SF - Paraati (1940)
Alternatieve titel: SF Parade

2 stemmen | gemiddelde 2,50
Finland
Komedie /
Muziek86 minuten
geregisseerd door
Yrjö Nortamet
Ansa Ikonen,
Aku Korhonen en
Tauno PaloEen mannelijke taxichauffeur en een vrouwelijke gids in Helsinki zijn verliefd op elkaar. Zij verliest haar baan nadat een collega op wiens avances ze niet is ingegaan haar onterecht beschuldigt van diefstal. Hij verliest zijn taxi omdat hij die niet kan afbetalen. Als ze allebei zonder werk zitten schrijven ze samen een lied dat zich langzaam over de stad verspreidt...
2,0
[permalink] geplaatst op 4 februari 2012, 0:07 uurEen Finse musical uit 1940: dat is eens wat anders dacht ik voor ik deze zag op het IFFR. Dat bleek mee te vallen, want dit lijkt buiten de Finse taal om sprekend op Amerikaanse musicals uit de jaren '30 en helaas lijken niet de beste als voorbeeld gebruikt te zijn. Het is een musical met maar drie liedjes, waarvan er één drie of vier keer herhaald wordt en een andere tweemaal. Er wordt ook nauwelijks gedanst en de meeste aandacht gaat uit naar het plotje, dat zoals wel vaker in dit genre van vreemde onwaarschijnlijkheden aan elkaar hangt en er vooral plezier in heeft om de twee geliefden op kunstmatige wijze uit elkaar te houden. De komische bijrollen en dan vooral die twee restauranthouders redden het nog enigszins al zijn ook zij niet briljant.
2*
P.S.: Wat een absurde plotbeschrijving. Komt zo te zien van de IFFR-website, die weer bewijst dat ze daar de wildste termen gebruiken om mensen te trekken.
3,0
[permalink] geplaatst op 5 februari 2012, 21:59 uurSf Paraati bevat enkele komisch bedoelde karakters die maar bitter weinig op de lachspieren werken. Daarnaast heeft de film duidelijk last van wat opstartproblemen. De film wordt eigenlijk pas leuk zodra het liedje, verzonnen door de fluitende taxichauffeur, zijn eigen leven gaat leiden en andere mensen er mee aan de haal willen gaan. Het voordeel voor de deze musical tegenover anderstalige musicals is dat Fins gezang bij uitstek vrolijk in het gehoor ligt. Daardoor weet de hoofdmelodie (in fluit/neurie/woordloze zang) en het daaruit ontstane liedje zelfs na vele malen herhaald te worden nog te charmeren. Met slechts enkele liedjes opvallend weinig diversiteit voor een musical.
Weinig bijzonder, maar wel onderhoudend.