Naked (1993)

Are ya with me?

Wat heeft deze film veel. Geweldige acteerprestaties, intens drama, spanning. Van begin tot eind hangt er een soort spanning in de lucht, die af en toe verlicht wordt door de vele grappige scherpe uitspraken en dialogen, die het de film alleen al waard maken om nog een aantal keer te bekijken.

Can I have me bag? It's got me duck in it.

De film zit vol met dit soort leuke grapjes.

Prachtige laatste shot ook. Als je zo'n sjofel iemand over straat zien strompelen, dan zou je er toch liever niet te dicht in de buurt willen komen, terwijl wij weten dat er een intelligente filosoof achter schuilgaat.

Toch wel vrij groot minpunt vond ik trouwens die rol van Sandra. Wat een amateuristisch ge-overact zeg! Niet om aan te zien! Had niks te maken met de acteerprestaties van de rest van de film. Ook kan ik (nog) niet zoveel met de rol van Jeremy.

Maar verder enorm schrijnend, hard, intens en intelligent. Hou ook ontzettend van Johnny's accent, wat een personage, David Thewlis had er, zoals eerder gesteld werd, een Oscar voor moeten winnen.
En eigenlijk ook best schandalig dat hij niet in de top 250 staat.

Voor nu een 4,5, maar wellicht in de toekomst nog een verhoging, en een plekje in mijn top 10!

Het eerste anderhalf uur wist Naked me erg te overtuigen. Op kop de scène met de bewaker, waarin over evolutie en God gepraat werd: zeer sterke scène! Hiernaast was het ook smullen van de hilarische scène met de trippende Schot (gespeeld door dezelfde acteur die in het latere Trainspotting het personage Spud zou vertolken, ik trok de lijn meteen door), de eerste scènes met Jeremy, de goede (sobere) muziek en een paar geestige grapjes.

Echter verloor de film voor mij tijdens het laatste half uur de pedalen. Zo werd bijvoorbeeld duidelijk dat Leigh niet meteen wist wat hij nog kon aanvangen met het personage van Jeremy. Dit personage had nochtans heel wat in zijn mars en ik denk dat ik niet de enige ben - o.a. Fortune schreef het hier al - die verwachtte dat er nog een confrontatie ging komen tussen Jeremy en Johnny (eentje die wat meer om het lijf had dan hun gedeeld moment dat in de film zit). Jeremy doofde uit zonder al teveel vuurwerk en dat was toch wel zonde.
Ook het personage van Sandra was te karikaturaal zonder teveel aan het verhaal toe te voegen: een extra comical touch? Duidelijk moest Sandra naar Zimbabwe vertrekken omdat ze het hectische Westerse leven in Londen niet zo goed aankon, maar om het zo dik in de verf te zetten. Ik zag er de meerwaarde niet van in en ze werkte zelfs storend.
Hiernaast had ik ook een probleem met de dramatische wijze waarop Sophie het huis verliet. Ik geef wel eerlijk toe dat ik tot mijn grote spijt een kleine tien minuutjes uit de film gemist heb, nl. de scène voor de afficheplakker (een mens zou op den duur beginnen met illegaal downloaden, omdat dvd's jammer genoeg niet altijd krasvrij weten te blijven...). Wie weet dat in die scène een verklaring voor dit gedrag gegeven werd? Hoe dan ook vond ik dat Sophie véél te snel verslingerd geraakte aan de kwal die Johnny uiteindelijk is en de manier waarop ze in tranen het huis verliet kwam haast potsierlijk over.
Ten laatste was ik niet helemaal gecharmeerd door de tedere scène op het toilet, al werd deze gelukkig wel op het einde half gered dankzij het sombere eindshot van de film..


Naked schiet ongelooflijk sterk uit de startblokken en weet te bruuskeren (o.a. dankzij een verzameling van nagenoeg uitsluitend lelijke personages), te entertainen en bij momenten is er plaats voor emotie. Tijdens het laatste halfuur laat de film heel wat moois liggen en vergaloppeert hij zich enkele malen. Jammer, want op die manier wordt de film van een mooie 4* gedegradeerd tot een 3,5*.


3,5*

Aankomende zaterdagnacht op Canvas

Canvas is goed bezig!

Sterke film

Ik heb net de film gezien, ik heb nu echt een WHAT THE FUCK?! moment. Goede acteerwerk en hele sterke dialogen. Er komen zeer interessante filosofische onderwerpen aan de kaak waar ik me ook vaak mee bezig houd. Alleen vind ik de film zeer deprimerend en iets te extreem. Een doelloos film zonder verhaal en enig samenhang. Echt een mindfuck.

3*.

enorm genoten van deze sterke film mede door het puike acteerwerk van David Thewlis.
erg deprimerend en komisch tegelijk.ik kan goed snappen dat tie niet iedereen aanspreekt door de zware thema's die de film behandelt,maar mij heeft hij erg verrast.
TOP tragedie komedie !

Helemaal vergeten op te nemen. Nou ja, moet toch nog zoveel zien...

bijna 20 jaar oud en het blijft een topfilm, een van Mike Leigh's beste films, en nog steeds David Thewlis beste rol. Wel jammer dat Katrin Cartlidge zo vroeg dood was gegaan.

Indrukwekkend weerzien met Johnny.


Ook eentje die ik al járen geleden had gezien, en toen al veel indruk maakte. Voornamelijk vanwege de intelligente spraakwaterval die Thewlis neerzette, maar ook vanwege zijn (Johnny's, dus) compromisloze houding die ervoor zorgt dat hij niet enkel uitdeelt, maar ook ontvangt.

Jaren later is de film er alleen maar beter op geworden in mijn beleving. Naast de show die Thewlis steelt, wordt er nadrukkelijk een dramatische kader neergezet dat vervolgens wat naar de achtergrond verdrongen wordt als we op odysee gaan met Johnny, maar uiteindelijk een schitterende, aandoenlijke uitwerking krijgt met een welhaast soap-achtig randje. Een bijzondere kwinkslag die ik zelfs deze tweede niet aan zag komen; eigenlijk had ik stiekem het einde van de wereld verwacht...


Per ongeluk mijn oude stem van 3,5* (een te lage inschatting van een wat verwaterde filmervaring) verwijderd, maar nu dus met gemak de volle vijf sterren. Een extra pluimpje voor die bijrol van Bremner. En r.i.p. Katrin Cartlidge.

Als je van Naked één ding kunt zeggen, is het wel dat het een unieke film is; nergens is de prent standaard, voorspelbaar of conventioneel.

Het deprimerende sfeertje komt goed over, maar door het verhaal werd ik niet diep geraakt. Op acteergebied schittert David Thewlis in de hoofdrol, op de verschillende bijrollen is weinig aan te merken en vooral Ewen Bremner doet het goed. De scherpe dialogen behoren tot de sterkste punten van de film, en datzelfde geldt voor de humor.

Persoonlijk weet ik niet zo goed wat ik met de film moet. Misschien dat een herziening ooit kan helpen om een beter oordeel te vellen. Voorlopig blijft het voor mij bij een goede film die ‘iets’ mist om een echte topper te zijn.

Regisseur Mike Leigh heeft met All or Nothing en Secrets & Lies hele mooie, sociaal bewogen films gemaakt, maar deze film over een verzameling neurotische schreeuwers in een nagenoeg verlaten (?!) Londen kon mij amper bekoren. Niet mijn smaak.

waarvan deze zijn beste is

Ieder zijn smaak.

Geen gemakkelijke hap, deze eerste kennismaking voor mij met Mike Leigh.
Een filosofisch ingestelde, ietwat zelf-destructieve existentialist Jonhnny spart een beetje in de ronde met wat andere eerste-klas losers die hij bewust opzoekt of toevallig tegenkomt,en komt bij vlagen zeer geestig uit de hoek:
Voorbeeld: 'How did you get here?' Antwoord: 'Well, basically, there was this little dot, right? And the dot went bang and the bang expanded. Energy formed into matter, matter cooled, matter lived, the amoeba to fish, to fish to fowl, to fowl to frog, to frog to mammal, the mammal to monkey, to monkey to man, amo amas amat, quid pro quo, memento mori, ad infinitum, sprinkle on a little bit of grated cheese and leave under the grill till Doomsday.'
Je moet er van houden, aan mij was het wel besteed. Aan het einde blijkt achter het masker van onverschilligheid en cynisme ook nog 'n gevoelig mens te schuilen. Niet dat dit overigens echt voor een sprankje hoop zorgt in deze toch wel tamelijk naargeestige rolprent. Sterke rol van David Thewlis.

Op een gegeven moment ben je blij dat Johnny even niet in beeld is. Wat een figuur is deze filosofisch ingestelde maniak! Ook die andere kerel is aardig van het padje af en zorgt voor de nodige tumult in de film. De inhoud van de dialogen en de humor is op zijn tijd wel leuk en origineel. Toch was het achteraf een vermoeiende zit, waar ik op beter had gehoopt.