Good Bye Lenin! (2003)

Interessant verhaal, redelijk uitgewerkt, hoewel de film inderdaad aan geloofwaardigheid in het laatste uur wat inboet. Deze film moet het vooral hebben van zijn sfeer, de historische beelden, de muziek en de sterke hoofdpersonen.

Eigenaardig ook om te zien dat je aspecten uit het verleden kan relativeren om ze in een ander daglicht te stellen. Een aardig sociaal experiment lijkt me.

Treffende beschrijving. Hier ben ik helemaal mee eens.

Ik kan eerlijk gezegd de genialiteit van deze film niet ontdekken.

Heb me geërgerd aan de gehele cast, en dat zorgde ervoor dat ik de film ook weinig aan vond.
Ik zat meer op de acteurs te letten (lees: ergeren) dan wat ik beter had kunnen doen, namelijk het verhaal volgen.

Al moet ik zeggen dat ik geen grap heb kunnen ontdekken, dus het genre komedie en de beschrijving op de achterkant van mijn DVD, die zelfs het woord hilarisch noemt, zijn totaal misplaatst.

Ik vond hier echt weinig aan, maar geef de film over een tijd nog wel een kans.
Voor nu echt niet meer dan 2 sterren, ik zou niet weten waar ik die vandaan moet halen.

Hoezeer de film ook onschuldig en bij tijden humoristisch overkomt, is de thematiek m.i. bloedserieus en eentje met diepe wortelen: de dichotomie 'communisme-kapitalisme'. De film, op een uiterst luchtige en geschakeerde wijze, relativeert het volgende discourse: na 1989 is Oost-Duitsland 'bevrijd' door het Westelijke kapitalisme.

De DDR was voor velen een verschrikking om in te leven: totalitarisme, armoede, etc. Maar ideologisch (utopisch) gezien is het kapitalisme echt geen uitkomst. De waan van die moeder is daarom zeer ontroerend. Zij verkeert in de veronderstelling dat niet Oost-Duitsers naar West willen maar dat juist Westerlingen -moe en gedesillusioneerd door de 'ellebogenmentaliteit' en oppervlakkige consumptiezucht- naar het Oosten willen vluchten.

Het gaf mij stof tot nadenken.

Gezien de val van de Berlijnse muur vandaag (zoveel jaar terug), dacht ik..ik ga deze film nog maar eens kijken.
Acteerwerk is mooi gedaan als ook de setting en het gebruik maken van de oude beelden.
Soundtrack is er mooi in verwerkt.
Verhaal vond ik erg boeiend maar ook wel weer eentonig, op een gegeven moment had ik het wel gezien...
Maar het is wat mijn boven buurman ook al aangeeft, zet deze film mij ook tot nadenken.
Van mij een 3,5*

Het communisme verdient niet het negatieve stempel welk het nu heeft. Er is namelijk een verschil tussen de ideologische plannen van Marx en Lenin en de uitvoer van dictators als Stalin, Zedong en Ceauşescu.

Ik geloof namelijk erg in het anti-dualisme. D.w.z. er is een continue wisselwerking tussen de geest (het denken) en de fysiologie (het lichaam). Indien een van de twee 'hapert' zal een mens in zijn totaliteit achteruitgaan. Bijvoorbeeld: insomnia, slecht eten, etc. - geestelijke problemen. Anderzijds: depressie - slecht slapen, slechte spijsvertering, afzwakking spierkracht, etc.

Welnu, de kritiek op het communisme is dat het totalitair is. In de praktijk is dit inderdaad gebleken. Censurering en indoctrinerende propaganda (nivellering en knede collectieve geest) waren aan de orde van de dag, maar het totalitarisme is een (bewuste) misinterpretatie van idioten als Stalin. Marx en Lenin waren het juist te doen om het garanderen van een fysiologische basis waarop de geestelijke (individuele) evolutie zou kunnen volgen (althans dit is mijn interpretatie van deze communisten; in ieder geval ben ik er van overtuigd dat totalitarisme nooit de insteek is geweest). Daar Marx nooit op het politiek toneel verscheen en Lenin vlak na de Oktoberrevolutie stierf, zullen we de (on)mogelijkheid van deze ideologie waarschijnlijk nooit ondervinden.

Een film met een boeiend gegeven en een goede uitwerking, maar toch deed de film me weinig en ben er ook niet zeker van dat tie zal blijven hangen. Het is aan de acteurs te danken dat de film een constant niveau blijft houden. En daarmee het iets zwakkere einde reddden.

Aardig wat verwijzingen naar Kubrick. Wel grappig om te zien. Verder een prima film met een goed verhaal en prima acteerwerk.

3,5*

Hele goede duitse film die eigenlijk twee verhalen vertelt. Als eerste natuurlijk het verhaal van Alex zijn moeder, maar als tweede toch ook het verdeelde Duitsland van die tijd. Beide worden erg goed uitgewerkt en het is een genot om naar te kijken. Een erg leuke geschiedenisles vond ik het ook wel. Het acteerwerk is goed te pruimen evenals de gehele stijl van de film. Het vooroordeel dat Duitsers geen humor hebben gaat voor deze film namelijk niet op. De mooie muziek van Tierssen maakt het geheel af.

4*

Had een goede film kunnen worden, alleen is het allemaal heel slecht in elkaar gezet...

Mooie film over het tijdperk net na de val van de Berlijnse muur.

Daniel Brühl speelt een sterke en sympathieke rol als Alex, voor wie de val van de muur een belangrijke rol gaat spelen in zijn leven. Het script is uiterst goed geschreven en ook behoorlijk goed uitgewerkt. Zijn moeder is een fervente aanhangster van de DDR. De manier waarop Alex samen met een vriend de schijnwereld voor zijn moeder probeert op te houden, nadat zij uit een coma is ontwaakt, is zowel komisch als ontroerend tegelijk.

Het is mooi hoe hij aan de ene kant zijn moeder probeert te helpen, terwijl het voor hemzelf ook een verwerking is om afscheid te nemen van de DDR. De film is ontzettend goed in balans. Komische elementen gaan goed samen met de minder leuke momenten, en nergens voelt het verhaal geforceerd aan. Good Bye, Lenin is een fijne film, die van begin tot einde boeit, nergens saai wordt, en mag zich zeker scharen in het rijtje beste Duitse films van de laatste tien jaar.

4,0*

Bijzonder verhaal.
Realiteit wordt verweven met fictie (waarvan ik toch een fan van ben) maar de film kon me niet meenemen in zijn verhaal. persoonlijk vind ik deze film matig.