September (1987)

Eerste slechte Woody Allen die ik gezien heb.
Heeft nog geen greintje van wat een film als "Interiors" had.
In deze film zaten mij iets te veel softies, die ook op hun minst mooi voor de dag kwamen.
Slechts twee sterren en gauw vergeten deze film!

Ik ben er inmiddels achter dat zowel hier als op imdb Woody Allen films (de overgrote meerderheid althans) naar mijn mening consequent worden ondergewaardeerd. Ook bij September is dat weer het geval. Okee, van Allen's Bergman-esque drama 'drieluik' (Interiors/Another Woman/September) is het zeker de minste. Maar ik vind het toch absoluut een goede en pakkende film. 3,5*

Erg sterke Allen film. Boven verwachting goed.
Erg goed geacteerd, knappe dialogen en boeiende ontwikkelingen. Het verhaal kent een goede opbouw.
Mooie locatie en stemmige muziek (Art Tatum), erg goed passend bij dit 'ensemble' drama.

Ik heb m inmiddels ook tot 4* verhoogd

Mooi!
Ik heb even dat depressieve plaatje met Mia Farrow weggehaald, heeft mij lang weerhouden om deze film te gaan zien. ZO zwaar is de film niet.
Oh ja, met dank aan Dustyfan nu een kloppende synopsis, afkomstig uit de speelfilmencyclopedie. Ik heb er 1 regel aan toegevoegd.

Een prachtige film vol met emoties en dramatische wendingen. Van de drieluik Interiors, Another woman en September vond ik deze film September beslist niet de minste. Er werd zo knap in geacteerd met Dianne Wiest in een zeer goede rol. Maar wat te denken van de moeder Diane. Ze acteerde zo goed dat je wel een hekel aan haar moest krijgen, zo irritant en dominant.
Ook Mia Farrow speelt dit soort rollen indrukwekkend, een prima actrice, maar dat was al bekend.
Dat de film op één locatie was gefilmd vond ik geen bezwaar. Maar dit drama kan ook in de vorm van een toneelstuk opgevoerd worden. Misschien was dat wel eerst de bedoeling van Woody Allen.
Beoordeling: 4.0*

Erg onderschatte film van Woody Allen. Van zijn komedies wordt gezegd dat hij zichzelf steeds herhaalt, maar als hij een keer een drama maakt dan is het ook weer niet goed (behalve het geprezen "Match Point" dan).

Als echte Woody Allen fan ben ik weer een aantal films van hem aan het herzien, zo ook deze. Net als Confucius heb ik alle films gezien en ook all in mijn bezit. En dat is een rijk (geestelijk bedoel ik ) bezit.
September is dramatisch en ook depressief, en dat moet ook in deze film. Het contrast tussen intelligente mensen met gevoel en bepaalde diepliggende waardes (Lane en Stephanie) en oppervlakkige materialistische mensen ( haar moeder en partner) is sterk uitgebeeld. Zeer goed geacteerd met een prachtige verhaalsstructuur. Ook de buurman, die wanhopig op zoek is naar liefde, is zo herkenbaar en prachtig gefilmd.
29 stemmen is uitgebracht op deze film, hetgeen enigszins laat zien dat deze film niet door het grote publiek is gezien. Dat is jammer, want deze film verdient meer aandacht.
ik blijf bij mijn 4.0*

Voordat Mia Farrow's emotie-rollercoaster van start gaat, is dit een tamelijk tam drama. De karakters vond ik maar weinig spraakmakend op een brullende oma (met rokersstem) na dan. De deprimerende sfeer kwam goed over, maar het zorgt niet voor de impact die een Interiors wel heeft.

Geen idee waarom deze film zo wisselvallig ontvangen wordt maar ik vind dit toch zeker weer een erg sterke allen film.
Het verhaal wordt rustig verteld, en vooral gefocust op emotie en sfeer, door de korte speelduur kent deze film ook nergens zwakke scènes
Je moet er van houden, het is natuurlijk een echte praat film, maar als je geboeid bent bij menselijke emotie en een sterke sfeer moet je deze film zeker niet laten liggen. Vond de film en ook het einde heel erg realistisch weer gegeven, allen is erg goed op het drama gedeelte!
4,5 sterren voor nu, erg van genoten!

Enorm deprimerende film. Vind Mia farrow een prima actrice maar ook bijna altijd vervelend in de zin dat ze zo soft is. Geen beweging in te krijgen....... Maar: los daarvan vind ik September een mooie weergave van gevoelens van personen in gecompliceerde liefdes-relaties. Dat komt door de fraaie sfeer, de goede beelden (met fraaie doorkijkjes-prima camerawerk) en prima acteerwerk. Dan nog iets: De laatste zin in de inleiding hierboven is toch niet correct? Volgens mij wordt juist Lane door de buurman begeerd......

De samenstelling van personages voelt hier wat inwisselbaar (alweer een getormenteerde schrijver, een onzekere dochter, een wegvluchtende vriendin), waardoor dit net niet tot Allen's beste behoort. Maar toch is September zo typisch Allen, en sluit hij perfect aan bij films als Husbands and Wives en Interiors. De urgentie lijkt hier wat zoek, zo ook de nonchelante humor, maar zo'n locatie en sfeer maken er sowieso weer een fijne film van.

September een 2de kijk beurt gegeven en ik blijf van mening dat het echt wel toebehoord tot Woody Allens betere werkjes!
Mia Farrow vond ik perfect gecast als de wat onzekere vrouw met een groot verleden, het is eigenlijk precies Woody Allens style maar dan een stuk serieuzer en zwaarder.


Woody Allen is meester in comedy en in drama, blijf erg te spreken over September

Niet al te zwaar, sfeervol drama met diverse sterke momenten, dat zo nu en dan de neiging heeft een beetje te veel richting soap te gaan.
De dames Farrow en Wiest zetten overtuigend twee passieve en tamelijk neerslachtige vrouwen neer; ik kreeg zin om ze door elkaar te rammelen om er weer wat leven in te brengen. Dat had het personage van de moeder daarentegen bepaald niet nodig: kleurrijk type, irritant en nadrukkelijk aanwezig maar zo nu en dan ook zeer vermakelijk.

“God is testing us and I for one am gonna be prepared. Where's the vodka?”

Haar aanwezigheid zorgde voor wat luchtigheid, al vond ik haar personage op en bepaalde manier ook de meeste diepgang hebben. Dat komt goed tot uiting in een scène waarin ze zichzelf met een hoop dramatiek en zelfspot bekritiseert in de spiegel en vervolgens haar dochter vermanend maar wel serieus en met liefde aanspreekt op het feit dat deze weinig initiatief toont om iets van haar leven te maken nu ze nog jong is.
Ik had nog wel wat meer aanvaringen tussen die twee willen zien, want dat vond ik eigenlijk boeiender dan de romantische gesprekken met die dweil ven een Peter. (Wat de dames in hem zagen was me een raadsel. Wat hij in de desbetreffende dames zag overigens ook, maar dat terzijde)

Prima setting, zo’n huis waarin de stroom door storm is uitgevallen waardoor de personages geen kant uitkunnen en confrontaties niet uit kunnen blijven, alleen er had wat mij betreft nog iets meer aandacht uit mogen gaan naar de spanningen tussen moeder en dochter en wat minder naar de liefdesperikelen.

hij is minder zwaar dan interiors, maar vind hem toch beter en realistischer.

Allen laat na Interiors en Hannah and Her Sisters wederom zien dat hij 'mensen-drama's' prima kan neerzetten. ik had al eerder gezegd dat Woody enorm goed acteurs kan regisseren. Fijne mensen, fijne dialogen, fijne problemen. Jammer dat Farrow een beetje de film overschaduwt richting het einde toe, misschien daardoor halfje minder. Leukste rol vond ik die van Warden.

stomste bericht ooit ofzo, waarom heb ik dat toch ooit gezegd. September en Interiors zijn even realistisch en om het realisme als argument te nemen om te besluiten dat september beter zou moeten zijn dan interiors is echt gewoon belachelijk. Bekijk het bericht dat geen waarde aan dit forum toevoegt dus aub niet!
(trouwens na herziening van Interiors moet ik toch zeggen dat Interiors de betere is.)