Wolfskinder (2013)

3 stemmen, maar nog geen commentaar?

De film die ik aan het kijken ben wordt betiteld als deze, maar dat is het helemaal niet. Alle personages zijn spaans en het verhaal is totaal anders en speelt zich ook veel eerder af dan 1947. Rara welke film heb ik gekeken ?

Deze was het dus

Entrelobos (2010)

Laat de Nederlands gesproken editie links liggen is echt niet om aan te horen.

Dertien stemmen, maar niemand laat iets over deze film weten. stinissen en gauke ook niet. Ja, wat doen we hier dan.

Ik voor mij vond deze film niet geheel bevredigend. Sfeervol zeker en spannend ook op bepaalde momenten, maar we komen niets te weten over de achtergronden van de kinderen (waar woonden ze, waar is hun vader, geen grootouders of andere familieleden?). Vond het daardoor wat oppervlakkig. Zo heel veel gebeurt er ook niet tijdens hun vlucht. Ze worden opgejaagd door militairen. Maar waarom eigenlijk? Ik vond ook niet alles even geloofwaardig.

Het speelt overigens in 1946, niet in '47. En het jongere broertje wordt Fritzschie genoemd, niet Karl. De kinderen zijn goed gecast, maar het slot van de film vond ik wat verwarrend.

Is al weer bijna 5 jaar geleden maar de stem van 3.5* is voor mijn een reden om dit toentertijd een prima drama te vinden.

Bedankt voor je reactie Henk stinissen

De Wolfskinderen zijn, net als het lot van de Sudetenduitsers, een bewust vergeten schandvlek van gruwelijkheden die aan het einde van en na de oorlog de Duitsers troffen. Toen de Duitsers zich aan het Oostfront terug begonnen te trekken sloegen de Volksduitsers (Duitsers die voor de oorlog al in de Sovjet-Unie woonden) en de Duitsers uit Oost-Pruisen ook massaal op de vlucht. Ze werden al snel achterhaald door het Rode Leger en meedogenloos behandeld. De volwassenen werden vaak meteen gedood en de kinderen als ze mazzel hadden gewoon aan hun lot over gelaten. Ze konden nergens meer heen, want Polen was inmiddels een onneembare vijandige barriere naar Duitsland. Deze kinderen probeerden in de Baltische bossen te overleven. Ze vochten tegen kou, honger en de willekeur van de Sovjets. Sommigen vonden een schuilplaats bij Litouwse boeren, die hen met gevaar voor eigen leven onderdak en eten gaven. Doorgaans kregen de kinderen een nieuwe identiteit en Litouwse namen om hun Duitse achtergrond te verbergen, waardoor zij voor de zoekdiensten van het Rode Kruis onvindbaar waren. Zo verbleven ze decennia lang achter het IJzeren Gordijn. Hun lot is tot op heden bij het grote publiek onbekend gebleven.

Ik vond het een indrukwekkende film over een geschiedenis die mij tot voor kort vreemd was.

Goede toelichting Baggerman