When Harry Met Sally... (1989)

In het begin was ik redelijk blij deze een kans gegeven te hebben, vooral dankzij de leuke dialogen. Toch knaagt en kraakt ook deze romantische komedie en het 'blije' gevoel ebde langzaam weg.

De stoïcijnse Harry, maar vooral de naïeve Sally maken de film nog enigszins de moeite waard. Bijna alle randpersonages werken eerder vervelend (Marie, Jess) dan bevorderend aan het kijkplezier. De ramp van de film waren die vervelende (oude) koppeltjes tussendoor..

Toch komt ook deze film weer met zo'n cliché einde, waarschijnlijk de reden dat ik dit genre maar niks vind. Echt vervelend wordt het gelukkig niet.

2.0*

Leuke komedie, een topper vooral omdat ik niet van vele komedie films hou. Deze was een leuke wegkijker. 3*.

Klassieker onder de romantische komedies.

Meg Ryan als Sally en Billy Crystal als Harry zijn een goed duo in deze leuke romkom. Erg scherpe dialogen en leuke humor houden deze film onderhoudend. Aantal leuke scenes waren de oudjes tussendoor en natuurlijk de restaurantscene. Zeer geslaagde komedie.

3,5*

Bij de deleted scenes (op de DVD) zit trouwens een geweldige Godfather imitatie van Billy Crystal!

Leuk romantische film en echt wel een klassieker. De film onderscheidt zich van soortgenoten door zijn erg grappige en doordachte dialogen; Heel leuk om te volgen, niet zo zeer immens grappig, maar het gaf me wel allemaal een ontspannen gevoel. Hier en daar werd dan wat meer moeite gedaan om de komische noot staande te houden zoals bijvoorbeeld het orgasme faken in de dinnerroom .

Voor de rest een vertrouwde weergave van het gekende romantische verhaal met een voorspelbaar,maar toch mierzoet einde. Ik heb er van genoten.

Leuke tussendoor/wegkijk film. Vooral Billy Crystal en Meg Ryan doen het hier goed. Ook het verhaaltje is helemaal niet slecht. Voor de rest een leuke romantische/komedie filmpje.. Krijgt een 3,0

Na herziening toch maar verhoogd naar 4 sterren. De reden? De kurkdroge humor. Terwijl de humor in andere romantische komedies hoofdzakelijk klef en flauw is, is hij hier gortdroog. Heerlijke dialogen (Did you really make a woman meow?), rake uitspraken ('vriendschap tussen man en vrouw is onmogelijk, daar zit altijd seks in de weg', maar ook Harry's uitbarsting over scheiden), uitstekende acteerprestaties en onvergetelijke scènes (niet alleen de legendarische orgasmescène) maken hier een geweldige film van. Geen zoetsappige wijvenfilm, maar een kurkdroge en hilarische komedie.

Dit is altijd mijn favoriete Romantische Komedie geweest, ook al ben ik in dat genre niet erg thuis. Het unieke samenspel tussen twee charismatische acteurs, de luchtige humor onder zomerse pianomuziek, de sfeervolle stad New York die ontzettend goed wordt weergegeven en een heleboel momenten die je bijblijven.

Het huppelen doorheen tijdlijnen en zelfs de enorm toevallige ontmoetingen tussen beide personages stoorden me totaal niet. Iets waar ik doorgaans nochtans vrij streng op toekijk. Ik weet niet wat er met deze film aan de hand is, hij lijkt met alles weg te komen. Eens per jaar vliegt hij de DVD-speler in en ik weet op voorhand steeds weer dat het genieten geblazen wordt.

Kleine topper.

4,00

Dit heeft natuurlijk veel weg van een Woody Allen-film, maar faalt hard in humor en vernuftige dialogen, die je bij een Woody wel kunt vinden. Over het lastige gedoe van relaties zijn best goede films te maken, maar When Harry Met Sally... overtuigde me nauwelijks. Het is zo gemaakt allemaal. de phoney Meg Ryan voorop. Haar personage was overdreven, zeurde en verdiende menigmaal een draai om de oren. De droge Bill Crystal vond ik ook nauwelijks uit de verf komen. Al met al zeer matig.

Ik vind dit toch wel een leuk klassiekertje onder de romcom's. Nu is het heel erg gedateerd maar ik kan me voorstellen dat toen deze film uitkwam de orgasmescnene behoorlijk het gesprek van de dag was. Dat kan je ook wel merken gezien het feit dat het vaker in films of op tv na is gedaan. Toch vind ik de humor nog steeds erg leuk en kan ik me heerlijk inleven in het romantische gedeelte. De dialogen zijn ook gewoon nog van deze tijd dus ik kan me daar nog wel in vinden. Ik vind deze film ook niet zo overdreven suikerzoet zoals je het in dit genre wel eens kan tegenkomen.Gewoon een lekker filmpje om naar te kijken.

Wat een heerlijke, luchtige romantische komedie. Er is veel chemie tussen Meg Ryan en Billie Chrystal, de dialogen zijn erg scherp, en er zijn een aantal erg leuke momenten. Maar wat de film vooral goed doet is het gebrek aan overdadig sentiment. De enkele cliché's die men kan tegenkomen storen verder totaal niet en die neem je dan ook graag voor lief.

When Harry Met Sally is één van die feelgood films zonder overdadige en kleffe zoetsappigheid. Eersteklas romantische komedie. 4,5*

When Harry Met Sally wordt altijd genoemd als 1 van de beste romantische komedie's en na het kijken van de film moet ik zeggen dat dit wel aardig klopt.

De combinatie van een boeiend verhaal, sterke chemie tussen de 2 hoofdpersonen en de nodige humor maakt dit erg prettig om te kijken.
Zowel Billy Crystal en Meg Ryan zijn zeer sterk in hun rol. Beiden zijn enorm verschillend en dat maakt hun verhaal zo vermakelijk. Daarbij ziet Meg Ryan er ook behoorlijk goed uit in de film, niet verkeerd om naar te kijken. Beide rollen bezitten ook de vereiste humor die in een film als deze past. Leuk!

De film kent een hoop leuke momenten, met als hoogtepunt (dit mag je dubbel opvatten ) het stuk in het restaurant met Sally's orgasme! Schitterend stuk, helemaal als een andere vrouw daarna tegen de ober zegt zat "I'll have what she's having''
Ook de serieuze stukken (oa. Harry over scheiden) zijn goed te kijken.
Zonder klef of vervelend te worden is het een prettige feelgood movie geworden. Het einde was wel te voorspellen, maar daar hoop je tijdens de film toch ook allemaal wel op?

4*

Waarschijnlijk had ik 'm in '89 moeten kijken, aangezien deze film me echt weinig deed. Crystal speelt wel aardig, en Ryan speelt zoals ze altijd speelt (niet slecht, niet geweldig). De beroemde scène in het restaurant kon me ook niet bekoren en redde de film ook niet. Ik mis hier echt de romantiek uit de andere Meg Ryan films, zoals Sleepless in Seattle ofzo...

When Harry Met Sally...., een film die ik van naam kende, maar ondanks dat deze best vaak op televisie verschijnt en volgens velen behoort tot de beste romantische films aller tijden, liet ik de film steeds links liggen.

Tot afgelopen week, toen ik besloot de film een kans te geven, een kans die de film helaas niet pakte. Vooral Chrystal vind ik maar een vervelend mannetje. Als acteur heeft hij me nog nooit kunnen bekoren en ook hier slaagt hij niet. Hij is druk, vervelend en ik vond hem eigenlijk totaal niet grappig. Ook Ryan vond ik niet geweldig, al komt zij wel wat beter uit de verf. De beroemde scene in het restaurant, is letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van de film.

De dialogen konden mij ook totaal niet pakken. Tja en dan blijft er eigenlijk niet zo heel veel over en wordt de film soms zelfs saai. Ik had stiekem gehoopt, dat deze film een beetje over zou komen als de Before Sunset/rise films. When Harry Met Sally oogt echter minder natuurlijk, is minder leuk en minder boeiend en daarom dus ook minder goed. Ik kreeg en heb er in ieder geval totaal geen gevoel bij.

1,5*

Een film die ik eigenlijk boycotte, want ondanks mijn stiekeme liefde voor romkoms, heb ik weer minder met die uit de jaren '80. Maar ik ben blij dat ik deze film heb gezien, want het was een stuk leuker dan ik had durven te voorspellen. Het verhaal is redelijk origineel, natuurlijk wel voorspelbaar maar dat kan eigenlijk niet anders in dit genre. De humor is ook erg leuk, vooral natuurlijk de zwarte grappen van Billy Crystal zijn erg hilarisch. Het is ook absoluut niet gedateerd.

De muziek was wel redelijk fout vaak, maar dat was aan de andere kant ook weer erg leuk. Het paste er ook wel bij. De bejaarde koppels die tussendoor kwamen, waren niet erg belangrijk natuurlijk maar waren wel lief en geestig vaak alleen iets te herhalend.

Leuke cast ook, een fijne chemie tussen Ryan en Crystal. Ik heb niet heel veel met Meg Ryan, maar ze was wel erg leuk nu. Al deed ze me wel erg aan Daphne Deckers denken.

3.5*

Eindelijk de beroemde restaurantscène gezien van deze volwassen, heilzame romantische komedie. Het knappe is dat de de film nauwelijks clichématig is en dat de focus voortdurend bij de relatieontwikkeling van de beide hoofdpersonen blijft; er is weinig sprake van subplots. Crystal's droge stijl is perfect voor zijn pessimistische rol (onverdraaglijk en sympathiek tegelijkertijd) en hetzelfde geldt voor Ryan's neurotische energie, bruis- en kwetsbaarheid. De dialogen zijn (vlijm)scherp, al vond ik lopende de rit dat er sprake was van herhalingen. Memorabel zijn de als intermezzo bedoelde interviews met oudere echtparen.

Rob Reiner is erg goed in dit soort films en dat bewijst hij nogmaals met deze klassieke romcom. Het uitgangspunt is behoorlijk standaard, maar dankzij erg grappige momenten(het telefoongesprek) en one-liners("I want what she haves") weet When Harry met Sally toch verfrissend uit de hoek te komen. Ook is het erg leuk om de jonge Chrystal en Ryan aan het werk te zien.

3,5*