Till the Clouds Roll By (1946)

Deze film heb ik vanmiddag gekocht. Samen met "Snows of Kilimanjaro". IK zie dat hij heel laag scoort hier, maar twee stemmen. Ik ben benieuwd, ik hou wel van oude films/musicals. Zo snel mogenlijk kijken en dan stemmen.

Ik hou ook van oude films en ik heb niks tegen musicals, maar deze film (en dan ook nog met zo'n speelduur) kon ik bijna niet uit kijken.

Het gedeelte met June Allyson met paraplu vond ik het mooiste dans en zangnummer uit de film. Met wie zingt ze dit nummer, is dat Donald O'Connell?? Te lange film, traag tempo.

Het antwoord gevonden op amazon.com. Ze danst en zingt de titelsong met Ray McDonald.

Geromantiseerd levensverhaal van Jerome Kern, hoe dan ook één van de toppers uit de musicalwereld.

Best geslaagd vind ik en daarbij de songs en de toenmalige vedetten die dan toch tot mijn wereld behoren.

Een jonge Sinatra die "'Ol Man River" zingt, toch bijzonder niet ?

Film was in het verleden diverse malen op Super Channel te zien. Nou ja ik heb hem op dvd. Ik vind eigenlijk geen beste film, traag en lang. Maar ik pluk er fragmenten uit en verder spoel dan maar door. Dat is dan ook het voordeel van zo'n film want er komt een hele rij bekende artiesten voorbij. De muzieknummers worden vaak mooi in beeld gebracht.

Heb persoonlijk altijd het nummer Till the clouds roll by gezongen door June Allyson en Ray McDonald het beste gevonden, maar verder is het afwisseling van goed of minder goed. Het is ook maar wat je leuk vindt. 3.0.

Ik heb inmiddels een flinke stapel dvd's weer weggedaan, waaronder deze. Maar de film is in het public domain gekomen. Best vreemd dat ze de rechten niet hebben verlengd. Maar hij is hier te bekijken:

Till The Clouds Roll By : Arthur Freed : Free Download & Streaming : Internet Archive

Komen niet alle films na bv 50 of 60 jaar in het public domain? Dat dan de rechten verlopen zijn? Of je oneindig rechten kunt verlengen, lijkt mij sterk. Maar ik heb er verder geen verstand van.

Hier Till the Clouds Roll By - Wikipedia - nl.wikipedia.org en in de link hieronder valt te lezen dat zodra rechten dreigen te vervallen, verlenging moet worden aangevraagd, anders vervallen ze. Dat geldt misschien voor veel oude films maar voor veel ook weer niet.

Lijst van films in het publiek domein - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Historisch gezien allemaal nogal apocrief, maar vanwege de sterren, de liedjes en de Hollywood-expertise toch de moeite waard. De jongere kijkertjes onder ons zullen misschien alleen een extreem jeugdige Frank Sinatra (met hemelhoog haar), Judy Garland (hier net zwanger van Liza) en Angela Lansbury (38 jaar voordat ze met Murder, she wrote begon) nog herkennen, maar wie iets ouder is ziet een stoet aan beroemde musicalsterren voorbijtrekken. Hoogtepunt vond ik zelf Lena Horne met Can't help lovin' dat man, ook nog eens direct gevolgd door het briljante Ol' man river in de versie van Caleb Peterson. Had ik al gezegd dat hier ook wel wat aardige liedjes in voorkomen? (O ja, de DVD-versie met twee films op één DVD waarvan J.Bell in het eerste bericht rept blijkt nog steeds te vinden.)

De dvd met twee films erop, lag voor een euro bij Bart Smit, dus die heb maar weer aangeschaft. Voor (oude) muziek liefhebbers zoals ik blijven zulke films op zekere hoogte toch de moeite waard.

De beeldkwaliteit is beter dan die van Indies die ik eerst had. (Die was erg wazig).

Beetje lang.

De film wil enerzijds een (geromantiseerde) biografie zijn, anderzijds een best of van nummertjes brengen. En vooral, niet besparen op beide elementen. Dus krijg je een film van dik twee uur die na een tijdje toch aardig gaat vervelen.

Vooral de nummers op het einde, hoewel handig voor context (en zeker als je Kern niet metee kent), duren best lang. Leuk om Sinatra dan nog even te zien misschien, maar op die moment was het toch vooral al aftellen naar het einde.

Het verhaal van Kern is verder ook niet zo heel spannend. Alles loopt eigenlijk best vlot en het zijn de personen rondom hem die het soms wat moeilijker hebben. Het is wel een erg blije film voor een biografie te zijn verder, maar dan hoort dan weer bij het showbizz genre.

Veel bekende gezichten, ook veel bekende nummertjes, met waarschijnlijk Smoke Gets in Your Eyes als meest pop-gevoelige (en ook het nummer dat de tijd - in meerdere versies - het best overleefd heeft). Op zich geen slechte musical, een typisch product van z'n tijd, maar duurt véél en vééls te lang.

1.0*

De dvd is met Nederlandse ondertitels en staat samen met The Snows of Kilimanjaro (1952)

Beeldkwaliteit is acceptabel en is zeker wel een plus dat er Nederlandse ondertitels zijn, zelfs de liedjes.

De film begint in 1927 met het Showboat succes en blikken we daarna terug met Jerome Kern (1885-1945) en diens fictieve samenwerking met Jim Hessler. De dochter, Sally Hessler kijkt op naar Kern maar blijkt later egoïstisch omdat ze liever naar het theater gaat dan naar school. In Engeland ontmoet Kern, Eva zijn toekomstige vrouw. Als Hessler overlijdt weet Kern na enige tijd weer zeer grote successen te boeken en Sally erkent dat ze fout is geweest.

Standaard muziekbiografische film waarvan er meerdere in die tijd zijn gemaakt en van MGM was dit de eerste. Een wat zoutloos drama, niet vrolijk maar ook weer niet somber. Dat iedereen in de film even lief en aardig is, dat is wel acceptabel. Jammer is dat de romantiek tussen Kern en Eva na trouwen stopt en keren we terug naar Hessler en diens dochter.

Terugkerend probleem met dit soort films iedere keer, teveel privé en te weinig muziek. Aan het einde van de film worden in hoog tempo allerlei successen getoond, dit had wel wat meer verspreid kunnen worden en dan maar minder privétoestanden. De film ziet er vaak te veel 1940's uit. En Lucille Bremer lijkt me wat te oud voor de rol die ze neerzet.

Het eigenlijke verhaal valt wel mee/is goed te volgen maar veel te uitvoerig. Wel is de muziek/show beter dan gedacht, ook al zijn veel liedjes toch vaak in ballad uitvoering.

Hoogtepunten voor mij, Showboat intro en Caleb Peterson-Ol' man river, later bij "Oh boy" June Allyson en Ray McDonald-Till the clouds roll by en Leave it to Jane. Na de circusact Judy Garland met Who. Later als Kern Sally weer opzoekt Van Johnson met Lucille Bremer (eigenlijk Trudy Erwin)met I won't dance. Dinah Shore-The last time I saw Paris. En aan het slot Frank Sinatra met Ol'man river. (3.0/muziek 4.0)