Goede film met fantastische acteerprestaties en een bijna perfecte opbouw en spanningsboog.

Roman Polanski heeft het beroemde boek van Ira Levin goed weten te verfilmen, helaas is het geen meesterwerk geworden. Het boek overstijgt de film, wat vaker het geval is, maar dat zegt meer over de kwaliteit van het boek dan de film.
Een klassieker noem ik het wel. Een klassieker, maar geen meesterwerk.

Er was een hele sterke cast aanwezig en ze maakten veel beloftes waar. Alom uitstekende prestaties van uitstekende acteurs. Met name vrouwe Farrow natuurlijk, die voor haar rol terecht in de prijzen viel en min of meer doorbrak.
Naast de cast vond ik vooral de opbouw van de film formidabel. Het begon lekker traag, wat ik zelden als minpunt zie, (vooral niet in RB) om vervolgens tot een zinderende, heerlijk duistere climax te komen. Gaandeweg de film werd ik steeds benieuwder en tegen het eind zat ik op het puntje van mijn stoel (lees: liggen op de bank)
Geweldige opbouw! In dat opzicht vind ik dat Polanski het hier beter heeft gedaan dan bij The Pianist.
Verder was de soundtrack goed ondersteunend en zeker een vermelding waard. Vooral dat slaapliedjes-achtige-deuntje dat op het begin en eind klinkt.

Een 3,5 voor nu.

Heb deze film in mijn jeugd deels gezien, en ik vond 'm toen te eng. De muziek, de dromen, de akelige samenzwering en het idee dat ze een kind ter wereld zou gaan brengen van een of andere demoon (want dat zag ik toen ook wel aankomen)... het gaf me kippenvel en ik durfde niet verder te kijken...

Nu, bijna 30 jaar later, heb ik de dvd thuis en net gekeken. Nog steeds een goed verhaal, mooi geacteerd. Maar toch niet zo griezelig als ik eigenlijk verwachtte. We zijn meer gewend vandaag de dag. Voor 1968 een geweldige film, ongetwijfeld in die tijd bloedstollend eng.

Het slot is goed. Het enigszins open einde. Na twee uur toch wat afwachtend kijken, zit je bij het slot weer op het puntje van je stoel.

Ik heb de film met 3 sterren beoordeeld, ik had toch wat meer schrikeffecten willen zien of een wat heftiger slot.

De film is eerder spannend dan eng, er is ook een hele discussie geweest of we dit nou een horror of thriller moeten noemen. Horror betekent voor sommige mensen dat er veel bloed in zit en enge beesten of moordenaars oid. Rosemary's Baby is geen visuele horror maar eerder de angst van het idee dat er één of andere duivel is, en die je dan ook nog heeft verkracht. Op moviemeter kunnen ze denk ik ook beter bij genre thriller/mystery zetten, om de mensen die een bloedderige horrorfilm willen zien niet te misleiden.