The Ides of March (2011)

Slaapverwekkend.

Wat dat betreft geeft het een goed beeld van de politiek. The Ides of March weet zelfs met als zijn intriges en schandalen geen moment te boeien. De cast is op papier erg fijn, maar uiteindelijk doet iedereen gewoon zijn werk en levert de cast een solide, maar verder absoluut niet gedenkwaardige prestatie af. Eigenlijk wordt het hierboven al perfect verwoord. Standaard cinema. Dit is eigenlijk iets voor de tv. Voor een film in de bioscoop, iets waarvoor je een kaartje koopt en een middagje voor uittrekt, is dit echt te weinig. Zowel op visueel als op inhoudelijk gebied is het eigenlijk nergens interessant. Vlakke personages, matige dialogen, weinig originaliteit bij een soort film die juist schreeuwt om vernieuwing, de lijst met kritiekpunten is vrij lang.

Heel matig.

Deze film toont op een goede wijze aan waarom de meeste mensen een hekel aan politici hebben, deze film laat even in de keuken kijken wat politiek heet
goed gespeeld in het begin inderdaad wat traag, maar ik heb er met veel plezier naar gekeken.

Deze film toont op een goede wijze aan waarom de meeste mensen een hekel aan politici hebben, deze film laat even in de keuken kijken wat politiek heet
goed gespeeld in het begin inderdaad wat traag, maar ik heb er met veel plezier naar gekeken.

Sterk acteerwerk, boeiend politiek verhaal. Gewoon een goede film. Misschien niet vernieuwend, maar zeker een aanrader wat mij betreft.

3,5*

Even doorbijten voor een goed resultaat.

En wat bedoel ik daarmee? Dat ik het begin overdonderend onduidelijk vond. Dat heeft alles te maken met het amerikaanse kiessysteem. Amper te volgen via de ondertiteling, zeker als je e.e.a. 'rustig' wil bevatten. 'Gelukkig' wordt alles daarna beter. Qua verhaal en spanning.

Mooie rollen van Gosling, Clooney, Hoffman en vooral (alhoewel klein) Giamatti. Tis wel duidelijk dat Clooney politiek is geancageerd en dat hij walgt hoe de amerikaanse politiek in elkaar steekt. De screenplay komt voor een groot deel van zijn hand. Hulde des te meer dat hij de rol speelt die hij speelt.

Mooie inkijk in het politieke (kies) systeem. Niet memorabel, maar zeker 3,5 sterren

Tja, ik ben een grote Clooney-fan (meer van zijn werk dan zijn uiterlijk ;p), en ook hier komt hij weer uitstekend tot zijn recht. Alleen jammer dat het zo'n saai verhaal is...
Volgens mij worden er ook verkeerde verwachtingen gewekt door deze film een thriller te noemen, want dit is absoluut geen thriller. Maar door dat label ga je wel continue zitten wachten totdat er iets echt spannends gebeurd, en dat komt dan niet.
Zou goed kunnen dat als je je op een politieke speelfilm instelt, je minder bedrogen uitkomt.

Maar het hele politieke spel is toch thriller materiaal bij uitstek?

Film wist me toch aardig te boeien ondanks het niet mijn ding is, politiek.
Werd zelfs de 2e helft redelijk spannend, einde vond ik weer wat minder....niet echt af naar mijn idee.

Goed geschreven, langzaam toewerkend naar een zinderende climax.
De politieke spelletjes worden hier in een boeiend schouwspel onder het vergrootglas gelegd.
Gosling laat wederom zien dat hij een van de beste acteurs is van zijn generatie.
Clooney in een wat minder sympathieke en minder opvallende rol, maar dat past hier.
Een topcast met de immer imponerende Philip Seymour Hoffman en een villeine Paul Giamatti. Marisa Tomei vind ik een goede actrice.
De score van Alexandre Desplat weet de spanning goed te benadrukken.

Ryan Gosling begint zo langzamerhand een van mijn favoriete acteurs te worden.Ook hier is hij weer uitstekend op dreef.
Hij blijft moeiteloos overeind naast de zwaargewichten Hoffman en Clooney.
Dit is overigens wel de rol die hem ligt: onverstoorbaar en gefocused, op het obsessieve af.
Hoe veelzijdig hij is zal in de toekomst nog moeten blijken.
Verder Intrigerend kijkje in de keuken van de amerikaanse politiek waar elke fout meedogenloos wordt afgestraft.
Boeiende kijkervaring, mede door de sterke acteerprestaties en strakke regie van George Clooney, die na Good night, and good luck wederom een sterke film aflevert.

Ik heb hetzelfde met die Gosling. Ik kende hem zo lang geleden nog niet eens maar nu lijkt hij in bijna elke boeiende film te spelen. Ook deze film en rol van Gosling waren weer prima.

Altijd fijn om de les te worden gelezen door miljonairs. Althans, ik neem aan dat George Clooney deze film, tussen het onderhouden van zijn bromance met president Obama in, heeft gemaakt om de kijker iets mee te geven. Dat zal dan zoiets zijn als 'macht corrumpeert', of preciezer, je kunt niet aan de macht komen zonder het gevaar te lopen je integriteit te verloochenen.
Ik vind het eerlijk gezegd wel een tikkeltje aanmatigend om je film op te hangen aan het een dusdanig voor de hand liggende moraal. Erger nog dan dat is de implicatie in de film dat het voeren van een vuile campagne een uitvinding is van de Republikeinse partij, waardoor de 'zuivere' Democraten besmet dreigen te raken, als ze achter de macht aan gaan. Een bespottelijke en bevooroordeelde verdraaiing van de geschiedenis.

Voor de film als product had dit allemaal niet zoveel uitgemaakt als er meer was geboden dan alleen het bovenstaande. Helaas: een halfzacht thrillerplotje om de morele neergang van de hoofdpersoon zichtbaar te maken houdt de hele film gegijzeld. Van de staat Ohio krijgen we weinig moois te zien, de karakters blijven aan de oppervlakte en buiten de eerste interactie tussen Stephen en Molly heb ik geen memorabele scene kunnen ontdekken. Als marionetten worden de personages door de noodzaak van het plot voortgesleept. Dat ze desondanks enigszins geloofwaardig overkomen, heeft zonder twijfel te maken met de absolute topcast die Clooney ter beschikking had. De toegewijde acteurs redden een verder tegenvallende film, tot op bepaalde hoogte.

Een film moet me vanaf het begin kunnen boeien, en als ik na een halfuur al op de klok begin te kijken dan is het niet goed. Dus afgezet wat een SAAIE film zeg.

Niet zo goed.
The Ides of March leek al niet zo leuk, maar ik besloot om de film toch wel een kans te geven. En dit was niet zo'n goed idee want de film was niet boeiend, interessant of zelfs vermakelijk. Het verhaal was eentonig. Wat dan wel weer goed was, was het acteerwerk van Gosling en Clooney. Ik zie Clooney eerlijk gezegd niet altijd even graag in films. Meestal - hier ook het geval - speelt hij een egoïstische zak. Gosling, die ik geweldig vond in The Notebook en Drive, speelde wel goed, maar zijn personage was alles behalve interessant. Evan Rachel Woods' karakter sprak me nog het meest aan. Haar dood kwam nogal hard aan bij mij.
2,5*