Vampyr - Der Traum des Allan Grey (1932)

Met een been in de zwijgende film, met een been in de pratende. spaarzame dialoog. De (prachtige) muziek en de (ook al mooie) expressie van de acteurs zijn belangrijk. Ook zitten er nog tussentitels in.
Mooi spel met licht. Verhaal is verder niet zo speciaal. Deze film is meer een sfeerding.

3.5*

Ietwat tegenvallende Dreyer, misschien omdat La Passion de Jeanne D'arc zo'n enorme indruk achterliet.

Het wordt een moeilijke keuze voor de verzamelaars van kwaliteitslabels als Criterion en Masters of Cinema.. Allebei die labels gaan deze film uitbrengen, en ook nog eens in dezelfde maand (Juli).

Ik ga voor de MoC versie, alleen al vanwege de prachtige boekwerken die zij elke keer bij hun DVDs stoppen!

ik ga ook voor moc: regio2, véééél makkelijker om aan te komen, moc is tof.

Ik heb deze film vandaag op You Tube bekeken. Hoewel de kwaliteit erg slecht was heeft de film mij toch aangenaam verrast. Ik vond de griezelige sferen die de film opriepen zeer mooi. Ik had wel het gevoel dat ik naar een zwijgende film zat te kijken omdat er maar weinig dialogen waren, maar ik vond dat geen nadeel. Ik vond zelf dat dat de film ten goede kwam. Het maakte de horrorsfeer alleen maar beter.
Mocht de film op DVD uitkomen, dan ga ik hem beslist nog een keer bekijken.

Voorlopig 3,5*

Ben niet helemaal zeker wat ik hiervan moet vinden. Sfeer en muziek waren ok. Montage ook op die manier uitgewerkt dat bepaalde scènes een zekere suspense in zich dragen. Maar verhaaltechnisch ben ik niet helemaal overtuigd. Ik vrees dat iets me ontgaan is, want op een bepaald moment verandert het hoofdpersonage in een doorzichtige entiteit die maar wat rond doolt. De aanleiding voor deze ontwikkeling heb ik ofwel gemist, ofwel niet goed begrepen. Iemand die even m'n geheugen kan opfrissen of een en ander voor me kan verklaren? Het zal wel te maken hebben met die dokter en dat bloed trekken vermoed ik ...
Slotscène was dan weer prachtige cinema. Lekker luguber en mooi in beeld gebracht door het gebruik van verschillende shots die gelijktijdige gebeurtenissen registreren. Voor die tijd redelijk vernieuwend lijkt me (?).
Een film die ik graag nog een keertje wil zien.

Niet zo raar hoor. Die film heeft al lang een goede dvdrelease gehad terwijl Vampyr pas recentelijk een dvdrelease (2 zelfs) heeft gehad.

Men zegt dat het scenario van die film geïnspireerd is door een novelle van Joseph Sheridan Le Fanu (Carmilla) maar ik vind daar toch heel weinig van terug.
Ik heb jaren geleden de regio 1 DVD (Image) aangeschaft. De kwaliteit was niet zo best. Ook de ondertiteling viel tegen. Misschien is de nieuwe release in de UK toch een stuk beter? Maar de dure Criterion nog kopen als upgrade zie ik niet meer zitten. Voor mij zijn dergelijke griezelfilms eigenlijk te verouderd om er nog écht van te kunnen genieten.

De UK-release en de Criterion verschillen niet zoveel in prijs, maar zijn beide spectaculair veel beter dan de oude Image release.

Oh leuk, op dvd gezien klute89 of?

Zo na belachelijk lang wachte nheb ik eindelijk de MoC van Vampyr ontvangen. Laat op de avond opgezet (dit soort film kun je natuurlijk niet met daglicht gaan kijken) met een goede pils erbij en patsboem!

Ik had hoge verwachtingen van deze film, en deze zijn ruimschoots waargemaakt. De film is niets minder dan subliem. Het verhaal is simpel: een man klopt aan bij een landhuis/hotel. Op de eerste nacht krijgt hij een boek van een man met daarop de notitie: niet openen voor mijn dood. Die nacht komt hij de meest mysterieuze dingen tegen, in de meest sfeergevoelige zin des woords. Ik heb zelden zoveel sfeer in een film gezien, ik ging er helemaal in op. De film lijkt ’s ochtends vroeg opgenomen, aan het licht te zien, en de camerabewegingen en montage zijn perfect. Het is een soort van dagdroom: Het verhaal raakte is lichtelijk kwijt omdat ik verdwaald raakte in de nachtelijke ontdekkingstocht van Allan Grey.

Na die nacht komt het verhaal ook nog is op gang, want die eerste nacht lijkt meer een sfeertekening. Dit verhaal wordt verteld vanuit het boek dat de man achterlaat. De lezers van dit boek lezen het verhaal, dat ongeveer ook tegelijkertijd waargebeurd.. Ja dat klinkt een beetje ingewikkeld, maar dat is het niet. De hele film is een spanningsopbouw omdat je letterlijk leest wat er gaat gebeuren (in bepaalde mate, verwacht zeker geen uitleg)

Dreyer gebruikt montage om symbolen naast het verhaal neer te leggen, wanneer dingen objectief gebeuren, worden deze met een tracking shot gelinkt, daardoor worden de symbolen duidelijker zichtbaar.Het acteerwerk is ook goed, alhoewel de hoofdpersoon eigenlijk niets doet behalve wat de kijker ook doet: kijken, luisteren en ervaren. En dan heb ik het gebruik van geluid (zowel dialoog als muziek) nog niet eens genoemd. Top top top!

Ben benieuwd wat de commentaries en extra’s nog gaan toevoegen aan deze superfilm…

Heb deze meesterlijk film op een meesterlijk label: Criterion.
Na het zien ervan heb ik een definitief besluit gemaakt:
deze wil ik, naast de Criterion-versie, ook hebben op het
Eureka! Masters of cinema label. Deels overlappen de uitgaven
elkaar, maar er zijn verschillende extra's genoeg om beide te hebben.

De manier van camerawerk en editing zijn subliem.
Het lijkt tegen al wetten in te gaan met als gevolg dat ik als kijker
soms de draad kwijt raak waar ik me bevind. En het werkt uistekend!
Het op-en afgaan van verschillende figuren is bijzonder.
Weinig tot geen dialoog, beelden spreken genoeg.

Vampyr is surrealistisch: verrassend en dromerig.
Vampyr is prachtig!

4,5 ster

Prachtige zin! En mooie recensie. Zou jij de plot misschien even kunnen ophelderen voor me? (zie m'n eerdere post) Niet dat ik het erg zou vinden om hem te herzien hoor...

Zo hé! Dit was werkelijk een bizarre ervaring... Een film uit 1932 (tevens de eerste talkie van Dreyer), die mij het gevoel kon overbrengen van een nachtmerrie-achtige wereld zoals David Lynch dat ook kan. De film lijkt wel bevolkt door de meest vreemde figuren, waarvan een groot gedeelte niets met het verhaal te maken hebben.
Hoewel de film nog wel behoorlijk beschadigd is, is dit wel de beste kwaliteit die deze film (voorlopig) zal krijgen, met dank aan MoC!

Zoals ik al zei was dit een bizarre ervaring, maar zeker één die ik niet heb willen missen. Want hij is gewoon meesterlijk!

4,5*

Na het briljante La Passion de Jeanne d'Arc was dit mijn tweede Dreyer, en ja wat kan ik zeggen, erg leuk om een keer gezien te hebben natuurlijk maar meer dan dat helaas ook niet. Allereerst is de film bijzonder sfeervol, daarnaast is er bij vlagen zeker te merken dat het zijn tijd allemaal ver vooruit was en zitten er een aantal mooie en stijlvol geschoten scenes in, neem bijvoorbeeld het wegdragen van de doodskist, de eindscene en het moment waar die ene vrouw opeens dat kwaaie gezicht trok. Maar over het algemeen vond ik het allemaal maar wat saai en oninteressant en zat ik ook constant te wachten tot er iets interessants gebeurde, dit liet echter tot het einde op zich wachten, want daar kwam de film (wat mijn betreft) pas echt goed uit de verf. Toch best jammer want er had zoveel meer ingezeten, kan voor nu dan ook niet anders geven dan een krappe-

3 sterren

Geesten komen en gaan. De dood die ons als een schaduw volgt lijkt als wraakgierige geest voor te kunnen bestaan. In onze enge dromen, wanneer wij schijnbaar onze (kwel)geesten het meest naderbij komen en zelfs ons zelf aantast als een vampier. Wie of wat zijn we in een droom? Niets lijkt meer vertrouwen te wekken na een nachtmerrie. Achter alles lijkt iets verdachts te schuilen. Gelukkig worden we weer door iets levensecht wakker geschud. Het was maar illusie zoals een speelfilm. Tenminste...

Enge dromen, claustrofobie, niet te plaatsen geluiden, obsuur licht met geheimzinnige reflecties en daarbij prachtige overgangen en perspectieven. En die mystereiuze verhaal wendingen. Dreyer, (1931!!) beheerst de cinemeatografie tot in zijn sinistere vingertoppen. Technisch, experimenteel en intellectueel is dit een stimulerende film. Maar misschien iets te intellecteel....Het verhaal is niet dwingend genoeg om het suspense te laten voelen. Maar de originaliteit en subtilteit zijn tijdloos.

Een superaanrader! kleine 5*

Ps: prachtig toch die vondst van Dreyer om vollemaan te verbeelden door de personages met kandelaren en lantarens in halfbewolkt daglicht te laten rondlopen. (gesteund volgens mij door speciale lenzen). En dan schaduwen zulke kunsten te laten vertonen....wat een kijkgenot!

Niet eens zo dramatisch slecht. De film sleept zich voort en de muziek werkt daar aan mee, wat voor een mooie sfeer zorgt. Sfeer geeft ook de groezelige (vast niet bedoelde) look van de film. Zeker in het begin, is er ook mooi schaduwspel te bespeuren. Apart gedaan. Ook later komen er een aantal effecten terug (dolende geest effect?) waar ik wel over te spreken ben.

Ja en toch blijft dit een film die geen voldoende krijgt. Waarom? Op een aantal flauwe punten, die persoonlijk zijn en waar de film zelf geen reet aan kaan doen. Het begint al met een tekstuele introductie en dan begin ik me al gelijk te ergeren (ja zo ging dat eenmaal in die tijd), later komen meermaals teksten terug vanuit een boek. Het doorbreekt de sfeer die zo vakkundig word opgebouwd. Elke keer na zo'n tekst moet ik OPNIEUW in de film komen,

Dan het acteerwerk en dialoog. Dialoog wat er gelukkig heerlijk weinig is, maar als het er is klinkt het overdreven en lachwekkend. Maakt niet uit, als de film 10 zinnen bevat is het veel. Echter, het acteerwerk zelf. In de meer geacteerde scenes stoorde ik me daar wel degelijk aan. Iemand die een kandelaar of theekopje verplaatst, dat gaat al met zoveel theater, dan kun je me echt oprapen. Soms lijken scenes ook te versnellen. In de vlottere scenes loppen mensen niet, ze rennen ofzo, maar dan net alsof je een DVD op 8x speed zet. Ziet er vrij raar uit. In de meer sfeergedragen en abstracte scenes verdween de ergenis omtrent acteren compleet, jammer dus.

Alles wat ik vervelend vond aan deze film is puur persoonlijk en het zijn ook dingen die voorlopig voorkomen dat ik van dit soort klassiekers kan genieten. Toch komt deze film er nog niet zo slecht van af.

Goed VanRippenstein, jouw beide tips heb ik gekeken. Waar blijf jij nou? À l'Intérieur (2007) was het geloof ik he?

Die positieve punten kan ik alvast helemaal in mee, maar dat zo'n intro met tekst (en verderop het boek dat de - niet al te moeilijke - puzzel van de film oplost) zó irriteert, dat dan weer zeker niet, gelukkig.

De in de quote genoemde stukken zijn echt juweeltjes van scenes (inclusief die 'begrafenismars' en dood van de dokter!), waarbij de rest echter wel een beetje verbleekt en het genoemde, vrij simpele verhaal ook een beetje. Maar het doet weinig af van de vreemde avonturen van David Gray in zijn totaal, ook al had ik stiekem verwacht (gehoopt) een hoger cijfer te kunnen gaan uitdelen.
Aha, ook wel goed om te weten.


Dikke 4,0* voor de eerste kijkbeurt.

Rond 1932 kwam uit Hollywood het rijtje welbekende horrorfiguren: Dracula en Frankenstein. In Europa gooide Carl Theodor Dreyer het over een heel andere boeg. Met Vampyr zorgt hij voor een schimmig spel, dat vooral op de suggestieve horror leunt. Er gebeurt weinig, maar toch is de spanning duidelijk aanwezig! Door het mysterieuze sfeertje met veel schaduwwerk en de onheilspellende muziek is Dreyer daar heel aardig in geslaagd.

De hoofdpersoon van deze film gaat op onderzoek uit en ontdekt de wondere wereld van de vampieren. Wel soms ietwat onduidelijk vond ik en het komt allemaal ook ongepolijst over, maar goed dat terzijde. Het eindresultaat is een ruime voldoende.

Woensdag 11 april te zien in Filmhuis Den Haag.

Leuk filmpje, met een sterke duistere sfeer.

Vooral dat is het punt dat deze film aangenaam maakt om te zien. De sfeer is lekker donker en dat draagt prima bij aan de suggestieve spanning, die behoorlijk aanwezig is. Verhaaltechnisch is het allemaal niet al te gemakkelijk om te volgen. Realiteit en droom lopen nogal eens door elkaar heen en ik kon er lang niet altijd uit opmaken welke scène nu droom is en welke niet. Op zich niet eens zo heel erg, want los daarvan boeit het grotendeels wel, en heeft het allemaal ook iets zweverigs.

Hoewel het geen stomme film is, valt wel op dat er ontzettend weinig dialoog in zit. En door het hoge surrealistische gehalte is het opletten geblazen en moet je wel je aandacht bij alles houden, anders raak je de rode draad op een gegeven moment wel kwijt.

Het einde is erg sterk, behoorlijk bizar en luguber en natuurlijk ook pure horror. Dreyer weet een leuk werkje af te leveren. Soms moeilijk te volgen, lekker surrealistisch, maar met een goede sfeer en een erg sterk einde. Zeker niet slecht dit.

3,5*

Qua creativeit een fantastische film. Er zitten bijzonder veel originele vondsten in , zoals de bewegende onafhankelijke schaduwen, de pov vanuit de doodskist, de aparte griezelsfeer die wordt opgeroepen door bv. de wazige beelden,..., en dat was heerlijk om te bekijken.

Echter vond ik het verhaal heel pover, net zoals de acteerprestaties van enkele acteurs - het hoofdpersonage met zijn vreselijk stemmetje op kop (nooit een geldschieter laten acteren in je film, tenzij hij daadwerkelijk kán acteren!). De wazige beelden waren sfeerbevorderend, maar op sommige momenten werd het té wazig om goed/genietbaar te zijn.

Visueel gezien een zeer boeiende film, en ook de suggestieve creepy sfeer wordt op enkele momenten zeer mooi opgewekt. Het acteerwerk en het makke verhaaltje zorgen er echter voor dat ik niet echt uitermate lovend kan zijn over deze horrorklassieker.
Een standaard 3*


3*