Ausente (2011)

Film begon veelbelovend tot aan het moment dat de leraar de jongen een klap verkoopt omdat hij hem voorgelogen heeft. Vanaf dat moment warrig en langdradig en de draad kwijt geraakt.

Verassende Argentijnse film . Inderdaad warrig maar zeker niet langdradig. Heeft een surrealistisch eind. Duurde even voor ik er iets van kon maken. En dan is nog de vraag , of mijn interpretatie van de hele film de juiste is.

Ik vond de film helemaal niet 'warrig'. Je merkte gewoon dat de leraar met zijn gevoelens in de knoop kwam. Volgens ons was de leraar bang dat hij ook gevoelens zou krijgen voor deze jongen, ook al had de leraar een vriendin. Ook was de leraar bang wat anderen van hem dachten, nou dat de jongen bij hem in huis had geslapen. Een mooie film.

Denkelijk is warrig niet het juiste woord, onevenwichtig vond ik hem wel

Het verhaal word ook niet vloeiend verteld , wat natuurlijk de spanning er in houd,en je moet er over gaan nadenken.

Geen slechte film voor dit soort genre

Om eerlijk te zijn vond ik dit echt een SUPER goede film... !!

Rede is omdat ik bij het eerste shot dacht, ai dit wordt een nogal platte erotische film, maar dat was helemaal niet zo...de spanning zat er goed in, maar ik kan wel volgen dat de film een andere wending krijg nadat de leraar een klap gaf... Maar is dit daarom erg?

Iedereen kan een eigen interpretatie geven over deze film, maar volgens mij is de regisseur wel geslaagd in wat hij wou overbrengen...

Lang geleden dat ik in dit genre nog eens echt kon zeggen: Hmm deze film wil ik nog eens zien ...

Score: 3.5

Deze weer trage film (maar veel beter dan Plan B) van Marco Berger, met weinig woorden rond onzekerheid, begeerte, fantasie en spannende intenties en intriges, kreeg de Teddy Award op het filmfestival van Berlijn 2011. Beelden spreken een duidelijke taal: vol intenties en vurig verlangen, homo-erotisch begeren en door af te tasten, worden zij getoond: aan de ene kant door verontruste, bezorgde en angstige blikken en aan de andere kant zijn deze oogopslagen bedeesd, schuchter maar provocerend.

De spanning gedurende de film was goed te voelen, mede door de iets te aanwezige en overdreven score (alsof je naar een horror aan het kijken bent).

Acteerwerk is prima en de chemie tussen de spelers ook, maar daar houd het voor mij dan ook verder wel op.

In het verhaal komt totaal geen vaart en wordt het een martelgang om naar te kijken. Te lang op bepaalde voorwerpen gefocust blijven of ellelange stiltes braken voor mij erg op.

Ook deze "gay" film kon mij niet zo goed bekoren.

Van mij een 2,5*

Vond het erg vermakelijk beginnen. Een lekker loom tempo. Wat aangezette thrillerachtige muziek. Een soort boy-fatale die zich bij een leraar naar binnen wurmt en duidelijk heel manipulatief is. Niet heel subtiel, maar de film die leek te komen was wel erg vermakelijk. De dood van de jongen (al de derde keer in korte tijd in een film die ik zie) zag ik niet aankomen en zorgt dat de film ineens op een heel ander spoor blijkt te zitten. Dat de jongen wat diep weggestopte gevoelens bij hem naar boven had gehaald was al wel voelbaar. Maar het verwerkingsverhaal wat volgt vond ik, ondanks een mooi einde, toch wat minder boeiend dan de manipulatie waar de film mee begon.

3.0*

Goede Film. De lage waardering alhier verbaasd me, en is naar mijn mening niet terecht.

Matige film, inderdaad. Kon me slechts de eerste driekwartier boeien. Dan ebde de spanning weg en werd het alsmaar vervelender de film uit te zitten.

Beklemmende en gevoelige dramafilm over een zwemcoach en één van zijn leerlingen. Cinematografie voornamelijk donker en duister met onheilspellende muziek die spanning creërt. De film was traag, maar duurde zeker niet te lang. Marco Berger vind ik de ongekroonde koning van de stille trage film: dicht op de huid filmen, weinig dialoog, veel steelse verlangende blikken en een snijdende onderhuidse spanning. Dat herken ik ook van zijn andere films. Het is een dramatische film over intermenselijke verhoudingen en intramenselijke gevoelens zoals manipulatie, behulpzaam willen zijn, verlangen, verwarring, schaamte, ontzetting, schuldgevoel, (be)rouw, vergeving, acceptatie...... De plotwending kwam zeer onverwacht. Het einde was verdrietig maar ook wonderschoon!

Hoe langer je kijkt, hoe vervelender de film op den duur wordt, langdraderig dus.