When the Lights Went Out (2011)
7 stemmen | gemiddelde 2,64
Verenigd Koninkrijk
Horror /
Thrillergeregisseerd door
Pat Holdenmet
Steve Waddington,
Kate Ashfield en
Tasha ConnorYorkshire, 1974. Het Verenigd Koninkrijk zit in een recessie, de oliecrisis slaat toe en stroomuitval is aan de orde van de dag. De familie Maynard trekt ondertussen in hun droomhuis. Daar treffen ze echter een vreemde entiteit aan. Len, Jenny en hun dochter Sally moeten ervoor vechten om het gezin bijeen te houden terwijl ze aangevallen worden door klopgeesten...
2,5
[permalink] geplaatst op 2 februari 2012, 11:21 uurDe vrouwelijke programmeur van het IFFR was vooral lyrisch over deze film, dan moet ze denk ik wat meer van dt soort klopgeesten films kijken, echt wat voor haar.
Want dit is toch wel bijzonder standaard koek. Weliswaar nog best aardig uitgewerkt, maar het hele script kun je zo terugbrengen naar de welbekende horrorcliché's. Het is een commerciele Britse horrorgeestenfilm, waar je je nog best mee vermaakt, maar meer is het niet.
Visueel is het nog wel aardig, maar wat te gelikt. Het script erg ouderwets, acteurs degelijk. Erg weinig bijzonders maar nog wel leuk voor een keertje. 2.5*
2,5 [permalink] geplaatst op 2 februari 2012, 23:30 uur Slap exorcist filmpje. Mist zowel sfeer als gore. Nee, hier kan je echt niet meer mee aankomen sinds 1984. Enkel de behangmotiefjes waren erg goed. 2,5*
3,0 [permalink] geplaatst op 5 februari 2012, 21:57 uur Vond het best een leuke film. Verre van een hoogvlieger, maar vooral door wat droge humor en zelfbewuste genre- en seventiesclichés heb ik me prima vermaakt. Zonder dat het meteen een dik aangezette parodie wordt. Dat redt de film wel, want een serieuzere, maar minder verzorgde film met hetzelfde plot was onderste plank-videotheekrommel geworden.
3.0*
3,0 [permalink] geplaatst op 13 februari 2012, 14:20 uur Compleet eens met starbright boy. Hoofdrolspeler van de film is de aankleding, en het gebruik van jaren '70 spul/speelgoed die een rol spelen bij de daden van de klopgeest. De scene met de slinky/loopveer leverde bij mij in ieder geval een hevige lachbui op (terwijl de rest van de zaal doodstil was). Goed gebruik van cliché-momenten uit vele horrorfilms.
En dan die aankleding, fan-tas-tisch. Inclusief een plastic Maria-beeldje met Lourdes-water die uit de verhuisdoos op de schouw wordt gezet, whoehoe. [Ach, laat mij toch van die momentjes hebben lieve mensen]
When the Lights Went Out moet je ook niet zien als een pure horrorfilm. Iets wat de makers van de film ook goed voor ogen hadden op sommige momenten en het afschuwelijke onnodige einde (waarom!?!) na. Dat levert fikse strafpunten op. Want anders was het een vaardig gemaakte indie-film geworden met het hart op de juiste plaats.
Is de site van MovieMeter ook avocado-groen, trouwens? (zei de kleurenblinde)
