Blow Out (1981)

Gister voor het eerst op 35mm mogen bewonderen, maakt nog veel meer impact en bovendien wordt een heel spectrum aan details zichtbaar dat op het tv-scherm aan je voorbij gaat. Muziek Donaggio is ook nog steeds onovertroffen, wist me tezamen met DePalma's fantastische beeldregie en de bijzonder fijne cast in de slotminuten nog tot een traan te roeren. Ik ga volle bak naar 5*!

Films die (deels) over filmmaken gaan hebben bijna altijd een streepje voor valt me op en deze mag er ook zijn (filmnerds ) Gave opening, ongelukscene en een aardig grote-stadssfeertje hangt er, mede dankzij het primaire-kleurgebruik en de belichting. Gedurende de hele film is het beeldwerk best mooi en afwisselend, of het nou om een uil op de voorgrond gaat of de constant ronddraaiende camera in Jacks werkruimte waarbij steeds meer filmspoelen gaan draaien.

Het hele reconstructie-gebeuren is boeiend maar los van Jacks zoektocht kakt het helaas wat in halverwege. Vind de vertolking van Sally en Burke vrij plastisch en de relatie tussen Sally en Jack komt van begin af aan niet natuurlijk over. Ook het spanningsaspect van de film werkt niet optimaal, misschien omdat ik Lithgow maar moeilijk los kan zien van z'n opvallende sitcom-rol. Gelukkig zijn de eindscenes weer erg sterk en heeft de film als tijdsdocument meer in huis dan de standaard-misdaadthriller.

Een film die niet echt de tand des tijds heeft doorstaan naar mijn idee. Hij had meer weg van een jaren 70 film dan eentje uit 1981 (als ik hem bvb vergelijk met The Shining die ik recent nog zag) en dat drukt de sfeer voor mij.

Het verhaal idee was wel origineel maar daar kon eigenlijk weinig spannends mee, en dat was het dan ook zelden op het laatste kwartiertje na.

John Travolta speelde goed, maar z'n tegenspeelster (Nancy Allen) vond ik eerder irritant overkomen met haar eentonige stemmetje.

Tussendoor de stukjes waarin er gezocht wordt naar de ideale scream queen voor de douche scene waren wel lollig, en het was verrassend wie de stem uiteindelijk zal worden..

Volgens mij een film die ik beter had gevonden in zijn eigen tijd, maar nu viel hij tegen door de veroudering.

2 sterren

Intelligente thriller van cult regisseur de Palma. John Travolta in een schitterende rol als geluids technicus van een b-film. Deze ziet per ongeluk een ongeluk in een park waar hij toevallig aanwezig was om wat geluid op te nemen. Toevallig wordt hij daarna belaagd en wordt er ingebroken in z'n huis. Wat gebeurd er in vredesnaam? De film ontaard in een techno thriller waarbij het plot heel inventief wordt ontrafeld. Een Hitchcock.

Dat meisje acteert heel slecht en is irritant maar Travolta doet het dan toch goed genoeg om het goed te maken, zit wat spanning in, een beetje humor, zeker vermakelijk.

Prima film met een goed verhaal, sterk camerawerk en Travolta in een aardige rol.

De intro is gelijk al een sterk begin van de film waarmee de toon voor de rest wordt gezet. Travolta, die ik normaal gesproken niet heel erg hoog in aanzien heb, doet het goed als geluidsman van b-films. Zijn voorkomen past in de sfeervolle wereld die De Palma met het boeiende camerawerk en belichting neer weet te zetten. Samen met het onderhoudende verhaal heeft deze film me, ondanks wat vervelende bijrollen en knullige scenes, weten te verassen met een voortdurende spanning en een geslaagd eind.

3,5*

Wat een verschrikkelijk saaie film is dit zeg. Ik vond het werkelijk geen moment boeiend of spannend, terwijl de muziek steeds maar deed alsof ik op het puntje van mijn stoel zou moeten zitten.

Hoezo nu pas op DVD?

Niet "nu pas", gewoon "opnieuw", dat is alles. Niet echt boeiend dus, want geen blu-ray of extra's.

Zeer matig! Het verhaal was nog wel redelijk maar ontzettend slecht uitgewerkt. Ik vond de rollen alles behalve overtuigend. Vooral Sally wordt zeer slecht gespeeld door Nancy Allen. Dat zelfde geldt voor een hoop van de bijrollen.

Travolta was nog wel aardig geschikt voor zijn rol als geluidsman, maar het totaal plaatje is ondermaats waardoor de film als amateuristisch overkomt!

* *

Alweer een erg sterke en sfeervolle audiovisuele ervaring van DePalma. Prachtig hoe hij geluid gebruikt om suspense te creëren. Ook zijn de split-screens weer om van te smullen en doet de cast het erg goed. Vooral Travolta verbaasde mij in positieve zin. Ook wil ik nog even de score van Pino Donaggio in de spotlight zetten, want wat een idioot mooie score weer zeg. De zoveelste in zijn indrukwekkende oeuvre.
4*

Erg boeiende en spannende film van De Palma.

Na onlangs Dressed to Kill gezien te hebben had ik alweer zin in een De Palma en ook Blow Out is erg goed te noemen. John Travolta speelt sterk als de geluidstechnicus, die getuige is van een ongeluk? Ook Nancy Allen is weer goed bezig. Het meest onder de indruk ben ik echter van John Lithgow, die een erg ziek personage neerzet.

Net als in zijn andere films, is ook hier het camerawerk erg sterk, waardoor sommige scènes net wat beter werken. De moord in de WC, bijvoorbeeld is zo'n mooi voorbeeld daarvan. Ook het moment waarop vuurwerk op de achtergrond te zien is, is geweldig in beeld gebracht. Verder is het niveau, m.u.v. een kwartiertje in het midden, gewoon constant hoog. De laatste twintig minuten zijn tevens erg spannend te noemen.

Prima film dus, spannend en intrigerend.

4,0*

Erg degelijke film van De Palma die alweer laat zien dat hij het audiovisuele aspect van het filmmaken perfect beheerst. Zo zijn ook deze keer de splitscreen en de slowmotionfinale weer van de partij in een politieke intrige waarin een goed acterende Travolta de waarheid achter de dood van een presidentskandidaat probeert te onthullen. Ondanks het nuchtere script laat De Palma zijn voorliefde voor het horrorgenre doorschemeren in enkele bloedstollende stalk&slash scènes alsook in de openings- en slotscène. Een soortgelijke genrereflectie deed hij later met Body Double nog eens over, een gelijkaardige film trouwens die net als dit Blow Out bij vlagen aan Hitchcock doet denken.

John Travolta is, juist nu ik deze thriller weer eens herzien heb, deze dagen niet bepaald positief in het nieuws. In ieder geval heeft Brian De Palma in 1981, met bravoure, een briljant en sfeervol staaltje psychologisch en spannend werk, met de nodige plotwendingen, afgeleverd. Bovendien heeft deze film de tand des tijds met verve doorstaan. En volgens mij was het Travolta's eerste volwassen rol, die hij perfect, sympathiek en intelligent speelt.

Hmm saturday night fever.