Showgirls (1995)

Kitscherige en enigzins vermakkelijke film over een showgirl in Las Vegas. De vele borsten en vrouwelijk naakt kunnen niet verbloemen dat het verhaal een nogal hoog soap gehalte heeft. Ook de dialogen zijn vaak nogal lachwekkend (I like having nice tits.), en het acteerwerk is ook niet veel beter (kijk bijvoorbeeld maar eens hoe Elizabeth Berkley op het begin ketchup over haar friet gooit als ze boos is). De dansscenes zien er zeker wel mooi en kleurrijk uit, maar ook die heb je op een gegeven moment wel gezien.

Berkley is ook niet gecast om haar acteertalent.

Om wat dan wel? Fysiek ook niet zo indrukwekkend .

Nou, daar zijn de meningen dan over verdeeld.

Het was misschien geen wereldprestatie, maar ze was meer dan overtuigend genoeg. Ik heb al veel slechter gezien.

Ik heb er geen moeite mee deze film het predicaat slechtste film aller tijden toe te kennen. acteerprestaties zijn tenenkrommend. verhaal is flinterdun. die combinatie roept irritatie op. veel aantrekkelijk bloot. dat dan weer wel> 1 ster.

Ik dacht al dat ik Nomi ergens van kende, ze zat in Saved By The Bell
Mijn jeugdsentiment is nu aan diggelen

Prima film en vooral op blu-ray!
Mooie kleuren, goed acteerwerk en boeiend verhaal.

In deze überdecadente, kitscherige, cynische variant op het All About Eve-verhaal gaat Verhoeven helemaal los. Hij overdrijft alles tot in het extreme, en maakt de Vegas-nepheid en 'ieder voor zich'-mentaliteit compleet belachelijk. Het grappige is dat hij dat met zo'n uitgestreken gezicht doet, dat zelfs de cast lijkt te denken dat dit een serieuze film is. Vooral de rol van Berkeley is hilarisch: ze huppelt (meestal naakt) door het scherm als een halvegare, de meest rare, foute dingen uitkramend.
Bepaalde momenten van dit sleeze-extravaganza deden me denken aan Fellini op z’n meest decadent en grotesk...… Wat je ook van deze film denkt, Verhoeven heeft lef om voor 40 miljoen dollar zo’n schaamteloze camp te maken.

Grappigste stuk dialoog uit de film:
"I've had dog food."
"You have?
"Mmm-hmmm. Long time ago. Doggy Chow. I used to love Doggy Chow."
"I used to love Doggy Chow, too! "

Onbegrijpelijk dat deze film enige commotie opriep want al bij al een braaf filmpje. Hier en daar een blote tiet en een paar onfatsoenlijke scenes, meer niet. Of toch. Nog een leuk verhaal ook dat niet eens zo slecht in elkaar steekt.

De acteerprestaties zijn van sommigen op soapniveau en van anderen erg goed. Ik hou wel van zo'n contrast omdat de mindere prestaties op die manier een bewuste keuze lijken en ze geven een film dan ook een bepaalde sfeer. Zoals ook in Twin Peaks. De twee vriendinnen (blondje en zwartje) doen trouwens ook wat aan werk van Lynch denken.

Tarantino kwam ook in me op, omdat hij eveneens sterk is in film om de film. Een flutverhaaltje op zo'n manier vertellen dat je er toch in opgaat. Op het eind van de film wordt eigenlijk pas duidelijk waar Nomi haar goed getrainde lichaam en snelle bewegingen vandaan heeft en dat moment is ook meteen het hoogtepunt van de film. Een goedkope kick, dat wel. Maar een eenvoudig genot hoeft niet veel te kosten.

Snap niet dat deze film slecht word beoordeeld,hij verveelt mij namelijk nooit maak niet uit hoe vaak ik hem zie.

Weet je zeker dat het niet is omdat beide regisseurs (Paul en Quentin) soms naar Russ Meyer knipogen?

Nog geen film van gezien denk ik. Maar ik kwam Russ Meyer's naam vandaag eerder nog tegen bij het lezen op wikipedia over waar de jongens van Motorpsycho hun bandnaam vandaan hebben.

My thoughts exactly! Vooral het hectisch gedoe in de kleedkamers deed me denken aan 8 ½. En gezien Verhoeven's uitgesproken liefde voor Fellini is het allesbehalve een vergezochte vergelijking.

Verder inderdaad een onderschatte film met heerlijk theatraal acteerwerk en de sinds Scarface beste voorstelling van een wereld vol decadentie, kitsch, hebzucht en oppervlakkigheid. Verhoeven hanteert het onsamenhangende script van Joe Eszterhas bijna als een soort stijloefening: de meest uiteenlopende over-the-top melodramatische scènes volgen elkaar in sneltempo op. Berkley is misschien geen groots actrice, maar weet vanwege haar energie en charisma wel stand te houden in de absurde dynamiek van het scenario.

Zelfs cineast Jacques Rivette kan Showgirls appreciëren:

"I prefer Showgirls (1995), one of the great American films of the last few years. It's Verhoeven's best American film and his most personal. In Starship Troopers, he uses various effects to help everything go down smoothly, but he's totally exposed in Showgirls. It's the American film that's closest to his Dutch work. It has great sincerity, and the script is very honest, guileless. It's so obvious that it was written by Verhoeven himself rather than [Joe] Eszterhas, who is nothing. And that actress is amazing!

"Like every Verhoeven film, it's very unpleasant: it's about surviving in a world populated by assholes, and that's his philosophy. Of all the recent American films that were set in Las Vegas, Showgirls was the only one that was real -- take my word for it. I who have never set foot in the place!"

The Captive Lover – An Interview with Jacques Rivette | Senses of Cinema - sensesofcinema.com

Heerlijke cheesie en opwindende onzin dat geen blad voor de mond neemt! dikke 3,5*

Waarom Showgirls ten tijde van de release zo'n grote flop was, is voor mij een groot raadsel.

Ik heb zelden zo'n prachtig en grotesk portret gezien van materialisme, hebzucht, machtsmisbruik en zekerheid. Het was dan ook een film van Paul Verhoeven die terug ging naar de stijl van zijn Nederlandse films zoals Turks Fruit en Wat Zien Ik!? ondanks dat deze film een totaal andere visie voor ogen heeft. Het scenario is ook lichtjes controversieel, dit kan je als een negatief punt zien. Ik zie dit echter als een positief punt. Wat er werkelijk achter de schermen van sterren gebeurd is natuurlijk nooit duidelijk. Dat geeft de film dan wel iets realistisch. Het acteerwerk is ook totaal anders dan je van de normale norm gewend bent. Veel betrokkenen, zowel actrice Elizabeth Berkley als regisseur Paul Verhoeven als schrijver Joe Esztheras, zijn duidelijk toch wel in een dip belandt na deze film:

Link: wikipedia

Voor Elizabeth Berkley, die voorheen bekend was van Saved by the Bell, zorgde de tegenvallende reacties op "Showgirls" voor een jarenlange dip in haar carrière die ze pas recent te boven is gekomen. Verhoeven maakte na "Showgirls" nog slechts twee films in Hollywood, beiden in het sciencefiction genre. Joe Eszterhas heeft zich min of meer gedistantieerd van de Amerikaanse filmindustrie en de samenwerking met Verhoeven, al kondigde hij wel aan te werken aan een musicalversie van "Showgirls".

De meeste films van Paul Verhoeven kan ik wel waarderen. Hij heeft vaak goede ideeën en weet die vaak ook goed uit te werken, of het nu in Nederland of Hollywood is. Showgirls is een van de uitzonderingen die deze regel bevestigt. Het idee snap ik wel en is ook nog niet zo verkeerd, maar de uitwerking is bijzonder matig.

Berkley, die ik alleen kende van Saved by the Bell zet op zich best een gedurfde rol neer, waarin ze letterlijk en figuurlijk veel van zichzelf moet laten zien. Het acteerwerk is over het geheel redelijk, al is het hier en daar wat aan de overdreven kant. Verhoeven probeert de wereld van de hebzucht en de afgunst neer te zetten. Dat lukt redelijk. Vaak is het echter ook onsamenhangend en rommelig. Inhoudelijk stellen de dialogen ook niet veel voor. Waar ik bij een film als Starship Troopers goed de satire en de humor ervan in zag, daar zie ik dat hier totaal niet.

Uiteindelijk neemt de interesse dan wat af en duurt het allemaal net wat te lang. Showgirls is misschien best een gewaagd experiment, maar persoonlijk vind ik het Verhoeven zijn minste film.

2,0*