De Jueves a Domingo (2012)
10 stemmen | gemiddelde 3,45
Chili / Nederland
Drama96 minuten
geregisseerd door
Dominga Sotomayor Castillomet
Francisco Pérez-Bannen,
Paola Giannini en
Santi AhumadaDeze Chileense roadmovie speelt zich geheel af in en om de auto van een gezin uit de middenklasse, dat een vierdaagse trip maakt naar het noorden van Chili. Het zal hun laatste reis zijn als gezin. De reis die zo vrolijk begint met allerlei autospelletjes, krijgt al snel melancholieke ondertonen als ieder zijn eigen bestemming in de woestijn blijkt te zoeken: de kinderen willen alleen maar naar het strand, terwijl de vader afkoerst op een nieuw leven in een ander appartement, en de moeder vooral verlangt naar een niet meer bestaande plek waar alles nog bij het oude is.
4,0
[permalink] geplaatst op 1 februari 2012, 12:27 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenBijzonder fraai subtiel drama.
Iedereen die weleens met zijn ouders op een lange autovakantie is geweest herkent wat in deze film. Spelletjes doen in de auto, zeuren als het te lang duurt. Onderweg ergens blijven slapen. In je tentje liggen terwijl je ouders bij kaarslicht nog met anderen aan het praten zijn. Benzinestations, parkeerplaatsen waarop je je ouders een kort moment kwijt bent. Heel mooi getroffen. Ondertussen is er meer aan de hand. Het huwelijk van de ouders van de twee kinderen is namelijk niet goed, het reisje is een reddingspoging. Maar dat druppelt subtiel op de achtergrond door. De hoofdpersoon van de film is namelijk een meisje van elf. De film wordt vooral vanuit haar perspectief vertelt.
Naarmate het gezin naar het noorden (dus richting evenaar) reist wordt het warmer en de begroeiing minder. De conclusie is dat de breuk tussen de twee ouders onafwendbaar is, waar ze voor op de vlucht zijn is eigenlijk al lang gebeurd. En zelfs die grote gebeurtenis leidt niet toit een een ontploffing, maar eerder tot het moment dat voor de dochter duidelijk wordt waar haar onbestemde gevoel vandaan kwam en voor het jongere zoontje is het een avontuur. Aan het einde is duidelijk dat niks meer is zoals het was
Fraai camerawerk, een mooi ingehouden toon en de autogeluiden die met niet nadrukkelijke mooie muziek de soundtrack vormen zorgen voor een heel bijzonder en behoorlijk indrukwekkend debuut. Prachtige film. Een van de parels op het IFFR van 2012.
Dik 4.0*
3,0 [permalink] geplaatst op 3 februari 2012, 22:02 uurWinaar van een TIger Award op het IFFR 2012:
Juryrapport IFFR schreef:
‘Deze film brengt scherp, nauwkeurig en teder de vertrouwde omgeving van een familie in beeld. Wij worden meegevoerd op een reis vanuit het perspectief van een kind en herinneren ons momenten uit onze eigen jeugd terwijl we tegelijkertijd de complexiteit die het volwassen leven met zich meebrengt, ervaren en begrijpen. Dit minimalistische verhaal wordt onthuld door de heldere standpunten van de cameravoering. Een teder werk, rijk aan gevoelige observaties.’
3,0 [permalink] geplaatst op 2 april 2012, 8:28 uur Voor diegenen die deze Tiger hebben gemist, er is een herkansing mogelijk op het LAFF in Utrecht binnenkort:
Zaterdag 21 april: 17.15u
Maandag 23 april: 15.45u
Dinsdag 24 april: 22.00
