Saturday Night and Sunday Morning (1960)
31 stemmen | gemiddelde 3,75
Verenigd Koninkrijk
Drama89 minuten
geregisseerd door
Karel Reiszmet
Albert Finney,
Rachel Roberts en
Shirley Anne FieldArthur Seaton is een knorrige hedonist die op zijn werk bijna uit zijn vel springt van verontwaardiging en zich in zijn vrije tijd volkomen laat gaan. Arthurs vader zit alleen thuis voor de buis, terwijl zijn al wat oudere vrienden al een tijdje in de val genaamd 'vrouw' gelopen zijn. Ook Arthur verlooft zich, na een relatie met een getrouwde vrouw, met een knap maar conventioneel meisje, maar gedraagt zich nog steeds uitgesproken rebels.
4,5
[permalink] geplaatst op 20 augustus 2003, 2:03 uurFantastische film! Alhoewel hij 40 jaar oud is kunnen veel mensen zich hier in Finney herkennen.
[permalink] geplaatst op 23 januari 2007, 0:24 uur Albert Finney als de Britse Marlon Brando. Engels ‘kitchen sink drama’ is nog steeds heel eigen. Ook het prachtige 'A Taste of honey' onlangs weer herzien.
[permalink] geplaatst op 21 januari 2008, 22:11 uur
[permalink] geplaatst op 11 maart 2008, 16:24 uur Hier komt de titel van het debuut van Arctic Monkeys ook vandaan toch?
4,0 [permalink] geplaatst op 15 januari 2009, 7:42 uur Zoals Olaf al zei is Finney een echte Britse Brando in deze Angry Young Men/Kitchen Sink film, gefilmd op locatie in Nottingham. Prachtig geschoten en sterk geacteerd, en de eerlijkheid over de onderwerpen zorgt ervoor dat de film niet gedateerd aandoet.
[permalink] geplaatst op 8 november 2010, 1:42 uur Ik weet niet wat jullie er van vinden,maar Finney deed me hier denken aan een Britse Marlon Brando.Hoe dan ook,dit eerste voorbeeld van angry young man kitchen sink realism,dat werd geschoten op locatie in Nottingham(hoe deprimerend),Battersea en Wembley,inspireerde the arctic monkeys tot de titel van hun debuut cd en the stranglers tot de titel van een live cd.Tot zover wiki.
Mijn probleem met de film is dat kitchen sink "realism"ook niet meer is dan realisme.Ik moet hierbij altijd denken aan die geniale MP sketch waarin mijnwerker Idle uit Barnsley zijn toneelschrijvende vader uit the west end(Chapman) de les leest.
Herkenbaarheid is leuk,maar ik zie liever films die uitblinken door onherkenbaarheid.Een beetje de botte proleet uithangen kun je altijd nog irl of op mm doen,heb je geen film voor nodig.Dan nog is schelmpje Finney uiterst vermakelijk.Cinematografisch daarentegen stijgt deze film nergens boven de degelijke middelmaat uit.
Wel wederom een catchy,beboppy tune van Dankworth.
