Il Deserto Rosso (1964)
Alternatieve titel: Red Desert
68 stemmen | gemiddelde 3,62
Italië / Frankrijk
Drama120 minuten
geregisseerd door
Michelangelo Antonionimet
Monica Vitti,
Richard Harris en
Carlo ChionettiGiuliana is een vrouw die gekweld wordt door een vreselijke depressie. Haar emotionele buien verstoren alles en iedereen om haar heen, maar net als zij doet iedereen alsof het allemaal niet zo erg is. Een Britse ingenieur heeft het gevoel dat hij haar begrijpt en begint met haar een relatie.
4,5
[permalink] geplaatst op 26 april 2011, 14:34 uurAls je dan toch meer Antonioni gaat kijken (ofwel nog een film die van geëffende wegen afgaat), stel jezelf af en toe eens de vraag "Waarom is dit zo gedaan?" Laat eens wat nieuwsgierigheid toe i.p.v. meteen weer die beperkte, platte 19e eeuwe romanclichés van stal halen (die ik in al je recensies wel voorbij zie komen), de film langs die beperkte meetlat leggen en concluderen dat er weer van alles aan schort. Hup klaar, volgende film. Probeer eens met wat minder gemakzucht te concluderen dat Reinbo het weer zo goed weet, en probeer het idee eens uit dat de regisseur misschien iets bewust op een bepaalde manier heeft gedaan, niet strokend met jouw cliché-matige James Bond perspectief. Mocht je over die intellectuele vermogens bezitten, dan zal er een wereld voor je opengaan. Zo niet, hou het bij James Bond of zoek een andere hobby.
2,0 [permalink] geplaatst op 26 april 2011, 15:14 uur Ik zeg niet dat ik het zo goed weet, ik geef mijn mening (En ja mijn eigen mening weet ik meer van dan ieder ander). Je mag er altijd iets anders van vinden. Een mening wordt immers gevormd vanuit de reactie van de persoon op het werk. En als ik de personages plat vind, omdat ik er blijkbaar vanuit een 19e eeuwse romantische blik naar kijk (wat ben jij toch bezig met hokjes denken...), schrijf ik dat gewoon op.
Neemt niet weg dat ik er voor open sta en me wel eens bij zaken afvraag waarom ze iets doen (Stelde zelfs hier de vraag aan jou waar ik op moet letten om de film beter te waarderen). Maar ook al zie ik dat wel, dan wil het nog niet betekenen dat ik de film dan dan meteen goed zal vinden.... Ik snap waarom de Nederlandse vlag rood/wit/blauw is, maar vind 'm toch niet mooi.
Verder begrijp ik ook niet waarom je steeds met James Bond aankomt (weer dat hokjes denken...)? Een blik op mijn 4,5* - 5* films en je ziet dat daar vanalles tussen zit. Een stuk rijker pallet dan dat van jou zou ik willen stellen. Krijg bij jou sterk het idee dat je als de doods bent ooit iets buiten het art house hokje te bekijken. Wie is hier nu eigenlijk beperkt en weinig nieuwsgierig?
4,5 [permalink] geplaatst op 26 april 2011, 15:20 uur Ja, ik hou niet zo van die verstand op nul dingen...
2,0 [permalink] geplaatst op 26 april 2011, 15:32 uur Verstand kan je niet op 0 zetten. Ik niet tenminste, het kan hooguit zijn dat een film intellectueel niet prikkelt. Ik kijk films eigenlijk vooral met open vizier. Dus of het verhaal wel klopt, of dat de regisseur een juiste gedachte had, origineel was of durf toont of dat 'de weinige teksten op de juiste plek staan', vind ik an sich weinig interessant. Enkel stof voor analyses achteraf. Ik wil ergens door geraakt worden. Dan kan zowel op intellectueel, esthetisch of emotioneel vlak, liefst allemaal. En dat kan instant zijn en achteraf. Moet zeggen dat de sfeer van Desserto een blijvende indruk heeft gemaakt, maar oei dat gedoe in dat hutje.
Maar zo'n (elitaire) opmerking over 'verstand op 0 dingen' daar kan ik niks mee. Wederom een teken angstig hokjes denken als je het mij vraagt.
4,5 [permalink] geplaatst op 26 april 2011, 15:34 uur Wat je nu allemaal opschrijft, daar zie ik niks van terug in jouw recensies. Niks.
