Glen or Glenda (1953)

Perfect samengevat ja. Wat een grote rommelige brainfart is deze film.

Ohja een linkje naar Bela (de beste kerel blijft toch een ontzettend gaaf figuur): http://nl.youtube.com/watch?v=8b_zIy97FyE

Waarderingen zijn voor de film als geheel. Zogenaamde "turkeys" als Glen Or Glenda? of Robot Monster geven mij zeer veel meer kijkplezier dan al die standaard-actie-pulp. Een film die zo slecht is dat ie weer goed wordt kan van mij gewoon 4 of 5 sterren krijgen.

Overigens was de aanleiding van de producer voor het maken van de film de eerste transseksuele Amerikaanse (Christina Jurgensen) die daardoor in de jaren vijftig even een "ster" werd. Vlak daarna werd er overigens pas echt serieus onderzoek gedaan naar transseksualiteit. Pas in de jaren zestig verscheen het eerste standaardwerk of transseksualiteit (The Transsexual Phenomena). Daarvoor bestond de term nog niet eens.

Mijn kennismaking met de befaamde cultregisseur Ed Wood en weet eigenlijk niet echt wat ik er nu over moet zeggen. Vond het bij momenten erg, erg weird in ieder geval!
Het begin is eigenlijk zo erg nog niet, die dialogen en acteerprestaties (Lugosi!) waren echt superslecht, maar ondanks dat heb ik er hartelijk om kunnen lachen. Helaas ging het hierna (ergens op de helft, ongeveer) snel achteruit, vanaf dat moment was het ook eigenlijk niet meer serieus te nemen. Die domme moraal op het eind en die veelste lange droomsequentie's spande daarin nog wel de kroon. Dan zit je enkel nog met de vraag ''Is het nu wansmaak of gewoon een grote grap?'' Een combinatie misschien, maar ik kon hem persoonlijk niet erg waarderen. Wel vrij gewaagd voor die tijd, dat moet ik de film wel meegeven.

1,5 sterren

Ohja die droomsequentie . Daar verbleken Eraserhead en andere andere vage films van Lynch compleet bij .

Grappig dat je dat zo zegt! Ik las namenlijk op imdb (bij de trivia) dat dit een van Lynch zijn favoriete film was en dat dat bepaalde moment van grote invloed was op Eraserhead. Zelf geloof ik dat niet echt... Die droomsequenties hier zijn vrij lelijk, onnodig en verbleken totaal bij Lynch zijn debuutfilm.

Zo'n interactie tussen smileys had ik nog niet eerder gezien(ik heb hem wel ietsje aangepast, ok).

Plan 9 of Robot Monster vond ik alleen wel een stuk grappiger dan deze... Glen or Glenda is bij vlagen toch wel saai hoor, ondanks de ongetwijfeld prijzenswaardige tour de force van Wood, die deze film toch maar mooi durfde te maken. Helaas te weinig fun voor mij (hoewel het hier geplaatste clippie met Lugosi wel meesterlijk is)...

1,5*.

He eats little boys... Puppy dog tails, and BIG FAT SNAILS!

Gelukkig! Ik zag er al tegen op om hier zelf te beginnen over David Lynch bij een film van Edward D. Wood. Maar ik geloof het wel, het(de betreffende droom/nachtmerriescene) deed me meteen denken aan het rare sfeertje van 'Eraserhead' en Lynch blijkt ook een bepaald geluid voor die joelende wind hier te hebben 'gepikt'. Niet dat ik 'Glen or Glenda' verder nu zo goed vond, maar die vreemde droomscene was behoorlijk vermakelijk en vervreemdend van aard.

Verder natuurlijk een vreselijk (ellenlang) gebruik van voice-over, belabberd acteerwerk, vreselijk amateuristische en lelijk ogende sets en props. Maar dan wel weer Bela Lugosi met zijn "Bewééér! Bewééér!''... Da's toch genieten. Maar ik ben er natuurlijk met ''Ed Wood'' van Tim Burton al een beetje warm voor gedraaid...

Nu nog een cijfer. Één redelijk te verteren droom/nachtmerrie scene en verder nogal prut, daar zit voor nu niet meer in dan;

2,0*.

Lekker extravert en ongenuwanseerd. heb een half uur gezien (vind dat ik er ook geen sterren voor mag geven) voor de liefhebber en fan is het pure cult en zelfs pulp te noemen. Heb wel eens gelezen dat Wood tot het scenario van deze film kwam tijdens een parachute sprong in Frankrijk tijdens wereld oorlog 2. Wie deze film bekijkt moet ook naar Ed Wood (de film) uit 1994 kijken!

Glen is not a homosexual. Glen is a transvestite, but he is not a homosexual.
Mijn tweede Wood, en Wood gaat diep.
Erg vermakelijk dit, passie spat van het beeld af, maar helaas of juist GELUKKIG in combinatie met Edward's (belabberde) techniek en structuur. Verschillende (ook bestaande) beelden worden in elkaar geflanst, inhoudsloze voice-overs en erg slechte acteurs: om van te smullen dus. Vergeleken Plan 9 wel een stuk minder interessant, maar daarvoor levert Edward een moraal in zijn verhaal, overduidelijk en letterlijk verwoord, maar o-zo-goed-bedoelt. Het verhaal schudt lekker van heen en weer, maar had naar mijn idee wel wat meer controle vergeleken Plan 9, daar werd echt alles in gezet, terwijl hier er toch wat minder word gedaan. Less is more, maar alsnog volkomen overbodige scènes die niets te maken hadden met het verhaal (de beelden van het leger vond Edward gewoon mooi en gebruikte die daarom, haha). Zoals hieronder al wordt vermeld, is de droom toch wel een licht hoogtepuntje, Edward deed hier echt zijn best als ''vakman''.
Erg moeilijk te beoordelen, maar dan ga ik via de Edward-rating deze een 2,5 geven. Glenda smaakt naar meer!