Redelijk uniek, hoewel er wel films zijn die een vergelijkbare uitgangspunt of opzet hebben. Leuke is dat het speelt met verwachtingen in die zin dat je toch gaat proberen verbanden te zien (net als de 5 geselecteerde mannen in de film als opdracht hebben) en logica wil zien in het geheel.
Khittl geeft geen samenhang of moraal, al breit hij aan het einde wel een klein verbandje. Opvallend is dat er veel wordt geput uit de meer "exotische" gebruiken, landschappen, folklore en religies (zonder daar over te oordelen trouwens) dan Westerse. Volgens het begeleidende boekje hebben Khittl en zijn mensen eerste twee jaar (niet specifiek voor deze film) de wereld rondgereisd en met al dat materiaal hebben ze deze film eromheen gemaakt.
Een abstract kunstwerk, dat vooral vragen stelt en vormen uitprobeert. Als ik dan toch nog wat vergelijkingen mag noemen: Greenaways debuut
The Falls (die heeft juist wél een samenhangend uitgangspunt, maar wel die willekeurige greep van filmpjes) en de beelden uit Marker's
Sans Soleil. Door de vorm (steriel zwart/wit in een rechtbank (meer dan een spel in mijn ogen) setting vs. cultureel erfgoed/folklore) vond ik dit eigenlijk zelfs de beste van deze drie, omdat het duidelijk van "filmwetten" gebruik maat (al moet ik daarbij zeggen dat ik Marker's alom geprezen werk minder waardeer dan de meeste anderen).
Eigenlijk helemaal in de vergetelheid geraakt (destijds alleen/vooral door de Fransen omarmt) en nu door het Filmmuseum/Goethe instituut in München aan de vergetelheid ontrukt (en hier op de site door danuz).
[permalink] geplaatst op 10 september 2011, 9:39 uur
3,5