The Last Samurai (2003)

'Aan lager wal geraakte amerikaanse soldaat wordt ingehuurd, gevangen genomen en sluit zich aan bij zijn gevangen-nemers.' Dan volgt er nog een veldslag en is het afgelopen.
Ik vond het niet veel. Pompeuze Amerikaanse productie zonder al te veel diepgan. Die diepgang wordt volgens mij wel beoogt door de 'wending' die de hoofdpersoon maakt, maar het ligt er allemaal weer zo dik bovenop dat het stoort en tegen gaat staan. Voorspelbaarheid ten top.
En dan dat 'prachtige sterven' aan het einde......
Toegegeven, ik vind Cruise doorgaands niet veel, zeker niet in dit soort rollen en dit had invloed op mijn beoordeling. Maar ook met een andere acteur was mijn beoordeling niet al te hoog geweest. 2,5 lijkt me een redelijk cijfer.

Deze film stond me bij als een aardige, maar heel veel wist ik er niet meer van. Had wel weer zin om deze eens te kijken en was vooral nieuwsgierig hoe die me nu zou bevallen.

Het eerste uur is te traag voor woorden. Ik ergerde me aan van alles en nog wat. Tom Cruise die drie miljoen keer 'Sake' roept, wat Japans gewauwel en z'n vreselijke herinneringen aan z'n verleden. Dat laatste spande nog wel de kroon.
Ik moest me echt door het eerste uur heen vechten, en een enorme verlaging leek in de maak.

Gelukkig herpakt de film zich wel. Vooral de actiescenes konden me bekoren en ik begon zelfs enige sympathie te krijgen voor de samoerai. Natuurlijk wist ik hoe de film eindigde, en dat onze held Algren als enige levend uit de strijd komt. Ook weer een misser van jewelste.
Maar goed, de film redt zich vooral in de actiescenes want van het verhaal moet 'the Last Samurai' het zeker niet hebben. Lees dan een mooi boek erover.
Halfje verlaging.

Ik ga het hier maar kort houden. Ik snap wel dat het Hollywood is, maar in weinig gevallen heb ik de geschiedenis zo herschreven zien worden als in The Last Samurai. Lees het maar rustig zelf na. Met een beetje googlen op de Satsuma opstand, kom je er makkelijk zelf achter wat de werkelijke stand van zaken was. Edward Zwick is alvast een afgrijselijk historicus. Hij pretendeert doodleuk dat Amerika de belangrijkste partij was in de modernisering van Japan ten tijde van keizer Mutsihito. Alsof het toen al een wereldmacht was, terwijl het land duidelijk in de schaduw stond van Engeland, Duitsland (Pruisen) en Frankrijk. Amerikaanse invloeden waren daarom minimaal. Adviseurs kwamen voornamelijk uit Europa, maar Japanners wilden eigenlijk helemaal niets met westerlingen te maken hebben.

Wat dat betreft is het wel komisch om te zien hoe vaak Nathan Algren (terecht) door de Japanners wordt neergezet als ongemanierde boerenkinkel. Voor de rest is Tom Cruise eigenlijk vooral een overbodige opvulling. Als het verhaal een beetje correct was geweest, dan was Cruise vrij snel in een gootje geëindigd met zijn hoofd enkele meters verderop. Het is overbodig om te zeggen dat The Last Samurai als Oosters geörienteerde historische film veel te weinig voorstelt. Genrefilms uit Japan, China en Zuid-Korea vegen hier moeiteloos de vloer mee aan. The Last Samurai is visueel best mooi, maar dat mag ook wel wanneer het 140 miljoen tegenaan gekwakt is. Wat een vies, klef einde trouwens.

Maakt de verwachtingen helemaal waar. Een niet onaardig epos waar nog net geen bizons zijn te zien en in geen geval met wolven wordt gedanst. Cruise valt mee, al ben ik er nooit een grote fan van geweest. Watanabe steelt de show met een handvol overtuigende samurai aan zijn zijde. De dolle avonturen van de keizer en zijn raad van bestuur kunnen me evenwel geen spreekwoordelijke fluit schelen. Mede hierdoor voelt de film te langdradig aan.

3,00