Le Gamin au Vélo (2011)

Magertjes, maar net voldoende.

*3

Het is altijd riskant van een filmmaker om een onsympathieke hoofdpersoon te kiezen, of althans een hoofdpersoon die niet iedereen kan waarderen. Maar ik vind dat hierdoor het verhaal juist heel sterk is, omdat je echt leert begrijpen waarom de jongen zo is zoals hij is. Weer een zeer sfeervolle franse film, zoals we die wel kennen van de Fransen.

Een echte Dardenne film, sociaal bewogen, karakteristieke manier van filmen, knap geacteerd, knap gebalanceerd.... de moeite om te zien.

@Chairrepair, he dat is geen Franse film, de Gebroeders Dardenne, zijn Belgen.....

Aangrijpende Dardenne die gelukkig niet te zwaarmoedig uitviel. Eventjes dacht ik dat de Dardennes op het einde voor gitzwart drama gekozen hadden toen hij uit de boom viel... gelukkig niet . Cyril is een kind zoals je tegenwoordig vaker hoort. Met een ouder die zijn verantwoordelijkheden niet wil opnemen, die zich op het slechte pad begeeft en volledig in de knoop ligt met zichzelf. Emotioneel harde scène waarin de vader zegt dat hij zijn zoon niet meer wil zien en Cyril zichzelf begint te verminken . Maar dan ook o zo mooi hoe Samantha zich belangeloos opoffert uit goedhartigheid om die jongen een warme thuis te geven. Le Gamin au Vélo is een knap opgebouwde film die de responsabilisering voor onze kinderen en de behoefte aan ouderlijke liefde in het licht stelt. Slechte opvoeding, slechte volwassenen... ik ben het volledig eens met de Dardennes.

Dan zou het wel een erg deprimerende film geworden zijn Thomas. De broers maakten duidelijk dat hij er ditmaal zonder al te veel kleerscheuren is vanaf gekomen maar dat het ook anders kon uitgedraaid zijn.

Ik lees net dat de film 3 nominaties voor de European Film Awards 2011 in de wacht heeft gesleept: beste film, beste regie en beste actrice.

Realistische en rauwe feelgood movie.

Opvallend licht(er) werkje van de broertjes Dardenne die ik alleen ken van behoorlijk zwaarmoedige films. Eerdere films zoals 'La Promesse' en 'Rosetta' vond ik prachtig en tegelijkertijd aan de zware kant. Films waar ik maar net zin in moet hebben en niet zo snel even tussendoor bekijk.
'Le Gamin au Vélo' is zoals gezegd een stuk lichter en tegelijkertijd (gelukkig) nog steeds rauw en realistisch. Acteerprestaties zijn uitstekend: geloofwaardig en naturel. 7.5/10*

Goede film. Dat jochie speelt dus echt erg goed. Beetje jammer dat die scène met de honkbalknuppel er zo knullig uit zag.

Alweer een mooie film gemaakt door de Belgen, dit maal van Waalse bodem. Ik had geen trailer of niks gezien, ik had er via de Golden Globe nominatie over gehoord. Het sprak me niet zozeer aan, maar ik was toch benieuwd wat de Belgen er deze keer van zouden bakken. Ik was aangenaam verrast, het was een origineel onderwerp dat tegenwoordig nogal eens voor blijkt te komen. Een vader die niet meer voor zijn kind wil zorgen, omdat het teveel is. Het kind uiteindelijk in criminele handen terecht komt, omdat de crimineel in kwestie zich opstelt als een vader figuur, hem in de watten legt en zo het naïeve jongetje beïnvloed en hem overhaalt een overval te plegen. Het had wel iets surrealistisch dat Samantha zo gemakkelijk Cyril opving, dat zul je tegenwoordig dan weer niet zo gauw zien, dus vind ik de sociale boodschap die de film met zich meebrengt ook wel mooi. De film is een mooi drama met sterke acteerprestaties van voornamelijk Thomas Doret en Cécile de France, zeer knappe prestatie van zo'n jong mannetje in z'n eerste film!

Geslaagde kennismaking met de Waalse broers

Als Belg zijnde was ik het eigenlijk al langer van plan om me eens te verdiepen in het werk van de Dardenne broers omdat ik er toch al enorm veel goeds van had gehoord. Het bleef echter bij mij alleen maar bij het idee en voor de rest kwam er niet veel van in huis. Dat veranderde toen bleek dat ze in het plaatselijke cultuurcentrum de recentste film van het regisseursduo op groot scherm brachten. Tickets besteld en afgelopen dinsdag was het zover.

En ergens is het een vreemde zit geworden. Qua verhaal is Le Gamin au Vélo wel erg mager en lijkt het zich soms zichzelf de nek om te draaien vanwege de voorspelbaarheid. Zo ziet ieder klein kind al aankomen dat de relatie tussen Wes en Cyril nog geheel verkeerd zal gaan aflopen maar langs de andere kant wordt er dan wel weer verfrissend uit de hoek gekomen. Zo voel je perfect aan dat er nog een staartje gaat komen aan Cyril zijn gerechtelijke avontuur maar dat de vader en zoon van de krantenwinkel de dader zullen zijn had ik dan weer niet zien aankomen. De hoge score langs mijn kant zit hem dan ook in de manier waarop alles in beeld wordt gebracht want de film zit op zich vol met een aantal prachtige scènes. De uitbarsting van Cyril in de auto wanneer zijn vader hem verteld dat hij hem niet meer wil zien, vader en zoon van de krantenwinkel die op Cyril staan te kijken wanneer die uit de boom is gevallen, ... Ook heel de relatie tussen Samantha en Cyril wordt erg mooi en naturel in beeld gebracht. Het probleem dat na de aftiteling overblijft is dan ook dat het lijkt alsof de film niet af is. Ik kan niet exact uitleggen waar het juist aan ligt maar ik had het gevoel dat er nog meer uitgehaald had kunnen worden. Ben in ieder geval benieuwd geworden naar de rest van hun oeuvre.

Maar eerlijk is eerlijk, de film had bijlange na niet zo goed geweest zonder de cast. Normaal gezien ben ik niet zo voor kinderen in een film, hoewel er natuurlijk altijd uitzonderingen bestaan zoals de originele The Omen, maar ook de rol van Thomas Doret als de jonge Cyril mag zich vanaf nu in de categorie scharen van hoe het wel moet. Doret acteert erg naturel, in het begin krijg je echt een hekel aan hem, maar naargelang de film vordert weet hij dit perfect te laten evolueren. Geen makkelijke rol voor iemand van die leeftijd maar hij doet perfect. Zijn niveau is volgens mij dan ook wel te wijten aan het heerlijke tegenspel van Cécile De France. Nog nooit van deze actrice gehoord maar man, dit speelt ze erg sterk. Hoewel ze niet enorm knap is heeft ze een soort van natuurlijke charme en het werkt perfect in de sfeer die de broers oproepen. Sowieso een actrice om eens in het oog te gaan houden. De film steunt voornamelijk op de wisselwerking tussen deze twee acteurs maar ook qua bijrollen is er bitter weinig slechts op te merken.

Ik had altijd gehoord dat de films van de Dardenne broers zo zwaar waren maar daar is bij deze film niets van waar. Natuurlijk bevat Le Gamin au Vélo wel zijn zwaardere momenten maar de broers weten er luchtig mee om te gaan en leveren een sterke sfeer. De cast acteert ook nog eens van een hoog niveau en daarmee is alles zowel gezegd.

4*

Verrassend goed.

De eerste film van de broertjes Dardenne die ik zie (eigenlijk een schande) maar om de één en of andere reden trekken hun plotjes mij meestal niet. Er is mij verteld dat de Dardennes voornamelijk kleine sociale drama's verfilmen, en da's alvast in deze film inderdaad het geval.

Maar ze doen dit met verve, op een heel minimalistische manier. Er is ook haast een totale afwezigheid van soundtrack of score, ik denk dat er slechts op 3 momenten gebruik van gemaakt wordt, en toch mist de film zijn impact niet. Om zoiets klaar te spelen heb je goede acteurs en actrices nodig, en da's hier absoluut het geval. De kleine Thomas Doret speelt voortreffelijk: een erg vervelend maar duidelijk gebroken kind dat gewoon nood heeft aan liefde en warmte, het liefst van zijn vader. Dat Cecile de France een goede actrice is wist ik al, en dat bewijst ze ook hier. Met veel geduld (soms wat te veel) en warmte poogt ze door te dringen tot de kleine Cyril. Mooi. Wellicht is het een beetje jammer dat de vader weinig of niet belicht wordt. Veel verder dat het feit dat hij niet voor zijn zoon wil/kan zorgen gaat het niet.

Goed.

Goeie film waarin een jongen in de steek is gelaten door zijn vader, en waarbij hij er alles aan doet om hem terug te vinden. De extreme vastberadenheid waarmee de jongen te werk gaat is de drijfveer van de film. Andere personages worden dan ook veel minder uitgewerkt, en dat is wel een beetje jammer (wat is bijvoorbeeld het motief van de vrouw die hem opneemt?). Wederom met veel realisme in beeld gebracht door de broers Dardenne. En alhoewel de film verre van vrolijk is, is het ook minder zwaarmoedig dan hun voorgaande films.