Dressed to Kill (1980)

Er komt een nieuwe dvd-release van Lumière; vanaf 27 maart te koop.

Ook op blu-ray? En met extra's? En heb je ook een link van dit bericht?

Heeft de palma ooit eens een audio comm gedaan?

Nee, dat heeft ie nog nooit gedaan.

Zie DRESSED TO KILL | dvd - lumierehomeentertainment.com
Ik denk dat het dus enkel een DVD release is en geen extra's.

Jammer, nutteloze release dus. In de VS is een mooie blu-ray uit met extra's.

Enorm verrast door deze film. Hoewel ik De Palma maar een weinig bijzondere regisseur vind (zeker zijn hedendaags werk en zijn belachelijk overschatte Scarface) begin ik toch zijn vroegere stijl te appreciëren. Deze komt dichter bij het leuke Body Double die ik nu ook wel beter weet te waarderen. Hoe sommige scènes zodanig in hun cliché worden getrokken en ook nog eens geromaniseerd worden in een over the top kitsch stijl is een plus punt geworden. Van zijn spanning tot de overacting, muziek en uitwerking. Maar dit krijgt daardoor ook wel net zijn eigen charme. Denk maar aan de opening scène, de lift of de legendarische drilboor scène en 360 kus uit Body Double. Verder heb je dan ook die dromerige witte waas over het beeld, de vele 'foute' kleuren die lijken te vloeken als ze bij elkaar worden gezet en natuurlijk de glinsteringen van overbelichte licht reflecties. Oh en die overduidelijke body double. Heerlijk allemaal!

Hoe ik de stijl eerst best lachwekkend vond en twijfelde aan de vakkundigheid van De Palma zie ik dat hij het hier eigenlijk helemaal anders bedoeld. De Palma laat duidelijk weten dat we naar een film kijken. Hij spot er heerlijk mee alsof hij het bijna sarcastisch bedoeld. Niet zo realistisch mogelijk, maar net lekker stijlvol over the top!

Over zijn vakkundigheid gesproken schuilt er wel duidelijk talent in De Palma. Hij weet op momenten enorm goed de kijker te kunnen intrigeren. Kijk maar eens naar de prachtige opgezette dialoog vrije museum scène. Enorm uitgerekt maar daardoor enorm spannend en intrigerend. Vooral dan spanning tussen twee personen. Hoe hij mysterie en spanning mooi weet te mengen met erotische spanning zonder bloot kan ik alleen maar toebuigen. Kan De Palma niet eens een volledige film op deze manier maken? We zagen het natuurlijk al eerder in Vertigo (één van mijn favoriete scènes) maar die geweldige subjectieve POV's, zonder dialoog met geweldig camerawerk is om van te smullen! Ik blijf zonder twijfel gekluisterd aan het scherm. En dan denk ik ook aan de fantastische gelijksoortige achtervolging uit Body Double. Hetzelfde geldt hier ook allemaal voor die film. Beide scènes waren voor mij de duidelijke hoogtepunten. Dat hij geïnspireerd is door - of zelfs jat van Hitchock is meer dan overduidelijk. Maar noem het eerder een 'hommage aan' dat verder ook de gelijkaardige stijl of invloeden bevat als de Italiaanse giallo (met name Argento).

Ondanks de vele Psycho referenties had ik het vreemd genoeg ook pas laat door dat Caine de moordenaar was. Pas even na de metro scène viel plots het kwartje. Ik vond het vreemd en het verbaasde mezelf enorm dat deze overduidelijke wending me was ontgaan. Maar gelukkig heb ik er hierdoor wel meer aan gehad en was het daardoor best spannend en verrassend. Verder vond ik het eerst jammer dat de film niet eindigde in de psychiatrische instelling, waar Caine de zuster haar kleren sensueel uitdoet, met die mooie camera zoom out. Nee, hierna krijgen we nog die veel te lange douche scène dat haast overbodig leek. Uiteindelijk verscheen er weer die lach op mijn gezicht en zag ik wat er allemaal gebeurde. En hopla het was een droom! Of een spannende nachtmerrie.

Het kan me weinig schelen dat hij het al eerder in Carrie deed. En in Body Double is het zelfs dubbelzinnig. Maar het einde gaf de film voor mij een mooie voldoening doordat het ook mooi in een cirkel stopt. Het einde is, net als bij Body Double weer gelinkt aan het begin. Lekker subtiel. Dezelfde kamer, dezelfde camera beweging en bovenal hetzelfde moment/gevoel, maar allemaal in 'reverse'.
Wel zonder orgasme, hoewel Liz toch opgelucht zal zijn geweest.

Hommage aan Hitchcock.

Regisseur De Palma’s magnum opus moet haast wel Dressed to Kill zijn. Al zal iedereen hem hoogstwaarschijnlijk herinneren door Carrie en Scarface. Deze zoveelste hommage aan zijn grote voorbeeld Hitchcock is meer dan alleen dat. Hier wordt suspense vermengt met een erotisch tintje en uitstekend camerawerk. Het liefst zoals de meester der suspense het zelf zou hebben gedaan: ogend als één shot.

De introductie van De Palma’s eigen vrouw, Allen, biedt de kijker een poging om het mysterie te ontrafelen en haar luistervinkende sidekick is ook een welkome afwisseling. De iets te overduidelijke body double van Dickinson doet alvast een onbedoeld knipoogje afgeven naar de toekomst van de controversiële regisseur, die vier jaar later een film omtrent dat fenomeen zou maken.

Geweldig.

Weer een kundig geregisseerde film van De Palma. Enkele scènes grenzen aan het geniale in deze oldschool erotische thriller die soms bangelijk dicht bij Hitchcock aanleunt. De ongeveer 10 minuten lange scène in het museum waarin een seksueel gefrustreerde vrouw een verleidingsspelletje speelt zonder dat er één woord dialoog valt, of de scène in de metro zijn twee voorbeelden van hoe knap je een film kunt maken.

De Palma kiest voor traag opbouwende suspense maar Dressed to Kill is ook flink verouderd en de standaard van spanning en suspense is nu helemaal verlegd. Door de klassiek opgezette spanningscènes wordt het helaas ook een tikkeltje voorspelbaar zoals bij het opengaan van de lift maar dit ondermijnt gelukkig niet volledig deze steengoede thriller. 3,5*

Gemengde gevoelens.

De Palma's ode aan Psycho is bij vlagen retespannend en bovendien mooi in beeld gebracht, maar de plot kent net te veel gaten. Ook had ik de allesverklarende plottwist wel een beetje zien aankomen en vond ik 'm matig uitgewerkt. De laatste droomscene is ook weer erg spannend, maar voegt niets toe aan het verhaal. Had dus weggelaten kunnen worden.

Een goede, spannende thriller met de nodige gebreken.

Altijd leuk zo’n De Palma, en Dressed to Kill mag gerust tot zijn beste werk worden gerekend, ook al speelt hij dan een beetje leentjebuur van Hitchcock.

De openingsscène is daar al zo’n typisch voorbeeld van, al moet gezegd worden dat het wel een sterke scène is. Dat is ook van toepassing op de museumscène, die vooral op sterke wijze gefilmd is. Daarna komt het verhaal pas echt goed op gang en wordt de spanningsboog ook flink aangetrokken. Nancy Allen is een leuke verschijning en speelt een sterke rol. Hetzelfde geldt voor Angie Dickinson, die zich als oudere vrouw van haar meest verleidelijke en erotische kant laat zien. De Palma brengt het daarnaast allemaal erg mooi in beeld. Ook Michael Caine speelt goed en overtuigend.

Naast goed acteerwerk, komen er behoorlijk wat sterke en vooral ook spannende momenten in voor. Vooral de scène in de Metro is verrassend en razend spannend. Ook zit er nog wel wat leuke humor tussendoor, zoals van bijvoorbeeld de politierechercheur, die lekker cynisch is en bijdehante opmerkingen heeft. Uiteindelijk zag ik pas laat aankomen dat Caine de dader was, En ook met het einde zet De Palma je nog even flink op het verkeerde been.

Ja een erg fijne erotisch getinte thriller, met een surrealistisch sausje en prima camerawerk.

4,0*