Zatôichi to Yôjinbô (1970)

Vandaag binnen gekregen, vanavond lekker kijken.

Bij wijze van 'voorbereiding' op Kitano's Zatoichi (ga ik morgen zien) deze film gehuurd en hij is me prima bevallen. De stijl en het verhaal doen erg denken aan Kurosawa's Yojimbo. Mifune acteert weer ijzersterk, de gevechten zijn lekker rauw en over-the-top en de paar komische scènes die de film kent zijn meteen ook wel érg grappig. Maar waar de humor juist zo subtiel wordt gebracht, ligt de moraal er wat mij betreft te dik bovenop. Beetje irritant, maar 3,5 sterren is dit werkje wel waard. Van dezelfde regisseur als Sword of Doom trouwens..

Niet zo raar natuurlijk als een van de hoofdpersonen (Yojimbo dus) in deze film gekrëeerd is door Kurosawa.

De meeste Zatoichi's (en samurai-films in het algemeen) hebben een vergelijkbaar verhaal. Op een ander forum zei iemand daar het volgende over:

*SPOILER FOR EVERY ZATOICHI MOVIE EVER MADE*

1. Zatoichi arrives in some town

2. Zatoichi gives some guy a massage and learns that he is a bad guy

3. Zatoichi meets a woman, she falls in love with him

4. A gambling scene where someone attempts to cheat and Zatoichi swings his sword at something to expose the cheating

5. Bad guys underestimate Zatoichi's ability to fight and he kills them

6. The woman or a child is kidnapped by the bad guys

7. Zatoichi kills the bad guys

Voor Sanjuro, Yojimbo, Seven Samurai, Sword of Doom en Samurai Rebellion gaat dit alvast absoluut niet op. Maar ik zal binnenkort ook maar es een Zatoichi'tje op de kop tikken.

Uiteraard Maar wat vond jij van de film blabla?

Goed genoeg voor 4,5 ster

Oki.

De hele serie komt nu iedere week op MTV precies

zijn de eerste serie films over het algemeen beter dan de versie van Kitano?

De leukste en mooiste Zatoichi die ik tot nu toe zag (5 films). Voor het eerst viel me de mooie muziek op, maar die is misschien precies hetzelfde als in andere afleveringen (dat moet ik nog nakijken), maar hier viel-ie op zijn plek.

Hoewel de film relatief lang duurt wordt er veel tijd genomen voor sfeer schetsen in het dorp en de relatie met de lieftallige Umeno krijgt veel aandacht. Het camerawerk is zeer verzorgd. Het is leuk om Mifune en Shintaro samen aan het werk te zien en het blijft tot het laatst spannend wie van de twee aan het langste eind trekt...

Zatoichi to Yojinbo, mijn derde Zatoichi film en tot nu de leukste van de originele film reeks. Hij duurt inderdaad wel ff wat langer dan de andere en de omgeving is weer erg mooi.

Tja, ik heb gewoon een zwak voor deze Zatôichi-films en ook deze vind ik gewoon weer leuk!

Helemaal briljant natuurlijk als Toshirô Mifune ook nog eens in deze film speelt! Alsof Spiderman of Batman ineens in een Supermanfilm verschijnt! Of James Bond in een aflevering van 'de Wrekers' aantreedt!

Mifune speelt weer helemaal zijn typetje met bijbehorende humor (senshei!!!).

Minpuntje is toch het verhaal. Een lastig te volgen plot, tenminste, dat vond ik! En waarom Zatôichi nou al dat goud op een hoop gooide??? Of sterker nog dat die domme, slappe would-be bandieten hem daarom bij hielpen????

Maar is het nu eigenlijk Yojimbo of Yojinbo?

Ik dat toch altijd dat het Yojimbo was, met een M dus.
Het gaat hier toch om hetzelfde personage als in de gelijknamige film?

Hier in de originele titel staat het met een N en in het plot met een M. Zo verwarrend dat ik het effe niet meer begrijp.

YojiNbo met een 'n' dus. Mifune speelt niet de ronin uit Kurosawa's film (die heet Sanjuro), maar wel 1 die er veel op lijkt. Marketingtrucje waarschijnlijk.

Ahzo, dat zou best kunnen dat het een marketingtrucje is.
Zelfde acteur en heel sterke verwijzing naar de 2 Kurosawa films.
Zo trekken ze natuurlijk kijkers.

Ik dacht dus ook echt dat het om dezelfde ronin gaat als in de Kurosawa films.

Ik heb me in elk geval laten verleiden om de film te bestellen. Ik ben zeer benieuwd.

Het is inderdaad Yojinbo maar je spreekt het uit als Yojimbo (vandaar de verwarring en het verschil in titel). Net zoals je kanpai (Japans voor proost!) eigenlijk uitspreekt als kampai. In de Japanse taal kunnen lettergrepen enkel eindigen met een klinker of de medeklinker "n".

Maar waarom is Kurosawa's film dan toch Yojimbo? met een 'm'?

Dat vraag ik me nu ook af.

Wel een heel interessante uitleg van JayLunar, dat weten niet veel mensen denk ik.

Weet niet. Denk dat ze in de tijd van Yojimbo de voorkeur gaven aan of gemakshalve kozen voor de manier van uitspreken.

Interessant maar naar mijn weten niet waar. Ook in Machibuse is het niet het Kurosawa-personage.

Het is gewoon een ander transliteratie systeem. Er is niet zoiets als een goede manier om Japans met het Latijnse alfabet te schrijven, maar daar zijn verschillende systemen voor. Yôjinbô, met dakjes (horen eigenlijk macrons te zijn) die aangeven dat de klinker lang is, en een 'n' die in het Japans voor een b of een p uitgesproken wordt als m is geloof ik de Hepburn transliteratie. Als je de karakters op de poster hier met die op de poster van Yojimbo vergelijkt, zul je zien dat het gewoon hetzelfde woord is.

Misschien dat bij Yojimbo ook voor een iets leesbaardere transliteratie is gekozen omdat daar Yojimbo de internationale titel is. Hier is voor de internationale titel 'Zatoichi meets Yojimbo' dezelfde transliteratie gebruikt.

Met de 'Nederlandse' methode van transliteratie is het trouwens Jodjimbo. Stel je dat eens voor op een filmposter

Mijn eerste kennismaking met de oude Zatôichi films. Wat staat hier trouwens een mooie poster. Het is een geweldige kennismaking met Shintarô Katsu in de rol van Zatôichi. Ik was eerlijk gezegd een beetje bang dat dit zou tegenvallen omdat ik de film van en met Takeshi Kitano eerst had gezien, en ik vond die ook erg goed. Maar deze is misschien nog wel wat beter. Met een regisseur als Kihachi Okamoto kan het ook moeilijk misgaan.
De reden om deze Zatôichi als eerst te zien is natuurlijk omdat Toshirô Mifune erin meespeelt. En wat een rol heeft hij hier. Hij is een brutale brullende dronkaard. Maar wat kan die kerel goed met een katana omgaan, niet normaal. Hij staat er als het nodig is. Ach, Mifune is zo veelzijdig dat hij altijd overtuigend overkomt. Maar toegegeven, als samurai zie ik hem het liefst. Wat een geweldig duo vormt hij hier met Shintarô Katsu.
Het verhaal is niet erg ingewikkeld om te volgen, maar ook niet makkelijk om uit te leggen. Het komt er in het kort op neer dat iedereen uit is op het goud. Liegen en bedriegen worden niet geschuwd, en eigenlijk is er dan ook niemand echt te vertrouwen.
In het midden van dit alles is er ook nog plaats voor een vrouw, de knappe Umeno.
Prachtige muziek ook in deze film, dit draagt bij aan de perfecte sfeer. Tel daar de gevechten en de goede humor bij en je hebt een uitstekende samuraifilm.
Ik ben uiteraard van plan om meer Zatôichi films te zien. Jammer genoeg zonder Toshirô Mifune. Maar als de films het niveau benaderen van deze, dan ben ik meer dan tevreden.

Slaat natuurlijk nergens op om je stem om die reden zo drastisch (van 3,5* naar 2*) te verlagen!

Moet kunnen hoor.

Ligt in het verlengde van het deel dat ik eerder zag deze week. Hij duurt alleen een half uurtje langer, maar daar tegenover staat de inbreng van Toshiro Mifune. Sommige dingen zijn nogal knullig en gedateerd, wat me ervan weerhoudt een hoger cijfer uit te delen. Wel erg leuk om te zien in ieder geval, en ik vind het daarom jammer dat er maar zes delen zijn uitgebracht in Nederland.