Wagon Master (1950)

Traag en saai; ver beneden verwachting.

Deze film behoort bij mijn favoriete westerns.
Schitterende zwart/wit beelden.
En vooral dé ontdekking van Ben Johnson, een échte cowboy- en rodeokampioen, én een gedegen acteur.
Later zou Johnson een van de weinige western acteurs worden die een Oscar toebedeeld kregen.

John Ford noemde dit een film die ongeveer geworden was wat hij gehoopt had.

waar blijft de Nederlands-ondertitelde DVD?

Vijf dikke sterren voor dit juweeltje!

Geen beste film. De beelden, muziek en het spel houden de aandacht er nog wel bij, maar inhoudelijk stelt het geheel weinig voor. Een soort van western road movie lijkt het nog het meest, maar slecht uitgewerkt. Ja, er zijn problemen onderweg, ja ze komen vreemden tegen, er gebeuren dingen, en eigenlijk gebeurt er niks. De hele plot rond de bende had er net zo goed uitgeknipt kunnen worden. En zo waren er meer zaken die gewoon niet overtuigden. Bij het bereiken van die rivier dat iedereen als gekken erop afrende, je zit als toeschouwer je eerder te verbazen dan mee te leven. Ik had niet het idee gehad dat men echt te lijden had. Dan deed een David Lean dat weleens beter in zijn films, maar hij nam er ook de tijd voor. Dit lijkt me eerder een tussendoortje.
Wel mooie plaatjes en mooie muziek, maar Ford weet wel wat men wil zien bij een western. Soms dan wel weer een shot waarvan ik dacht: waarom? Ook soms wat shots zonder muziek, dan ging men weer rijden en kwam de muziek weer op. Kwam rommelig en weinig vindingrijk over.

EINDELIJK de dvd van deze western-klassieker kunnen bemachtigen( Engeland)
Weliswaar niet met Nederlandse subs, maar dat mag de pret niet drukken.

Voor de zoveelste keer bekeken, en het blijft een pracht van een western, behoorlijk realistisch ook, met enkele échte cowboys, met name Ben Johnson.
Die zal altijd een van mijn favoriete western-acteurs blijven.
Wat een relaxte stijl van acteren had die man.
Een westerner ten voeten uit.
Hij had wat mij betreft véél meer hoofdrollen in westerns toebedeeld mogen krijgen.
Bij mij staat hij in de ere-gallerij van western-acteurs als Randolph Scott, Gary Cooper, Robert Taylor, Joel McCrea, Glenn Ford, etc.

Ward Bond is heel sterk in zijn rol van knorrige mormonenleider.
En wat had die James Arness toch een rotkop!

De geschifte outlaw gang maakt ook behoorlijk indruk.

Door rustige opbouw van de eerste helft van de film krijgt de toeschouwer de tijd om zich in te leven in de sfeer van het oude ''wilde westen'.
Taalgebruik, en gewoonten uit die tijd, verhoudingen tussen diverse bevolkingsgroepen, het zit er allemaal in.
De humor in deze film kan ik ook zeer waarderen.
En de schitterende beelden uiteraard.
Het is zeker geen flitsende western, maar wel een behoorlijk realistische, met véél sfeer.
De echte liefhebbers van die periode zullen hier hun hart aan kunnen ophalen.
Degenen die het moeten hebben van flitsende actie en tientallen doden per minuut kunnen de film beter laten voor wat hij is.

De muziek van de legendarische Sons of the pioneers speelt ook een grote rol.

Een Ford western zónder John Wayne..voor mij een verademing!

Nou, zo veel anders vond ik 'm niet...

Weer prachtig geschoten degelijke western van Ford, met een hoofdrol voor een aantal indrukwekkende shots van het landschap en mooie wideshots waarin de karavaan voorbij komt.
Maar Ford weet met name van de dialoogscenes prachtige scenes te maken door 3 handelingen tegelijkertijd of vlak achter elkaar in één shot te laten afspelen, waarin ook nog ernst en humor elkaar afwisselen. Dit is echt Fords kracht en maakt de hele film erg fijn om naar te kijken.
Geen grote sterren ook deze keer maar prima rollen van Ben Johnson en Ward Bond.

Degelijke western met soms aardige beelden.
Acteurs zijn ook goed, net als het verhaal.
Verders was het niet heel veel en actie was er ook niet bijster veel.

3 sterren

Het schijnt dat een aantal mormonen die meewerkte aan een van zijn eerdere films een enorme indruk maakte op Ford. Hun bezieling sprak hen aan en hij wilde er een film over maken. Dat is dus Wagon Master geworden, waarin de kracht van de mormonen getoond wordt door ze door een woestijn te laten trekken. Een gevaarlijk gebied, maar de vredelievende mormomen gaan ongewapend. Vandaar dat er dus twee wagenmeesters nodig zijn, die ook nog eens het gebied op hun duimpje kennen.

Het lijkt alsof Ford zo onder de indruk was van de bezieling van de mormonen dat hij dacht dat de kijkers dat ook zouden zijn en dat ze verder niet veel nodig zouden hebben om meegesleept te worden door de film. Wagon Master heeft namelijk geen groot drama en nauwelijks actie, toch uniek voor een western. Er zijn schurken, maar ondanks heerlijk smerig spel van Charles Kemper (die qua uiterlijk, intonatie en acteerstijl beangstigend veel op John Goodman lijkt; is Goodman stiekem de eerste menselijke kloon?) leveren deze bad guys eigenlijk geen serieuze bedreigingen. Ook de indianen zijn zo onder de indruk van de mormonen dat ze vooral een vredelievende rol hebben.

Wat er voornamelijk overblijft is een simpele trektocht door de woestijn. De film steunt dus op drie elementen: de ziel van de mormonen, de beelden van de woestijnen en de liedjes van Sons of the Pioneers. Het is waarschijnlijk de western waarin het minste gebeurt, maar het heeft een poëzie die hem toch vrij aantrekkelijk maakt op zijn eigen manier. Ford is duidelijk betrokken bij zijn onderwerp en de liefde springt er vanaf. Het is een warm, menselijk filmpje. Daarnaast heeft zo'n trektocht door zo'n barre omgeving in films altijd een aantrekkingskracht op mij. Door het gebrek aan serieus conflict wordt het nooit zo goed als Red River (wiens trektocht met vee eerlijk gezegd ook niet iets mooier is om te zien), maar op zichzelf gezien is dit toch zeer aardig. Wel een moeilijke western om aan te raden. Mensen die meer een typische western met avontuur willen zien hebben hier niets te zoeken en voor de diepgang hoef je het ook niet te doen. Toch is kleine poëzie Fords beste eigenschap (zie vooral My Darling Clementine) en Wagon Master bewijst waarom.
3,5*

Mooie recensie

Inderdaad. Maar ik kon de film niet uitzitten, zoals bij de meeste 'John Ford Westerns'.

Haha, ik weet het Dogie.
Ford ligt je niet zo(mij ook lang niet altijd)

Maar wanneer ik niet al over de streep was met deze film, dan had de recensie van The One Ring mij wel weten te enthousiasmeren om hem te bekijken

Prachtige, schilderachtige western met geweldige sfeer versterkt door de muziek van Jack Jones en de uitvoering door The Sons of the Pioneers

Wagons west are rolling
out where winds are blowing
through rivers and plains
through sand and through rain
rolls a mighty wagon train

Voor de liefhebbers van de muziek van Jack Jones en de uitvoering door The Sons of the Pioneers: In 1996 verscheen de CD-BOX Wagons West met daarop verschillende liedjes van JJ, o.a. Chuckawalla Swing en Wagons West are Rolling.
>>> Discography - bobnolan-sop.net htms/Wagons West.htm

Gelukkig weer eens een film van Ford waarin ruim voldoende te genieten valt.
Vooral de sfeer die zo'n trektocht met zich meebrengt, is al voldoende voor mij. Dan hoeft er in de film helemaal niet heel veel extra's te gebeuren. Gebeurtenissen als een vriendelijke ontmoeting met de Navajo-indianen is dan genieten geblazen. De trektocht, met de omgevingen die dat met zich meebrengt, is dat eveneens.
De pijnpunten die ik bij Ford-westerns vaak heb, blijven hier veelal achterwege. Het lichtelijk overacteren van deze en gene valt reuze mee en de vrouw die op die hoorn staat te toeteren vond ik het meest irritante. Nou, als dat alles is....