Weekend (2011)

Volgens de site Tinymixtapes behoort Weekend tot het beste van 2011. Te zien op het IFFR (2012).

Weekend draait vanaf 5 april in de Nederlandse filmtheaters (Cinemien).

Winaar van de MovieSquad Award (=jongeren jury) op het IFFR.

De jongerenjury verdient een pluim, want ze hebben een erg fraaie film gekozen. een Before Sunrise-achtige film over een korte ontmoeting en een tot mislukken gedoemde liefde. Veel heel mooie natuurlijke dialogen, heel overtuigend spel en magie tussen de twee hoofdrolspelers. Een mooie naturelle en uiterst geloofwaardige kleine, gevoelige film.

4.0*

Verwachting: Before Sunrise & Sunset adept, maar dan tussen twee gays.
Resultaat: Before Sunrise & Sunset adept, maar dan tussen twee gays.

Aangezien Before Sunrise & Sunset beide 5* krijgen van mij, moge het duidelijk zijn dat ik wel uitermate benieuwd was naar deze prent.

Het is ook prachtige film geworden waar de twee heren (introvert vs extrovert) toch als een blok voor elkaar vallen en praten over alledaagse dingen, waaronder veel zaken/problemen die gay-gerelateerd zijn, zoals 'het probleem van zoenen en handjes vasthouden in het openbaar'. Het zal me niet verbazen als de Moviesquad award (en het educatie-geld wat daaraan is verbonden) gebruikt zal worden voor homo-emancipatie en homo-acceptatie onder jongeren. Ook al zullen er heftige reacties voortkomen betreffende de ietwat expliciete vrij-scenes bij hen die zich niet willen/durven openstellen.

Toch zijn er te veel momenten waar de twee lovers niet alleen zijn, en juist deze momenten zijn behoorlijk overbodig, en halen de rek en de magie uit de film.

Desalniettemin een pareltje.

Dit karakter- en relatiedrama wort in het algemeen bejubeld. Vooral een praatfilm met een tijdsbestek van 48 uur, ontstaan vanuit een one night stand, over de ontwikkeling van een homoseksuele relatie, het zoete van de romantiek, de seksuele begeerte en hartstocht en het pijnlijke van verwachtingspatronen, die mij helaas niet heeft weten te boeien. Een uiterst saaie prent (minder dan de Sunrise en Sunset films) die me meer deed denken aan een toelatingsobject voor een filmacademie.

Wow.. wat heb ik genoten van deze film zeg! Ik had hem helaas op IFFR moeten missen ivm een te druk schema, maar gelukkig heb ik de film als nog kunnen zien. Qwa commentaar wat betreft de film sluit ik me volledig aan bij Starbright boy...

Ik vond het een briljante film. Maar ik kan me voorstellen dat je als hetero minder wordt meegesleept door het verhaal (affijn, weet je ook eens hoe het is als een homo al die honderden hetero-liefdesverhaaltjes ziet). Wat mij betreft zijn de recensies in de kranten allemaal waar:
levensecht en ontroerend, de uiterst natuurlijke dialogen en het natuurlijke spel van de twee hoofdrolspelers.
De film is gewoon adembenemend. Ik ken dit gevoel eigenlijk alleen van 'Dood in Venetië' van Visconti.

Ai ai ai, de film is werkelijk waar zo traag als stront door een trechter.

In mijn ogen probeert de film erg art-house over te komen, door zijn manier van filmen en de eindeloze dialogen waarin heel veel wordt gezegt maar totaal geen echte inhoud bevatte!!! Ook proberen om op het "juiste moment" de muziek in te starten en zo een memorabele scene te scoren (ik doel hierop de scene dat ze samen voor dat raam staan).
Maar ook consant dezelfde locaties, rare shots van ineens een beveiligingscamera!!!
Plus punt is wel dat het " uit het leven gegrepen" is...al of je gewoon naar een soort van " de Pfaff's" aan het kijken bent.
Acteerwerk is overtuigend en goed, maar dat kan het totaal plaatje echt niet redden. Ik snap echt niet waarom deze film zo hoog heeft gescoord??
Veel mensen gister in de bios vonden hem echt tegen vallen!!!!
Al met al vond ik het een erg lange zit in de bios!!! En heeft hij mij echt niet kunnen bekoren. Mischien te hoge verwachtingen gekregen door al die "goede" recenties.
Van mij echt niet meer dan een 2.0*