L'Hiver Dernier (2011)

Ik had het eer en het genoegen aanwezig te mogen zijn op de Belgische première van l'Hiver Dernier op het Filmfestival te Gent.

Deze film heeft indruk op me gemaakt. Er zit nauwelijks tot geen vaart in de film, alles gaat zeer traag, maar l'Hiver Dernier verveelt geen seconde. Johann (Vincent Rottier) heeft de boerderij van zijn vader overgenomen. Hij ondervindt echter moeilijkheden om de eindjes aan elkaar te knopen. Hij weerstaat de druk van het toenemend kapitalisme en weigert af te stappen van zijn traditionele werkwijze. Hij is volledig een met de natuur, een eenzaat die zich alleen op de wereld, alleen met zijn koeien en de natuur, voelt. Veel dialogen vallen er dan ook niet te bespeuren in deze film, die het vooral moet hebben van de prachtige natuurbeelden en de ongelofelijk sterke acteerprestaties van Vincent Rottier.

Een goede recensent ben ik niet, maar deze film (het debuut van de Amerikaanse Belg John Shank) is een absolute aanrader!

4*

(Een recensie waar ik me volledig in kan vinden: Filmfestival Gent: L'hiver dernier; Mon pire cauchemar - Le blog de CDR-Mededelingen - mededelingen.over-blog.com )

Hier ben ik ook heel aangenaam verrast door geweest: een heel serene film waarin Johann, het hoofdpersonage iedere hulp van buitenaf weigert voor zijn met verlies latende boerderij. Te trots? Op een bepaald moment zegt hij: dit is het enige wat ik kan.

Een heeel trage film met een schitterende Vincent Rottier in de hoofdrol , vol met prachtige natuurbeelden die het verlaten en verloren karakter van de streek perfect weergeven

alles wordt zonder enige melodramatiek in beeld gebracht, heel sereen en heel puur,.. en daardoor snijdt het allemaal heel diep. Het einde beklemt en laat ruimte voor interpretatie

Quotering: 8,0 / 10

Saai en deprimerend. Shank zweert bij natuurlijk licht en maakte en film die pijn doet aan de ogen door gebrek aan belichting. Interessante maar onoriginele psychoanalyse van een jongeman die te conservatief is voor zijn goed en alles verliest...