J'étais une Aventurière (1938)

Ze bestonden toen al: hustlerkomedies...zij het dat het genre misschien toen nog niet zo populair was als nu. Gekendste voorbeeld uit de Franse cinema van die tijd is waarschijnlijk roman d'un tricheur van Guitry, zij het dat die op deze film zo te zien weinig invloed heeft gehad.

Die lijkt me meer op Hollywoodleest geschoeid te zijn, met een geblondeerde Feuillere in een soort Garborol- ze speelt niet voor niets de verplichte Russische gravin. Een wat geraffineerder werkstuk dan de doorsnee Franse komedie uit die tijd dat lijkt me duidelijk, tijd immers waarin boertige kluchten en boulevardtoneelverfilmingen in de Franse cinema nog de boventoon voerden.

Degene die het mocht verfilmen was de toendertijd zeer gevierde en nog steeds gekende Bernard, die werd beschouwd als de man die aantoonde dat Frankrijk met gemak kon concurreren met Hollywood, wat hij echter vooral aantoonde in "serieuze "drama's, dit is in feite de eerste komedie die ik van hem gezien heb.

Zeker voor die tijd houdt Bernard het tempo er aardig in, een screwball kun je het verder niet noemen maar die trekjes heeft het af en toe wel. Feullere dus als de heldin die met haar companen Tissier en Jean Max de casino's en balzalen van Europa afstruint op zoek naar gemakkelijke prooien om te hosselen, waarbij Tissier voor de verplichte kluchtigheid zorgt als kleptomaan, die de andere 2 met zijn rollende vingers steeds in verlegenheid brengt. Dermate zelfs dat Feuillere besluit met haar hosselleventje te stoppen, hierbij geholpen door een coup de foudre: ze heeft Pierre- Murat ontmoet in Cannes .

Op dat moment raken we even in romantiek/ melodrama sferen verzeild, niet te lang gelukkig want de 2 ex- companen van de heldin keren weer terug als ze doorhebben dat hun collega onvervangbaar is. Ze ontdekken dat de zgn. gravin nu onder valse naam een square leven leidt, en beginnen haar te chanteren met haar duistere CV. Uiteraard geven ze haar een kans op redemption door haar de verplichte " grand coup" voor te slaan : het hosselen van een Amsterdamse diamantair, ene van Kongen ( sic ). Dit moet wel fout aflopen...

Daarna raken we weer in puur hosselkomedie vaarwater, wat tot op het einde ook zo blijft met helaas wat vleugjes melodrama als Murat het dubbelleven van Feuillère dreigt te ontdekken. Gelukkig is er Moreno als de inwonende groteske tante, met ook nog een politiek incorrect downie zoontje.

Grappigste figuur uit de film toch Tissier echter, al verzorgt hij nu juist die typische jaren 30 kluchtigheid waar ik verder weinig mee heb normaliter. Het geaffecteerde optreden van Feuiilère is natuurlijk een acquired taste, terwijl Murat een vrij nietszeggende romantic hero kan worden genoemd.

Toch over het algemeen wel vermakelijk en goed uit te zitten, al zal hij voor de meesten hier veel te gedateerd zijn. Wie heeft deze film die in onze contreien de naam "de avonturiere " meekreeg gezien ? Hij is uitgebracht op DVD dankzij Gaumont, de kwaliteit is echter matig.

Zie voor de Amerikaanse remake (met naar bovenstaande samenvatting te oordelen een vrijwel identiek plot) I was an adventuress (1940).