Lee's Adventure (2011)

Heerlijk!

Af en toe ben ik bang dat films als Honey PuPu en Pk.com.cn uitzondering blijken te zijn, waarbij elke gelijkaardige film die je kijkt wel eens de laatste zou kunnen zijn. Lee's Adventure mag zich in ieder geval in dit rijtje voegen.

Een geweldige mix van animatie en live action, volgepropt met culturele en pop invloeden, bomvol visuele stijlen, een hak op de tak verhaaltje en een emmer vol verschillende sferen. Verwacht geen coherente film, wel een levendig, fris en origineel werkje.

Droog gezegd een romantische comedy, maar daarmee doe je de film echt énorm tekort. Perfect modern filmpje, voel me alweer 10 jaar jonger. Er leeft daar iets onder Aziatische jongeren (Taiwan, HK, China).

4.5* en een uitgebreide review

Daar heb eigenlijk weinig aan toe te voegen. Meer een fun ride, dan dat het aanzet tot nadenken (Honey Pupu). Erg origineel en energiek allemaal. Je moet er wel een beetje tegen kunnen, waarschijnlijk.

Gemengde gevoelens houd ik hier aan over.

Sommige scènes zijn zeer tof: vooral de achtervolgingsscène, de scène in het kantoor begeleid door elektronische muziek, de woede-uitbarsting van Lee en de knotsgekke scènes in Somalië zijn memorabel door het sterke gebruik van geluid en muziek, sterke montage en goed camerawerk.* Maar die scènes zijn spaarzaam, en de rest van de film sprak me veel minder aan. Waarom? Ten eerste vond ik de muziek (meestal klassiek) over het algemeen matig tot slecht (met alweer een popnummer aan het einde). Ten tweede is de film in visueel opzicht naar mijn visie lang niet altijd sterk. Slecht is het vrijwel nooit (al komt de film soms wat kitscherig over en verloopt de animatie nogal stroef), maar indrukwekkend is het meestal ook niet. Ten derde boeiden het verhaal en de personages me amper: het idee van temporal dilation disorder is leuk, maar in zowel audiovisueel als inhoudelijk opzicht wordt er weinig unieks mee gedaan, en de personages blijven erg vlak. Ten vierde sprak de vertelstructuur van de film me niet aan: zoals Onderhond ook al opmerkte gaat het verhaal enorm van de hak op de tak, wat de film nogal warrig maakt. En ik hou meer van structuur. En ten slotte spraken van het enorme aantal sferen waar Lee's Adventure tussen wisselt me slechts een relatief klein aantal echt aan. De rest van de film deed me simpelweg veel minder.

Bijzonder is de film zeker door de enorme variatie aan stijlen en sferen en de wisselwerking tussen animatie en live-action - en vermakelijk zijn de individuele scènes meestal ook. Maar als een geheel deed de film me helaas niet zoveel als ik had gehoopt. Op zich is de film wel een kleine 3* waard, maar door het popnummer aan het einde hou ik het toch bij een dikke 2.5*. Interessant en vermakelijk maar wisselvallig dus.

* Met uitzondering van de scènes in Somalië dan: die zijn vooral memorabel omdat ze zo maf en over the top zijn. In audiovisueel opzicht (animatie en muziek) zijn ze vrij matig imo.

Enigszins chaotisch ja, maar structuurloos is het ook weer niet. Misschien ook wel een bewuste keuze, aangezien de gedachtenstroom van het hoofdpersonage ook een beetje chaotisch is. Na verloop van tijd wordt het wel duidelijk wat er aan de hand is.

Visueel interessant. De live-action gedeelten zien er sterk uit, af en toe aardige special effects. Af en toe animatie er tussendoor voelt fris aan (hoewel het zeker geen nieuwe truc is), al is de animatie niet al te vloeiend. Muzikaal niet heel erg verheffend, maar op het liedje op het einde na ook weer niet echt slecht.

Al met al goed vermaak. 3,5*.