Kramer vs. Kramer (1979)

Zeer bekende film natuurlijk -waar volgens mij later in andere films met een dergelijk thema een hoop uit “geleend” is -alleen ik had hem nog nooit gezien. Nu wel gelukkig, en ik vond hem prachtig!

Niet eens zozeer vanwege de ontwikkelingen als wel door de sterke scènes tussen Hofmann en zijn zoontje. Omdat het allemaal zo naturel gespeeld werd vond ik die stuk voor stuk heel ontroerend. Die wanhoop op het gezicht van Hoffman wanneer hij zijn dwarse en ontroostbare kind gerust probeerde te stellen; dat wist me erg te raken.

Heerlijk om te zien hoe vader en zoon letterlijk en figuurlijk op elkaar ingespeeld raakten; de verhaaltjes voor het slapen gaan,het goedmaken van kleine ruzietjes, daar had ik alleen al uren naar kunnen kijken. Het einde was ze gegund uiteraard, maar de omslag van Streep kwam me net iets te geforceerd over.

Erg ontroerende film, blijft me wel raken hoe vaak ik hem ook zie!

Best wel een goede film dit deze Kramer vs. Kramer.

Ik heb de laatste maanden een aantal keer een film gezien met Dustin Hoffman en iedere keer speelt hij meer dan goed. In deze film speelt hij echt zeer goed en zet overtuigend een man neer, die van workaholic langzaam maar zeker verandert in een fijne vader voor zijn zoon. Hij speelt ingetogen en toont zijn emoties op de juiste momenten, maar nooit te overdreven, zodat het altijd geloofwaardig blijft.

De film zelf zit op dat gebied ook wel goed in elkaar. Ondanks dat je bepaalde zaken aan ziet komen, zoals bijvoorbeeld het ontslag van Hoffman, slaagt de film erin om ook dit op een niet al te geforceerde wijze te presenteren. De rechtbankscène is ook de moeite waard, met wederom sterk spel van Hoffman. Alleen aan het einde van de film vergaloppeerd Benton zich een klein beetje. Het einde hoe mooi ook, waarbij Streep ineens omslaat, vond ik is dan wel geforceerd overkomen. Sowieso viel Streep mij een beetje tegen in deze film en mede daardoor oogt het einde wat minder.

Uiteindelijk heb ik me prima vermaakt met deze film. Hoffman is geweldig, maar ook zijn zoontje en vooral de scènes met hen samen, vormen de ware hoogtepunten van deze film.

3,5*

Voor mij nog altijd een wezenlijk, sterk, gevoelig melodrama met een prachtige en bondige verhaallijn over het verlies van een huwelijk. De pijnlijke rechtszaak is heel herkenbaar. De regisseur heeft er voor gezorgd dat er naast het realisme plaats blijft voor de nodige humor. Toen de film gedraaid werd zat Dustin Hoffman zelf midden in een scheiding.

Boeiende film met erg sterke rollen. Streep en vooral Hoffman op hun best. De film duurde me net tien minuten te lang en lijkt me een tweede keer ook niet meer interessant. Goed om gezien te hebben, goed gemaakt en goed geacteerd.

Heel lang gelede gezien ik was toen nog erg jong maar weet nog goed dat dit wel een erg goede film was.
Erg goed acteer werk door de hele cast en ook best wel zielig.
ga hem binnenkort maar weer eens zien.
voor nu 3,5*

Persoonlijk vind ik dit een van de beste rollen van dustin Hoffman.
Heb echt genoten van deze jaren 70 drama.
Nou ja jaren 70, net nog jaren 70 dan
Dustin Hoffman zet hier voortreffelijk een vader neer die compleet zn eigen boontjes moet doppen.
Merryl Streep is trouwens ook in topvorm als weggelopen moeder.
De films is soms komisch maar vaak ook dramatisch maar vervalt nergens in vals sentiment.
Echt een heerlijke film.