Un Flic (1972)

De film is sfeervol maar kruipt echt voort. Vooral het gedeelte met Richard Crenna in de trein gaat tergend langzaam, bijvoorbeeld als we te zien krijgen hoe hij zich omkleedt.
Catherine Deneuves rol is erg klein.

Leunt sterk aan tegen le Cercle Rouge. Lekker deprimerend sfeertje, maar wel erg traag weer en nogal abrupt afgelopen. Ik zat uit verveling te zoeken naar een koele hallucinatie scene. Maar de trein scene maakt veel goed.

Mijn tweede ontmoeting met Alain Delon en wederom was het een aangename.
Netals de eerste Delon film (Le Samourai) die ik keek, speelt Delon een rol met eigenlijk vrij weinig tekst en veel charisma.
Tevens bleken beide films beide van Melville.
Melville's stijl beviel mij wel... het komt bij mij over als style over substance, maar in beide films werkt het zeer goed.
Het verhaal is vrij eenvoudig, maar zeer stijlvol in beeld gebracht.
De diefstal in de trein was leuk gedaan (met de overduidelijke treintjes).

Bij mijn tweede poging Un Flic te bekijken deze keer niet in slaap gevallen, het lag dus niet aan de film.

Mijn 3e film van Melville en hoewel bij vlagen ook ontzettend mooi, cool en stoer is deze toch een stukje minder dan zijn vorige twee (Le Cercle Rouge en Les Armee des Ombres).

Aangezien iedereen hier minimaal 2 dingen kwijt moet over deze film zal ik daar ook maar mee starten dan hebben we dat vast gehad.
Ten eerste; Ja, ook ik dacht meteen aan Kill Bill toen Deneuve in haar verpleegsterpakje (Waarom bestaan zulke jurkjes tegenwoordig toch niet meer? Het zou mijn werk zo kunnen veraangenamen ) tot actie overging.
Ten tweede; Die treintjes en helikopter, het leek wel een slechte scene uit Thunderbirds zeg, vreselijk Geen idee wat Melville bezielde maar ik vind het er niet uit zien. gelukkig is de actie daarna in de trein zelf wel prima.
Het viel me trouwens wel een paar keer vaker op dat in deze film overduidelijk decors gebruikt werden op plekken dat ik me afvroeg; Waarom? Tijdens het gesprek in het museum bijvoorbeeld.

De film start werkelijk ijzersterk, wat een perfecte sfeer en ultieme coolheid. Geweldige keuze van de locatie ook. Een voor de winter zo goed als verlaten Frans strandplaatsje, de zee beukt volop, het is donker en de regen valt met bakken uit de lucht, heerlijk gedaan.
Melville lijkt sowieso wel een voorkeur te hebben voor mistroostige winterse taferelen, veel druilerig weer, kale bomen, regen of sneeuw.
Delon en Crenna spelen uitstekend, de bijrollen zijn dik in orde allleen de rol van Deneuve had wat groter mogen zijn. Wel deed het verhaal me deze keer wat minder. Het is ook vrij recht-toe-recht-aan en ik zit een beetje met het plot in m'n maag. Heb ik het nou goed begrepen dat Simon via een wel heel omslachtige manier zijn eigen drugs ging terug stelen?

De hele film speelt zich af in een bijzonder onderkoelde sfeer, opgekropte emoties en de onmogelijkheid van de hoofdpersonen om te communiceren met elkaar. Het komt mooi samen in de climax waaruit ik veel eenzaamheid vind spreken... Coleman is eigenlijk een zielige onbeholpen man ondanks zijn schild van gewapend beton.

Film met zowel min als pluspunten, niet over de gehele linie even solide maar zeker interessant. Voordeel van de twijfel, 3.5*

M'n derde Melville na Le Samouraï en Le Cercle Rouge en weer kan de Fransman serieus overtuigen. Toch leek Un Flic me een tikkeltje minder, maar daarvoor zou ik de twee andere nog eens moeten herzien.

Hoe dan ook, z'n films hebben duidelijk een gelijkaardige, kille sfeer die ondanks hun afstandelijkheid toch onder de huid kruipen. Ook al omwille van de tragische blik van Alain Delon, die me met z'n sobere spel immer weet te raken. Moet zowat de meest charismatische figuur zijn die ooit het grote doek heeft gesierd. De rest van de cast doet het eveneens voortreffelijk (niet in het minst Richard Crenna), waarbij elk personage een bepaalde somberheid met zich meedraagt.

Visueel boeiend maar het blijft (misschien omwille van de leeftijd?) in mijn ogen toch altijd beperkt. Dan heb ik het niet over de treinscène want ondanks de technische knulligheid vind ik die, net als de lange heistscène in Le Cercle Rouge, meesterlijk opgebouwd.

Sterke prent opnieuw van een unieke regisseur waarin Delon maar weer eens z'n grote klasse toont. Wat is Catherine Deneuve hier overigens wondermooi.

Geschilderde decors en modeltreintjes. Heerlijk! Moet je nu eens mee aan komen zetten.

Veel goeds over gehoord, maar nooit kunnen zien.

Bij TV5 heb je geen ondertiteling dus leuk voor de Franstaligen onder ons.

Nederlandse ondertiteling via teletekst:
TV5MONDE : programma's - UN FLIC

Die openingsscène

Un Flic voelt erg klassiek aan in zijn misdaadverhaal maar als een vreemde eend in de bijt als het om de verhoudingen tussen de verschillende personages gaat. Je ziet Delon en Crenna nooit echt een diepgaand gesprek hebben, hoewel ze goed bevriend lijken te zijn. Het lijken personages die berusten in de onvermijdelijkheid van hun routineuze lot ( de telefoontjes die Delon in de auto ontvangt ). Het is al gezegd geweest, Melvilles speelgoedhelikopter tijdens de trein-heist kwam erg knullig over maar de realtime gefilmde scène compenseerde dit amateurisme enigszins. Ik heb geboeid gekeken.

De sfeer die Le Cercle Rouge kenmerkte, is hier grotendeels verdwenen. Jammer, want het maakt Un Flic op bepaalde momenten een zware zit. Zo is de knullige trein- en helikopterscène een absolute dooddoener. Dat Hitchock modeltreinen toepast in 1932, vooruit, daar kan ik mee leven, maar in 1970 hoort dat echt niet meer te mogen. Maar zowel buiten als binnenin de trein gebeurt er maar weinig spannends. Het omkleden van Crenna in de trein duurt bijvoorbeeld veel en veel te lang. Als zoiets ontzettend gestileerd in beeld is gebracht, dan stoort het me niet dat het zo lang uitgesponnen is. Maar wanneer er visueel niet zoveel te beleven valt in dergelijke scènes, vervliegt mijn aandacht al gauw. Dat is dan ook gelijk het grootste minpunt van Un Flic: niet boeiende scènes die veel te lang blijven duren.