Elefante Blanco (2012)

Rommelig. De diverse subplots zijn noch interessant noch doeltreffend. Misschien had Trapero er beter aan gedaan om een documentaire te maken. Want de beelden van de sloppenwijk zijn - ironisch genoeg - schitterend.

Inderdaad, documentaire had beter gepast. Dernier (Fransman en het lievelingetje van de Dardenne gebroeders) was gevraagd door Trapero om een rol in deze film. Eigenlijk een beetje ongepast, want hij spreekt geen woord Spaans. Dat merk je wel, jammer... Verder zijn het wel 2 top acteurs.

Maar goed, de film geeft je inderdaad gewoon een beeld hoe het leven is in de sloppenwijken van Buenos Aires en dat is voor mij genoeg.

*2.75

Vanaf 28 februari 2013 in de bioscoop (Amstelfilm)

Uitgesteld naar 11 april 2013

De lang aanhoudende shots door de verschillende lagen van de sloppenwijk waren erg knap uitgevoerd. Maar als de 'ervaren' regisseur Pablo Trapero voor de zoveelste keer in het tweede uur van zijn film met voorspelbare en clichématige nevenverhalen aankomt zetten en de hoofdpersonen alles laat uitspreken wordt iedere goede bedoeling plat. Het onderwerp is geschikt voor een speelfilm maar de regisseur moet eens wat meer vertrouwen hebben in zijn publiek.

Toch wel jammer dat ik zijn werk nooit hoger kan waarderen dan *** / ***½ sterren.

Deze film draaide gisteravond in de sneak in Lux Nijmegen. Ik werd ónaangenaam verrast toen deze film vertoond werd want ik had een totaal andere film verwacht. Toen ik zag waar het om ging had ik er een groot vermoeden van dat ik het einde niet zo halen. Dat gebeurde dus ook want de film boeide mij voor geen meter. Na een uur hield ik het daarom ook voor gezien. Daar ik uit gewoonte niet stem op films die ik niet heb afgekeken blijft mijn waarderingscijfer voor deze film daarom achterwege.

btw De beelden van de sloppenwijk zijn inderdaad mooi, vooral bij avondlicht.

Het is een wat taai eerste deel van de film. Toch is de rest van de film de moeite waard: mooie beelden, wat geschiedenisles etc. Feit blijft dat de film het net niet haalt. Wat dat betreft ben ik het eens met de volgende review

Als mensen de film nog eens gaan zien, raad ik aan Carlos Mugica eens te googlen.

Lees hier al dat het beter een docu had kunnen worden. Het is geen speelfilm, geen docu, het hangt er maar wat tussenin. Op deze manier is het lastig om je in te leven in een personage. Het slot slaat dan ook niet in als een bom. Jammer, want Ricardo Darin zie ik graag acteren:

**1/2

Tenzij ik er schromelijk eentje uit het oog verlies, maar Jérémie Renier moet zowat de meest internationale en meest ervaren buitenlandse acteur zijn in België? Schoenaerts gaat die wel nog voorbij natuurlijk op termijn. Niet dat je Renier in Hollywoodfilms zult zien opduiken, maar in het arthousewereldje kom je hem geregeld tegen in buitenlandse producties. Ik vind hem hier maar een fletse rol spelen, maar het is sowieso niet makkelijk op te tornen tegen de eveneens erg gewaardeerde Ricardo Darin.

Geen bekende film dit. Het laatste bericht dateert al van 10 jaar terug. Maar zeker geen slechte film. Een film die gaat over het leven in een favela, een sloppenwijk, in één of andere Argentijnse stad. Als priester heeft daarin veel invloed op de wijk en geniet hij veel aanzien. Dat is ook nodig om het ziekenhuisproject 'Elefante Blanco' op de rails te krijgen en vooral te houden.

Het grote probleem - en de troef van de film om alles onderhoudend te houden - is het erg fragiele evenwicht dat telkens moet gezocht worden in de wijk. De vele participanten (politici, bouwheren, arbeiders, priesters, sociale organisaties, inwoners, drugkartels, politie ...) hebben allen hun eigen agenda waardoor neutraliteit en loyaliteit telkens onderdrukt wordt.

Steeds is het brandjes blusjes je bezig houden met alle gevoeligheden van de wijk. Actie en reactie, oorzaak en gevolg. Het is zenuwslopend, mentaal en fysiek. Interessant. Degelijk werk, maar inderdaad niet wow. Ik kon er wel mee leven.

Gaat over twee priesters en een sociale werkster die aan liefdadigheid doen in Ciudad Oculta, een sloppenwijk van Buenos Aires en het levenswerk van een vermoorde activist verder zetten. Een uitputtende opdracht, met onbetaalde bouwvakkers die de verdere uitvoering van een woonproject voor de armen boycotten, met alomtegenwoordig drugsgeweld en daarbij aansluitend, razzia's door de politie.

Vader Julian zwijgt in alle talen dat hij een hersentumor heeft en stoomt zijn discipel Nicolas klaar voor de opvolging. Die laatste krijgt een relatie met de sociale werkster.
Vooral deze laatste verwikkelingen gaven me het gevoel dat de regisseur teveel hooi op de vork nam. Hij had zich beter beperkt tot het reilen en zeilen binnen de slum.

Ondanks de aanwezigheid van topacteurs Darin en Dardenne favoriet Rénier laat de film een vrij rommelige indruk na en ging het te onverschillig over me heen.