We Don't Care about Music Anyway (2009)

Toffe docu.

Sowieso de moeite waard vanwege enkele opzienbarende en weirde performances. Zo gaat iemand een gevecht aan met zijn draaitafel door er eens flink op te douwen (Yoshihide Ôtomo), een ander produceert klanken door zich snel achterelkaar tegen het hoofd te slaan (Fuyuki Yamakawa) en een ander gaat tijdens een feedback outro met een slijptol langs de staartpen van zijn cello om zo wat geïmproviseerde visuals te creëren (Hiromichi Sakamoto). Zelf luister ik met enige regelmaat naar abstracte muziek, maar met zulke beelden erbij is het nog meer fascinerend, al vond ik de muziek hier an sich niet altijd even bijzonder.

Buiten deze performances is de docu prima verzorgd. Net als het onderwerp neemt de film een voorzichtig experimentele vorm aan, maar schiet verder nooit in de overdrive. Dat zou denk ik ook afbreuk hebben gedaan aan de optredens. Die vormen namelijk het zwaartepunt en zouden minder intens zijn als je tussendoor ook nog eens gebombardeerd wordt met allerlei drukke toestanden (bij enkele optredens worden wel extra beelden ingevoegd). De locaties van de performances zijn overigens vaak al erg tof. De beeldtaal sluit in ieder geval mooi aan bij de muziek. Veel industriële beelden uit de stad waardoor de artiesten zijn beïnvloed, al was het af en toe wel erg obligaat (die graafmachine op de vuilnisbelt bijvoorbeeld).

Daarnaast vinden er tussendoor aan een tafel gesprekken plaats tussen de artiesten die we zien optreden, keurig in zwart/wit gefilmd. Altijd fijn om min of meer gelijkgestemden over hun passie te horen praten. Individueel komen volgens mij alleen cellist Hiromichi Sakamoto (erg fascinerende man) en Takashi Kizawa (Numb) aan het woord.

Als je enige affiniteit met noise of avant-garde hebt is dit zeker een aanrader. Of als je bijvoorbeeld Eri Eri Rema Sabakutani (2005) of Electric Dragon 80.000 V (2001) wel kon smaken.

Dat kinkt allemaal nog betrekkelijk normaal, er gebeurde in de j-noise scene wel gekkere dingen, dit bijvoorbeeld

The Gerogerigegege - YouTube

maar goed, mijn interesse is zeker gewekt naar deze docu. Zal t binnenkort eens kijken

zit Sachiko M er in?? (waarschijnlijk wel, want die heeft in verschillende bands van Otomo gezeten ondertussen, maar zie de naam niet op de poster vermeld)

ook niet vermeld op IMDB, maar het lijkt me meer dan logisch inderdaad

Super interessant onderwerp, mindere docu! Helaas, want had iets meer talking heads aan het woord gelaten, en had de improvs wat rustiger in beeld gebracht en er had een pareltje van een docu ingezeten.. Nu was het mij veel te rommelig, en was ik blij dat de laatste improv van Sakamoto in ieder geval wel wat met rust werd gelaten (ie, rustig in beeld werd gebracht): erg mooi!

En beavis: ik heb Sachiko M niet voorbij zien komen helaas..

jammer

(ik geef het toe, ik ben een fanboy )

Had jij niet ooit een andere docu gezien over de japanse improv-scene trouwens?

Kikoe (2009)

De regisseur van die docu mailde me ooit, naar aanleiding van mijn review op Twitch, dat hij aan een docu bezig was waarin hij specifiek Sachiko M volgde en of ik tzt interesse had in een review copy... Uiteraard had ik die interesse zeker, maar nooit meer iets van gehoord en ondertussen schrijf ik ook al heel wat jaar niet meer... wellicht dat Onderhond nog eens zou kunnen polsen... Kan ook zijn dat het allemaal niet echt is door gegaan...

Ze heeft ook soundtracks gedaan voor fictie films, zie Blue (2001) en Urutora Mirakuru Rabu Sutôrî (2009) (die laatste moet ik ook nog steeds eens zien...)

Ik zie het al, jullie weten er meer van dan ik Het zullen vast geen wereldschokkende acts zijn voor de doorgewinterde freak, nee. Leek mij hier verder ook niet te gaan om het zo extreem mogelijk te zijn. Veel bekende artiesten (die ik ken) zitten er ook niet in, dus het is zeker geen complete docu over de hele scene of zo. In de credits zag ik trouwens nog wel Incapacitants voorbijkomen, maar volgens mij zitten die verder niet in de docu? Komen trouwens uit Osaka en zijn daarna naar Tokyo gegaan lees ik, weet niet of dat telt. Daarnaast dacht ik nog Yamantaka Eye (van Boredoms o.a.) te zien staan, maar dat weet ik niet meer zeker. Oh en Jim O'Rourke, maar ook niet in beeld geweest.

Ben wel blij dat de docu niet is zoals danuz het zich voorstelde, dan had ik het juist veel minder interessant als op zichzelf staande film gevonden.