Kong Curling (2011)

Deels erg scandinavisch (qua sfeer heeft het wel wat van Zweedse films als Ping-pongkingen (2007) of Kopps (2003) ) maar door een veel hoger tempo en minder droge, maar vaak wel plattere humor is een Amerikaanse remake heel makkelijk voor te stellen. Met Ben Stiller in de hoofdrol. De film wordt nogal eens vergeleken met Dodgeball, maar die heb ik niet gezien, dus misschien is die Amerikaanse versie er min of meer al

Op een komedie over curling viel te wachten. Een sport die maf oogt en waar heel makkelijk grappen uit te halen zijn. Laat alles er zo fout en onhip mogelijk uitzien, combineer dat met foute pruiken, een enorm graptempo (waarvan ik lang niet alles even leuk vond) en een standaard sportplot, zodat dat plot de grappen nooit in de weg gaat zitten. Zet dan nog MC Hammer op je soundtrack en je hebt ongeveer deze film. Slim kort ook (na vijf kwartier is het over).

Bij vlagen best grappig, maar vaak ook niet mijn humor. Soms wat te gezocht en te geforceerd. Best plezierig, maar niks dat me bij zal blijven. Ongetwijfeld ligt de openingsfilm na het hele IFFR al begraven onder een flinke laag betere films die ik me beter zal herinneren.

2.5*

Ik sluit me grotendeels aan bij SB review. Kon er echter wat meer om lachen. Lekker fout en droog, goe d tempo, niet te lang. 3,5*

Heb me uitstekend vermaakt bij deze film!

6e en laatste film van dit IFFR. Zeer cliché plotje, maar dat zal me bij zo'n soort film ook aan mn reet roesten. Film was erg grappig, droog en en vermakelijk. Petje af voor Atle Antonson! Bij gebrek aan beter was deze voor mij de beste van het festival. Nipte 4*

Van Dodgeball kan ik me eigenlijk weinig herinneren, maar ik denk dat ook vergelijkingen met The Big Lebowski erg voor de hand liggen. Hoewel de humor hier natuurlijk veel minder subtiel is, werkte het met een paar vrienden in een uitverkochte bioscoopzaal erg goed. 3,5*

Noorse humor, wat een feest. Topcast waarbij Jon Øigarden toch wel de kroon spant, terwijl die ook heel erg goede rollen speelt in het veel serieuzere werk (bijvoorbeeld Mammon). Het genre 'sport' vindt ik net iets te overdreven voor deze film. De lengte is prima; zoiets moet niet te lang duren. Sommige grappen waren heel erg goed, maar stel je daarbij eens voor wat die acteurs voor een lol moeten hebben gehad tijdens de opnames hiervan.

Als er al een vergelijking is, dan is het met De Helaasheid der Dingen - zowel in het op een flauwe en gratuite manier lol maken ten koste van de wat minder slimme medemens, als in de lelijke bruine toonzetting. Jammer, ik had gehoopt op een film waar iets meer curling in zat - als al genoemd, iets in de richting van The Big Lebowski maar dan met curling. Maar dit filmpje speelt niet op dezelfde ijsbaan.

Niet echt mijn ding.

Het komt vaker voor dat ik denk dat ik een film voor het eerst zie, en dan blijkt hier dat ik hem al eens eerder heb gezien. Bij deze film was het andersom. Met de titel Kong Curling was ik er toch bijna zeker van dat ik deze film al eens eerder had gezien. Maar toe ik hem zag kwam hij me toch niet bekend voor. En ik had hem dan ook inderdaad nooit eerder gezien bleek hier op moviemeter. Tsja, dat kan dus ook. Maar het was wel een leuke film. Het thema om een groep weer bij elkaar te krijgen om nog eens één keer te pieken deed me erg denken aan de Blues brothers. Maar daar houdt de vergelijking met die film ook verder wel gelijk op. Deze film heeft toch wel een hele andere sfeer en uitstraling. Maar het was wel een aangename film die weliswaar heel voorspelbaar was, maar toch amusant genoeg en hij keek lekker weg. Een prima filmpje. Niet meer en niet minder.